All Chapters of ชนวนรัก มาเฟียเถื่อน : Chapter 41 - Chapter 50

ตอนที่ 41. ธุระริมทะเล หลายวันต่อมา อาการของรินลดาค่อยๆดีขึ้นตามลำดับ จากอาการแสบบริเวณกลางระหว่างขาเริ่มจางหายไป และที่สำคัญไปกว่านั้นคือธารินทร์กลับมานอนกับเธอแทบทุกวัน เขาไม่ได้แตะต้องร่างกายเธอแม้แต่น้อย ทำให้ความสัมพันธ์ของทั้งสองได้เริ่มทำความรู้จักกันมากขึ้น แม้ธารินทร์จะยังคงรับบทเป็นคนเฉยชาเหมือนเดิม แต่ภายในใจลึกๆเขากลับรู้สึกได้ถึงบางอย่างที่ไม่เหมือนเดิมในตัวเอง “อื้มม” เสียงร่างสวยค่อยๆตื่นขึ้นมา เมื่อแสงสว่างเริ่มส่องกระทบกับผ้าม่าน ร่างเล็กค่อยๆขยับบิดไปมา แต่ดูเหมือนจะมีอะไรบางอย่างรัดเอวของเธอไว้แน่น จนเธอไม่สามารถขยับตัวได้ตามที่ใจคิด “อะไรเนี่ย” ดวงตากลมโตค่อยๆขมวดเข้าหากัน เมื่อเห็นท่อนแขนขนาดใหญ่ของใครคนหนึ่งกำลังรัดตัวเธออยู่ แน่นอนว่าจะเป็นใครไปไม่ได้นอกเสียจาก.....เขา!“คะคุณ! ปล่อยฉันได้แล้ว” ใบหน้าสวยแดงระเรื่อขึ้นมา เมื่อหันไปเจอมาเฟียหนุ่มที่อยู่ใกล้เพียงแค่คืบ จู่ๆบรรยากาศมันก็เกิดร้อนอบอ้าวขึ้นมาทันตาเห็น เขานอนกอดเธอทุกคืนเลยงั้นเหรอ? แล้วทำไมวันนี้....สายแล้ว แต่เขายังอยู่ที่นี่อีก“อืม” เสียงทุ้มค่อยๆงัวเงีย ก่อนที่ธารินทร์จะค่อยๆลืมตาตื่นขึ้นมา

ตอนที่ 43. ยั่วยวน มือหนายกขึ้นเพื่อส่งสัญญาณบอกลูกน้องที่ยืนคอยดูแลอยู่ห่างๆให้นำไวน์ราคาแพงเข้ามาอีกขวด ซึ่งลีโอที่เห็นก็ไม่รอช้าจะหยิบมันขึ้นมาเสิร์ฟ พร้อมกับเปิดจุกขวดออกให้อย่างเรียบร้อย“นี่ครับนาย” “ว้าว~ คิกคิก ไวน์ขวดใหม่” รินลดาหัวเราะคิกตักเมื่อเห็น ก่อนจะเลื่อนแก้วในมือไปให้มาเฟียหนุ่มรินไวน์ให้ด้วยแววตาหวานระรื่น ฟึ่บ~ซึ่งธารินทร์ที่รอเวลานี้อยู่แล้ว ก็ไม่รอช้าที่จะเทไวน์ให้เธอเพิ่มอีก เขาเคยได้ข่าวมาว่าคนเมาปล้ำง่าย คืนนี้ก็เลยอยากจะลองของดู ดูซิว่าผู้หญิงคนนี้จะไปสุดที่ตรงไหน “ฮะฮ่าขอบคุณค่า คนหล่อ~“ เธอเอ่ยชมเขาอย่างชอบใจ สติสตางค์เริ่มเลือนหายไปเรื่อยๆ “คนหล่อ?” ธารินทร์เลิ่กคิ้วข้างหนึ่งขึ้นอัตโนมัตินี่เป็นครั้งแรกที่รินลดาเอ่ยชมเขา......หึ เขาว่ากันว่าคนเมามักจะพูดความจริงสินะ“คิกๆใช่ค่ะ หล่อมาก....แต่เสียอย่างเดียว” “ชอบทำหน้าโหดตลอดเวลา ความหล่อก็เลยหายไปหมดเลย” รอยยิ้มบางๆมลายหายไปจากใบหน้าหล่อของธารินทร์ พอได้ยินประโยคถัดไป นี่เธอกำลังหลอกด่าเขาอีกแล้ว “รินลดา” เขาท่องชื่อเธอเสียงเข้ม “อื้อ~ ร้อนจัง”“โอ๊ะ! สระน้ำ”“ไปว่ายน้ำด้วยกันไหมคะ” จากที่จะโ

ตอนที่ 45. คืนสยิว NC+ สวบ~“อึก อะโอ้ย คุณธาม.....” ใบหน้าสวยบิดเบี้ยวเหยเกไปตามความรู้สึก รินลดายืนตัวสั่นเร้าๆ สองมือจิกลงไปบนขอบสระว่ายน้ำ ลมหายใจติดขัดเมื่อแก่นกายไซต์ใหญ่ถูกกดกระแทกเข้ามาในร่องสวาทของเธอ แม้มันจะเข้ามาได้แต่หัว แต่หญิงสาวก็พยายามกัดฟันทนความเจ็บปวดเอาไว้ “อ่าส์ ร่องเธอกำลังบีบฉัน” เมื่อสิ่งแปลกปลอมถูกส่งเข้าไป แท่งร้อนของธารินทร์จึงโดนตอดรัดถี่ๆ เขาแทบบ้าไปกับความรู้สึกนั้น ก่อนจะพยายามดันทุกอย่างให้เข้าไปได้โดยที่อีกคนไม่เจ็บมากเกินไปปึก~ ปึก~ “เฮือก อะอ๊ะ คุณธาม” ร่างเล็กสะดุ้งทุกครั้งที่เอวหนาขยับตัว แม้จะทำในน้ำแต่ความเจ็บปวดก็ไม่ได้หายไป มันยังคงอยู่ แต่รินลดายอมรับว่ามันก็ไม่ได้รู้สึกแย่ไปซะหมด ถึงของเขาจะใหญ่และทำเธอเจ็บ แต่ทุกแรงกระแทกเข้าออกมันก็มีความเสียวอยู่ในนั้น ตับ! ตับ! ตับ! “อะอ้าา คุณธาม~ อื้อ” เสียงเล็กกรีดร้องออกไปอย่างไม่เกรงกลัวว่าใครจะได้ยิน เพราะตอนนี้รินลดาได้สติหลุดไปเป็นที่เรียบร้อยแล้วเพราะความแรงและลึกนั่น ทำให้หญิงสาวตาเหลือกขึ้นมาเป็นระยะ ราวกับมดลูกของเธอถูกทะลุทะลวงจนหมดหลายนาทีต่อมาตึกตึกตึกเสียงเท้าหนาเดินขึ้นไป

ตอนที่ 47. คำสั่งจากคนเผด็จการ “ครับ“ ”รับทราบครับ ผมจะแจ้งเธอให้“ เนวินทัรทีที่โทรหาเจ้านายเสร็จ หลังจากหญิงสาวเริ่มโวยวายว่าไม่อยากให้ผู้ชายทั้งหมดนี่ตามเธอไป หันมาหาหญิงสาวก่อนจะเอ่ยบอก ”คุณธามบอกว่า ถ้าคุณไม่ให้พวกผมทั้งหมดตามไปเฝ้า ก็ห้ามออกไปไหนครับ“ ”ว่าไงนะ!?“ ดวงตากลมโตของคนที่ยืนกอดอกอยู่ ฉายแววเอาเรื่องออกมา ”โทรหาใหม่ ฉันจะคุยกับเขาเอง“ เธอเอ่ยบอกเนวิน ซึ่งเนวินที่ไม่อยากมีปัญหากับทั้งสองฝ่ายก็ยอมทำตาม คงดีกว่าถ้าจะปล่อยให้ทั้งคู่คุยกันเอง โดยไม่ผ่านเขา ”ครับ“ ตื๊ด~ ตื๊ด~ ( ว่าไง ) เมื่อปลายสายกอดรับ ปากเล็กจึงไม่รอช้าที่จะเอ่ย “ฉันไม่เข้าใจค่ะว่าทำไมจะต้องมีคนตามฉันออกไปเยอะขนาดนี้ ปกติฉันไปกับเนวินสองคนก็ได้นี่คะ” ทันทีที่ได้ยินเสียงเล็ก ธารินท์ก็รับรู้ได้ทันทีว่าหญิงสาวคงไม่ยอมง่ายๆแน่ ( เพื่อความปลอดภัย ถ้าเธอมีปัญหาก็บอกให้เจนนี่มาหาเธอที่คอนโดแทน ) ธารินทร์เสนอแนะ เขาไม่รู้ว่าโอริเวอร์จะเป็นบ้าอะไรขึ้นมาอีกหรือเปล่า หากหมอนั่นคิดแผนร้ายขึ้นมาอีกละก็ เธออาจจะตกอยู่ในอันตรายก็เป็นได้ เพราะงั้นเขาจะไม่มีทางเสี่ยงแน่ “ไม่มีท

ตอนที่ 49. ตกอยู่ในอันตราย บนรถ “เธอกลับบ้านช้า” มาเฟียหนุ่มเอ่ยขึ้น หลังจากที่รถเคลื่อนอยู่บนถนนใหญ่ได้สักพัก นี่น่ะเหรอเรื่องที่เขาอยากพูดกับเธอ....“คะ? ใช่ค่ะ เพราะวันนี้ฉันออกมาหาเพื่อน” รินลดาอธิบาย นี่แค่หนึ่งทุ่มเอง...สำหรับเธอมันไม่ได้ช้าขนาดนั้น “ตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไป เธอจะออกจากบ้านได้แค่วันละสองชั่วโมงเท่านั้น”ธารินทร์เอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงราบเรียบ วันนี้เขามั่นใจว่าถ้าเขาไม่มารับเธอ หญิงสาวจะยังคงอยู่ช้อปปิ้งกับเจนนี่ต่อ โดยที่ไม่รู้เลยว่าตัวเองอาจขะตกอยู่ในอันตรายได้ “ว่าไงนะคะ?”“แต่แบบนั้นมัน....” คนตัวเล็กรู้สึกว่านี่มันไม่ยุติธรรมเลย เธอไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น มีอะไรบางอย่างที่ร่างสูงไม่ได้บอกเธอหรือเปล่า ที่เขารีบกลับมากรุงเทพวันนี้ เพราะมีอะไรเกิดขึ้นกันแน่?“.....คุณควรบอกฉันนะคะว่าเกิดอะไรขึ้น”“คุณคงไม่ได้สั่งห้ามฉันแบบไม่มีเหตุผลหรอกใช่ไหม” ในขณะที่รินลดากำลังพูดคุยกับธารินทร์อยู่นั้น จู่ๆลีโอก็เร่งความเร็วรถให้แรงขึ้น ก่อนที่เขาจะพูดบางอย่างขึ้นมา “เจ้านายครับ....มีรถคันหนึ่งขับตามเรามาตั้งแต่ในห้าง” ด้วยความที่เป็นบอดี้การ์ดมานาน ลีโอจึงสังเกตุถึง