ชนวนรัก มาเฟียเถื่อน

ชนวนรัก มาเฟียเถื่อน

last updateLast Updated : 2026-06-29
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
10
1 rating. 1 review
102Chapters
2.2Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

“แน่ใจเหรอ ว่าอยากไปอยู่กับฉัน?” ”ฉันแน่ใจค่ะ คุณดูเป็นคนดี“ “หึ งั้นเหรอ” รินลดา หญิงสาวความจำเสื่อม ยอมตกเป็นคู่นอน ให้แก่ผู้ชายป่าเถื่อนอย่างเขาสามเดือน เขาแส้งทำดี เธอก็หลงจริง เมื่อความจริงถูกเปิดเผย เสือร้ายกลับไม่อาจยอมปล่อยเธอไปง่ายๆ... “คิดว่าจะหนีฉันไปได้ตลอดไปหรือไงฮะ!?” ”อะอ๊ะ ปล่อยฉันนะ ไอ้คนบ้า!“ “ปล่อยไหนดีล่ะ? ข้างในตัวเธอดีไหม?”

View More

Chapter 1

บทนำ : อย่ามาท้าทายฉัน!

「やるの?」

親友に送るはずだったネイルの情報を、間違えて親友の兄に送ってしまった。10分後、その兄から返信が来た。

「下にマイバッハの車が止まってる。すぐ降りてこい」

まさか、年齢だけじゃなく、それ以外もこんなに大きいとは思わなかった。

あの夜は甘い蜜のような時間が流れ、理性が吹き飛びそうになるほどだった。

目が覚めたあと、彼は責任を取ると言ってくれた。

彼は本当に私を溺愛してくれた。月と星は無理でも、それ以外ならどんな願いも叶えてくれる人だった。でもたった一つだけ、人前では絶対に彼女として認めてくれない。

5年後、彼は一人の女を連れて帰ってきた。

その女の腰に腕を回し、私に向かって「俺の彼女だ」と言った。

私は彼に聞いた。「それなら、あなたを5年間待ち続けた私は何だったの?」

男は気怠そうに笑いながら、私の全身を凍りつかせるような言葉を吐いた。

「待ってたって?俺、君に待ってろって言ったか?

夏目寧子(なつめ ねいこ)、これからはそんなふうに一途に誰かを好きになるのはやめなよ。正直、怖くなる」

なるほど、私がすべてを捧げた想いは、彼にとっては避けたい厄介なものだった。

彼に連絡しないようにして、諦めることを学んで、最終的には離れようとしている。

けれど一週間後、私が結婚式で別の人と誓いの言葉を交わしているとき、かつて情熱的だった彼は、列席者の中で目を赤くしていた。

・・・・・・

薄暗い街灯の下、江崎信二(えざき しんじ)は車のドアにもたれ、最後の一本のタバコを吸い終えた。

彼は吸い殻を踏み消し、五分の間に十回もスマホを確認し、向かいの女性に九件の音声メッセージを返した。

最後の一通は、私の親友で、彼の妹の江崎千尋(えざき ちひろ)に、私を無事に家まで送り届けたと伝えるものだった。信二はスマホをしまって、笑顔でこちらを振り返った。

明らかに、女性とのやり取りが彼を上機嫌にさせていた。

その影響か、私に話す口調もずっと軽やかだった。

「寧子ちゃん、もう大人なんだから、大人同士の円満な別れって、わかるよね?」

彼は私の頭を優しく撫でた。その仕草は、「別れ」という深刻な話をしているとは思えないほど親しげだった。

彼が私に本気になったことは、一度もない。

五年前、私が酔った勢いで彼と寝たときでさえ――

目が覚めたあと、彼はヘッドボードにもたれながら一本の煙草を吸い終え、立ちのぼる煙が彼の軽薄な表情をぼんやりと隠していた。「俺のこと、好き?」

私は慌ててうなずいた。すると、彼はほのかに嘲笑うように軽く笑った。

「分かった、じゃあ付き合おうか。

でも、千尋には絶対言うなよ。バレたら、包丁で刺されそうだからさ」彼は何気なく言っただけなのに、私は可笑しなほど本気にしてしまった。

あの日以来、私はささやかな付属品のように、彼のそばに留まっていた。

時が経てば、彼の気持ちも変わると信じていた。しかし、それはただの私の思い過ごしだった。

彼は相変わらずいろんな女性たちの間を行き来し、私はただの暇つぶしの玩具に過ぎなかった。

うつむき加減にしながら、視界の隅で信二がまたスマホでメッセージを返しているのがチラリと見えた。

しかし、彼が「彼女」としてスマホに登録しているのは、たった一昨日、バーの受付でようやくLINEを聞き出したばかりの女性に過ぎない。

胸の奥の痛みを必死に抑え、何度も深呼吸して、五年間ずっと聞けなかったその一言をついに口にした。

「信二さん、どうして他の女が彼女でいられるのに、私だけダメなの?」信二は一瞬戸惑い、少し困ったように口を開いた。

「できないわけじゃない……でも、あの日君と付き合うって約束した後、すぐに後悔したんだ。

この五年間、君を普通の女性として見ようと努力したけど、どうしてもできなかった。

まるで……誰でも俺の彼女にはなれるのに、君だけはなれない、そんな感じなんだ」

静まり返った通りで、彼は初めてあんなにも真剣な眼差しを私に向けた。私の姿を映すその瞳は、情熱的でありながら、どこか冷たさを帯びていた。

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters

reviews

Flimmuk Kai
Flimmuk Kai
เรื่องของ ลูคัสมีไหมคะ
2026-05-02 11:08:31
0
1
102 Chapters
บทนำ : อย่ามาท้าทายฉัน!
บทนำ : อย่ามาท้าทายฉัน @คอนโดมิเนียมสุดหรู ”เปิดประตู! รินลดา!“ เสียงทุ้มคำรามดังก้องไปทั่วห้องนั่งเล่นที่ถูกตกแต่งไปด้วยเฟอร์นิเจอร์ราคาแพงสีเหลืองทองอร่าม ใบหน้าหล่อของมาเฟียหนุ่มร้อนรุ่มไปด้วยแรงโทสะ ไม่เพียงแต่เลือดในกายที่รู้สึกเดือดพล่าน แต่สองมือหนายังคงเคาะประตูเรียกคนด้านในไม่หยุด ด้วยอารมณ์ที่คละคลุ้งปนหงุดหงิดอยู่ในใจ “รินลดา....เธอจะเปิดดีๆหรือจะให้ฉันพังมันเข้าไป!?” เขากล่าวประโยคนั้นออกไปอย่างใกล้จะหมดความอดทน นี่ก็เกือบสิบนาทีแล้ว ที่นางบำเรอของเขาขังตัวเองอยู่ด้านใน คิดหรือไงว่าจะหนีเขาพ้น นี่มันบ้านของเขา ห้องของเขา ถ้าเธอปล่อยให้เขาพังมันเข้าไปจริงๆเมื่อไหร่ เห็นทีคืนนี้เขาคงได้ฉีกร่างของเธอออกเป็นชิ้นๆแน่ ด้านใน “อึก” เจ้าของชื่อรินลดากลืนน้ำลายลงคอด้วยความรู้สึกกล้าๆกลัวๆ แม้จะพยายามทำเป็นใจดีสู้เสือ แต่อีกใจหนึ่งของหญิงสาวกลับรู้สึกว่า การที่เธอทำแบบนี้มันอาจจะไม่มีอะไรดีขึ้นเลย มือเล็กบีบเข้าหากันแน่นอย่างชั่งใจ เธออาศัยอยู่กับธารินทร์มานานนับสามเดือนแล้ว แม้จะรู้สึกขอบคุณที่วันนั้นเขาเลือกช่วยเหลือเธอ แต่ตอนนี้....รินลดากลับเริ่มรู้สึกไม่แน่ใจ
Read more
ตอนที่ 1 อยากให้ฉันช่วยไหม?
@โรงพยาบาลศรินทร์ธร ตึก ตึกเสียงเท้าแกร่งเหยียบก้าวแรก เข้าไปในโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง สายตาคมกวาดมองไปรอบๆด้วยสีหน้านิ่งสนิท กลิ่นยาฆ่าเชื้อที่ลอยมาแตะจมูกทำให้ธารินทร์ มาเฟียหนุ่มรู้สึกแปลกอย่างอธิบายไม่ถูก”สวัสดีค่ะ เคยมาที่นี่หรือยังคะ“ เสียงพยาบาลคนหนึ่งเดินมาสอบถามเขา หลังจากที่เห็นร่างสูงเดินเข้ามา เขาละสายตาจากความหรูหราของโรงพยาบาล ก่อนจะเหลือบสายตาไปมองผู้หญิงคนนั้น ทันทีที่เห็นสายตาเย็นชาจ้องลงมา พยาบาลสาวก็เกือบทำสีหน้าไม่ถูก ตัวชาวาบ ราวกับดวงตาคู่รั้นกำลังจะดูดดวงวิญญาณของเธอไป “ไม่เคย” เขาตอบเสียงนิ่ง “เอ่อ วันนี้เป็นอะไรมาคะ รบกวนเชิญ.....”“ฉันไม่ได้มาหาหมอ” พูดจบเท้าหนาก็สาวเข้าไปด้านใน โดยมีลีโอลูกน้องคนสนิทเดินตามเข้าไปติดๆเขาไม่สนว่าผู้หญิงคนนั้นจะเข้าใจหรือไม่ วันนี้ที่ต้องการมาที่นี่ ก็เพียงเพราะอยากมาสำรวจโรงพยาบาลที่เร็วๆนี้ตัวเองกำลังจะได้เป็นเจ้าของ ก็เท่านั้น อีกด้าน “คนไข้! จะไปไหนคะ!?” คนตัวเล็กได้ยินเสียงเข้มของพยาบาลดังขึ้นตามหลัง จึงรีบวิ่งหนี หัวใจเต้นแรงขึ้นมาเมื่อโดนจับได้ เธอไม่อยากโดนจับมัดแขนมัดขาเหมือนก่อนหน้านี้อีก จึงรีบวิ่งหนีออกไปตา
Read more
ตอนที่ 2. น่าสนใจ
”อยากให้ฉันช่วยไหม?““.......” หญิงสาวเงียบไปชั่วขณะอย่างชั่งใจ เธอลังเลอยู่พักใหญ่ ตอนนี้ราวกับมีสายตากดดันจับจ้องมายังตัวเองไม่วางตา เธอรู้เพียงอย่างเดียวว่าโรงพยาบาลแห่งนี้ ไม่ใช่สถานที่ที่จะทำให้ตัวเองสบายใจแน่ๆ ดวงตากลมโตแหงนไปมองใบหน้าหล่ออีกครั้ง ความคมเข้มที่จ้องมองเธอลงมา แม้จะดูดุดัน แต่ช่างน่าแปลกเหลือเกิน ที่เธอไม่ได้รู้สึกกลัวผู้ชายคนนี้เลยแม้แต่น้อย “ชะช่วยฉันหน่อยได้ไหมคะ ฉันไม่อยากอยู่ที่นี่“ ได้ยินคำตอบมาเฟียหนุ่มพยักหน้ารับอย่างพอใจ ก่อนจะหันไปมองหน้าบอดี้การ์ดตัวเองเพื่อส่งสัญญาณว่าเขาอยากจะช่วยผู้หญิงคนนี้ ตามที่เธอขอ ”เราต้องการคุยรายละเอียดกับคุณหมอเป็นการส่วนตัวครับ“ @ห้องหมอชวินทร์ ทั่วทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบงันหลายวินาที เมื่อทั้งสามคนเข้ามานั่งเผชิญหน้ากันในนี้ ชวินทร์ที่นั่งอยูั่งตรงข้าม มองหน้าของหญิงสาวและผู้ชายคนนั้นที่เสนอตัวช่วยเหลือเธอสลับไปมา จนความอึดอัดเริ่มก่อตัวขึ้นทำให้หญิงสาวเริ่มหายใจไม่ทั่วท้อง “คุณแน่ใจแล้วเหรอครับ ว่าจะไปกับ....เขาจริงๆ” ชวินทร์พุ่งเป้าถามไปที่หญิงสาว เขาเข้าใจอาการแพนิคของเธอ แต่ที่ไม่เข้าใจคือทำไมเธอถึงไว้ใจผู
Read more
ตอนที่ 3. ฉันจะมารับ
ด้านนอก หลังจากโดนขอให้ออกมาข้างนอก หญิงสาวก็ได้แต่นั่งก้มหน้าอยู่หน้าห้องของหมอชวินทร์ โดยมีฝั่งตรงข้ามเป็นลีโอ ที่นั่งจับจ้องเธออยู่อย่างไม่วางตา“คุณ....ชื่ออะไรครับ” นั่นเป็นประโยคแรกที่เขาตัดสินใจพูดกับเธอ “คือ....ฉัน” ร่างเพรียวอึกอัก เม้มปากแน่น เธอไม่รู้ชื่อตัวเอง จึงไม่รู้จะตอบกลับหรืออธิบายให้อีกคนเข้าใจว่าอย่างไรดี อีกทั้งเธอกำลังรู้สึกกังวล เธอไม่รู้ว่าหมอชวินทร์และธารินทร์กำลังคุยอะไรกันอยู่ข้างในนั้น แกร๊ก~ไม่ทันที่จะได้พูดคุยอะไรกันต่อ เสียงประตูห้องทำงานของหมอชวินทร์ก็ถูกเปิดออกมา พร้อมกับสีหน้าที่ยังคงไร้อารมณ์ใดๆของธารินทร์ ดวงตาคมเหลือบลงไปมองคนที่ลุกขึ้นยืนอยู่ตรงหน้าของตัวเองเล็กน้อย ก่อนที่หมอชวินทร์จะเดินตามออกมาติดๆ“ตกลงคุณจะช่วยฉันไหมคะ“เพราะทุกคนเอาแต่เงียบ คนที่ใจร้อนอย่างเธอถึงได้โพล่งถามออกไป หญิงสาวไม่อยากรออีกต่อไปแล้ว “แน่ใจแล้วจริงๆเหรอ ว่าอยากไปอยู่กับฉัน?” ธารินทร์ถามย้ำให้แน่ใจ “ค่ะ ฉันไม่อยากอุดอู้อยู่ที่นี่ อยู่ไปความทรงจำของฉันก็คงไม่กลับมาง่ายๆหรอก” “ใช่ไหมคะคุณหมอ” เธอหันไปถามชวินทร์ การที่ต้องทนอยู่ที่นี่แบบไร้จุดหมาย ทำให้เธอยิ่งรู
Read more
ตอนที่ 4. รักใครไม่เป็น
@บนรถ ครืด~ ครืด~ ระหว่างทางกลับเพ้นท์เฮ้าส์ เสียงโทรศัพท์ของลีโอเกิดดังขึ้น ทำให้ชายหนุ่มไม่รอช้าที่จะกดรับสาย โดยมีเจ้านายหนุ่มนั่งทำหน้านิ่งไขว้ห้างอยู่ข้างหลังเหมือนเคย "มีอะไร“ ”ตอนนี้น่ะเหรอ“ ”อืม เดี๋ยวบอกนายให้“ ลีโอเหลือบสายตามองธารินทร์ด้วยความรู้สึกลำบากใจที่จะพูดเล็กน้อย หลังจากคุยกับเนวิน มือซ้ายคนสนิทของเจ้านายอีกคนเสร็จ เขาก็ได้รับสารอะไรบางอย่างที่เรียกว่าไม่ใช่ข่าวดีนักกลับมา “มีอะไร” มาเฟียหนุ่มเอ่ยถาม หลังจากสังเกตุเห็นลูกน้องมองหน้าตัวเองอยู่นาน “ดูเหมือนนายจะต้องเข้าไปที่คอนโดครับ” ลีโอเอ่ยบอกก่อนจะหันสายตาไปมองถนน “คอนโด?“ ”ครับ คุณฟ้ามีเรื่องสำคัญอยากคุยกับเจ้านายครับ“ ฟ้าที่ลีโอหมายถึงคือฟ้ารดา คู่ขาคนโปรดที่ธารินทร์รับดูแลเธอมานานกว่าสองปี ”แต่วันนี้ไม่ใช่วันที่ฉันจะเข้าไป“ ธารินทร์ตอบพร้อมกับหันใบหน้าออกไปมองนอกกระจกรถเขารู้จักฟ้ารดามาสองปี นึกแปลกใจอยู่เหมือนกันที่ได้ยินแบบนั้น ปกติฟ้ารดาจะรู้งานตลอด เขาจะไปหาเธอแค่อาทิตย์ละหนึ่งวัน หรือไม่ก็สองวันต่ออาทิตย์ และแน่นอนว่าจะต้องไม่ใช่วันที่เขามีงานล้นมือแบบนี้วันนี้เขาอยากกลับไปพัก “เธอรู้ครับแ
Read more
ตอนที่ 5. นางบำเรอคนใหม่
เช้าวันต่อมา“นายครับ คุณฟ้าเก็บของออกไปเรียบร้อยแล้วนะครับ“ ”.......“ มือหนาที่กำลังจะเอื้อมไปหยิบแก้วกาแฟหยุดชะงักสายตานิ่งไปชั่วครู่ ก่อนจะหยิบแก้วกาแฟขึ้นมาดื่มตามเดิม ราวกับว่าไม่ได้สนใจสิ่งที่ลุกน้องพร่ำบอกเลยสักนิด“ตารางงานวันนี้มีอะไรบ้าง“ เขาถามเปลี่ยนเรื่อง”มีนัดกับลูกค้าช่วงเช้าครับ ส่วนช่วงบ่าย เราต้องไปรับผู้หญิงคนนั้นออกจากโรงพยาบาล“ ลีโอรายงานตามส่วนที่เห็น”ผู้หญิงคนนั้น?“ ธารินทร์ทวนสิ่งที่ลูกน้องพูด เขาเกือบลืมไปแล้ว ว่าเขารับปากอะไรกับใครเอาไว้บ้าง “ครับ คนที่ความจำเสื่อม แล้วขอให้เจ้านายช่วย“ ”......“ ธารินทร์นิ่งไปเขาเกือบลืมเรื่องของผู้หญิงคนนั้นไปแล้ว เพราะหลายวันมานี้มัวแต่วุ่นอยู่กับเรื่องอื่น ”ผมขอเสนออะไรอย่างหนึ่งได้ไหมครับ“ ลีโอขยับเท้าเข้ามาหาเจ้านายคำพูดของคนตรงหน้าทำให้ธารินทร์ต้องเหลือบสายตาไปมอง “อะไร” “ผมว่าผู้หญิงคนนั้นสามารถเป็นนางบำเรอคนใหม่ของเจ้านายได้นะครับ” เขาพูดจบประโยคก่อนจะก้มหน้าลง เพราะลีโอไม่แน่ใจว่าธารินทร์จะเห็นด้วยกับความคิดนั้นไหม มาเฟียหนุ่มได้ยินข้อเสนอนั้นก็ชะงักนิ่งไป สมองพลันนึกไปถึงเจ้าของใบหน้านุ่มนิ่มที่ตัวเองบั
Read more
ตอนที่ 6. สัญญา
หลายนาทีต่อมา“สะเสร็จเรียบร้อยแล้วค่ะ”หลังจากจัดการเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จ หญิงสาวก็เดินออกมาหาลีโอที่ยืนรออยู่ด้านนอก ด้วยท่าทางเกร็งๆ บอกตามตรงว่าเธอเองก็ทำตัวไม่ค่อยถูก เพราะชุดสูทสีดำสนิทที่อีกฝ่ายใส่เหมือนวันนั้นเปี๊ยบ ทำให้หญิงสาวเดาไม่ออก ว่าพวกเขาทำงานอะไร ทำไมถึงได้ดู.....ลึกลับขนาดนี้“ผมรับยามาให้คุณเรียบร้อยแล้วครับ”“ถ้าคุณพร้อมแล้ว เราไปกันเถอะ”“เดี๋ยวค่ะ”ลีโอที่กำลังจะก้าวเดินไปข้างหน้า หันกลับมามองเจ้าของเสียง“คือ....ฉันขอไปที่หนึ่งก่อนได้ไหมคะ”_____________________________“จะไปแล้วเหรอครับ” ชวินทร์นั่งมองหน้าของคนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามตัวเองด้วยความรู้สึกเสียดายเล็กน้อยในใจลึกๆ หมอหนุ่มยังคงรู้สึกพ่ายแพ้ต่อการรักษา เพราะเขาไม่สามารถหาทางทำให้หญิงสาวความทรงจำกลับมาได้อย่างที่หวังเอาไว้“ค่ะ”“ขอบคุณคุณหมอมากๆนะคะที่คอยช่วยเหลือฉัน“”ถ้าฉันจำทุกอย่างได้เมื่อไหร่ ฉันจะบอกหมอเป็นคนแรกเลยค่ะ“ เธอเอ่ยบอกพร้อมกับส่งยิ้มไปให้เขารอยยิ้มหวานละมุนนั้น ทำให้ชวินทร์อดไม่ได้ที่จะยิ้มตอบกลับ ได้ยินเพียงเท่านี้เขาก็ดีใจ”ครับ ผมจะถือว่านั่นเป็นคำสัญญาของคุณ“”ค่ะ ฉันขอตัวก่อนนะ
Read more
ตอนที่ 7. ทางเลือกเดียวของคุณ
"ขอโทษนะคะ แต่ฉันไม่ได้ขายตัว!“ ร่างสวยลุกขึ้นยืนพร้อมกับตะโกนบอกคนตรงหน้าออกไป ด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความโกรธสิ่งที่เขาเขียนมา มันไม่ต่างอะไรจากการขอให้เธอใช้ตัวเองเพื่อทำให้เจ้านายของเขามีความสุขเลยสักนิด เธอก็แค่อยากให้เขาช่วยพาเธอออกจากโรงพยาบาล ไม่ได้ต้องการให้อีกฝ่ายมอบเงินทองมากมายให้เธอสักหน่อย”ใจเย็นๆก่อนครับ ผมไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น“”นั่งลงก่อนนะ“ ลีโอเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงสุภาพเขาคิดเอาไว้อยู่แล้ว ว่าเหตุการณ์แบบนี้จะต้องเกิดขึ้น ซึ่งดูเหมือนคำพูดหวานหูจะช่วยให้หญิงสาวมีสติมากขึ้น“ผมแค่เสนอทางเลือกให้คุณครับ อย่างที่คุณธามเคยบอก เราไม่สามารถช่วยคุณฟรีๆได้”“ตะแต่......คุณไม่มีงานอื่น ให้ฉันช่วยแล้วเหรอคะ” เธอเม้มปากถามอย่างหนักใจ เธอเป็นคนขอให้เขาช่วยเอง เพราะฉนั้นคงโทษใครไม่ได้สินะ“คุณรู้ไหมครับว่าพวกผมทำงานอะไร”ได้ยินคำถามนั้นหญิงสาวก็นิ่งสนิท เพราะเธอไม่รู้ ท่าทางที่ดูน่าเกรงขามของพวกเขา ทำให้หญิงสาวฉุกคิดว่าบางครั้งคนพวกนี้อาจจะทำงานที่เกี่ยวกับอะไรเสี่ยงๆ หรืออะไรที่เป็นทางการมากๆ หรือไม่....พวกเขาอาจจะทำงานอะไรที่เหนือความคาดหมายของเธอ ท่าทางที่นิ่งสงบเยือกเย
Read more
ตอนที่ 8. แช่อ่าง
หลังจากลีโอกลับไปแล้ว คนตัวเล็กก็เดินสำรวจคอนโดด้วยความอยากรู้อยากเห็น ข้าวของเครื่องใช้ที่ถูกจัดเรียงเอาไว้พร้อมใช้งาน ทำให้หญิงสาวรู้สึกแปลกใจอยู่ไม่น้อย ว่าพวกเขารู้ได้ยังไงว่าผู้หญิงต้องใช้อะไรบ้าง ที่นี่มีทุกอย่าง อาหารแห้ง อาหารสด เครื่องสำอางค์ สิ่งอำนวยความสะดวก รวมไปถึงเสื้อผ้าที่ถูกจัดเตรียมไว้ให้ใหม่เอี่ยมเต็มตู้ แต่ละอย่างไม่ได้มีอะไรที่ดูราคาถูกเลยสักนิด “คงจะมั่นใจมากสินะว่าฉันจะเซ็นสัญญา” คิดไปแล้วก็อดหมั่นไส้ไม่ได้ ใครจะไปคิดกันละว่าผู้ชายคนนั้นที่ดูเหมือนจะใจดีกลับกลายเป็นมาเฟียที่ดูมีอพนาจขนาดนั้น ชีวิตเธอนี่มันยังไงกันนะ นอกจากจะความจำเสื่อมแล้ว ทำไมสถานการณ์ถึงได้เลวร้ายอยู่เรื่อย “เห้อ~” “แล้วฉันจะโดนไอ้พวกมาเฟียจับกินไหมเนี่ย” ยิ่งคิดก็ยิ่งปวดหัว คนตัวเล็กนั่งบ่นพึมพัมอยู่คนเดียวสักพัก ก่อนจะเดินเข้าไปสำรวจห้องน้ำต่อ และสิ่งหนึ่งที่ทำให้หญิงสาวตาลุกวาวขึ้นมานั่นก็คือ อ่างอาบน้ำขนาดใหญ่ที่ตั้งตระหง่านอยู่ตรงหน้า บวกกับวิวเมืองหลวงที่เต็มไปด้วนตึกราบ้านช่อง ทำให้คนตัวเล็กอดไม่ได้ที่จะรู้สึกตื่นเต้นไปกับภาพนั้น มันสวย.....เหมือนในโฆษณาที่เธอเคยเห็นเลย
Read more
ตอนที่ 9. อยากเช็คของใหม่
@คอนโด ”ฮึ่ม~ ฮะฮึ่ม ฮื้ม“ เสียงลำคอเล็กเปล่งทำนองร้องเพลงออกมา อย่างอารมณ์ดีหลังจากอาบน้ำแช่ตัวเสร็จ นี่คือความรู้สึกที่วิเศษที่สุดสำหรับหญิงสาวหลังจากที่อดทนใช้ชีวิตอยู่ในโรงพยาบาลมาหลายวัน ในฃที่สุดวันนี้เธอก็ได้ใช้ชีวิตอิสระ ไม่ต้องรีบอาบน้ำ ไม่ต้องรีบทานข้าว ความรู้สึกแบบนี้สิที่เธอโหยหา ไม่ต้องมีพยาบาลชุดขาวมาคอยตามเช็คทุกวี่ทุกวัน จ๊อก~ เสียงเล็กร้องประท้วงออกมา เมื่อถึงเวลาทานอาหาร คนตัวเล็กจึงไม่รอช้าที่จะเดินสาวเท้ายาวๆไปยังห้องครัว ก่อนจะเปิดตู้เย็นออกมาดูว่ามีอะไรที่พอทำให้เธอประทังชีวิตให้ผ่านคืนนี้ไปได้บ้าง แต่เมื่อเปิดออกมา ดวงตากลมโตกลับต้องลุกวาวไปกับวัตถุดิบทั้งหลายที่ถูกซื้อแช่เอาไว้อัดแน่นเต็มตู้เย็นไปหมด “รอดตายแล้วเรา” ปากเล็กยิ้มกว้างออกมาอย่างดีใจ กว่าจะรื้อค้นดูของด้านในว่ามีอะไรบ้าง “เนื้อวากิวงั้นเหรอ” “คงแพงสุดๆไปเลยสินะ” คิดได้แบบนั้นคนตัวเล็กก็ยิ้มกริ่ม เนื้อที่เธอเคยกินอย่างแพงที่สุดจากโรงพยาบาลก็คงจะเป็นพะโล้หมูสามชั้นวิญญาณหมูน่ะสิ นี่แหละ จัดไป! มือบางตัดสินใจหยิบถุงเนื้อออกมาอย่างอารมณ์ดี เธอเคยเห็นวิธีทำอาหารผ่านทางโทรทัศน์ที่โรงพ
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status