Semua Bab HOLD ME TIGHT, SIR SEBASTIAN (SSPG): Bab 61 - Bab 70

Sebastian Chase Salvatore's POVI was teaching.At least—trying to.Nasa harap ako ng klase, hawak ang marker, nagsusulat sa board habang ipinapaliwanag ang naka-flash sa television. Pero hindi ako makapag-focus, not because I’m not feeling well.Maybe because of her.Miss Laurent’s presence is enough to distract me, tapos makikipag-usap pa siya sa iba—sa harap ko pa?The hell.Napahigpit ang hawak ko sa marker.They look too comfortable with each other.Damn.Focus.Bumaling ulit ako sa board at itinuloy ang lesson. Ngunit nang muli akong lumingon sa likuran, nakita kong mas dumidikit si Clyde kay Miss Laurent. Sobrang tamis pa ng ngiti nito sa kanya.Nang-aakit ba ’to?Kabago-bago.“Class.”Tumahimik ang buong silid.“If you want to chitchat with your seatmates, go outside and not in my class.”My eyes darkened when I looked straight at Miss Laurent. I could sense her panic.And anger?Habang nagtatawag ako ng estudyante para sa recitation, nakita kong tumayo siya at lumabas.Where

Quinn Scarlett Laurent's POVHindi ko maintindihan si Sir. Bigla na lang naging sarcastic ang tono niya, at yung mga mata niyang kanina ay malamlam na nakatitig sa akin—biglang lumamig.Mas pinili ko na lang na tumahimik at huwag na magsalita. Akmang lalabas na ako, pero sa pagtalikod ko ay naramdaman ko ang kanyang kamay sa aking braso.“What? Iiwanan mo talaga ako kahit masama ang pakiramdam ko… para sa lunch box na ’yon?”Halos mapanganga ako sa narinig ko.“Sir, naghihintay si Clyde…” mahinahon kong sabi, habang dahan-dahang inaalis ang kamay niya sa braso ko.Pagkalayo ko sa kanya, agad akong lumabas. Nakita ko si Clyde na naghihintay sa labas, hawak pa rin ang lunch box.“Thank you dito,” sabi ko. “Sabi pala ni Sir, bantayan mo raw muna ang Grade 7. Kapag vacant doon, kailangan pa rin puntahan since they’re still immature at baka may mangyari during our time.”Walang pagdududa ang mga mata niya habang tumatango.“Ah, oo nga. Sige, sige—heto, kainin mo ha!” sabi niya, sabay abot

Quinn Scarlett Laurent's POV (Refined Version)Napatingin ako sa table ni Sir Sebastian at nakita ko roon ang mga gamit niya—laptop, phone, at ang bag niya na naiwan pa. Lumapit ako at isa-isa itong dinampot bago ko isinilid sa kanyang bag.Hindi ako mapakali. Nag-aalala ako. Hindi ko na magawang isipin pa yung halik na nangyari kanina.Pagkatapos kong ayusin ang kanyang bag, lumapit naman ako sa sarili kong gamit at kinuha ang laptop ko. I still have 15 minutes to prepare for the lesson. Hindi ko man lang napasend kay Sir yung PowerPoint presentation.Agad akong nagsimulang gumawa ng presentation. Okay lang kahit dadalawang beses ko itong magamit since vacant namin mamaya. Ang problema—paano ko hahawakan ang Grade 7 kung wala namang iniwang lesson si Sir?Hayst… sumasakit ang ulo ko, bulong ko sa isip ko habang tuloy-tuloy ang paggawa ko ng PPT.Ilang sandali pa, naramdaman kong nag-vibrate ang phone ko. Agad ko itong kinuha at nakita ang message mula kay Mang June.“Ma’am, gising na

Quinn Scarlett Laurent's POVNatapos din kami sa pag-iikot.Halos mapagod ako kakalakad sa iba’t ibang building habang hinahanap namin ang mga Grade 7 sections ni Sir. Buti na lang at mabilis din naming nakuha ang mga room numbers at locations, kaya kahit papaano ay naging malinaw na kay Clyde kung saan siya pupunta mamaya.“Okay, gets ko na,” sabi niya habang naglalakad kami pabalik. “Hindi pala ganun kahirap hanapin.”“Hindi talaga,” sagot ko. “Malilito ka lang sa una.”Medyo tahimik na ulit ang paligid habang papalapit kami sa library. Ilan na lang ang estudyanteng naglalakad, karamihan ay pabalik na rin sa kani-kanilang classrooms.“Malapit na matapos lunch break,” sabi ko habang tumitingin sa oras.“Yeah,” sagot niya. “Good thing nakapag-ikot tayo.”Pagdating namin sa library, dumiretso agad ako sa office ni Sir at binuksan ang pinto. Pumasok si Clyde kasunod ko.Binuksan ko ang laptop ni Sir. As usual, bumungad na naman sa akin ang wallpaper niya. Mabilis kong hinanap ang file n

Quinn Scarlett Laurent's POVDahan-dahang huminto ang sasakyan.Napatingin ako sa labas—at doon pa lang, napalunok na ako.Isang malaking gate ang bumungad sa akin, gawa sa itim na bakal na may detalyadong disenyo. Kusang bumukas iyon, at dahan-dahang pumasok ang sasakyan sa loob.Tahimik.Malawak.Parang… ibang mundo.Napatingin ako sa paligid habang umuusad kami sa driveway. Parehong nakaayos ang mga halaman sa gilid—hindi lang basta halaman, kundi mukhang mamahalin pa sa itsura. May fountain sa gitna, at sa likod nito ay ang mismong bahay.Mansion.Wala na akong ibang salitang maisip.Puti ang kulay nito, may malalaking bintana at halatang mataas ang kisame. May halong modern at classic na design—parang bahay sa mga pelikula.Huminto ang sasakyan sa tapat ng entrance.Napahigpit ang hawak ko sa bag.“Ma’am, nandito na po tayo,” sabi ni Mang June.“O-opo…” sagot ko.Pagbukas ng pinto, agad akong bumaba.May sumalubong naman agad sa amin. Isang lalaking naka-formal na damit—maayos a