“โรงแรมหนูพายไง ไปเถอะไปถามที่นั่นกัน”น้องสาวนินจาลุกขึ้น ถามเสียงค่อนข้างดัง “โรงแรมว่าที่เจ้าสาวคุณหรือ ถ้าเป็นแบบนี้ฉันไม่ไว้ใจใครที่นั่น”ผมอยากต่อว่าคนที่ปากจัด แต่เลือกจะเงียบ เพราะรู้สึกเป็นห่วงนินจาขึ้นมาถึงจะโกรธ แค้น แต่ผมไม่เคยอยากให้เธอเป็นอะไร อย่างที่เคยพูด ใช่ ผมเคยพูดแบบนั้นใช่ไหมเราไปถึงโรงแรม แต่พนักงานบอกว่าเธอเช็คอินออกไปตั้งแต่สองวันก่อน น้องสาวนินจาไม่ยอมเชื่อ ขอดูกล้องวงจรปิด เราก็ได้เห็นว่านินจาเช็กอินออกไปจริง แต่น้องสาวนินจาไม่เชื่อ เธอขอไปดูห้องที่พี่สาวพัก แต่เมื่อมีคนมาพักต่อแล้ว เราจึงไม่ได้เข้าไปวันนั้นเราวุ่นวายทั้งวัน ผมนั่งมองน้าของลูกและเดินไปใกล้“มีใครอีกบ้างที่เธอคิดว่านินจาจะไปหาได้”“จะมีใคร พี่ฉันมีเพื่อนสนิทแค่สี่คนไม่ใช่เหรอ และเมื่อก่อนตอนท้องก็เหลือสามคนแล้ว พี่ฉันไม่มีใคร ไม่เคยติดต่อใครแม้มีเรื่องทุกข์ใจ”เธอร้องไห้โฮออกมา แม่ผมต้องเข้าไปปลอบใจ“หนูต่าย อย่าคิดมาก เราแจ้งความกันดีไหม”เธอพยักหน้าทั้งน้ำตา
더 보기
