บททั้งหมดของ ภารกิจสุขสันต์กับสามหนุ่มหล่อแห่งต้าถู : บทที่ 111 - บทที่ 112

112

ตอนที่ยี่สิบห้า กลางแสงจันทร์ (NC5P)

ตอนที่ยี่สิบห้า กลางแสงจันทร์โดนของใหญ่ทั้งหน้าหลังพร้อมกัน แล้วยังมีแท่งเนื้อของเซียวมู่หรงมุดเข้ามุดออกในปากอีก ซูหลีจึงกระเพื่อมไหวไปทั้งตัว“ชอบหรือไม่ ซูหลี ในเมื่อเจ้าชอบเช่นนี้ พวกเราย่อมไม่หยุดเพียงรอบเดียว นี่เพิ่งจะบ่าย ราตรีนี้ยังอีกยาวไกล อย่าเพิ่งหลับพับไปเล่า” ฉีหลิงประกาศดัง โดยมีเซียวมู่เหยียนขานรับ“คืนนี้ข้าจะตอกให้เจ้าตาค้าง เอาให้ลืมไปว่าอยู่ที่ใดเชียว ซูหลี เจ้าเหมียวร่าน”เอ่ยจบเสียงหน้าขากระแทกก้นเนียนก็ดังก้องตามมาด้วยเสียงคำรามแหบพร่าของชายหนุ่มทั้งสองที่ต่างควงอาวุธใหญ่โตเข้ากวัดแกว่งจนซูหลีรู้สึกทั้งเจ็บทั้งจุกทั้งแน่นสองร่องรูที่ถูกเติมเต็มทว่าร่างบางกลับกระตุกตอดรับทุกคราด้วยความเสียวซ่านที่พุ่งสูงโดยเฉพาะยามที่พวกเขากระแทกเข้าถอนเกือบพร้อมกันภาพก้นขาวกระเพื่อมสั่นยามโดนหน้าขากระแทกแรง และลำเอ็นที่บดเบียดถาโถมกระแทกเข้าใส่กัน จนร่างตรงกลางกระเด็นขึ้นกระดอนลงโยกเอนไปมา ทำให้แท่งเนื้อของคุณชายใหญ่เซียวมู่หรงเกือบหลุดจากความอุ่นชื้นอยู่หลายครั้ง
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ยี่สิบหก นับได้เท่าใด (จบ)

ตอนที่ยี่สิบหก นับได้เท่าใด กระทั่งเห็นแสงตะวันพ้นขอบฟ้าเป็นสัญญาณว่าใกล้เช้าแล้ว เซียวมู่เหยียนซึ่งยืดหยัดเป็นคนสุดท้ายจึงถอนตัวตนออกจนร่องสวาทซึ่งโดนสอดขยายมาทั้งคืนจนหลวมกว้างรู้สึกวูบโหวงคุณชายรองตัดสินใจอุ้มซูหลีในสภาพหายใจรวยริน ยับเยินอิดโรย ร่องทั้งหน้าหลังบวมแดงแหกกว้าง ริมฝีปากบวมเป่งและขาสั่นระริกไม่อาจยืน กลับไปนอนพักในห้องด้านใน โดยมีคนอื่นๆ เดินตามมาอย่างอ่อนระโหยหมดเรี่ยวแรงไปตามๆ กัน กว่าซูหลีจะตื่นขึ้นแล้วนอนแผ่หลาอ่อนแรง ขาแบะอ้ากางกว้างด้วยหุบไม่ได้ และเต็มไปด้วยความรู้สึกร้าวระบมไปทั้งร่างก็เป็นเวลาบ่ายแล้วแม้จะหิวมาก ทว่าคราบน้ำวิสุทธิ์ที่ยังเปรอะเปื้อนเรียวขาบางส่วนคอยย้ำเตือนให้หญิงสาวเฝ้าตะโกนถามเสียงปริศนา เพื่อไม่ให้ความเหน็ดเหนื่อยแทบขาดใจเมื่อคืนต้องเสียเปล่า“สรุปว่าได้กี่น้ำ นับได้ครบถ้วนหรือไม่”ซูหลีจำได้แค่ว่าตนเองเสร็จสมสุขสันต์อีกครั้งและอีกครั้ง จนร่องรักที่ปืนป่ายไปถึงสวรรค์แล้วยังโดนกระชากกลับลงมา แล้วปลุกให้ตื่น
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
1
...
789101112
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status