Alle Kapitel von ภารกิจสุขสันต์กับสามหนุ่มหล่อแห่งต้าถู : Kapitel 61 – Kapitel 70

ตอนที่สอง เหตุใดจึงเป็นที่นี่ความเจ็บปวดแล่นวาบไปทั่วสันหลังคล้ายเปลวเพลิงที่กำลังแผดเผาทำให้หญิงสาวกัดฟันกรอดเพื่อสะกดกลั้นความเจ็บปวดแม้จะไร้เรี่ยวแรงที่จะส่งเสียงจากนั้นเสียงเฉือนอากาศตามด้วยเสียงแส้ที่ฟาดเข้ากับผิวเนื้อก็ตามมาอีกหลายครั้งก่อนที่นางจะทนไม่ไหวและสลบไปความหวังว่าพวกเขาจะปรานีปล่อยให้นางได้พักสักหน่อยแตกสลายเมื่อเหล่าผู้คุมที่ล้อมอยู่รอบกายยกถังขึ้นเพื่อสาดน้ำเย็นจัดใส่ร่างที่หมดสติผมยาวสลวยที่เคยจัดแต่งเรียบร้อยยามนี้เปียกชื้นและยุ่งเหยิงบดบังครึ่งหน้า เหลือเพียงดวงตาแดงก่ำคู่หนึ่งที่ยังเบิกมองลมหายใจของนางสะดุดทั้งไอถี่รัวพาให้น้ำตาที่แทบไม่มีเหลือไหลอาบแก้มลงมาทีละหยด“ในเมื่อปากแข็งนัก เช่นนั้นก็เฆี่ยนต่อไปจนกว่าจะยอมบอกออกมา” เสียงหัวหน้าผู้คุมตะโกนลั่นพาให้ร่างบางสั่นเทาก่อนจะต้องสั่นสะท้านไปกับความเจ็บปวดที่ถาโถมอย่างไม่ยั้งแรงยามนี้ผิวเนื้อของนางปริแตกแทบไม่เหลือชิ้นดี ความรู้สึกแสบชาไปทั้งร่างแต่ยังคงส่ายหน้าราวกับจะยืนยันในความไม่รู้ของตนเอง

ตอนที่สี่ เหตุใดจึงไม่เชื่อคำของนาง ยามนี้ท่อนลำที่อาบเคลือบไปด้วยเลือดพรหมจรรย์กำลังเร่งแรงตอกย้ำเพื่อสร้างความเสียวซ่านให้แก่ตนเองอย่างเห็นแก่ตัวโดยไม่ใส่ใจความเจ็บของหญิงคู่หมั้นสักนิด“พวกเราเป็นผัวเมียกัน พี่เป็นชายคนแรกของเจ้า ซิงซิง เจ้ายังไม่เชื่อใจพี่อีกหรือ”ประโยคตัดพ้อช่างสร้างความสะท้านสะเทือนทั้งจิตใจและร่างกายซึ่งกำลังโดนแรงตอกกระหน่ำจนแทบจมหายไปกับฟูกที่นอนใช่สิ เขาคือชายคนแรกของนาง เหตุใดจึงไม่เชื่อคำของนางสักหน่อย ริมฝีปากบางขบเม้มเพื่อสะกดกลั้นความเสียใจแต่กลับกลายเป็นท่วงท่าคล้ายดื้อรั้นสร้างความไม่พอใจแก่ชายคู่หมั้นจนเร่งออกแรงให้หนักหน่วงขึ้นอีก“ในเมื่อเจ้ายังคงไม่เชื่อใจพี่ เช่นนั้นพี่จะทำให้เจ้าเชื่อใจให้ได้”ตับ ตับ ตับเสียงสะอื้นสั่นเครือเผลอปล่อยให้หลุดออกมาเมื่อแรงกระแทกโถมแรงเข้ามาในช่องทางคับแคบอย่างดุดันป่าเถื่อนทำให้เชื่อใจ? ด้วยวิธีนี้หรือ?ร่างเล็กส

ตอนที่หก อย่าหาว่าข้าไร้ปรานี "เมิ่งเข่อซิง ร่องของเจ้าตอดรัดได้ดี ว่าอย่างไร ได้เวลาบอกออกมาเสียทีว่าบิดาของเจ้าทิ้งข้อความใดไว้บ้าง แล้วข้าจะพาเจ้าออกไปเสพสุขร่วมกันที่ตำหนักรับรองว่าข้าจะยังไม่เบื่อหน่ายเจ้าเร็วเกินไปนัก อย่างน้อยตำแหน่งอนุขององค์ชายก็ยังพอสุขสบายกว่าในคุกนี้โอ้ว...ซาลาเปาของเจ้าช่างเด้งดียิ่ง ยิ่งบีบยิ่งสู้มือหาทางหลุดรอดออกจากนิ้ว ฮ่า ฮ่า น่าสนใจจริงๆ”ระหว่างเกลี้ยกล่อมเสียงหัวเราะขององค์ชายห้าก็ดังขึ้นบ่งบอกความฮึกเหิมดั่งผู้ชนะที่ได้รุกรานดอกไม้แสนงามให้เบ่งบานอย่างรวดเร็วเมิ่งเข่อซิงกำลังเคลิ้มไหวล่องลอยไปกับเสียงเนื้อกระทบกันที่ดังเป็นจังหวะต่อเนื่องถึงกับสะดุ้ง และพยายามอดกลั้นเสียงครวญครางเพื่อจับใจความสำคัญทั้งๆ ที่ไม่อยากรับรู้อีกแล้วหรือ! พวกเขาเพียงต้องการสอบถามนางเท่านั้นสินะหญิงสาวห่อเหี่ยวทดท้อแม้ร่างยังคงเด้งไหวไปกับการโยกขยับแต่กลับไม่ได้รู้สึกเสียวซ่านมากอย่างที่อีกฝ่ายต้องการยามช่องทางคับแคบถูกบังคับให้

ตอนที่แปด ช่างน่าเสียดายนัก มือที่บีบแรงทำให้หญิงสาวพยายามกลั้นใจดูดกลืนแท่งร้อนที่มุดเข้ามาในปากขณะน้ำลายเอ่อเปื้อนด้วยต้องอ้าปากกว้างค้างเอาไว้อย่างนั้นฟากองค์ชายเก้าที่กำลังสูดปากส่งเสียงพร่ากระเส่าแสดงออกถึงความฮึกเหิมเมื่อเห็นสีหน้าบิดเบี้ยวของหญิงสาวดุ้นลำที่โดนบีบรัดจากความคับแน่นจึงไม่กลัวเกรงการเจ็บปวดมุ่งโหมแรงกระแทกเข้าถอนออกระรัวเร็วโดยไม่สนใจเลือดสีแดงที่เคลือบติดอยู่“หากเป็นเมื่อก่อนคงไม่อาจแม้แต่จับเนื้อต้องตัวนาง แต่ยามนี้พวกเรากลับได้สอดแทงล่วงล้ำในกายของนางอย่างไม่ต้องเกรงว่าจะถูกเรียกร้องความรับผิดชอบอ้า...ช่างดีเหลือเกิน พี่แปด ร่องเสียวของนางตอดรัดดีนัก คืนนี้พวกเราจัดหนักสักหลายคราดีหรือไม่”“ดีสิ พี่เองก็อยากกระแทกทั้งปากทั้งช่องทางของนางให้สาสมใจ ทั้งยังจะบีบเคล้นเต้าทรวงของนางให้แหลกคามือทีเดียว ขอเพียงอ้างว่าต้องการบีบคั้นความจริงจากปากของนาง ไม่ว่าพวกเราจะกระหน่ำรุนแรงอย่างไรล้วนไม่มีผู้ใดกล้าลงโทษแน่”“ฮ่า ฮ่า เช่นนั้นย่อมดีเห

ตอนที่เก้า ตอบสนองได้อย่างดีเมิ่งเข่อซิงเองก็เผลอปลดปล่อยเสียงครวญครางสะท้อนก้องในความมืดพร้อมกับความอุ่นร้อนที่ฉ่ำเยิ้มและร้อนฉ่าซึ่งทะลักล้นทะลุออกมาปะทะกับน้ำหวานใสของนางจนกลายเป็นของเหลวมากมายที่ไหลย้อนลงมาตามเรียวขาสององค์ชายทำราวกับเพิ่งได้ลิ้มรสอาหารอันเอร็ดอร่อยจึงอดดื่มกินด้วยความหิวโหยไม่ได้ จากครั้งที่สาม ครั้งที่สี่ จนถึงครั้งที่ห้า เสียงความเคลื่อนไหวในห้องขังก็ยังไม่หยุดลงฟากเมิ่งเข่อซิงซึ่งโดนโหมกระหน่ำครั้งแล้วครั้งเล่าจนหัวสั่นหัวคลอนปวดเมื่อยทั้งปากและเนื้อตัวทั้งยังเหนื่อยอ่อนจนแทบฟุบหลับแต่ในใจของนางไม่อาจปฏิเสธได้ว่าภายใต้ความดุดันยังมีความเสียวซ่านที่แผ่กระจายจนรู้สึกได้เช่นเดียวกับน้ำขาวขุ่นที่สาดไปทั่วอย่างไม่เสียดายทั้งยังเผื่อแผ่มาล้วงควานน้ำสีใสในร่องรูของนางทิ้งขวางอยู่หลายคราร่างบอบบางถูกย่ำยีนับครั้งไม่ถ้วนจนดอกไม้งามบวมช้ำเนื้อตัวเต็มไปด้วยร่องรอยกว่าฉากเร่าร้อนจะจบลง หญิงสาวที่เหนื่อยจนใจจะขาดก็หลับลงแทบจะทันทีเมื่อร่างกายถูกปล่อยทิ้งจากองค์ชายผู้หื่นกระห