Alle Kapitel von ภารกิจสุขสันต์กับสามหนุ่มหล่อแห่งต้าถู : Kapitel 71 – Kapitel 80

ตอนที่สิบเอ็ด เหตุใดจึงใหญ่เช่นนี้ต่อจากนั้นแท่งเนื้อย่อมยังคงโยกขึ้นโยกลงขณะชายหนุ่มอีกคนขยับตัวมารอที่ด้านหลังไม่รอให้หญิงสาวได้ทันรู้ตัว นิ้วมือก็สอดแทรกเข้าทางรูหยักด้านหลังก่อนจะตามมาดุ้นลำแข็งที่ยัดเติมเข้ามาจนเต็มไม่นะ! เขากำลังยัดแท่งเนื้อใส่รูก้นของนางเมิ่งเข่อซิงหลุดเสียงครางลั่นเผยอปากอ้ากว้างแทบขบกัดโดนลิ้นของตัวเอง“เจ็บ...ข้าเจ็บ”“เจ็บหรือ อีกไม่นานเจ้าจะรู้สึกดีขึ้นเอง รับรองว่าเจ้าจะติดใจจนเรียกร้องให้พวกเราเติมเต็มในท่านี้อีกหลายครา”คำพูดนั้นไม่ได้ทำให้ความเจ็บในร่องเล็กลดน้อยลง แต่เป็นร่างกายของนางที่เริ่มคุ้นชินกับช่องทางที่คุ้นเคยยามดุ้นลำทั้งสองเริ่มขยับโยกเข้าหากันอย่างพร้อมเพรียงเกิดเป็นความรู้สึกแปลกใหม่ยามนี้ชายหนุ่มสองคนกำลังประกบบนประกบล่างห่อหุ้มจนทำให้ร่างของหญิงสาวซึ่งบอบบางอยู่แล้วแลดูเล็กลงถนัดตา“อ้าทั้งร่องก้นและร่องสวาทของนางช่างแน่นยิ่งนัก เสียวจริง”“สองก้อนเต้า

ตอนที่สิบสอง ให้ข้าจับบ้าง เมิ่งเข่อซิงที่ลืมตาขึ้นมาไม่อยากคาดหวังแล้วว่าครั้งนี้นางจะได้พบกับผู้ใดใบหน้าที่ทั้งคุ้นเคยและไม่เคยเห็นล้วนไม่ยอมเชื่อคำพูดของนาง มีเพียงต้องการรีดเอาสิ่งที่พวกเขาเชื่อว่าเป็นความจริงออกมาเท่านั้นปากบอบบางของนางถูกขู่เข็ญด้วยความแข็งใหญ่ที่ยัดใส่ในโพรงเล็กแดงของนางจนคุ้นชินส่วนร่องดอกไม้งามของนางนั่นหรือ ไม่ว่าจะลืมตามาเมื่อใด ร่องมิดชิดล้วนโดนกระแทกกระทั้นจนกลวงโบ๋บานฉ่ำเยิ้มย้อยเต็มไปด้วยน้ำกามาที่ท่วมนองเอ่อล้นในบางคราร่องด้านหลังของนางยังโดนทะลวงไปพร้อมกันอย่างเหลือเชื่อสร้างความสะท้านสะเทือนที่คาดไม่ถึงและในบางครั้งเหล่าองค์ชายยังสรรหาความหรรษาถึงขั้นโยกขย่มใส่ด้านหลังของนางขณะดันร่างขาวโพลนให้แนบกับลูกกรงที่ทั้งแข็งทั้งเย็นแล้วปล่อยให้เหล่าองครักษ์ลูบไล้ขยำขยี้เรือนกายด้านหน้าอย่างบ้าคลั่งภาพสองเต้าอวบใหญ่ที่ไร้สิ่งใดบดบังกำลังกระเพื่อมไหวช่างน่าเร้าใจนักหญิงสาวเสียววาบเมื่อรู้แก่ใจว่าพวกเขาจงใจทำเช่นนี้ทั้งยังแสร้งเร่งแรงกระแทกสลับกับบดวนคลึง

ตอนที่สิบสี่ ราวกำลังอยู่กลางศึกสงครามเห็นเช่นนั้นชายที่เหลือจึงช่วยกันปอกเปลือกร่างของนางจนเปลือยเปล่าแล้วดาหน้ารุกไล่ทั้งมือและปากจนนางรู้สึกราวถูกกลืนกินขบเคี้ยวไปทั้งร่าง“นางงามมาก งดงามจริงๆ”“พวกเราโชคดียิ่งที่ได้ลิ้มรสของดีเช่นนี้”พวกเขาคนหนึ่งนั่งแนบข้างใช้ปลายลิ้นเลียที่ยอดจุกสีชมพูจนสั่นสะท้านขณะมือของเขารั้งเอวเอาไว้มั่นไม่ให้นางได้ถอยหนีจากความเสียวที่กำลังพุ่งขึ้นเรื่อยๆชายคนที่สามนั่งอยู่ด้านหลังใช้ปลายนิ้วหนาสอดเข้าไปทางช่องทางมิดชิดกลางก้นขาวอย่างแผ่วเบาด้วยความชำนาญและร้อนผ่าวขณะร่างสูงใหญ่ของชายคนที่สี่อันเต็มไปด้วยเหงื่อและความร้อนแรงส่งเสียงหัวเราะต่ำมองใบหน้าซีดเซียวแต่ยังคงความงามของอดีตคุณหนูจากนั้นพวกเขาก็เอาแต่ยัดท่อนลำเข้ามาในร่างของนาง ทั้งร่องหน้าร่องหลัง โพรงปากกระทั่งฝ่ามือล้วนถูกพวกเขาย่ำยีจนยับเยินด้วยความอึดถึกทนที่เหนือกว่าผู้อื่น“แท่งกายของพวกข้าเป็นอย่างไรบ้าง ถูกใจเจ้าหรือไม่”“แล้วเอวของข้าเล่า

ตอนที่สิบห้า หลุดพ้นจากวังวนพ้นแล้ว นางหลุดพ้นจากวังวนนั้นแล้ว น่าจะเป็นเพราะเขาทำลายมิติเร้นลับแห่งการย้อนเวลาของนาง ในที่สุดนางก็ไม่ต้องโดนสอบสวนด้วยแท่งกายซ้ำแล้วซ้ำเล่าอีกเพียงแต่ ถูกพวกเขาไล่ล่าเพียงนั้น ไม่รู้ว่านางจะรอดพ้นไปได้อีกนานหรือไม่ไม่รู้ว่าผ่านไปกี่วันหรือกี่คืน ด้วยสถานที่ซึ่งหลบพักนอนช่างมืดมิดไม่อาจรู้วันคืนกว่าจะมีเสียงการเคลื่อนไหวและร่างสูงโผล่เข้ามา เมิ่งเข่อซิงก็แทบบ้าตายแล้ว“เจ้ามาแล้ว”“เจ้ายังอยู่”ประโยคที่เอ่ยทักเกือบพร้อมกันเรียกเสียงถอนหายใจอย่างโล่งอกจากคนทั้งสอง ก่อนที่ร่างของหนึ่งชายหนึ่งหญิงจะนั่งลงบนฟูกที่นอนซึ่งวางอยู่ตรงกลางเพียงหนึ่งเดียว“ข้านำอาหารมาให้ อาจจะเย็นชืดสักหน่อยแต่น่าจะรสชาติดีกว่าอาหารแห้งพวกนั้น”“ขอบใจมาก ว่าแต่...เจ้าชื่ออะไร”“ข้าชื่อ ‘หยางจุ้น’ เรียกข้าว่า ‘อาจุ้น’ ก็ได้ขอรับ คุณหนู

ตอนที่สิบเจ็ด ท่วงท่านี้พวกเขาไม่เคยทำ ยิ่งเขาตรงเข้าดูดเม็ดกระสันทั้งบดคลึงเน้นขยี้จนเสียวซ่านหน้าท้องหดเกร็งแทบเผลอหุบขาบีบหัวของเขาแนบแน่นหญิงสาวยิ่งตัวสั่นสะท้านปล่อยเสียงครางให้เล็ดลอดไปตามจังหวะของลิ้นร้อนและแรงดูดกลืนโดยไม่อาจแยกได้ว่าเสียงที่หลุดออกไปคือความเจ็บหรือความวาบหวาม“ซี้ดดด อู้ววว...”ได้ยินเสียงครางกระเส่า ริมฝีปากที่ซุกแนบกลางร่องสวาทจึงสลับไปเลียกลีบกุหลาบด้วยจังหวะอ้อยอิ่งก่อนจะส่งปลายลิ้นเข้าไปทักทายแยงแหย่ยังโพรงคับแคบเป็นจังหวะลิ้นห่อม้วนที่สอดในร่องนุ่มชักพาความวูบวาบเรียกเสียงครางอย่างไร้สติจนมือเล็กเผลอกำผมของชายหนุ่มเอาไว้แน่นขณะร่างบิดเกร็งสั่นสะท้าน“เจ้า!...”ชายหนุ่มที่กำลังดื่มด่ำกับรสชาติหอมหวานของดอกไม้ต้องห้ามเร่งแรงดูดกลืนจนหญิงสาวสะท้านเสียวหลังแอ่นเกร็งกำมือแน่นปืนป่ายขึ้นไปถึงฝั่งฝันในที่สุด“อื้อ...”“ดีหรือไม่”“ดี ดีมาก เจ้าเก่งมาก อาจุ้น”“เช่นนั้นให้ข้