Semua Bab ภารกิจสุขสันต์กับสามหนุ่มหล่อแห่งต้าถู : Bab 91 - Bab 97

ตอนที่เก้า เหตุใดต้องตีข้าเพลิงราคะที่ถูกปลุกจนลุกโชนขึ้นแล้ว ย่อมไม่อาจดับลงโดยง่าย โดยเฉพาะเมื่อร่างสูงโดนแรงฉุดรั้งจนต้องทรุดลงอยู่ในท่าคุกเข่ากลางหว่างขาเรียวขาวตรงหน้าของเขาคือกลีบดอกไม้ที่แย้มบานเผยความฉ่ำชื้น แต่งแต้มด้วยติ่งเกสรสีสดซึ่งชูช่อยั่วเย้าอย่างน่ากลืนกินแม้จะฉลาดเฉลียวเพียงใด แต่ยามนี้อารมณ์ตัณหากลับเป็นฝ่ายนำทางมากกว่าความคิดตรึกตรองด้วยเหตุผลลิ้นอุ่นของเซียวมู่เหยียนจึงแล่บออกมาทักทายแตะแต้มบนกลีบบุปผาสีสด ก่อนจะตวัดเลียละเลงชิมรสน้ำหวานใส แล้วตั้งใจบดคลึงติ่งตรงกลางพลางดูดดื่มกลืนกินราวกำลังลิ้มรสอาหารแสนอร่อย“อื้ออ...”ซูหลีเปลี่ยนมาใช้มือข้างหนึ่งเท้าโต๊ะเพื่อแอ่นอ้าร่องกลางกายให้ยกเด้ง พลางส่งเสียงครางแผ่วด้วยอาการเคลิบเคลิ้มคล้อยตามไปกับลีลาเกี่ยวกวัดอันเชี่ยวชาญส่วนอีกมือของนางกดหัวของเซียวมู่เหยียนเอาไว้เพื่อให้ลิ้นร้อนจมลึกอยู่ที่เนินเนื้อชุ่มฉ่ำแม้จะถูกกดหัวเอาไว้ ทว่าคุณชายรองไม่ได้สะบัดใบหน้าหรือมีท่าทางขัดขืน ทั้งยังตั้งใจสอดลิ้นกวาดควา

ตอนที่สิบเอ็ด อยู่ได้กว่าครึ่งคืน ซูหลีซบหน้าลงบนโต๊ะเพื่อหอบหายใจในจังหวะที่เซียวมู่เหยียนยังไม่ยอมถอนแท่งกายออกในหัวของนางคิดคำนวณว่ายังจะอยู่ในร่างสตรีนี้ได้อีกอย่างน้อยสองชั่วยาม นั่นย่อมพอมีเวลาให้คุณชายรองผู้นี้เสพสุขอีกสักพักลมหายใจของทั้งคู่ยังไม่ทันผ่อนคลาย มือของเซียวมู่เหยียนก็สอดเข้ามาเช็ดน้ำสีขาวทั้งข้นทั้งใสซึ่งไหลลงไปตามเรียวขาขาวพลางไล่มือกลับขึ้นมาเพื่อยัดน้ำเหล่านั้นกลับเข้าไปในร่องสีหวานอีกครั้ง“น้ำของข้าห้ามปล่อยทิ้งขวาง เจ้าต้องเก็บเอาไว้ให้หมดทุกหยาดหยด” เสียงแหบพร่ากระซิบบอกที่ข้างหูก่อนที่นิ้วเหล่านั้นจะหมุนคลึงบดวนเป็นวงกลมเพื่อกระตุ้นติ่งอ่อนไหวของนางอีกครั้งซูหลีที่กำลังเหม่อลอยคิดว่า ชายผู้นี้คิดอะไรกันจึงต้องเก็บน้ำวิสุทธ์ยัดใส่ในร่างกายของนางทั้งๆ ที่เพิ่งไหลออกมาทว่าร่างบางจำต้องเลิกคิดมากและได้แต่กระตุกสั่นเมื่อปลายนิ้วอุ่นละเลงบดเน้นหนักยังจุดเสียวของนางไม่ยอมปล่อยอื้อออ เสียว ยังเสียวไม่ทันผ่อน ก็โดนเขาวนบดจนจนลุกไปหมดแล้ว

ตอนที่สิบสอง ใส่เข้ามาอีกแล้ว ซูหลีที่โดนกระแทกจนมึนงงหลังการตอดเกร็งเบาบางลงจึงตะเกียกตะกายปืนลงจากท่วงท่าล่องลอยร่างเปลือยยืนขาสั่นเกาะไหล่ของคุณชายรอง ปล่อยให้น้ำรักสีขาวขุ่นเอ่อล้นหยดย้อยลงพื้นเห็นเป็นดวงๆ ได้กลิ่นน้ำสวาทลอยคละคลุ้งสายตาของซูหลีอดเหลือบมองใบหน้าขาวชื้นเหงื่อที่มีสีหน้าเหน็ดเหนื่อย แต่ยังคงโอบประคองนางให้เดินไปนอนลงที่ตั่งโดยที่เขายังยืนอยู่ด้านข้าง            ซูหลีเข้าใจว่าคุณชายรองผู้นี้คงหมดแรงแล้วและอยากพักผ่อน ทว่าในห้องนี้มีตั่งเล็กเพียงตัวเดียวซึ่งนางกำลังนอนอยู่ หญิงสาวจึงเตรียมขยับตัวเพื่อให้เหลือพื้นที่ว่างเผื่อว่าเขาจะนั่งหรือจะนอนพักสักหน่อย          หากแต่ เซียวมู่เหยียนไม่ได้ทั้งเข้าไปนอนซุกซบกับทรวงอกนุ่มหรือนั่งลงข้างร่างเนียนมือหนาของเขาจับเรียวขาขาวยกขึ้นสูงจนแนบกับทรวงอวบอิ่ม ส่วนของเท้าม้วนขึ้นไปแทบแตะกับหัวของตนเอง นั่นทำให้ก้นขาวเด้งขึ้นจนร่องบุป

ตอนที่สิบสี่ ตอบแทนบุญคุณ แมวสีส้มรีบส่งเสียงเรียกชายหนุ่มท่าทางเคร่งขรึมด้วยความหวังในการเอาชีวิตรอดสองสามครั้งแรก เขายังคงไม่สนใจ ตั้งหน้าตั้งตาก้าวขาเข้าไปในจวนสกุลเซียวโดยไม่เหลียวกลับมาซูหลีในร่างแมวจึงใช้น้ำเสียงออดอ้อนออเซาะขั้นสุดเท่าที่แมวตัวหนึ่งจะทำได้กระทั่งใบหน้าหล่อคมหันสายตาเย็นชากลับมามองตามเสียงและเห็นเจ้าก้อนขนนุ่มฟูสีส้มแดงในกรงเหล็กเข้าจนได้“เดี๋ยวก่อน เจ้าจะเอาแมวไปที่ใด”ประโยคซึ่งสร้างการหยุดชะงักนี้ จุดประกายความหวังของเจ้าแมวส้มให้เรืองรองยิ่งกว่าสีขนของมันเสียอีกซูหลีในร่างแมวรีบเบียดตัวเองชิดกรงด้านที่ใกล้กับชายหนุ่มที่สุด พลางส่งเสียงและสายตาออเซาะ ขณะที่บ่าวรับใช้ร่างใหญ่รีบคุกเข่าลงด้วยเกรงในชายหนุ่มตรงหน้า“เอ่อ...บ่าว บ่าวกำลังจะเอาแมวไปทำน้ำแกงขอรับ”“ทำน้ำแกง! นี่ไม่ใช่แมวสีส้มที่น้องสามแทบพลิกจวนตามหามาตั้งแต่เมื่อวานหรอกหรือ ส่วนเจ้าเล่าเป็นบ่าวของจวนไหนกัน”“บ่าวเป็นบ่าวในจวนสกุลฉีซึ่งอยู่