All Chapters of เมียสัปเหร่อ(ไสยศาสตร์): Chapter 21 - Chapter 30

30 Chapters

แก้เสน่ห์

"ถึงแล้วครับ ที่นี่แหละที่พักของคุณไวท์" เกมจอดรถตรงข้ามคอนโดแห่งหนึ่ง พร้อมกับใช้นิ้วมือชี้ให้จ้อยและพี่นิลรู้ว่าคอนโดตรงข้ามนี้คือที่พักของคุณไวท์"นี่มันคอนโดนิ" นิลมองคอนโดหรูตรงหน้าด้วยความคิดก่อนที่จะพูดขึ้นมาอีก"คอนโดแบบนี้พวกเราจะต้องมีคีย์การ์ดถึงจะเข้าไปได้นิ" ถ้านิลจำไม่ผิดที่แบบนี้พวกเขาที่เป็นคนนอกไม่สามารถเข้าไปได้"ใช่ครับ" เกมตอบพี่นิล"แล้วพวกเราจะเข้าไปได้ยังไง" จ้อยได้ยินก็หันไปถามเกมถึงวิธีการเข้าไปด้านในคอนโด"เข้าไม่ได้ มันต้องมีคีย์การ์ด พวกเราทำได้เพียงแค่รอเท่านั้น" เกมก็ไม่รู้วิธีเข้าไปเช่นกัน แต่ถึงเขาจะมีวิธีเข้าไปแต่ก็ไม่อาจจะนำมาใช้ได้"รอ นี่มึงจะให้พวกเรารอจนกว่าคุณไวท์จะออกมาหรอ" จ้อยเบิกตากว้าง นี่พวกเขาจะต้องรอให้อีกฝ่ายออกมาก่อนเท่านั้นหรอ ไม่มีวิธีเข้าไปด้านในแล้วพวกเขาจะมาที่นี่ทำไมกัน"พวกเราจะรอ ไอ้เกมมึงไปซื้อของกินและอาหารมา พวกเราจะนั่งรออยู่ในรถจนกว่าไอ้ไวท์มันจะออกมา ไม่ออกมาเราก็ไม่ไปไหนกันทั้งนั้น" นิลยื่นเงินให้เกมไปซื้อของกินและน้ำดื่มมาเขาตั้งใจที่จะมาพบหน้าไวท์เพื่อคลายความจริงเรื่องที่สงสัย ยังไงก็ถ่อมาถึงที่นี่แล้ว ถ้าไม่ได้เจอแล้
Read more

เป็นแฟนกันสักทีNC

"อักกก ไวท์" นิลสะดุ้งตื่นจากฝันร้ายตะโกนเรียกหาไวท์เสียงดัง เขาฝันว่าไวท์กำลังเดินหนีห่างออกไป ไม่ว่าจะวิ่งตามอีกฝ่ายไปไกลแค่ไหนนิลก็วิ่งตามไม่เคยทันเลย เห็นได้เพียงแผ่นหลังของอีกฝ่ายเท่านั้น"นี่ห้องกูหรอ" นิลมองไปรอบๆ ห้องหลังจากที่ตื่นนอนปรากฏว่าเขากำลังนอนอยู่ภายในห้องของตัวเอง แต่นิลจำได้ว่าภาพล่าสุดเขากำลังช่วยแก้มนต์เสน่ห์ออกมาจากร่างไวท์แอ๊ดด!"ตื่นขึ้นมาพอดีเลย ได้เวลากินข้าวเย็นพอดีเลย" ประตูห้องถูกเปิดขึ้นตามมาด้วยเสียงที่คุ้นหู ที่นิลไม่ได้ยินมาตลอดสามวันที่อีกฝ่ายหายไป เป็นไวท์นั่นเองที่เปิดประตูเข้ามาภายในห้องพร้อมกับถือถาดอาหารเอาไว้ในมือเดินเข้ามาภายในห้องนิลจ้องมองใบหน้าอีกฝ่ายด้วยความอึ้ง จนกระทั่งเห็นว่าไวท์วางถาดอาหารลงบนโต๊ะข้างหัวเตียงนิลก็ได้สติ เปิดผ้าห่มออกลุกขึ้นเข้าไปสวมกอดร่างสูงตรงหน้าแน่น"มึงอย่าจากกูไปไหนอีกนะ อึกๆ" นิลพูดขึ้นน้ำเสียงสั่นหลังจากที่ได้กอดร่างอบอุ่นที่คุ้นเคย พอได้สวมกอดอีกฝ่ายไม่รู้ว่าทำไมน้ำตาถึงไหลออกมาอย่างห้ามไม่ได้ตลอดระยะเวลาที่อีกฝ่ายห่างหายไปติดต่อไม่ได้ นิลก็ได้รู้ตัวเข้าแล้วว่าตัวเขาขาดอีกฝ่ายไปไม่ได้อีกต่อไปแล้ว ยิ่งตอนที่
Read more

อดีตเมื่อสิบกว่าปีก่อน

"อ่ะ อ้ำ อ้าปากกว้างๆนะ" ไวท์ตักข้าวต้มที่เย็นไปตั้งนานแล้วป้อนเข้าใส่ปากนิล ที่ในตอนนี้นอนเหมือนคนหมดแรงอยู่บนเตียง"อ้ำ อื้มม มึงเองก็กินด้วยสิ อ้ำ" นิลเห็นว่าไวท์เอาแต่ป้อนตัวเองไม่กินเลยสักคำ จึงแย่งช้อนจากมืออีกฝ่ายตักข้าวต้มในชมขึ้นป้อนไวท์"อื้มม มา เดี๋ยวป้อนเองตีกว่า" หลังจากกลืนข้าวต้มที่ป้อนจากมือนิลแล้ว ไวท์ก็แย่งช้อนในมืออีกฝ่ายคืนมา ตักข้าวต้มภายในชามป้อนนิลคำป้อนตัวเองคำผลัดกันกิน จนไม่นานข้าวต้มที่เย็นสนิมก็หมดชามไป"แล้วเรื่องที่เหลือมันเกิดขึ้นได้ยังไงกัน คนแบบมึงไม่น่าจะโดนน้ำมันพรายดีดใส่ได้ เรื่องราวมันเป็นยังไง" นิลในตอนนี้นอนอยู่บนเตียงภายใต้อ้อมกอดที่อบอุ่นของไวท์ เงยหน้ามองคนที่กำลังกอดตัวเองอยู่ถามถึงเรื่องราวทั้งหมด"ก็ไม่น่าจะโดนจริงๆแหละ แต่ตอนนั้นฉันโดนเทียนวางยาสลบก่อน หลังจากนั้นก็ถูกปากน้ำมันพรายใส่" ไวท์นึกถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นทั้งหมด ก่อนที่จะเริ่มเล่าให้นิลฟังว่าเรื่องราวทั้งหมดนี่มันเป็นอย่างไงเริ่มจากเทียนก็คือลูกของอาจารย์ไวท์ที่มหาวิทยาลัยเอง พวกเราเจอกันเมื่อสองสามปีก่อน หลังจากนั้นเทียนก็ตามจีบไวท์มาตลอดสองสามปีแต่เขานั้นมีคนที่ชอบแล้วจึงได
Read more

ไม่รอครบเดือน(จ้อยxเกม)NC

ตับๆ ตับๆ ตับๆ"เสียงอะไรดังก็ไม่รู้เนอะเกม" จ้อยที่หน้าแดงเอ่ยขึ้น ตักข้าวต้มในชามกินไม่กล้าสบตาเกมในตอนนี้"อื้มม อึกก สงสัยแถวนี้จะมีคนคิดว่าอยู่กันสองคน" เกมเองก็หน้าแดงพูดตอบกลับไป นั่งตักข้าวต้มในชามตัวเองกินด้วยเช่นกันทั้งจ้อยและเกมต่างก็รู้ว่าเสียงในตอนนี้มันคือเสียงอะไร เพราะพวกเขาเองก็เคยทำเสียงแบบนี้ดังขึ้นเหมือนกัน ส่วนที่ว่าใครเป็นคนทำเสียงนั้นไม่ต้องบอกพวกเขาก็รู้ว่าเป็นคุณไวท์และพี่นิลที่ตื่นแล้วเป็นคนทำแน่ๆเพราะว่าคุณไวท์ถือถาดที่ข้าวต้มขึ้นไปที่ห้องพี่นิล ต่อมาเสียงนั้นก็ดังขึ้นเบาๆ ก่อนจะกลายเป็นเสียงที่ดังถี่ขึ้นเสียงดังลงมาชั้นล่าง แต่พวกเขาไม่คาดคิดก็คือคนที่อยู่บนชั้นสองนั้น จะทำส่งเสียงดังไม่เกรงใจพวกเขาที่นั่งกินข้าวต้มที่ชั้นล่างแบบนี้จ้อยและเกมต่างก็ทำได้เพียงนั่งกินข้าวต้นในชามตัวเองไป นั่งฟังเสียงเตียงกระแทกผนัง เสียงเนื้อกระทบเนื้อ และเสียงครางที่ดังลงมาจากชั้นบน ทั้งคู่ต่างก็ไม่กล้าที่จะรบกวนเวลาหรรษาของคนที่อยู่บนชั้นบน นั่งกินข้าวต้มในชามและแก่นกายแข็งขึ้นจากเสียงด้านบน"มึงอิ่มยังวะ" จ้อยถามเกมที่นั่งอยู่ตรงข้าม"อื้ม อิ่มแล้วและก็ไม่มีอารมณ์จะกินแล
Read more

ซื้อทั้งร้านเพื่อเธอ

นิลตื่นเช้าขึ้นด้วยอาการเมื่อยล้าไปทั้งตัว แต่เขาก็ยังคงขยับตัวได้แม้จะปวดเมื่อยหน่อยๆก็ตาม ใครใช้ให้เมื่อคืนพวกเขาจัดหนักไปตั้งหลายน้ำกันล่ะส่วนไอ้คนที่เป็นคนกระทำเขาในตอนนี้ก็นั่งข้างๆ คอยป้อนข้าวคอยดูแลอยู่ไม่ห่าง จนนิลรู้สึกเหมือนตัวเองจะเป็นคนพิการอยู่แล้ว ไม่ต้องทำอะไรแค่พูดออกมาไวท์มันก็พร้อมที่จะทำให้ทุกอย่าง"อ่ะ อ้ามม กินเยอะๆหน่อยสิจ้อย" เกมตักข้าวคำโตในชามตัวเองป้อนเข้าปากจ้อยที่นั่งอยู่ข้างๆ"มึงเห็นกูเป็นหมูหรือไงถึงได้ป้อนคำใหญ่แบบนั้น" จ้อยกลืนข้าวลงคอไปหมดก็หันไปด่าเกมที่ตักข้าวคำใหญ่ให้เขากิน นี่เขาเป็นคนธรรมดานะ ไม่ต้องตักข้าวช้อนโตแบบนั้นให้กินก็ได้"นี่มึงแอบด่ากูไหมเนี่ยไอ้จ้อย" นิลหันไปพูดกับไอ้จ้อย หลังจากที่มองข้าวคำโตที่เยอะกว่าที่ไอ้เกมป้อนมัน ในช้อนข้าวที่ไวท์มันป้อนให้นิลกิน นิลรู้สึกเหมือนโดนจ้อยมันด่าตัวเองว่าเป็นหมูยังไงก็ไม่รู้"เปล่าๆครับพี่นิล ผมจะไปว่าพี่ได้ยังไง ผมแค่ด่าไอ้เกมที่มันป้อนข้าวคำใหญ่ไปน่ะครับ" จ้อยรีบหันหน้าไปหาพี่นิลโบกมือสองของระรัวปฏิเสธอีกฝ่าย"มึงด่ากูชัดๆ มึงไม่เห็นหรอว่าไอ้ไวท์มันป้อนกุคำใหญ่กว่ามึงอีก มึงด่ากูเป็นหมู" นิลชี้ไป
Read more

หม้อแตก

ชีวิตรักของนิลลงตัวเรื่อยๆมีไวท์คอยเอาอกเอาใจทุกอย่าง ตำหนักนี่ก็ไม่มีลูกค้าเลยเหมือนกันไม่รู้ทำไม แต่ที่นี่จะมีคนคึกคักอยู่วันหนึ่งก่อนหวยออกตลอด นั้นก็เพราะว่านิลใบ้หวยถูกติดๆกันมาไม่เคยผิดสามสี่งวดแล้วแต่นอกจากวันพวกนั้นแล้วนิลก็แทบจะว่างอยู่ตลอดเวลาเลย เขาทำงานเพียงสองวันต่อเดือนเท่านั้น คือก่อนวันหวยออกทั้งสองงวดของหวยไทย ล้วงเลขปิงปองในไหให้ลูกคนที่มาที่ตำหนักไม่รู้ว่าทำไมลูกค้าที่อยากจะทำมนต์ทำของอะไรถึงไม่มีเข้ามาเลยก็ไม่รู้ ทั้งๆที่นิลก็บอกเลขหวยไทยถูกติดๆกัน นิลไม่มีอะไรจะทำแล้วได้แต่อยู่ว่างๆโดนไอ้ไวท์ที่อยู่ด้วยกันเต๊าะตลอดเช้าจรดเย็นเลยตอนกลางบางครั้งยังต้องรับศึกหนักหน่วงที่ทำให้ต้องส่งเสียงดังลั่นบ้าน แต่คราวนี้นิลไม่ได้ทำเสียงดังลั่นบ้านคนเดียวเท่านั้น ยังมีไอ้จ้อยอีกคนที่ร้องครางดังลั่นบ้านไม่รู้ว่าทำไมอยู่ก็กลายเป็นว่าเวลามีคู่หนึ่งทำเรื่องอย่างว่ากับแฟน อีกคู่หนึ่งก็จะทำตามจนส่งเสียงครางแข่งกันไปมาระหว่างชั้นล่างและชั้นบนทำให้ในตอนเช้ามาคนที่โดนกระแทกอย่างนิลและจ้อยจะหน้าแดงอย่างไม่ได้นัดหมายเมื่อมองหน้ากัน ส่วนไอ้คนที่เป็นคนกระทำทั้งสองคนนั้นนั่งหน้าตาเฉยเหมือ
Read more

สู้กับวิญญาณร้าย

"นิลรีบมาอยู่ด้านหลังเร็ว!" ไวท์หันหน้าพรึบมองไปทางบันไดขึ้นชั้นสาม รีบเดินไปอยู่ด้านหน้านิลใช้ตัวบังร่างนิลเอาไว้ที่ด้านหลัง สีหน้าเคร่งเครียดอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เหมือนกำลังเผชิญหน้ากับศัตรูตัวฉกาจที่ไม่เคยเจอมาก่อนในชีวิต"หื้มม มีอะไรวะ" นิลตกใจที่อยู่ๆ ไวท์ก็เป็นแบบนี้ ดันร่างเขาให้อยู่ด้านหลังกางแขนออกปกป้องตัวเขา นิลยังคงงงว่ามันเกิดเรื่องอะไรขึ้นตึกๆ ตึกๆ ตึกๆ"ลองสัมผัสไอหยินรอบๆ ดูีๆ สิ ไอหยินมันเข้มข้นขึ้นมากเกินจะควรไปแล้ว" ไวท์จ้องมองทางบันไดสีหน้าเคร่งเครียด เขาได้ยินเสียงเดินอย่างชัดเจน แต่เสียงเดินมันมีเพียงแค่หนึ่งเท่านั้นที่ลงมา แต่คนที่ขึ้นไปชั้นสองมีสองคน"เออ ทำไมมันเข้มข้นขึ้นกัน" นิลตกใจเมื่อลองใช้มนต์สัมผัสไอหยินรอบตัว เขาก็พบว่ารอบๆ ตัวนั้นไอหยินในชั้นบรรยากาศเพิ่มขึ้นมากนิลไม่ได้เอะใจเลยว่าไอหยินมันเพิ่มขึ้นเยอะมาก เพราะว่าตอนที่เปิดประตูห้องชั้นสามไม่ว่าจะครั้งไหนๆ ไอหยินที่ห้องนั้นปล่อยออกมาก็จะทำให้ที่นี่มีไอหยินเพิ่มขึ้น แต่คราวนี้ไอหยินที่นิลสัมผัสได้นั้นมันมีมากกว่าครั้งก่อนเป็นสิบๆ เท่านิลได้ยินเสียงเท้าเดินลงบันไดมาอย่างช้าๆ เสียงเดินที่ได้ยินน
Read more

เสียสละ

ลูกไฟสีแดงเพลิงระเบิดขึ้นมาจากทางด้านหลังเหนือฟ้า"อักก ไอ้หนูหงงั้นหรอ ซ่อนตัวจนฉันหาไม่เจอเลยนะ" เหนือฟ้าที่โดนโจมตีเข้าที่แผ่นหลังตรงร้องออกมาตัวโซเซ เหนือฟ้าปัดควันที่เกิดจากการระเบิดออกไป ก่อนจะหันกลับไปมองร่างเด็กสีแดงที่ปรากฏตัวขึ้นตอนไหนก็ไม่รู้"ไอ้หง!" นิลที่เห็นหงปรากฏตัวก็ร้องออกมาด้วยความดีใจตอนแรกเขาก็เรียกอีกฝ่ายอยู่หลายครั้งแต่ก็ไม่มีการตอบกลับ จนนิลคิดว่าหงนั้นหนีไปแล้วซะอีก"โอ๊ยยย ปวดหัวปวดหลังชะมัด" ไวท์ลืมตาตื่นขึ้นมาจากเสียงระเบิดที่ดังขึ้น ใช้มือจับที่หัวตัวเองและยันตัวลุกขึ้นมาอย่างอยากลำบาก รู้สึกเจ็บปวดที่หลังมาก"ไวท์รีบมาช่วยกันเสริมมนต์เข้าไปเร็ว โล่จะแตกแล้ว" นิลเห็นไวท์ตื่นแล้วก็รีบช่วยอีกฝ่ายดึงร่างให้นั่งขึ้น"อื้มม นิลพักก่อนเดี๋ยวเราจะทำแทนไปก่อน" แม้จะพึ่งตื่นแต่เมื่อมองไปรอบๆ ตัว ไวท์ก็พอรู้สถานการณ์คร่าวๆแล้ว แม้นิลจะยังไม่ได้บอกอะไรไวท์เอาลูกประคำมาจากมือนิลแล้วใส่พลังมนต์ของตัวเองเข้าไป โล่จากที่เป็นสีดำก็เปลี่ยนกลายเป็นสีขาวอย่างรวดเร็ว พร้อมกับซ่อมแซมรอยแตกร้าวต่างๆ จนกลายเป็นเหมือนใหม่ดูไม่ออกเลยว่าโล่นี้เคยร้าวมาก่อนนิลนั่งสมาธิรีบรวบรวมม
Read more

จบเรื่องทุกอย่าง

เหนือฟ้าและหลวงตาดำต่างก็จ้องมองกันและกัน เหนือฟ้าสองมือปรากฏลูกไฟขึ้นอย่างรวดเร็ว ไม่รอช้าปาลูกไฟเข้าโจมตีใส่หลวงตาดำอย่างจังตู้ม!"มันไม่มีประโยชน์หรอกโยมเหนือฟ้า" รอบร่างหลวงตาดำรอบล้อมไปด้วยโล่แสงสีทองเป็นประกาย มีอักษรภาษาสันสกฤตอยู่บนโล่นั้นเต็มไปหมด"ถึงเวลาต้องจบเรื่องทุกอย่างที่ยืดเยื้อมานานแล้วนะเหนือฟ้า" หลวงตาดำประนมมือขึ้น ก่อนจะเริ่มบริกรรมคาถาท่องบทสวดภาษาสันสกฤตมีตัวอักษรภาษาสันสกฤตสีทองดำลอยออกมาจากหลวงตาดำขณะที่ท่อง ตัวอักษรสีทองลอยอยู่ในอากาศ ก่อนจะเข้าไปรัดพัวพันเข้ากับร่างเหนือฟ้าทั้งร่างยิ่งหลวงตาดำเริ่มบริกรรมคาถามากขึ้นเท่าไร ตัวอักษรสันสกฤตสีทองดำก็ยิ่งออกมาจากปาก ลอยเข้าไปรัดพัวพันตามร่างกายเหนือฟ้ามากยิ่งขึ้น จนกลายเป็นเริ่มที่จะห่อเหนือฟ้าให้กลายเป็นลูกวงกลม"ไอ้แก่นี่ ปล่อยกูนะเว้ย สัส ตัวอักษรบ้านี่คืออะไรกัน แกะไม่ออกเลย..." เสียงเหนือฟ้าดังออกมาจากด้านในตัวอักษรภาษาสันสกฤตที่พันรัดทั่วร่าง ก่อนค่อยๆเบาเสียงลงเมื่อถูกห่อมิดจนไม่เห็นร่างกลายเป็นลูกบอลสีทองดำลูกใหญ่"มันจบแล้วเรื่องทุกอย่างนี่ ลาก่อนโยมเหนือฟ้า "บู้ม!"อ๊ากกก..." ลูกบอลอักษรสันสกฤตพอ
Read more

ลิขิตพรหมลิขิต(END)

ผ่านไปสามวันนิลที่ไม่ได้เป็นอะไรมากก็ออกมาจากโรงพยาบาล พร้อมกับไอ้จ้อยกับไอ้เกมเพื่อกลับไปดูที่บ้าน ไอ้จ้อยกับไอ้เกมทั้งสองคนไม่ได้เป็นอะไรมากนักเพียงแค่สลบไปช่วงหนึ่งเท่านั้น วันต่อมาที่โรงพยาบาลทั้งคู่ก็ฟื้นตื่นขึ้นมากันแล้วจะมีก็แต่ไวท์ที่ยังคงนอนสลบไสลอยู่คนเดียวไม่ยอมฟื้นขึ้นมาสักที ไวท์บาดเจ็บทั้งภายในภายนอกแม้จะไม่หนักมากนัก แต่อีกฝ่ายก็ไม่ตื่นขึ้นมาสักทีจนนิลเริ่มเป็นห่วง แต่เขาก็ช่วยอะไรมากไม่ได้หลังจากอยู่เฝ้ามาสามวันนิลจึงอยากจะออกไปดูที่บ้านสักหน่อยว่าเป็นยังไงบ้าง พวกเขาทั้งสามคนเข้าโรงพยาบาลมาพร้อมกับรถพยาบาล ตอนจะกลับจึงจะต้องเหมารถให้ไปส่งที่บ้าน"โห...ทำไมบ้านเราเละจังเลยครับ" จ้อยเห็นสภาพบ้านในตอนนี้ก็รู้สึกขนลุก พวกเขาไม่อยู่สามวันแต่บ้านดูเก่าขึ้นไปสิบปีเลย"พี่นิลหาหรอใครครับ" เกมถามคนพี่หลังจากที่เห็นว่านิลกำลังมองไปรอบๆเหมือนกำลังหาใครอยู่"ไม่มีอะไรหรอก พวกมึงสองคนก็ทำความสะอาดบ้านเก็บชั้นล่างกับชั้นสองไปก่อน ไม่ต้องกลัวอะไรของทั้งหมดในบ้านกลายเป็นสิ่งไร้ค่าไปแล้ว" นิลสั่งงานไอ้จ้อยกับไอ้เกม ก่อนจะเดินไปที่รถมอเตอร์ไซค์ขับออกไป นิลกลับมาไม่เห็นปู่อยู่ที่นี่ก
Read more
PREV
123
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status