เมียสัปเหร่อ(ไสยศาสตร์)

เมียสัปเหร่อ(ไสยศาสตร์)

last updateآخر تحديث : 2026-04-04
بواسطة:  เจ้ามูนวูฟล์مستمر
لغة: Thai
goodnovel18goodnovel
لا يكفي التصنيفات
30فصول
501وجهات النظر
قراءة
أضف إلى المكتبة

مشاركة:  

تقرير
ملخص
كتالوج
امسح الكود للقراءة على التطبيق

จุดเริ่มต้นของทุกอย่างเริ่มมาจากการที่นิลจะต้องไปทำน้ำมันพราบในป่าช้า กลายเป็นจุดเริ่มต้นของการพบกันอีกครั้งของเขาสองคนที่เคยเป็นเพื่อนกันมาก่อน แต่สถานะเปลี่ยนไปคนหนึ่งเป็นหมอผีที่จะเข้ามาทำน้ำมันพรายในป่าช้า อีกคนกลายเป็นสัปเหร่อที่นอนเฝ้าอยู่ในป่าช้า

عرض المزيد

الفصل الأول

ตำหนักอาจารย์นิล

「池上先生、江川病院への異動……本当に決めたのか?」

斉藤勉(さいとう つとむ)院長は、池上由奈(いけがみ ゆな)の異動願を手にして目を丸くした。

由奈はわずかにまつげを震わせ、苦みを含んだ笑みを浮かべる。「はい、もう決めました」

その瞳に揺るがぬ決意を見て、勉は深いため息をつき、静かに署名した。

院長室を出て廊下を歩いたとき、由奈は白衣を着た長門歩実(ながと あゆみ)と、その隣にいる滝沢祐一(たきざわ ゆういち)、そして小さな男の子に出くわした。

一瞬、足が止まる。

まるで幸せな家族のような光景が、目に飛び込んできたのだ。

二人の間を歩く男の子が、左右の手をそれぞれ歩実と祐一にぎゅっと握られ、無邪気な笑顔を浮かべている。

由奈の胸に鋭い痛みが走った。

祐一が歩実と子どもに向ける柔らかな眼差し、穏やかで優しい仕草――それは、由奈が一度も与えられたことのないものだった。

彼は自分を憎んでいるのだと、由奈はよく知っている。

祐一の初恋の相手は歩実だった。だが、由奈が祐一の祖母・和恵(かずえ)と取引をして彼と結婚したとき、すでに二人は別れていた。とはいえ、その事実を知ったのは結婚後のことだった。

結局祐一にとって由奈は、隙を突き、卑怯な手で妻の座を奪った女でしかないのだ。

けれど――彼は知らない。

本当は、由奈の方が先に祐一と出会っていたのだ。だが彼は、その記憶をとっくに忘れていた。

結婚すれば思い出してくれる。冷え切った心も、寄り添えば少しずつ温まっていく。由奈はそう信じていた。

けれど、それは思い上がりにすぎなかった。

祐一は彼女を憎んでいる。愛してくれることなど、決してないのだ。

その証拠に、六年間の結婚生活のあいだ、彼は周囲に「独身だ」と言い続け、妻である由奈をまるで存在しない人間のように扱った。

「池上先生?」歩実が気づいて声をかける。

祐一は眉を寄せ、じっと由奈を見つめる。その視線には、まるで「余計なことを口にするな」と言いたげな緊張があった。

その距離感が、刹那に由奈の胸を締めつける。けれど彼女はすぐに表情を整え、頭を下げた。

「長門先生、滝沢社長、お疲れ様です」

祐一は最近、中央病院の出資者となり、病院経営に名を連ねている。もちろん、それは由奈のためではなく、歩実のためだった。

歩実が帰国してすぐ、祐一が彼女を中央病院に入れ、外科部長として推薦したのだ。院内では誰もが「歩実の後ろ盾が滝沢社長」と噂し、さらには二人が恋人関係だという話まで広がっていたが、祐一は何一つ否定しなかった。

歩実は祐一の腕を自然に取り、にこやかに言う。

「そんなにかしこまらなくていいのよ。私なんてまだ入ったばかりだし、これからいろいろ教えてもらわないと」

そのとき、男の子が祐一にしがみついた。「パパ、疲れた。抱っこして?」

由奈の顔色がさっと変わる。

――パパ?

歩実は慌ててしかめ顔をつくる。

「健斗、だめでしょ。そんな呼び方したら」そう言いながら祐一へ申し訳なさそうに視線を向けた。

「ごめんなさい、祐一。子どもがわかってなくて」

祐一はちらりと由奈を見たが、怒ることもなくただ穏やかに子どもを抱き上げた。

「いいんだ」

「僕、祐一パパが大好き!本当に僕のパパになってくれたらいいのに!」

健斗(けんと)は祐一の首に腕を回し、甘えるように声を弾ませた。

「もう、しょうがない子ね」歩実は苦笑しながら彼の頭を撫でた。

由奈は拳を固く握りしめる――こんなに優しい祐一を、彼女は見たことがない。

……もう諦めた。

どんなに頑張っても、冷たい心を温めることはできなかった。なら、終わりにするしかない。

重い気持ちを押し込み、由奈は三人を追い抜いてエレベーターに乗り込んだ。

……

異動の件は誰にも知らせていない、もちろん祐一にも。

知らせる必要がないと思ったし、彼が知りたがるはずもないのだから。

車を走らせ、由奈は滝沢家の本邸へ向かう。門前でチャイムを押すと、しばらくして使用人の森田(もりた)が出てきた。

「奥さま、お帰りなさいませ」

「おばあさまはいらっしゃる?」

「はい、中でお待ちです。どうぞ」

滝沢家の重鎮である和恵。祐一の祖父が亡くなって以来、家の一切を取り仕切ってきた女性だ。

彼女は南の町の商家の出で、若いころから手腕を発揮してきた。姑から疎まれても、表立って彼女を逆らう者はいなかった。

森田に案内され、由奈は静かな和室へ入る。そこでは和恵が座布団に正座し、数珠を手に念仏を唱えていた。

「奥さまがお見えです」

和恵はゆるやかに目を開き、横顔のまま「こちらへ」と告げる。

森田が下がると、由奈も正座して仏前に手を合わせた。

和恵は熱心な仏教徒で、よく寺に参拝し、香をあげていた。出かけると、戻るまでに半月ほどかかることもあった。

しばし沈黙が続いたのち、由奈は小さな声で切り出した。

「おばあさま……私、祐一さんと離婚したいと思っています」

توسيع
الفصل التالي
تحميل

أحدث فصل

فصول أخرى
لا توجد تعليقات
30 فصول
ตำหนักอาจารย์นิล
ภายในบ้านหลังหนึ่งที่เป็นบ้านสามชั้น มีกำแพงล้อมรอบบ้านหลังนี้เอาไว้ เป็นบ้านที่ทั้งดูธรรมดาและไม่ธรรมดาไปในตัว ที่บอกว่าธรรมดาเพราะบ้านสองชั้นแบบที่นี่แม้จะหาได้ไม่มากนักที่นี่แต่ก็ใช่ว่าจะไม่มีเหมือนบ้านธรรมดาๆหลังหนึ่งแต่ที่บอกว่าไม่ธรรมดานั้นก็คือบรรยากาศที่สถานที่แห่งนี้มอบให้ ทั้งน่ากลัวและอึดอัดไปพร้อมกัน แต่ที่ด้านนอกบ้านหลังนี้กลับเต็มไปด้วยรถยนต์มากหลายแบรนด์ไม่ว่าจะรถรุ่นไหนต่างก็มีให้เห็นที่นี่ กระทั่งรถมอเตอร์ไซค์ก็มีมากกว่าหลายสิบเท่าจอดรวมกันอยู่รอบๆที่นี่รอบบ้านไม่มีคนอยู่เป็นเพียงป่าไม้ที่ไม่มีอะไร มีเพียงถนนเส้นเดียวที่ตัดผ่านเข้าตรงมาที่หน้าบ้าน ที่หน้าบ้านมีป้ายเขียนเอาไว้ว่า'ตำหนักอาจารย์นิล' ขณะนี้ภายในบ้านชั้นหนึ่งและทางขึ้นบันไดไปชั้นสองนั้นต่างก็เต็มไปด้วยผู้คนที่แต่งตัวชุดต่างๆมากหน้าหลายตา ส่งเสียงกันเซ็งแซ่จนทั่วทุกแห่งภายในตำหนักอาจารย์นิลเต็มไปด้วยคนพูดกันมากมายจนไม่ได้คำ คนที่มารวมตัวกันอยู่ที่ตำหนักแห่งนี้มาด้วยเรื่องทุกข์ใจต่างๆกันมากมาย เพื่อขอให้อาจารย์นิลที่เชี่ยวชาญในเรื่องแบบนี้แก้ไขให้แต่ที่ภายในวันนี้มีคนมากันมากมายกว่าปกตินั้น ก็เพราะว่าอีก
اقرأ المزيد
เตรียมเข้าป่าช้า
"โอ้! มึงรู้ใช่ไหมว่าน้ำมันพรายทำมาจากอะไร" นิลถึงกลับต้องตกใจเมื่อได้ยินสิ่งที่ผู้ชายตรงหน้าต้องการน้ำทันพราย นิลจึงถามอีกฝ่ายก่อนว่ารู้ว่ามันทำมาจากอะไรไหม"ผมรู้ครับ ผมศึกษามาดีแล้ว อาจารย์นิลมีไหมครับ" ได้ยินอีกฝ่ายพูดอย่างงี้แล้ว นิลก็ไม่อยากที่จะขัดช่องทางทำมาหากินของตัวเอง เพราะเขาเองก็ต้องใช้เงินในเมื่ออีกฝ่ายรู้แล้วอยากจะทำนิลก็พร้อมที่จะทำให้"กูไม่มีของในตอนนี้ แต่กูทำได้ ถ้ามึงต้องการกูก็จะทำให้ แต่ราคามันแพงนะเว้ย ช่วงนี้การจะหาศพตายทั้งกลมน่ะมันยาก" นี่คือเรื่องจริงเพราะว่าการที่จะหาศพที่ตายทั้งกลมในสมัยนี้นั้นมันหายากจริงๆนิลเป็นคนที่เล่นของสายดำจริงๆ ไม่ใช่พวกเก๊ที่หลอกขายตามเน็ต ยังไม่นับรวมอุปสรรคต่างๆที่เขาจะต้องเจอในการทำพิธีอีก แล้วยังมีอุปสรรคเป็นพวกสัปเหร่ออีกถ้าศพที่ตายทั้งกลมถูกนำไปฝังที่สุสานหรือป่าช้าบางทีก็จะมีสัปเหร่อเฝ้าถ้าอีกฝ่ายรับเงินแล้วช่วยมันก็จะเป็นเรื่องง่าย แต่ถ้าไม่ก็นับว่าเป็นอุปสรรคที่จัดการลำบากกว่าพวกผีในสุสานหรือป่าช้าอีก ลำบากกว่าผีที่ตายทั้งกลมที่จะต้องไปเอาน้ำจากคางจากร่างกายอีกฝ่ายมาทำอีก สำหรับนิลแล้วผีนั้นไม่น่ากลัวเท่าคนหรอกผีถึงแ
اقرأ المزيد
เข้าป่าช้าทำพิธี
"ฮู่ว! พี่นิลทำไมเราต้องมาในตอนกลางคืนแบบนี้ด้วยล่ะ" เกมพูดขึ้นเมื่อมองไปรอบตัวก็เห็นแต่ความมืดในขณะนี้"มึงโง่หรอวะไอ้เกม มาตอนกลางวันคนก็รู้สิว่าพวกเรามาทำอะไรที่นี่" ไม่ต้องรอให้นิลเป็นคนพูด ไอ้จ้อยที่อยู่อีกด้านก็ชิงพูดขึ้นพร้อมกับด่าคู่หูตัวเองก่อน"ชู่! เดินกันเงียบหน่อยสิวะ ทางนี้ทางไปหลุมศพผู้หญิงที่ตายทั้งกลมแน่ใช่ไหมไอ้จ้อย" นิลเอ่ยถามทางไอ้จ้อยมันเพื่อความแน่ใจ"ใช่ครับ ทางนี้เลยครับพี่นิล" จ้อยมองข้อมูลในมือถือที่เขาจดเอาไว้ก่อนจะพูดยืนยัน นิลได้ยินอย่างงั้นแล้วก็เดินนำหน้าทั้งคู่ไป"ฮู่ว! มึงไม่รู้สึกว่าอากาศที่นี่มันหนาวกว่าปกติหรอวะจ้อย" เกมใช้สองมือลูบไล้ต้นแขนตัวเอง เขารู้สึกหนาวเย็นมากขณะที่เดินอยู่ อดไม่ได้ที่จะถามจ้อยที่อยู่ด้านข้างไม่รู้ว่าทำไมยิ่งเดินก็ยิ่งรู้สึกหนาวเย็นกว่าเก่า มันไม่ใช่ความหนาวแบบที่เขาเคยเจอตอนไปเที่ยวบนดอยตอนหน้าหนาวเลย"หนาวสิวะ แต่มันก็แบบนี้แหละ เดี๋ยวมึงก็ชิน ที่นี่มีพี่นิลอยู่ด้วย มึงไม่ต้องกลัวอะไรหรอก" จ้อยยิ้มร่าทำตัวอวดเก่งอวดเกมที่อยู่ด้านข้าง นี่เป็นไม่กี่อย่างที่เขาจะเอาชนะมันได้ เพราะเรื่องแบบนี้จ้อยมีประสบการณ์กว่าและก็ทำงานกับ
اقرأ المزيد
แพ้สัปเหร่อ
"มึงอย่าแส่ไม่เข้าเรื่องดีกว่า ถ้ายังไม่อยากจะหายไปจากโลกนี้จริงๆ เปื่อยยุ่ยก็รีบหายไปจากสายตากูซะ" นิลพูดพร้อมกับจ้องมองร่างสูงภายในม่านหรอกแต่ระหว่างนั้นเขาเองก็ล้วงมือเข้าไปในหม้อข้าวสารเสกบริกรรมคาถาเงียบๆ ระหว่างที่กำลังรอคอยคำตอบจากอีกฝ่าย"ยอมแพ้ซะ..." ไวท์ยังพูดไม่ทันจบ นิลก็พูดขัดขึ้นมาก่อน"อยากจะเสือกเข้ามา งั้นแกก็ตายซะเจ้าผีหน้าโง่" พูดจบนิลก็กำเม็ดข้าวสารเสกเขวี้ยงเข้าใส่ผีปริศนาที่อยู่ตรงหน้าตูม!เสียงเหมือนระเบิดดังขึ้นเมื่อข้าวสารเสกกระทบโดนอีกฝ่าย แต่ดูเหมือนว่าอีกฝ่ายจะไม่เป็นอะไรเพราะว่ามีม่านกลมๆ คลุมล้อมรอบร่างสูงนั้นเอาไว้อยู่"เอ๊ะ! แกไม่ใช่ผีนิ" นิลพูดขึ้นอย่างแปลกใจเสียงดังที่เขารู้ว่าอีกฝ่ายนั้นไม่ใช่ผีก็เพราะว่าม่านพลังที่คลุมล้อมรอบร่างอีกฝ่ายนั้น มันไม่ใช่พลังจากไอหยินแบบพวกผี แต่เหมือนจะเป็นพลังหยางที่เหมือนแสงอาทิตย์แทน"ฉันไม่เคยบอกว่าตัวเองเป็นผีสักหน่อย" ไวท์ยิ้มเขารู้สึกขบขันกับสีหน้าที่ตื่นตกใจของคนตรงหน้าที่รู้ว่าเขาไม่ใช่ผีได้ยินสิ่งที่ออกมาจากปากคนตรงหน้า นิลก็ค่อนข้างตกใจเขาคิดว่าอีกฝ่ายเป็นผีก็ไม่ใช่เรื่องผิด เรื่องแบบนี้จะโทษนิลก็ไม่ได้คน
اقرأ المزيد
เพื่อนสมัยเด็ก
"โอ๊ย ที่นี่มันที่ไหนกันวะ" ลืมตาขึ้นมาอย่างแรกเลยที่นิลรู้สึกคือความเจ็บและจุกที่หน้าอก มันเป็นความรู้สึกที่เหมือนกับว่าเขาไปโดนใครสักคนชกเข้าใส่หน้าอกอย่างแรงนิลใช้แขนยันตัวลุกขึ้นจากพื้น เขามองสำรวจไปรอบๆห้องที่ตัวเองอยู่ในขณะนี้ ที่นี่ไม่ใช่ห้องของเขาและก็ไม่น่าจะใช่บ้านเขาด้วย ที่นี่เป็นบ้านที่ทำมาจากไม้ อื้ม จะเรียกว่าบ้านก็ไม่ได้มันเหมือนกระท่อมมากกว่าแต่นิลไม่รู้ว่ากระท่อมนี่คือที่ไหน ทางเข้าออกมีอยู่ทางเดียว นิลจ้องมองประตูห้องขบคิดว่าเขาควรจะอาศัยจังหวะนี้วิ่งออกไปดีไหม"อัก เจ็บๆ ไม่ไหวๆ สัส! ไม่เคยโดนมนต์คนอื่นแบบนี้เลย ไม่ยักรู้ว่ามันจะเจ็บแบบนี้" นิลที่คิดหนีแต่เมื่อขยับตัวจะลุกขึ้นหนีเขาก็ต้องร้องด้วยความเจ็บ มันเจ็บแว๊บขึ้นมาตรงกลางหน้าอกทำให้เขาต้องนั่งอยู่กับที่เหมือนเดิม"เอ้า ตื่นแล้วสินะ ดีเลยงั้นจะได้กินข้าวและกินยาพอดี" ไวท์พูดขึ้นด้วยรอยยิ้มสดใส เมื่อเข้ามาภายในแล้วเห็นว่านิลนั้นตื่นแล้ว"กูไม่กิน มึงปล่อยกูกลับบ้านเดี๋ยวนี้นะเว้ย รู้ไหมว่ากักขังหน่วงเหนี่ยวมันผิดกฎหมาย" นิลมองถาดที่อีกฝ่ายถือมามีชามข้าวต้ม แก้วน้ำและยาที่เป็นน้ำสีเขียวอยู่ในชามบนนั้นเขารีบพ
اقرأ المزيد
พวกเราเป็น...ผัวเมียNC
"อ่ะ อ่า นิลหยุดก่อน อื้มๆ" ไวท์พอริมฝีปากเขาว่างจากการโดนอีกคนถอนจูบออกไป เขาก็รีบชิงพูดให้อีกฝ่ายหยุด แต่เหมือนว่าอีกฝ่ายจะไม่สนใจแล้วก้มหน้าลงมาประกบจูบอีกครั้งนิลดูเหมือนว่าจะไม่มีสติอยู่กบตัวในขณะนี้ แม้ใจอยากจะหยุดแต่รสสัมผัสที่ได้รับจากอีกฝ่ายกลับทำให้หัวใจไวท์เต้นแรง เขาหยุดตัวเองไม่ได้ทำได้เพียงเคลิบเคลิ้มไปกับอีกฝ่าย"แฮ่กๆ หยุดก่อน พวกเราไม่ควรจะทำแบบนี้กันนะ นายเป็นอะไรไปกัน" ในที่สุดไวท์ก็ตั้งตัวได้สักที เขาพลิกร่างนิลที่คล่อมอยู่ให้ลงไปนอนที่แคร่แทน ส่วนตัวเองก็ขึ้นคล่อมในท่าแบบเดียวกันที่อีกฝ่ายเคยใช้ ไวท์สงสัยมากที่อยู่ๆนิลก็กลายเป็นแบบนี้ ทั้งๆที่เมื่อไม่กี่นาทีก่อนหน้านี้อีกฝ่ายยังเป็นปกติอยู่เลย ร่างกายของอีกฝ่ายในตอนนี้นั้นร้อนราวกับกำลังอยู่ในเตาไฟ ไวท์คิดทบทวนหลายสิ่งหลายอย่างสิ่งที่น่าจะเป็นต้นเหตุที่ทำให้นิลกลายเป็นแบบนี้ก็คือยาน้ำที่เขาต้มให้อีกฝ่ายดื่ม แต่ทำไมถึงกลายเป็นแบบนี้ไปได้ล่ะบนหน้าขวดลุงบุญมีเขียนว่ายารักษาแท้ๆ แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่ายาในขวดจะไม่ใช่ยารักษาอย่างที่บอกแล้ว เพราะในตอนนี้นิลที่กินเข้าไปกลายเป็นแบบนี้ซะแล้ว"ร้อนน กูร้อนมากเลยไอ้ไวท์ ร้อ
اقرأ المزيد
พร้อมรับผิดชอบ
"ตอนนี้ แฮ่กๆ พวกเราเป็น...ผัวเมียกันแล้วนะ" ไวท์หันหน้าไปทางนิลที่นอนอยู่ข้างแล้วพูดออกไปด้วยสีหน้าที่มีรอยยิ้ม"ได้กันครั้งเดียว กูไม่นับว่าเรามีความสัมพันธ์กันหรอก" นิลพูดตอบกลับทันควัน จนใบหน้าไวท์ที่กำลังยิ้มแย้มอยู่ถึงกลับนิ่งค้างจากคำพูดของอีกฝ่ายนิลไม่อยากจะเห็นหน้าอีกฝ่ายในตอนนี้เขาจึงพลิกตัวหันตัวหนีไปทางอื่น แต่ภายในใจนิลในตอนนี้ค่อนข้างที่จะปั่นป่วนเลยทีเดียว จากเรื่องที่เกิดขึ้นมันทำให้หัวใจนิลว้าวุ่นไปหมดเขานั้นชอบผู้หญิงไม่ได้ชอบผู้ชาย แต่เรื่องที่ผ่านมามันทำให้นิลรู้ว่าการทำแบบนี้กับผู้ชายเองก็เสียวและมีความสุขคือกัน และได้รู้ว่าตัวเขานั้นร่าน... ไม่ใช่สิ มีอารมณ์ในเรื่องแบบนั้นมากแค่ไหนนั้นเป็นครั้งแรกของเขาเลยที่มีเซ็กซ์กับคนอื่นและก็เป็นครั้งแรกที่มีมันกับผู้ชาย และก็ยังเป็นครั้งแรกที่เขาโดนผู้ชายด้วยกันเสียบไอ้นั่นที่เขามีคือกันเข้ามาทางด้านหลังแต่ก็ต้องยอมรับเลยว่าไอ้นั่นของไวท์ที่มีขนาดใหญ่กว่าตัวเองนิดหน่อยนั้นทำให้เขาเสียว และยังเป็นลีลาของอีกฝ่ายที่ดีมากด้วยระหว่างที่นิลกำลังนอนคิดอยู่นั้นไวท์ที่นิ่งค้างก็กำลังนอนตะแคงมองแผ่นหลังของอีกฝ่ายอยู่ ในหัวสมองค
اقرأ المزيد
แลกเปลี่ยน
"ถึงบ้านนายแล้ว" ไวท์ปลุกนิลที่เผลอนอนหลับไปตอนไหนก็ไม่รู้ความจริงเขาไม่ได้อยากจะปลุกอีกฝ่ายเลย อยากจะนั่งมองอีกฝ่ายที่นอนหลับแบบนี้ไปนานๆ ไวท์รู้สึกว่าเวลานิลหลับแบบนี้มันน่ารักกว่าตอนไหนๆ แต่ไม่ปลุกก็ไม่ได้เพราะมีคนสองคนกำลังเดินมาที่รถของเขา เป็นสองคนที่มากลับนิลเมื่อคืนนี้"หาวว อื้ม ถึงแล้วหรอ " นิลตื่นขึ้นมาอ้าปากหาวพูดน้ำเสียงงัวเงีย ก่อนจะเปิดประตูรถลงไปทั้งอย่างงั้นเมื่อเห็นว่าลูกน้องทั้งสองคนกำลังเดินมาหาที่รถ"พี่นิลพี่เป็นอะไรไหมครับ""พี่หายไปเกือบทั้งวันเลย พี่ไปไหนมาครับ" ลงรถมาทั้งเกมและจ้อยที่เห็นว่าเป็นคนพี่ก็รีบเข้ามาถามไถ่อย่างเป็นห่วง"อื้มๆ ไม่ต้องถามแล้ว กูไม่เป็นอะไร พวกมึงไปเอาของหลังรถมาด้วยก่อนจะเข้าบ้านแล้ว" นิลปัดคำถามที่ทั้งสองคนถาม เขาไม่อยากจะตอบคำถามใครทั้งนั้น เขายังจำได้ว่าพวกมันสองตัวหนีไปทิ้งเขาเอาไว้คนเดียวขณะที่กำลังเดินจะเข้าบ้านนิลเหมือนจะนึกอะไรขึ้นได้หันหน้ากลับไปมองไวท์"ส่วนมึงกลับบ้านไปซะ กูขอบคุณ" หลังจากพูดนิลก็ไม่สนใจความประหลาดใจของจ้อยและเกมทั้งสองคนนั้นประหลาดใจมากที่ได้ยินพี่นิลขอบคุณคนที่ยืนอยู่ข้างประตูรถ พวกเขาไม่เคยได้ยินพี่
اقرأ المزيد
ความจริงเบื้องหลัง
ภายในเวลากลางคืนช่วงเวลากลางคืนเวลาเดิมกับเมื่อวาน พวกเขากลับเข้ามาภายในป่าช้าอีกครั้ง ไอหมอกหยินยังคงหนาแน่นเหมือนเก่า เหมือนกับว่าเมื่อวานไม่เคยมีคนมาต่อสู้กันที่นี่นิลกับไอ้จ้อยไอ้เกมเดินมุ่งหน้าไปที่หลุมศพเดิมเหมือนเก่า แต่คราวนี้ไม่ได้มีเพียงแค่พวกเขาเท่านั้นยังมีคนอีกคนอนึ่งที่มาด้วย เดินอยู่ข้างๆเบียดเบียนทางเดินของนิลซะเหลือเกิน"แล้วมึงจะมาด้วยทำไมเนี่ย" นิลบ่นขึ้นมาเสียงดังขณะที่เดิน "ฉันบอกแล้วไงว่าจะมาด้วย เป็นคนกลางช่วยคุย" ไวท์ไม่สะทกสะท้านกับคำพูดของนิล เขายังคงยิ้มและเดินเคืองข้างนิลอยู่ตลอดเวลา"งั้นก็อย่ามาเดินเบียดกูแบบนี้สิวะ" พวกเขาสองคนตัวแทบจะติดกันขณะที่เดินอยู่แล้วในตอนนี้"ฉันกลัวก็ต้องอยู่ใกล้ๆนายสิ" ไวท์เอ่ยอย่างหน้าไม่อายแล้วเขยิบตัวเดินเข้าไปใกล้นิลมากกว่าเดิมนิลหมดคำจะพูดกับคนที่มันเอาชนะเขาได้ ผีพวกนี้ที่อยู่ในป่าช้าไม่อาจทำอะไรอีกฝ่ายได้อยู่แล้วยังจะมาแกล้งกลัวอีก"แล้วพวกมึงสองคนจะเดินตามอยู่ด้านหลังทำไมเนี่ย" นิลหันไปกล่าวกับพวกเกมและจ้อยที่เดินห่างจากเขาและไวท์ค่อนข้างไกล ทำให้ในตอนนี้เหมือนกำลังเดินกันอยู่สองคนกับไวท์"ไม่ต้องเป็นห่วงครับลูกพี่
اقرأ المزيد
น้ำมันพราย
"กูจะทำ""ฉันจะช่วยให้เรื่องนี้กระจ่างเอง"ทั้งนิลและไวท์ต่างก็พูดออกมาแทบที่จะพร้อมกันหลังจากที่โดนวิญญาณผีที่ตายทั้งกลมถาม ในสายตาทั้งคู่ต่างก็เต็มไปด้วยความแน่วแน่ เพียงแค่พวกเขาได้ฟังที่วิญญาณตรงหน้าเล่าพวกเขาก็อินไปกับการเล่าของอีกฝ่ายทั้งนิลและไวท์ต่างก็รู้สึกอึ้งไปกับเรื่องราวก่อนที่อีกฝ่ายจะตาย มันต้องเป็นเรื่องที่เจ็บปวดมากขนาดไหน ที่ได้มารู้ว่าผัวตัวเองนั้นแอบไปมีเมียน้อยระหว่างที่ตัวเองท้องอยู่ แล้วพอทะเลาะกันอีกฝ่ายกลับเป็นคนที่ผลักตัวเธอที่ท้องอยู่ให้ล้มหัวกระแทกพื้นคนที่ตัวเธอเองรักจนยอมแต่งงานด้วย คนที่อยู่ด้วยกันมาหลายปี แต่ในจังหวะที่ตัวเธอยังไม่ตายต้องการให้อีกฝ่ายโทรเรียกรถพยาบาลให้มารับ คนที่ได้ชื่อว่าเป็นสามีกลับเดินออกไปจากบ้านแล้วก็ไม่เคยกลับมาอีก ทิ้งให้เธอต้องตายอย่างโดดเดี่ยวตัวคนเดียวนิลไม่อยากจะคิดเลยว่าอีกฝ่ายจะต้องเจ็บปวดใจกับเรื่องราวแบบนี้มากแค่ไหน ตอนแรกเขาก็คิดว่าอีกฝ่ายเป็นแค่ผีตายทั้งกลมที่ตายธรรมดาๆเท่านั้น ไม่เคยคิดเลยว่าอีกฝ่ายจะได้รับความไม่ธรรมก่อนตายแบบนี้ แล้วยังมีหน้าลอยหน้าลอยตาทำตัวเป็นสามีที่ดีแบบนั้นอีก คนแบบนี้เป็นคนที่นิลไม่ชอบมากท
اقرأ المزيد
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status