Todos os capítulos de สภาพอากาศกำลังมีความรัก: Capítulo 11 - Capítulo 20

“พี่ขอบคุณนะที่อากาศยอมเป็นโค้ชสอนพี่” พายุยิ้มมองคนข้าง ๆ ที่กำลังเดินกลับไปที่รถด้วยกัน“ไม่ต้องมาขอบคุณเลย ใช่ว่าผมเต็มใจซะที่ไหนกัน” อากาศเบ้ปากหลบสายตาที่พี่พายุมองมา เล่นบังคับเขาขนาดนั้นจะไม่ยอมสอนได้ที่ไหนกัน“ฮ่า ๆ ไม่รู้ละ ยังไงต่อจากนี้พี่ก็ฝากโค้ชอากาศดูแลด้วยนะครับ” พายุยิ้มร่าหัวเราะอย่างมีความสุข วันนี้เขารู้สึกได้เลยว่าเป็นวันที่ดี ไม่เสียแรงที่ใช้เวลาคิดตั้งนานกว่าที่จะนัดให้อากาศเลี้ยงข้าว“ชิ พี่พายุอย่าทำตัวอารมณ์ดีให้มันมากได้ไหม ผมเห็นแล้วรู้สึกโมโหยังไงก็ไม่รู้” อากาศมองคนพี่ที่ยิ้มร่าเริงแล้วก็รู้สึกไม่ชอบใจ“ฮ่า ๆ ค้าบ ๆ โค้ชอากาศ”“อากาศมาเดินทางนี้ดีกว่าครับ”พายุที่กำลังมีความสุขเห็นผู้ชายที่กำลังเดินมาทางอากาศมัวแต่มองมือถือไม่สนใจทางก็ขมวดคิ้ว กลัวว่าอากาศจะโดนอีกฝ่ายเดินชน เขาดึงอากาศจากทางด้านขวาของตัวเองไปเดินอยู่ทางด้านซ้ายแทนอย่างไว“โอ๊ย! เดินประสาอะไรวะ ไม่มองทางหรือไงวะ”“ขอบคุณครับ พอดีผมตาไม่ค่อยดี ต

“โห... พี่พายุไปตีแบดเก่งขนาดนี้มาตอนไหนวะ มึงนี่มือโปรด้านการสอนจริง ๆ อากาศ” คิมหันไปกล่าวชมเพื่อน หลังได้เห็นพี่พายุตีแบดแข่งกับโทจนแต้มทิ้งห่างเพื่อนตัวเองชนิดที่เรียกว่าไม่เห็นฝุ่น เขาได้ยินจากฟ้าใสว่า พี่พายุเล่นแบดไม่เป็น อากาศสอนไปไม่นานถึงกับเก่งขึ้นขนาดนี้ต้องเรียกว่าไม่ธรรมดาจริง ๆ“กูเป็นใคร อากาศสไนเปอร์นะเว้ย กูแข่งกับไอ้โทก็ประมาณนี้แหละ” อากาศเห็นพี่พายุเล่นทิ้งห่างโทไปไม่เห็นฝุ่นก็อึ้งไปเหมือนกัน พอโดนคิมชมถึงแม้จะไม่รู้ว่าพี่พายุไปเล่นเก่งตอนไหนก็ขอเคลมว่าการสอนของตัวเองหน่อย“อย่าไปชมอากาศเยอะคิม มันไม่ได้สอนซะหน่อย ระหว่างที่อากาศข้อเท้าพลิกมาที่นี่ไม่ได้ พี่พายุน่ะมาที่นี่ทุกวันเลยนะ ไปแข่งกับคนนั้นคนนี้อยู่ตลอด จะไม่เก่งได้ไง” ฟ้าใสที่เห็นพี่พายุเข้ามาซ้อมตลอดพูดช็อตฟีลอากาศทันทีที่มันเคลมความพยายามของพี่พายุ“ส่วนหนึ่งที่พี่พายุเล่นเก่งก็เพราะกูนั่นแหละ” อากาศรู้สึกหน้าแตก แต่ก็ไม่ยอมแพ้ เพราะเขาเองก็มีส่วนในการช่วยให้พี่พายุเล่นเก่งแบบนี้ด้วย“ไหนคนเก่งของเรา ไหน ๆ ขาก็หายแล้ว ม

ปัง!ปัง! ปัง!“เป็นอะไรอีกเนี่ย ทำไมมาเสียเอาวันหยุดได้วะ หรือต้องลงไปซักข้างล่างจริง ๆ”อากาศยืนบ่นอยู่หน้าเครื่องซักผ้าภายในห้องตัวเอง วันเสาร์นี้เป็นวันที่ไม่มีเรียน และเป็นวันว่าง ๆ ที่เขาจะต้องเอาเสื้อผ้าที่ใส่มาทั้งอาทิตย์มาซักและตาก เพื่อให้มีเสื้อผ้าใส่ในอาทิตย์ต่อไปแต่เจ้าเครื่องซักผ้าในห้องเขาในตอนนี้ไม่รู้เป็นอะไร อยู่ ๆ ก็เปิดไม่ติดซะนั้น ทั้งที่ก็เสียบปลั๊กไฟแล้วแท้ ๆ อากาศแม้จะเรียนวิศวะก็ไม่สามารถซ่อมเครื่องซักผ้าได้ พอคิดว่าต้องขนเสื้อผ้าตะกร้าใหญ่ตัวเองลงไปซักข้างล่างคอนโดก็หัวเสียทุบเจ้าเครื่องซักผ้าเจ้าปัญหาไปสองสามที“เอาเถอะ รีบขนไปซักก่อนหมดแดดดีกว่า” “อากาศกำลังจะไปซักผ้าเหรอครับ” พายุเห็นอากาศถือตะกร้าผ้าอยู่ก็ร้องดีใจในใจ ดูเหมือนโชคจะเข้าข้างเขาที่ในวันหยุดนี้บังเอิญเจอหน้าอากาศแต่เช้าแบบนี้“ครับ พอดีเครื่องซักผ้าที่ห้องผมเสียอะครับ ผมเลยต้องลงมาซักข้างล่าง” อากาศไม่คิดว่าจะเจอพี่พายุในวันนี้ แม้พวกเขาจะเจอกันบ่อย เพราะพี่พายุไปรับไปส่งตัวเขามาห

“พี่พายุชอบรสไหนเหรอครับ” อากาศหันไปถามคนที่อายุมากกว่าที่ทำเพียงนั่งดูเขาวิ่งวุ่นไปทั่วครัวเพื่อทำอาหารให้กิน“พี่กินตามที่อากาศชอบเลยครับ” พายุตอบด้วยรอยยิ้ม มองอากาศที่ใส่ผ้ากันเปื้อนทำอาหารอย่างวุ่นวายด้วยความเอ็นดู คนอะไรทำอาหารยังน่ารักขนาดนี้ พ่อศรีเรือนแบบนี้ต่อไปถ้าเป็นแฟนกันเขาคงได้กินอาหารฝีมืออากาศทุกวัน ไม่รู้ว่ามันจะดีแค่ไหนนะ“อย่ามาพูดว่าไม่อร่อยทีหลังนะครับ ไม่งั้นผมโกรธจริง ๆ นะ”ถามอะไรพี่พายุไปมักจะได้คำตอบที่ตามใจตัวเองจนอากาศหน่ายใจ ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายหลงอะไรเขามากขนาดนั้นกัน จะว่าไปตัวอากาศเองยังไม่รู้ตัวเลยว่า ไปปล่อยเสน่ห์ใส่พี่พายุตอนไหน รู้ตัวว่าอีกฝ่ายชอบอีกทีคนพี่ก็ขอจีบเขาแล้ว“โอเค เสร็จแล้วครับ เตรียมกินข้าวกันได้เลย” อากาศตักกะเพราและต้มยำที่ตัวเองทำเสร็จแล้วใส่จาน วางไว้บนโต๊ะกินข้าวด้วยสีหน้าพึงพอใจ“พี่พายุรีบชิมเร็วครับ ผมอยากได้คำชมเร็ว ๆ” อากาศเร่งเร้าให้พี่พายุชิมอาหารที่ตัวเองทำ และอยากได้ยินคำว่า ‘อร่อย’ จากคนตรงหน้า“คร้าบ ๆ

“อ่า โอ๊ยย ปวดไปทั้งตัวเลย” อากาศตื่นมาด้วยความรู้สึกปวดไปทั้งตัว เขาจำไม่ได้เลยว่าตัวเองเสร็จไปกี่ครั้งกัน พอนึกถึงเรื่องเมื่อคืนใบหน้าเขาก็แดงเถือกด้วยความเขิน“นี่กูเป็นแฟนพี่พายุแล้วจริง ๆ เหรอเนี่ย”อากาศยกมือขึ้นจับหัวใจพลางพึมพำกับตัวเองด้วยความไม่อยากจะเชื่อว่าสิ่งที่เกิดขึ้นมันคือความจริง เรื่องราวเมื่อวานมันเกิดขึ้นไวมาก จนเขาเองยังงงว่ามันพัฒนาจนเขาไปตกลงเป็นแฟนคนพี่ได้ยังไงเริ่มจากการที่เครื่องซักผ้าเขาเสีย ได้พี่พายุมาช่วยเอาเสื้อผ้ามาซักที่ห้องให้ เขาอยากตอบแทนด้วยการทำอาหารให้กิน สุดท้ายมาจบลงที่ตัวเองตกลงคบพี่พายุเป็นแฟน ก่อนจะตามมาด้วยช่วงเวลาที่เร่าร้อนหลังจากนั้น เรื่องราวทั้งหมดเกิดขึ้นไวจนเขาไม่อยากเชื่อว่ามันเป็นความจริงอากาศมองสภาพเตียงที่ยับยู่ยี่ แม้จะไม่อยากเชื่อแต่ก็ต้องเชื่อว่า เขาและพี่พายุได้มีเซ็กซ์กันแล้ว“ตื่นแล้วเหรอครับที่รัก รีบอาบน้ำเร็ว เราจะได้กินข้าวเช้าด้วยกัน” พายุมองคนน้องที่ยังนั่งอยู่บนเตียงด้วยความรักพายุตื่นขึ้นมาแต่เช้าเพื่อทำอาหารเช้า เขาเลือกที่จะไม่ปลุก