Todos os capítulos de สภาพอากาศกำลังมีความรัก: Capítulo 21 - Capítulo 30

“ปวดหัวฉิบ เมื่อคืนไม่น่าดื่มไปเยอะเลย” กายลืมตาตื่นขึ้นมาด้วยอาการปวดหัว เมื่อคืนเขาโดนเพื่อนกรอกเหล้าเข้าไปมากเท่าไรก็ไม่รู้ เล่นเอาเขาเมาจนปวดหัวไปหมดเลยตอนนี้“ตื่นแล้วเหรอครับคนดี” เดย์ตะแคงข้างมองกายที่ตื่นแล้วอย่างเอ็นดู“เห้ย! พี่เดย์มาอยู่ที่ห้องผมได้ยังไงครับ” กายตกใจจนลุกออกจากเตียงนอนเมื่อได้ยินเสียงพี่เดย์“อย่ามองนะครับ”จังหวะที่ลุกออกจากเตียง กายถึงได้รู้ว่าตัวเขาไม่ได้สวมใส่อะไรเลย มือก็รีบคว้าผ้าห่มมาคลุมตัวเอาไว้ ทว่าคราวนี้กายกลับหน้าแดงยิ่งขึ้นเมื่อเห็นว่าพี่เดย์เองก็ไม่ได้ใส่อะไรเหมือนกันหากจะต่างกันก็คงเป็นตรงที่พี่เดย์นั้นไม่ได้อายหรือสนใจที่จะปกปิดร่างกายที่โป๊เปลือยของตัวเองเลย ราวกับตั้งใจจะโชว์ไอ้ช่วงล่างที่มันตั้งตรงชี้หน้าเขาอยู่“ผมมาอยู่ที่นี่ได้ยังไงครับ” หลังจากสติคืนกลับมา กายก็เพิ่งจะรู้ตัวว่าที่นี่มันไม่ใช่ห้องของเขาอย่างที่เข้าใจในตอนแรก“น้องกายลืมเรื่องเมื่อคืนไปแล้วเหรอครับ เมื่อคืนนี้กายเป็นคนเริ่มก่อนนะครับ” เดย์พูดออกไป

หลังจากวันนั้นพวกเขาก็ไม่พบโทอีกเลย ไม่มีใครคิดว่าโทจะไปต่างประเทศโดยที่ไม่บอกพวกเขาเลย รู้กันอีกทีก็ตอนที่ทุกคนเห็นโทโพสต์ว่าขอเวลาไปทำใจที่ต่างประเทศ ไว้ทำใจได้แล้วจึงจะกลับมาเพื่อนทุกคนต่างก็โกรธที่โทไปต่างประเทศโดยที่ไม่บอกพวกเขาเลยสักคำ เพราะทุกคนต่างก็ไม่คิดว่าโทจะหนีไปจากพวกเขาแบบนี้ ทุกคนแม้จะโกรธทว่าก็ได้แต่รอให้โทกลับมาเองตอนแรกอากาศก็เศร้าเมื่อคิดว่าโทไปต่างประเทศเพราะตัวเอง แต่ถ้าถามว่า หากย้อนกลับไปได้เขาก็จะพูดแบบนั้นออกไปเหมือนเดิม เพราะสุดท้ายมันก็คือความจริงที่เขาต้องบอกให้โทรับรู้ และเลิกให้ความหวังอีกฝ่าย“หวังว่าโทมันจะทำใจได้เร็ว ๆ ล่ะ” อากาศปลงได้แต่รอให้เพื่อนทำใจเรื่องตัวเองได้เร็ว ๆ เขาควรเชื่อคิม และบอกโทให้เร็วกว่านี้“ใครส่งอะไรมาวะ” เสียงแจ้งเตือนดังขึ้นเบา ๆ ว่า มีคนส่งข้อความหาเขาบนหน้าจอมือถืออากาศเป็นคนที่อ่านข้อความทั้งหมดที่ไม่ว่าใครจะส่งมาก็ตาม เพราะเขาเป็นคนที่ทนไม่กดเข้าไปดูว่าใครส่งอะไรมาได้เลย ช่วงแรก ๆ ที่มีคนรู้ว่า เขาคบกับพี่พายุนั้นก็มีคนส่งข้อความเข้ามาสอบถามเต็มไปเต็ม บางคนที่

“เมื่อคืนเผลอหลับไปสินะ” อากาศตื่นขึ้นมาในเช้าวันใหม่ เมื่อคืนนี้เขาร้องไห้เป็นเวลานาน ร้องจนเผลอหลับไปโดยไม่รู้ตัวพอได้ปลดปล่อยด้วยการร้องไห้ อากาศก็รู้สึกปลอดโปร่งขึ้นมาก เพียงแต่ไม่รู้ว่าเขาควรที่จะทำยังไงต่อไปดี จะถามพี่พายุไปตรง ๆ เลยดีหรือเปล่าว่าผู้หญิงคนนั้นคือใคร“โอ๊ยย ปวดหัวเว้ย ทำไมเรื่องแบบนี้ต้องเกิดขึ้นด้วยวะ”อากาศคิดมากจนไม่อยากที่จะคิดอีกต่อไป เขาลุกขึ้นไปอาบน้ำเพื่อลงไปกินข้าวข้างล่างก่อน ตอนนี้พ่อและแม่เขาก็คงออกไปทำงานกันแล้ว บ้านหลังใหญ่โตในเวลานี้กลับเงียบเหงาเปล่าเปลี่ยวเหลือเกิน เพราะงั้นอากาศจึงไปเช่าห้องอยู่ใกล้มหา’ ลัยแทน“หื้มม พ่อยังไม่ไปทำงานเหรอ” อากาศลงบันไดมาเห็นพ่อนอนอยู่บนโซฟาก็แปลกใจ เพราะตั้งแต่เด็ก ๆ พ่อเขาไม่เคยไปทำงานสายเลย“พี่พายุมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง แถมยังใส่เสื้อพ่ออีก” อากาศรู้สึกว่าพ่อตัวเองดูล่ำขึ้นจึงเดินมาดูใกล้ ๆ ด้วยความแปลกใจ ก่อนจะเห็นใบหน้าพี่พายุแฟนตัวเองใส่ชุดพ่อเขากำลังนอนหลับอยู่ที่พูดว่าจะให้เวลาเขาก็คงจะพูดไปอย่างงั้น เพราะไม่

“มันเป็นใคร”“มึงบอกชื่อมันมาเลยนะ”“ทำเพื่อนกูท้องแล้วไม่รับผิดชอบ กูไม่ปล่อยมันไว้แน่”อากาศ กาย และคิมต่างก็ยิงคำถามใส่ฟ้าใส เรื่องใหญ่โตแบบนี้อากาศไม่สามารถเก็บเอาไว้กับตัวได้ เขาบอกเรื่องที่ฟ้าใสท้องให้กับเพื่อนในกลุ่มรู้ ก่อนที่วันนี้พวกเขาจะรวมตัวกันมาหาฟ้าใสที่มหาวิทยาลัย เพื่อถามหาว่าพ่อลูกในท้องอีกฝ่ายคือใคร“พวกมึงไม่ต้องบีบกูเลย ยังไงกูก็ไม่มีทางบอกพวกมึงหรอก” ฟ้าใสยกมือปิดหูแล้วพูดออกไปเสียงดัง จะให้เธอบอกออกไปได้ยังไงว่าพ่อในลูกคือไอ้โท“พี่พายุบอกพวกมึงมาใช่ไหม ไม่น่าเจอพี่พายุที่โรงพยาบาลเลย” ฟ้าใสบ่นขึ้น เธอไม่น่าเชื่อสัญญาที่พี่พายุให้ไว้เลย คนอย่างพี่พายุที่หลงอากาศจนโงหัวไม่ขึ้น คงไม่มีทางที่จะเก็บเรื่องของเธอเอาไว้แล้วไม่บอกอากาศได้หรอก“มึงไม่ต้องโทษพี่พายุ กูเป็นคนบังคับให้พี่พายุพูดเอง” อากาศไม่อยากให้ฟ้าใสโทษพี่พายุ เพราะเรื่องทั้งหมดนี้ถ้าไม่มีคนไม่ประสงค์ดีส่งรูปนั้นมาให้เขา พี่พายุก็คงเลือกที่จะเก็บเงียบเรื่องใหญ่แบบนี้ไม่บอกเขา“

“นี่มึงยังไม่ได้ให้เกียร์กับพี่พายุอีกเหรอเนี่ย” วันนี้มาเรียน คิมเห็นอากาศยังสวมสร้อยเกียร์อยู่ก็แปลกใจ เพราะอากาศคบกับพี่พายุมาตั้งนานแล้ว ทำไมถึงยังไม่ได้ให้เกียร์กับพี่พายุอีกก็ไม่รู้“ทำไมกูต้องให้วะ” อากาศมองคิมอย่างแปลกใจ ไม่เข้าใจว่าทำไมคิมถึงถามเรื่องแปลก ๆ แบบนี้ขึ้นมา เกียร์วิศวะนี้ทำไมเขาต้องให้พี่พายุด้วย“อากาศลืมไปแล้วเหรอ ให้เกียร์ก็คือให้ใจไง” กายได้ยินที่คิมพูดก็พึ่งสังเกตเหมือนกันว่า อากาศนั้นยังใส่เกียร์วิศวะอยู่ ดูเหมือนเพื่อนเขาจะลืมความหมายของเกียร์วิศวะไปแล้ว“เพื่อนกู ไม่อยากเชื่อเลยว่า พี่พายุไม่เคยขอเกียร์จากมึง สำหรับเด็กคณะวิศวะการให้เกียร์คนที่ตัวเองรักก็คือมอบหัวใจตัวเองไปให้อีกฝ่ายครอบครองไง” ฟ้าใสมองอากาศที่ยังไม่เข้าใจจึงอธิบายเพิ่ม“จริงด้วย ตอนนั้นรุ่นพี่ก็เคยบอกนี่หว่า กูลืมไปได้ยังไวะ” อากาศนึกออกได้ในทันที ไม่น่าเชื่อว่าเขาจะลืมเรื่องสำคัญแบบนี้ไปได้สำหรับเด็กคณะวิศวะปีหนึ่งที่เข้ามาเรียน รุ่นพี่ปีต่างก็มักพูดถึงเรื่องเกียร์นี้ให้ฟัง คอยบอกเสมอว่าถ้า