All Chapters of แด๊ดดี้ของผมคือเด็กมหาลัย: Chapter 11 - Chapter 20

“มึงจะเอายังไงท้องฟ้า ให้กูบอกเรื่องทั้งหมดกับพี่เจไดเลยไหม” หลังวางสายจากพี่เจได จัสก็หันไปถามท้องฟ้าที่นั่งเป็นหมาหงอยด้านข้างจัสตกใจแทบตายตอน หลังรู้ว่าเรื่องที่ท้องฟ้าปลอมตัวแตกแล้ว ทั้งที่เขาพึ่งจะได้รู้จักกันพี่เจไดแท้ๆ เขาคิดว่าความสัมพันธ์นี้น่าจะเป็นไปได้ใครจะไปคิดว่าวันต่อมา ยังไม่ทันจะข้ามวันดี ท้องฟ้ากลับโทร. มาบอกว่ามันเลิกกับพี่ซันแล้ว พี่ซันเป็นขอเลิกมันเพราะรู้ความจริงเรื่องที่มันปลอมตัวสิ่งที่จัสคิดเอาไว้ว่าจะทำกับพี่เจได ทั้งเรื่องที่จะชวนพี่เจไดไปเดตกัน ยังไม่ทันได้เริ่มก็พังไม่เป็นชิ้นดีแล้ว แค่เริ่มได้ก้าวเดียวก็ต้องถอยหลังไปนับสิบก้าวแล้วพี่เจไดเป็นเพื่อนสนิทพี่ซัน ที่ไอ้ท้องฟ้าไปทำให้เขารักแล้วโดนจับได้จนโดนบอกเลิก แค่เรื่องนี้ก็ทำให้ความสัมพันธ์ของพวกเขาไม่สามารถเดินหน้าต่อไปได้แล้วหลังรับสายจากท้องฟ้าเสร็จ จัสก็รีบขับรถมาที่ห้องของเพื่อน ได้มาเห็นสภาพหงอยเป็นหมา ทำให้บรรยากาศห้องที่ดูหรูหราของมันดูอึมครึมเต็มไปด้วยความเศร้า ไอ้ท้องฟ้าเอาแต่นั่งเงียบถามอะไรก็ไม่ตอบ เอาแต่พูดว่าไม่เลิก ไม่ยอมเลิกเสียงเบาวนอยู

“เอาเป็นวันศุกร์ดีไหมครับพี่ซัน เสาร์อาทิตย์เราจะได้เที่ยวที่นั่นไปด้วย” ลีโอเสนอความคิดเห็นอย่างกระตือรือร้น หลังจากทำงานวันสุดสัปดาห์เสร็จ พวกเขาจะได้เที่ยวกันต่อที่กระบี่“ได้สิ เอางั้นก็ได้” ซันพยักหน้าเห็นด้วย ได้เที่ยวต่อหลังทำงานเสร็จก็ดีเหมือนกัน“งั้นผมไปจองตั๋วเลยนะครับ” ลีโอพูดเสร็จก็วิ่งออกไปอย่างมีความสุข“แค่บอกว่าจะลองพิจารณาดู มีความสุขขนาดนั้นเลยเหรอ” ซันมองลีโอที่ใบหน้ามีแต่ความสุขด้วยความขบขันสาเหตุที่ลีโอกระตือรือร้นมีความสุขแบบนี้ ก็เพราะว่าซันนั้นบอกอีกฝ่ายไปว่าเขาจะลองพิจารณาลีโอดู นั่นเป็นสาเหตุที่ตลอดหนึ่งเดือนมานี้ลีโอกระตือรือร้นมีความสุขสดใสอยู่ตลอดนี่ก็ผ่านมาได้หนึ่งเดือนแล้ว นับตั้งแต่ที่ซันบอกเลิกท้องฟ้าไป เขาก็พอทำใจได้บ้างแล้วเหมือนกัน แม้ในช่วงแรกจะต้องคอยหลบหน้าเจ้าเด็กนั่นอยู่ตลอดก็เถอะนับตั้งแต่เลิกกัน ท้องฟ้าก็มาคอยเฝ้าหน้าคอนโดซันตลอด บางวันก็เล่นนั่งเฝ้าตั้งแต่เช้ายันกลางคืนไม่ไปไหน ทำเอาซันออกไปไหนไม่ได้เลย ต้องทำงานแบบเวิร์กฟรอมโฮมที่บ้านเอาไ

ปัง!“พี่ซันแกล้งกูไม่หยุดเลย” ท้องฟ้าวางกระเป๋ากระแทกโต๊ะเสียงดัง นั่งลงด้วยอารมณ์ที่คุกกรุ่น“กูก็บอกแล้วว่าพี่ซันเขาเกลียดมึงจริงๆ มึงทำใจเถอะ พี่เขาไม่กลับมารักมึงแล้ว” จัสมองเพื่อนตัวเองอย่างหน่ายใจ เจ้าหมอนี่ดื้อตามตื๊อไม่หยุด คนเขาเกลียดมันขนาดนั้นจะกลั่นแกล้งมันเขาก็ไม่แปลกใจเลย“นี่มึงเป็นเพื่อนกู หรือเป็นเพื่อนพี่ซันกันแน่ ทำไมไม่เข้าข้างกูวะ” ท้องฟ้ามองจัสอย่างเคืองๆ เขาเป็นเพื่อนมันแท้ๆ แต่กลับไม่เข้าข้างเขา“กูเป็นเพื่อนมึงครับ แต่คนที่กูกำลังจีบก็เป็นเพื่อนพี่ซันเนอะ ไม่ต้องมองกูด้วยสายตาแบบนั้นเลย ถ้าไม่ได้กูช่วยถามพี่เจไดให้ มึงไม่ได้รู้หรอกว่าพี่ซันทำงานที่นี่”จัสพอคิดถึงเรื่องนี้แล้วก็ไม่รู้ว่าตัวเองทำถูกหรือผิดกันแน่ ที่ช่วยเพื่อนตามตื๊อพี่ซันมาถึงขนาดนี้“และถ้าไม่ได้กูใช้เส้น มึงก็คงไม่ได้ใกล้ชิดพี่เจไดแบบนี้ด้วยเหมือนกัน” ท้องฟ้าพูดเสริมในสิ่งที่จัสไม่ได้พูดออกมา“เออ วินวินทั้งสองคน” จัสยอมรับตรงๆ ไอ้เพื่อนบ้าตรงหน้าเขาดันรู้จักเจ้าของบริษั

ตู้ม!“อ๊า เล่นน้ำทะเลนี่แหละที่สุด” ซันโผล่พ้นน้ำทะเลอย่างมีความสุข ไม่รู้กี่เดือนแล้วที่เขาไม่ได้พักผ่อนเต็มที่แบบนี้“พี่ซันตรงนั้นมีปะการังด้วย เราไปดูกันไหมครับ” ลีโอว่ายน้ำเข้าหาพี่ซันอย่างมีความสุข ลากแขนคนที่ตัวเล็กกว่าอยากให้ไปดูปะการังด้วยกัน“ได้สิ เราไปดูกัน” ซันเองก็อยากดูปะการัง การมาเที่ยวทะเลมันก็ต้องว่ายน้ำ ชมปลาชมปะการังเท่านั้นซันว่ายน้ำตามลีโอไปยังแถวโขดหิน ก่อนทั้งคู่จะดำน้ำหายลงไปในทะเล“ชิ! ไม่เห็นจะสวยตรงไหนเลยปะการัง” ท้องฟ้ามองทั้งสองคนที่ดำน้ำหายไปด้วยความอิจฉาอยู่บนเรือเขาได้แต่นั่งตกปลา ขณะที่นั่งมองพี่ซันและเจ้าลีโอว่ายน้ำกันในทะเลอย่างสนุกสนาน ตอนแรกเขาจำไม่ได้เลยว่ามีล่องเรือด้วย นี่ต้องเป็นแผนแก้แค้นของเจ้าพี่ลีโอแน่นอนในเรื่องเมื่อคืนรู้ทั้งรู้ว่าท้องฟ้านั้นว่ายน้ำไม่ได้ จึงได้ตัดสินใจเปลี่ยนแพลนเป็นทริปล่องเรือกลางทะเลแบบนี้ คิดจะตัดเขาออกไปแล้วไปจู๋จี๋กับพี่ซันกลางทะเลกันสองคนสินะแต่ท้องฟ้าไม่ยอมให้เจ้าพี่ลีโอได้มีโอกาสทำแบบนั้นแน่ๆ เขาจึงติ

“ลุกจากที่นอนได้แล้วไอ้จัส”“วันลามึงหมดแล้วนะ ถ้ายังไม่ไปทำงานอีก มึงจะโดนไล่ออกแล้วนะ”ท้องฟ้าดึงร่างเพื่อนสนิทให้ลุกจากเตียงนอน แต่จัสนั้นดื้อด้านไม่ยอมลุกจากเตียง ผ้าห่มที่ถูกกระชากออกไปก็ดึงกลับไปคลุมตัว ไม่ยอมลุกไปทำงานพร้อมกับเขาเพราะทำงานอยู่คนละส่วนกัน พวกเขาเลยไม่ค่อยได้เจอหน้ากัน รู้ตัวอีกทีเจ้าเพื่อนบ้านี่ก็เล่นลาจนเกือบจะโดนไล่ออกแล้ว ถ้าพี่เจไดไม่ฝากพี่ซันมาบอก ท้องฟ้าก็ไม่รู้เลยว่าเพื่อนตัวเองไม่ยอมไปทำงานมาหลายวันแล้ว“อย่ามายุ่งกับกู ให้กูอยู่คนเดียวเถอะ” จัสเลิกผ้าห่มออกมาพูดกับท้องฟ้า ก่อนจะคลุมปิดร่างของตัวเองเหมือนดังเดิมหลังจากได้รู้ความจริงเรื่องทั้งหมดจากปากพี่เจได แม้จะไม่ถึงกับเกลียดคนพี่ที่หลอกใช้ตัวเอง แต่มันก็เจ็บไปทั้งใจเมื่อรู้ว่าในหัวใจอีกฝ่ายนั้นไม่มีพื้นที่สำหรับเขาเลยอีกฝ่ายเพียงหวังให้เขาช่วยทำให้เลิกชอบรักแรกได้ แต่พี่เจไดก็ไม่สามารถเลิกชอบพี่ฉลามได้ แค่ได้ฟังเขาก็ท้อจนไม่มีกะจิตกะใจอยากจะไปทำงานอีกแล้ว“เห้อ...ไอ้จัส เรื่องนั้นกูรู้แล้วนะ พี่เจไดบอกกูทุ