All Chapters of Divorcing My Husband, Marrying His Grumpy Billionaire Uncle: Chapter 151 - Chapter 160

EVORIE EVE Naitukod ko na lamang ang aking magkabilang kamay sa railing habang pinapanood silang lahat. Hindi ko akalain na ito ang bubungad sa akin sa umaga pagkatapos ng lahat ng gulo at sakitang nangyari kahapon. Ginawa nilang parang sarili nilang bahay ang penthouse na ito. “Ma'am Evorie, good morning po!” masiglang bati sa akin ni Maria nang mapansin niya ang presensya ko sa itaas. Dahil sa kaniyang boses, halos sabay-sabay na naidako ng limang babae ang kanilang mga tingin sa akin. “May gusto ka bang ipaluto para sa almusal? Kami na lang po ni Miss Lindsey ang magluluto para sa'yo,” nakangiti at magalang na tanong sa akin ni Maria. Hindi ako sumagot. Walang imik ko silang tinalikuran at nagtuloy-tuloy sa paglakad pabalik sa loob ng kuwarto. Pagkapasok ko, naroon pa rin ang mokóng—tulog na tulog at humihilik pa nang bahagya. Napakaginhawa ng tulog niya na parang walang nangyaring hiwalayan kahapon. “Alistair,” tawag ko sa kaniya. Lumapit ako sa gilid ng kama at ginamit ang a

Isang mahinang tawa ang pinakawalan ko, isang tawang puno ng pait ngunit may kaunting pang-uuyam, habang dahan-dahang hinahaplos ang buhok ni Ginger na abala pa rin sa panonood. Isinandal ko ang aking likod sa sofa at sinalubong ang kanilang mga tingin nang may buong kumpiyansa.“You don't get it, do you?” malamig at may awtoridad kong saad sa kanila. “Hindi ako apektado dahil natatakot akong maagaw ninyo siya sa akin. Tapos na ang relasyon namin ni Alistair noong sandaling pirmahan ko ang divorce papers. Kung gusto ninyo siyang pagsaluhan, sige lang. Sa inyo na siya.”Napapailing na lamang si Paula sa sagot ko bago siya muling nagsalita. “Hindi mo na ba talaga siya mahal?”“Wala. Wala akong pagmamahal sa kanya. At hindi rin ako umaasang mahalin niya ako pabalik. Kaya ayos lang sa akin ang lahat. Ayos lang sa akin ang nangyaring hiwalayan.”Bakas ang bahagyang gulat sa mga mata nila sa diretsahan kong sagot. Sanay marahil sila sa mga babaeng nagma

YDRAEL ALISTAIRMay sasabihin pa sana si Shanti pero natigil siya nang biglang tumunog ang pinto ng penthouse. Pareho kaming napalingon nang bumukas iyon at iniluwa ang asawa ko.Napatulala ako. Pakiramdam ko ay tumigil ang pag-ikot ng mundo ko.Nakaayos siya. May suot na light makeup na lalong nagpalitaw sa maamo niyang mukha, nakalugay ang itim na itim at bahagya kulot niyang buhok, at suot ang isang pormal na dress. May bitbit siyang folder at isang branded pouch.‘Sh*t. She is so f*cking gorgeous.’Simple lang ang suot niya, pero nakakahumaling ang taglay niyang ganda. At ang malamig niyang awra ay lalo pang nagdagdag sa kaniyang pagiging misteryosa. “S-Saan ka pupunta?” nakatulalang tanong ko. Bahagya akong napaabante, pero pinigilan ko rin ang sarili kong lumapit ng tuluyan sa kanya.Nanatiling blangko at walang emosyon ang kaniyang mga mata nang ituon niya iyon sa akin.“Rochester Institute. Mag-eenroll

EVORIE EVE“Hi, Eve!”Naibaling ko ang tingin sa lalaking tumawag sa akin. Si Yshmael. Narito rin pala siya sa Korean restaurant na ito. May bitbit na pamilyar na mapaglarong ngiti habang naglalakad palapit sa kinaroroonan ko.“Puwede bang makiupo?” tanong niya.Napatango naman ako.Marahan niyang hinila ang isang upuan sa tapat ko at naupo. Sumenyas siya sa isang crew para um-order din ng makakain.“Nabalitaan ko, hiwalay na kayo ni Uncle. Totoo ba iyon?” seryoso niyang tanong.Isang mapait na ngiti naman ang ipinakita ko sa kaniya. Kung tutuusin, wala akong obligasyong magkuwento, pero hindi naman siya iba sa akin kaya ikukuwento ko na lang.“Yeah. We already divorced. Alam mo, bukod sa diborsiyo, may mas masakit pa siyang ginawa sa akin. Nagdala lang naman siya ng limang babae sa penthouse para ipalit sa akin,” kuwento ko, nababakas ang pait at labis na lungkot sa tinig at mga mata ko.“Pasensya na a

EVORIE EVEIlang minuto ang lumipas, biglang huminto ang sasakyan. Minaniobra ni Marco ang sasakyan pabalik sa dinaanan namin.“Bakit tayo bumalik, Marco?” pang-uusisa ko sa kaniya.“Nag-text po sa akin si Boss. Pinababalik po kayo sa restaurant,” pagbibigay-alam niya sa akin habang nakatingin sa rear-view mirror.“What? No. Umuwi na tayo,” pakikipagmatigasan ko sa kaniya. “Marco, iliko mo na ang van at dumiretso na tayo sa Sapphire Building,” may diin na utos ko sa kaniya.“Pasensya na po kayo, ma'am. Si Sir Ydrael po ang nagpapasahod sa akin kaya utos niya po ang susundin ko,” tugon niya na ikinabuntong-hininga ko na lang.“Fine,” usal ko at may inis na isinandal ang sarili ko sa upuan.---Pagkabalik namin sa restaurant, agad na bumaba si Marco mula sa driver's seat at mabilisan akong pinagbuksan ng pinto.“Diretso raw po kayo sa VIP room,” aniya.Napaikot ako ng mga mata sa matinding pagkairita at frustrasyon.“Siya na lang ang lumabas at tumungo rito. Ayaw ko nang bumalik sa loob