جميع فصول : الفصل -الفصل 10

My husband never loved me. Kahit pa limang taon na kaming kasal, he never put any effort into our anniversaries, lalo na ngayong gabi. Nag-book ako sa isang napakamahal at tanyag na hotel para sa aming celebration, umaasang kahit isang gabi lang ay maging espesyal ako sa paningin niya. Pero sa halip na siputin ako, mas pinili niyang samahan ang kapatid ko sa ama na si Violet. Kaya wala na akong naisip na ibang paraan para tuluyan nang hiwalayan ang asawa kong taksil. Nilapitan ko ang isang bulag na bilyonaryo, ang taong magiging susi para makapaghigante ako sa taksil kong asawa at kapatid. “Mr. Vanderbilt, today is Rafael’s and my fifth wedding anniversary. Dalawang oras na akong naghihintay sa kanya kahit alam ko namang hindi siya darating. Kasama niya ngayon si Violet. Pinipili niyang makasama ang kapatid ko taon-taon sa tuwing anibersaryo namin,” lintanya ko. “They have been having an affair for five years… and it’s still ongoing,” dagdag ko, pilit kinokontrol ang bagyong nagnga

Violet and Rafael had history. They had a sweet relationship since we were in college. Violet was my husband’s first love, and apparently, his only love.Hindi lamang natuloy ang kanilang kasal noon dahil mas pinili niyang tanggapin ang alok ni Chairman Constantine—na para sana sa akin—na mag-aral sa Paris.Limang taon. Limang taon akong naghintay at nagtiis para lamang makuha ang puso ni Rafael. Ibinigay ko ang lahat para sa kanya. Tiniis ko ang hirap ng IVF process para bigyan siya ng anak, sa pag-aakalang matututunan niya rin akong mahalin. Pero hindi. Mas lalo lamang niyang minahal si Violet, at sa akin naman ay mas lalo siyang lumayo, itinuring akong isang hamak na babaeng ipinalit lamang pansamantala sa first love niyang hindi siya sinipot sa mismong kasal nila.Napatayo si Violet, ang mukha niya ay lumambot habang nilalapitan ako upang kausapin sa mahinahon na paraan.“My dear sister, kung iniisip mo na nagkabalikan kami ni Rafael, nagkakamali ka. Stop making up stories in you

“Boss, wala pa rin siya. Hindi rin siya ma-contact, kahit ang kanyang mga magulang ay hindi matawagan,” anunsiyo ng isang tauhan na nakasuot ng black suit and tie.“Damn that woman. Talagang inuubos niya ang pasensya ko!” he growled.“Ang lakas ng loob niyang paghintayin ang isang katulad ko! Sino ba siya sa inaakala niya!”Ang boses ni Alistair Vanderbilt ay dumagundong sa labas ng bridal suite ng Grand Astoria Hotel. Kahit isa siyang bulag, ramdam ng lahat ang bigat ng kanyang presensya at ang nakapapasong init ng kanyang galit.Siya ang makapangyarihang CEO na kilala sa pagiging masungit at walang preno kung magsalita, at ngayon, sa mismong araw ng kanyang kasal, ang babaeng pakakasalan niya na si Violet Smith ay hindi pa rin nakakarating.Iba ang taong ito kung magalit. Wala siyang pakialam kung may makarinig man sa malakas niyang boses habang nawawala ang kanyang kontrol. Kahit pa ilang tao ang makasaksi sa ugali niyang ito, wala siyang pakialam. Sadyang masama ang kanyang ugali

Nanatiling nakapako ang tingin ni Rafael sa kamay ko na nakapatong sa balikat ni Alistair. Kitang-kita ko ang mabilis na pag-angat at pagbaba ng kanyang dibdib. Ang kanyang panga ay nangangalit habang pinapanood ang bawat galaw ko.Ito ang lalaking ilang taon kong pinagmakaawaan para sa katiting na atensyon, ang lalaking sinamba ko noon sa kabila ng kanyang panlalamig. Pero ngayon, sa harap ko, mukha siyang isang batang inagawan ng laruan.“Evorie... are you out of your mind?!” hiyaw ni Rafael nang makabawi siya, ang kanyang boses ay umalingawngaw sa buong silid.“Magdamag kang nawala at hindi mo man lang inintindi ang kalagayan ni Violet, tapos sasabihin mong dito ka natulog kasama ang tiyuhin ko? At anong pinagsasabi mong kasal?! Kasal ka pa sa akin kaya hindi mo papakasalan ang fiancé ng kapatid mo!”Hindi ako natinag. Sa halip, mas lalo kong naramdaman ang init ng katawan ni Alistair sa tabi ko. Lalo kong idinikit ang aking balikat sa kanya.“Kasal sa papel, Rafael. Pero sa kama?

“Ydrael... hindi ko mapapalampas itong ipinagawa mo sa anak ko,” panimula ni Yvette, ang kanyang boses ay nanginginig sa matinding insulto bago niya marahas na hinila ang anak para patayuin.Napilitan namang tumayo si Rafael.“Ikaw rin, Violet. Tumayo ka,” utos nito sa kapatid ko.Pinilit ni Violet na tumayo, pero dahil sa paa niyang naka-aircast, hindi niya agad nagawa, kaya naman mabilis siyang inalalayan ni Rafael.“Ang lakas ng loob mong paluhurin ang anak ko, Ydrael. Hindi mo siya alipin,” dagdag na asik pa ni Yvette sa kanyang bunsong kapatid habang ang kanyang mga mata ay nanlilisik sa galit.Napangisi lamang si Alistair—isang malamig at mapang-uyam na ngisi.“Anong itsura ng kapatid ko, Eve? Gusto kong malaman kung anong klaseng aura mayroon siya ngayon,” utos niya sa akin.“Kulubot na ang kanyang itsura ngayon, Alistair. Halata na ang katandaan niya kahit pa naka-makeup siya nang makapal,” sagot ko sa isang patay-maling tono na ikinagalit naman nang husto ni Yvette.“Anong sa