บททั้งหมดของ Nag-aapoy Na Gabi Sa Piling Ni Uncle River (SSPG): บทที่ 111 - บทที่ 120

Janessa POV“Alam n’yo ba kung gaano kalaking project ang nawala sa anak ko?!” galit na sigaw ng isang ina habang nanginginig ang kamay nito. “Months of preparation! Isang gabi lang na kabobohan nitong si Damon, nasira lahat ang dapat na malaking kikitain ni Mara!”“Hindi lang project!” dagdag pa ng isa. “May mga collaboration na umatras kay Wyatt! Brands mismo ang nag-cut ties, kaya gigil na gigil ako!”Tahimik lang akong nakikinig habang ramdam ko ang titig sa akin ni Fenrir na tila nananakit pa rin ang katawan dahil sa ginawa ko sa kaniya. Hanggang ngayon ay nakahandusay pa rin siya sa sahig.Binalik ko ang tingin sa mga magulang ng kaibigan ni Damon. Pinapakinggan ko silang lahat habang isa-isang ibinubuhos ang galit nila kay Damon. At sa totoo lang, wala akong mahanap na dahilan para kontrahin sila. Gustong-gusto ko ang mga nangyayari. Ganiyan nga, sisihin ninyong mabuti ang Damon na ‘yan.“Sis, Atalia,” mahinahong sabi sa akin ni Zara. “Please, tulungan mo na si Damon, para matap

Janessa POVMabilis kong itinulak ang pinto ng private room nang mapansin kong wala ang mga bantay na bodyguard sa labas ng room ng kambal kong si Vanessa.At doon tuluyang nanlamig ang buong katawan ko.“OMG!”Nanginginig ang kamay ko habang nakatitig sa loob ng silid. Wala si Atalia. Magulo ang buong paligid. Nakahandusay sa sahig ang dalawang bodyguard. Pareho silang walang malay. May nabasag na vase sa gilid ng kama, at nakabukas ang bintana kahit alam kong mahigpit ang seguridad rito.“ATALIA?!”Napasinghap ako habang mabilis na lumapit sa kama niya. Kahit ang kasama kong si Yaya Mila ay nag-alala na rin. Wala ng katao-tao rito. Walang bakas kung saan siya dinala.“Hindi! Hindi puwede ito!”Agad kong inilabas ang cellphone ko. Nanginginig ang mga daliri kong halos hindi ma-dial nang maayos ang numero ni Nolan.Dalawang ring pa lang ay agad niyang sinagot.“Oh, Janessa?” agad niyang bungad sa kabilang linya. “Bakit napatawag ka ata?”“N-Nolan…” hirap kong sambit habang pilit pinip

Zara POVHindi ko na mabilang kung ilang beses akong sumilip sa peephole ng pinto. Wala naman akong nakikita. Tahimik ang hallway. Walang yabag. Walang anino. Walang kahit ano. Pero hindi ibig sabihin noon ay ligtas na ako.Nakaupo ako ngayon sa sahig ng condo ko, nakasandal sa gilid ng kama habang mahigpit kong yakap ang sarili ko. Nanginginig ang mga kamay ko. Kahit nakasara ang aircon, pakiramdam ko ay nagyeyelo ang buong katawan ko. Hindi ko matanggal sa isip ko ang mga nangyari kanina.Akala ko kasi ay matatapos ko na agad ang problema naming magkapapatid. Akala ko sa malaking pagbayad sa mga armado na iyon ay mababawi na namin ng tuluyan ang mana ng mga magulang namin. Akala ko talaga ay tuluyan nang mapapatay si Atalia.Ilang buwan siyang nawala matapos ang nangyari sa kaniya. Walang nakakita. Walang nakarinig. Para siyang naglaho sa mundo. Kahit ang mga taong nagmamasid para sa akin ay walang maibigay na impormasyon nung nakaraang buwan kaya pinatigil ko na at inisip na wala

Janessa POVLumabas ako na may bitbit na baril. Ito ‘yung bigay ni Nolan sa akin sakaling may mangyaring hindi maganda. Nung marinig ko ang tunog ng baril sa background ni River, kinabahan agad ako. Nag-aalala agad ako para sa buhay niya. Pakiramdam ko kasi ay walang lugar na safe sa bahay na ito kahit pa sabihing malaki at maraming bodyguard. Hanggang nasa labas ang mga kalaban, hindi ako mapapanatag. Hanggang buhay pa ang mga kalaban, hindi ako mapapanatag.Nagtatakbo ako sa kubo ng mga security guard dahil doon sinabi ni River kung nasaan siya kanina. Sa labas palang, nakita ko na agad ang mga tauhan kong armado, nagtipon at tumatakbo din sa may kubo, malapit sa harap ng gate nitong mansion.Iba ang kaba ko na. Pakiramdam ko ay may masama nang nangyari kay River. Bigla rin kasing namatay ang linya ng phone niya.Binilisan ko ang takbo ko. Hinawi ko na ang mga tauhan ko para makalapit agad sa kumpulan.“What happen?” sigaw ko agad sa kanila. Sa lakas ng sigaw ko, binigyan nila agad

Zara POVHindi ko na alam kung pang-ilang beses kong pinanood ang video sa cellphone ko. Nakita ko lang ito sa social media. Kumalat, pero bago pa mapa-down ni Atalia ay na-download ko na.Sa totoo lang, sa bawat ulit ko sa panunuod nung video, mas lalo lang akong nilalamon ng takot.Oo, mas nananaig ang tako kaysa galit. Mas nananaig ang takot kaysa inis.Purong takot, oo, nakakatakot talaga. Sa dami nang kasalanang ginawa namin sa kaniya, heto, napilitan na siyang magpalakas, magpakagaling at maging matapang para sa muling pagbalik niya sa amin, hindi na namin siya kayang saktan, pagtawanan at lalong hindi na kayang patayin.Mahigpit kong hawak ang cellphone habang naglalakad papasok sa private recovery room kung saan nagpapagaling sina Damon at Fenrir. Oo, nakalabas na ako sa condo ko. Pero maingat na paglabas ang ginawa ko. Minasdan kong mabuti ang lahat ng paligid ng condo ko, natatakot na baka bigla na lang may lumabas na mga tauhan ni Atalia, pero mabuti na lang at wala, kaya l