All Chapters of Nag-aapoy Na Gabi Sa Piling Ni Uncle River (SSPG): Chapter 211 - Chapter 220

Janessa POVIsang taon na ang lumipas. Hindi ko namalayang ganoon na pala kabilis lumipas ang panahon. Kung iisipin ko ang lahat ng pinagdaanan namin noon, parang kahapon lang ang lahat.Ang kasal namin ni River, ang paglalakbay namin sa iba’t ibang bansa. Ang pagkuha namin sa kayamanan ni Vrix, ang pagbubuntis ko.At ngayon, may isang maliit na prinsesa na akong yakap-yakap tuwing gabi.Napangiti ako habang pinagmamasdan ang anak namin ni River. Napakaliit ng ilong niya, mapupungay ang mga mata, at kapag natutulog, para siyang maliit na anghel.Javera ang napili naming ipangalan sa kaniya. Parang pinaghalo lang ng name namin ni River.Ang saya maging magulang. Sa bawat paggising ko kasi tuwing umaga, pakiramdam ko ay mas lalo akong binibigyan ng dahilan para maging masaya sa buhay.Hindi lang para sa sarili ko, hindi lang para kay River, kundi para sa munting batang walang kamalay-malay na nakatingin sa amin bilang kanyang buong mundo.At sa loob ng isang taon, napakarami ring nagbag

Atalia POVHabang papalalim ang gabi, mas lalo ring napupuno ng mga tao ang buong mansion. Mula sa ikalawang palapag kung saan ako nakatayo, kitang-kita ko ang engrandeng hardin na ginawang venue ng debut ni Jalipa.Kumikislap ang mga ilaw na nakasabit sa mga puno.Umaalingawngaw ang tugtog ng live band. Masayang nagkukuwentuhan ang mga bisita habang abala ang mga waiter sa paghahain ng pagkain at inumin.Napangiti ako. Lahat ng gusto ni Mama Celestine para sa debut ni Jalipa ay natupad. Pakiramdam ko ay isa na naman itong gabing hindi malilimutan ng buong pamilya namin.Kaya lang, habang pinagmamasdan ko ang mga bagong dating na bisita, unti-unting nawala ang ngiti ko.Napakunot-noo ako. “Bakit parang may mali,” bulong ko sa sarili ko.Mas lalo kong sinuri ang mga mukha nila. May ilang grupo ng kalalakihang halos puno ng tattoo ang katawan. May ilan namang napakalakas tumawa habang may hawak na bote ng alak kahit hindi pa nagsisimula ang main program.Mas lalong nakakuha ng pansin ko

Nolan POVPagkatapos ng debut ni Jalipa at ng maliit na hindi pagkakaunawaan nila ni Atalia, unti-unti ring bumalik sa dati ang samahan nilang magkapatid.Nagkausap na rin silang dalawa at nagkapatawaran.At bilang asawa ni Atalia, iyon lang naman ang gusto kong mangyari. Ayokong may bitbit siyang sama ng loob. Lalo na sa loob ng sarili niyang pamilya.Kaya bilang reward ng Mama Celestine nila, heto, nandito kami ngayon sa El Nido, Palawan.I never get tired of admiring this place. The sea is crystal clear. The sand is white. And the towering limestone cliffs look like a work of art created by nature. But it’s more than that that amazes me. The villa. Hindi ito sa amin. It belongs to Janessa and River. Nagpaalam lang si Atalia sa kakambal niya na gamitin muna namin ang villa habang nagbabakasyon dito.Napakalawak ng lote nila rito. May sariling infinity pool na nakaharap mismo sa dagat. May pribadong daanan papunta sa white sand beach. May outdoor lounge, mini garden, malaking entertai

Atalia POVHabang binabaybay ng luxury van ang mga kalsada ng El Nido, nakatanaw lang ako sa bintana. Napakaganda talaga ng paligid dito. Maraming puno ng buko. Ilang taon na rin akong pabalik-balik sa iba’t ibang magagandang lugar sa Pilipinas, pero iba pa rin talaga ang El Nido.Kung hindi lang dahil sa video na napanood ko kanina, siguro, mas na-enjoy ko pa ang mga tanawing nakikita ko ngayon dito.Paminsan-minsan ay napapatingin sa akin si Mama Celestine. Ramdam kong may gusto siyang itanong.Pero marahil ay napansin niyang wala ako sa tamang mood, kaya pinili na lang niyang manahimik. Bata palang ako ay kasa-kasama na niya ako, kaya sa lahat ng taong nakasama ko sa buhay, si Mama Celestine na rin talaga ang kilalang-kilala ako na parang tunay ko nang ina. Alam niya kapag wala ako sa mood. Alam niya kapag nagsisinungaling ako. Alam niya kapag nasasaktan ako. Kaya ‘yung kanina sa palengke, oo, alam kong alam niya na nagsisinungaling ako sa kaniya para hindi na lang humaba ang usap

Atalia POVNagpasya kaming huwag munang komprontahin si Jalipa. Matapos ang pag-uusap namin ni Nolan sa kuwarto, pareho naming napag-isip-isip na wala pa kaming sapat na dahilan para agad siyang husgahan.Oo, tugma ang kulay ng lipstick na nasa brief ni Nolan sa hinala ko, pero hinala pa lang iyon. Hindi pa iyon ang katotohanan. Kaya huminga ako nang malalim at hinawakan ang kamay ni Nolan.“Huwag muna natin siyang kausapin,” mahinahon kong sabi sa kaniya.“Sigurado ka?” tanong pa niya.Tumango ako. “Alamin muna natin ang totoo. Hindi ako makikipag-away kung puro hinala lang. Kailangan, matibay ang ebidensya. Kailangan nating ma-sure na ginawa nga niya iyon.”Napangiti siya, na-gets niya rin kasi agad ang punto ko.“That’s what I’m thinking too.”Dahan-dahan niyang ibinalik ang brief niya sa lagayan ng malilibag na damitan.MAKALIPAS ang ilang oras, halos mag-alas dose na ng tanghali. Unti-unti nang kumalat sa buong villa ang napakasarap na amoy ng mga pagkaing inihanda namin.Nakahi