All Chapters of Nag-aapoy Na Gabi Sa Piling Ni Uncle River (SSPG): Chapter 231 - Chapter 240

Atalia POVPagkatapos ng runway show, akala ko ay uuwi na agad kaming lahat. Pagod na rin kasi ang katawan ko. Aba, may edad na rin kasi, hindi na gaya dati ang mga katawan namin ni Denise, na kahit tatlong sunod-sunod na runway show ay kaya namin, ngayon, naku, medyo ramdam na ang pagod talaga.Halos buong araw kasi akong naka-heels, paulit-ulit ang hair retouch, makeup retouch, interviews, pictorials, at siyempre ang mismong runway.Kaya nang magsisimula na akong magpaalam sa mga staff, may isang pamilyar na boses ang tumawag sa amin.“Miss Atalia?”Napalingon ako sa likuran ko. Nakita ko si Vriya Delgado. Nagulat pa ako kasi kilala na pala niya ako. Sabagay, dapat lang. Mas nauna akong nandito kaya alamin niya dapat ang mga pangalan ng mga nauna na sa mundong ito.Nung tignan ko siya, nakasuot na ito ng simpleng puting dress. Wala na ang mabigat niyang runway makeup, pero lalo pa siyang gumanda sa simpleng ayos niya.Napangiti muna siya bago muling magsalita.“I’m having a party at

Atalia POVMaganda ang gising ko ngayong araw dahil alam kong nakaisa na naman kami ni Nolan matapos ang mga araw na sobrang busy naming dalawa.Napakalala nga bumawi ni Nolan. Hindi lang butas sa ibaba ko ang sinulit niya, pati bibig ko. Pero sa bilang mag-asawa, naku, napakasarap talagang gawin ang nakakatawang bagay na iyon. Dati, naaalala ko, hiyang-hiya pa ako sa tuwing may mangyayari sa amin, lalo na noong una-una palang na gusto kong ma-try si Nolan. Kahit nahihiya ako noon, tinapangan ko ang sarili ko na isubo ang titë niya. Ang haba at ang taba, kaya nung unang try, maduwal-duwal talaga ako. Natatawa pa nga si Nolan. Pinigilan pa niya ako. Kung hindi ko raw kaya, huwag kong ipilit. Pero ayokong mapahiya noon sa kaniya, kaya kahit masuka-suka ako, pinilit kong kayanin. Sa una lang mahirap, sa una lang weird, pero kapag nasanay ka na, ah, mag-e-enjoy na rin. Kaya kagabi, ah, kiliting-kiliti si Nolan nung sinisipsip kong mabuti ang butas ng ulo ng titë niya. Kiliting-kiliti siya

Atalia POVAlas onse pa lang ng tanghali, handang-handa na agad ang buong mansion. Nakangiti ako habang iniikot ng tingin ang malawak naming living area dahil sobrang linis ng floor, kumikintab nang bongga. Maayos na maayos na rin ang bawat dekorasyon. Mabango ang buong bahay dahil sa mga fresh flowers na ipinakalat ng mga kasambahay o.Tapos sa dining area naman, halos mapuno na ng iba’t ibang pagkain ang napakahabang lamesa.May premium steaks, seafood platter, iba’t ibang pasta, mga imported na keso at pastries, desserts, at sari-saring maiinom.Sinigurado akong walang bisitang aalis sa bahay namin nang gutom.Maya maya lang ay narinig ko ang paghinto ng ilang sasakyan sa labas ng mansion.“Ma’am, dumating na po sila,” wika ng kasambahay ko.Napangiti ako. “Sige, ako na.”Pagbukas ko ng malaking pintö ng mansion, bumungad agad sa akin si Vriya. Simple lang ang suot niya. Puting blouse at light blue jeans, pero kahit napaka-simple, kitang-kita pa rin ang natural niyang ganda.Kasama

Atalia POVTahimik akong nakatayo sa dining area habang nakatingin sa napakaraming pagkain na halos walang nabawas. Kung titignan ay mainit-init pa ang mga steak. Nariyan pa ang roasted chicken.Seafood platter, fresh salads, imported cheeses, luxury desserts, at iba’t ibang putahe na espesyal kong ipinahanda para kina Vriya at sa buong production team niya.“Sayang lang talaga,” naiinis kong bulong.Hindi naman ako galit. Mas lamang ang panghihinayang sa nararamdaman ko ngayon. Hindi dahil mahal ang mga pagkain, kundi dahil pinaghandaan ko talaga sila. Gusto kong maging komportable sila sa bahay namin, pero wala na ring saysay ang isipin pa iyon.Lumapit ako sa head chef namin.“Chef,” tawag ko sa kaniya.“Yes po, Ma’am?”“Pakilagay lahat ng puwede pang kainin sa mga tupperware.”Nanlaki ang mata niya. “Lahat po ba?”Tumango ako. “Oo. Huwag nating hayaang masayang lang ang mga ‘yan. Siguraduhin niyong maayos ang pagkakalagay sa bawat tupperware. Malinis, at pare-pareho rin dapat ang

Atalia POVUmalis si Nolan, may mahalaga itong aayusin. Si Alon, nasa mansion ni Mama Celestine dahil gusto niyang sa kaniya muna ito ng ilang araw. Hinayaan ko na lang, tumatanda na si Mama, kaya ang dali nang malungkot at magtampo. Isa pa, alam ko namang aalagaan niya itong mabuti kapag nasa kaniya. Malaki ang tiwala ko sa kaniyang babantayan niya itong maigi.Habang umiinom ako ng kape sa living area, lumapit bigla sa akin ang isa naming kasambahay.“Ma’am, may tatlo po kayong bisita sa labas.”Napakunot ang noo ko. “Sino?”Nagulat ako kasi wala naman akong inaabangang bisita ngayong araw.“Sina Ma’am Denise, Ma’am Katrina at Ma’am Ava po,” sagot niya kaya agad nanlaki ang mga mata ko.“Ano, bakit biglaan? Hindi manlang sila nagsabi.”Agad tuloy akong tumayo at naghanda.“Sige, papasukin mo na sila.”“Yes po, Ma’am.”Naghintay na ako rito sa sofa. Maya maya lang ay isa-isa na silang pumasok. Halos sabay-sabay na silang lumapit sa akin. “Congratulations!” Sabay-sabay nilang sigaw.