Todos los capítulos de Nag-aapoy Na Gabi Sa Piling Ni Uncle River (SSPG): Capítulo 301 - Capítulo 310

Vesper POV “PUTANG-INA!” sigaw ko agad matapos kong makita ang picture na sinend sa akin. Kanina pa ako nakatitig sa screen ng phone ko. Hindi ako makapaniwala. Hindi ko alam kung anong tumatakbo sa isip ng hayop na babaeng iyon at pati ngayon, si Kreg naman?!Ang malala, nasa Baguio sila sa villa nila Kreg. Na ang alam ko, kapag nagdala siya ng babae roon, ibig sabihin ay may lihim na siyang pagtingin.Paano ko nasabi? Dahil iyon ang sinabi niya nung dalhin niya ako roon five years a go.Tinatabangan na ba siya sa akin dahil madalas na niya akong hindi kasama?Ang sakit tignan nung picture. Magkatabi pa silang naglalakad habang may mga bitbit na grocery. Mukha pang masaya silang dalawa habang magkasama, kaya lalong nag-iinit ang dugo ko kay Jalipa.Pakiramdam ko, gusto kong durugin ang cellphone ko sa sobrang galit.“Boss,” sabi ni Naomi nung dumating na ito. Kanina ko pa siya pinapatawag, pero ngayon lang dumating.Napakuyom agad ako ng kamao. “Explain. Paano nangyari ito?” Kinuha

Jalipa POVMainit pa ang singaw sa loob ng banyo nang patayin ko ang shower. Dito sa baguio, normal na ata na may mga heater ang bawat shower kaya puwedeng-puwede kang maligo kahit sobrang lamig na panahon.Napapahuni ako ng masaya habang pinupunasan ang basa kong buhok gamit ang tuwalya. Ewan ko ba, hanggang ngayon, hindi pa rin mawala sa isip ko ang nangyari kanina.Ang saya-saya palang gumamit ng pana. Tandang-tanda ko pa rin ang bullseye. Hindi ko akalaing matatamaan ko agad ang gitna ng target. Siyempre, mas lalo pa akong natuwa nang purihin ako ni Aira.Sabi pa niya, may future raw ako sa paggamit ng pana.Napailing ako habang nagsusuot ng simpleng hoodie at jogging pants. “Hindi naman siguro. Baka beginner’s luck lang ‘yon,” bulong ko.Pero thank you kay Aira dahil pakiramdam ko, may bago akong natutunang skill. Saka, puwede ko talagang gamitin ‘yun in the future. Naisip ko tuloy, kapag tumira na ako sa villa ni Uncle Kenji, hihilingin ko sa kaniya na magkaroon din ng room para

Jalipa POVKakarating lang ni Kreg sa villa nang salubungin ko agad siya sa may sala. Halos hindi pa nga niya naibaba nang maayos ang mga gamit niya nang makita niya ang mukha ko.“Bakit ganiyan ang mukha mo, Jalipa?”Nakatingin siya sa akin habang nakakunot ang noo.“Ano kasi, may nangyari.”Agad nagbago ang ekspresyon niya. “Anong nangyari?” agad niyang hinawakan ang balikat ko. Tinignan kung ayos lang ba ako. Kitang-kita ko agad ang pag-aalala niya sa akin. Imbis na kabahan o ano, kinilig pa ako, hayop na ‘yan.“Hindi ako, pero si Aira,” paglilinaw ko sa kaniya.Bumalik ang kunot ng noo niya. “Anong nangyari kay Aira?”“Nasa kuwarto siya sa itaas.” Agad siyang napatingin sa hagdan.“Okay lang ba siya? Ano bang nangyari?”“Okay naman. Nilinis ko na ang mga sugat niya at nabendahan. Sinugod kasi kami dito ng isang parang assassin.”Lalo na siyang napatigil sa paglalakad nung sabihin ko iyon.“Sinugod?”Tumango ako. “May isang assassin na pumunta rito.”Kailangan kong mag-ingat sa pag

Vesper POVHindi tuloy ako makatulog. Alas-onse na ng gabi.Nasa harap ko pa ang isang baso ng wine, pero hindi ko na mabilang kung ilang beses ko iyong napuno at nainom.Pero kahit gaano karami na ang nainom ko, hindi pa rin nawawala ang bigat sa dibdib ko.“Napakatanga mo, Vesper,” bulong ko sa sarili ko.Pakiramdam ko, wala akong silbi bilang mafia boss. Palagi kong inaasa kay Naomi ang lahat. Kapag may kailangan akong ipagawa, siya. Kapag may kailangan akong pabantayan, siya. Kapag may kailangan akong patayin, siya ang inuutusan ko. Nakalimutan kong hindi lang pala siya ang tauhan ko. Marami nga pala akong tauhan. Mga tao kong mas mahusay kay Naomi. Mga taong kayang tapusin ang isang utos sa isang galaw lang.Kung tutuusin nga kung gusto ko talagang mawala si Jalipa, kaya ko. Isang utos lang. Isang tawag lang. Tapos agad.Pero bakit ko nga ba hinayaan ang sarili kong i-asa ang lahat kay Naomi? Sabagay, alam ko kasing bubuwit lang si Jalipa. Simpleng tao lang. Kayang-kayang paslan

Jalipa POVPagkabalik na pagkabalik ko sa city, tila ba inaabangan agad ni Kenji na matapos ang paalam kong dalawang araw. Hindi niya alam, isang araw lang din talaga ang naging bakasyon ko, tapos parang naging bangungot na bakasyon pa kasi nabaril si Kreg sa ulo ng tangang si Naomi.Pagkausap ko nun kay Vesper sa ospital, isang oras lang ang tinagal ko doon at umalis na ako. Nagpasundo na agad ako kay Rapha. Mabuti na lang at one call away si Rapha, kapag kailangan ko siya, pupunta talaga agad. Naghintay na lang ako noon sa hotel na pinag-booking-an ko, then pagdating nila, saka na ako sumama pababa ng Baguio. Iyon na ang huling alam kong update kay Kreg, until now, wala pa. Hindi na ako nakibalita kasi ang nararamdaman ko, pangit, pangit na balita ang malalaman ko kung magtatanong pa ba ako kay Vesper o kay Aira.Today, inaya ako ni Kenji sa waterfalls na pagkakasalan namin. Sabi niya, bago ang kasal, mainam daw na masilip muna namin iyon nang magkasama. Hindi naman ako tumanggi, gu