Todos los capítulos de Nag-aapoy Na Gabi Sa Piling Ni Uncle River (SSPG): Capítulo 311 - Capítulo 320

Jalipa POVUuwi na dapat ako, pero biglang lumakas ang ulan. Nung silipin ko ang labas, halos hindi ko na makita ang buong garden ng villa ni Kenjs. Paminsan-minsan, may malakas pang paghampas ng hangin sa mga bintana na para bang kapag lumabas ako, tatangayin talaga ako ng malakas na hangin.Tumambat ako rito sa sofa sa sala, habang hawak ang cellphone ko. Napakunot-noo ako nang makita ko ang post sa starbook about sa lagay ng panahon ngayon. May bagyo pala. May paparating palang bagyo ngayong hapon at mukhang heto na, nag-land fall na siya kaya ganitong malakas ang hangin at ulan.Hindi ko iyon napansin kanina dahil maganda pa ang panahon noong nasa waterfalls kami. Pero habang lumilipas ang oras, unti-unting bumigat ang mga ulap hanggang sa tuluyan nang bumuhos ang ulan nung pauwi na kami.“Paano ba ‘yan, malakas na ang ulan,” sabi ni Kenji habang nakatayo sa tabi ng malaking bintana. Tapos na siyang maligo.Tumango ako habang nakangiwi. “Oo nga.”Tumingin siya sa labas. “Mag-stay

Jalipa POVHindi agad ako nakapagsalita matapos sabihin ni Aira ang tungkol kay Vriya. Para bang kailangan ko munang ayusin sa isip ko ang lahat ng impormasyon na bigla niyang ibinagsak sa akin.Tang-ina, hindi pa rin talaga ako makapaniwalang si Vriya Delgado ang putang-inang Vesper na nagpahirap sa amin ni Rapha. Kapag nalaman ito nila Ate Atalia, tiyak magugulat din siya. Ngayon, gets ko na rin kung bakit gigil at inaaway si Ate Atalia ni Vriya. Iyon naman pala ay dahil ang bruhang iyon ang kapatid ni Vrix na napatay nila Ate Atalia at Kuya Nolan.“Jalipa?” seryosong tawag sa akin ni Aira.“Oh?”“Bakit bigla kang natahimik?”“Ah, e, wala lang. N-nagulat lang ako. Siya pala. Siya pala ang girlfriend ni Kreg,” mautal-utal ko pang sagot.Tumango siya. “Anyway, may gusto akong gawin, Jalipa.”Napakunot ang noo ko. “Ano?”“Gusto kong imbestigahan si Vriya.”Nanlaki ang mga mata ko sa sinabi niya. Ano naman kaya ang tumatakbo sa isip niya?“I-imbestigahan?”“Oo,” seryosong sagot niya.“P

Jalipa POVAgad naming dinala si Rapha sa pinakamalapit na ospital. Awang-awa ako sa itsura niya, mukha siyang nanghihina pero parang sa tingin ko, sa sakit nung mga sugat siya napapangiwi.Kaya hanggang makarating kami sa emergency room, hindi ko siya iniwan.“Miss, dito muna siya,” sabi ng nurse habang tinutulak si Aira papasok sa loob.Tumango lang ako.“Okay.”Sumunod si Rapha sa akin pagka-park niya ng sasakyan sa labas. Pareho kaming nakaupo sa labas habang naghihintay.Tahimik lang muna, parehong tulala at nag-iisip, hanggang sa biglang nagsalita si Rapha.“Jalipa.”Hindi ako sumagot pero tinapunan ko siya nang tingin habang nakataas ang dalawang kilay?“Sa tingin mo ba, kagagawan ito ni Vesper?” tanong niya. “Kung oo…”Hindi na niya itinuloy ang sasabihin. Pero alam ko na. Kung si Vesper nga ang may gawa nito, ibig sabihin, may malaking dahilan.“Oo,” biglang sagot ko.Napakunot-noo siya.“Sure ka?”“Tama ka. Baka nga may dahilan.”“So, anong naiisip mong dahilan?”Napatingin

Jalipa POVBago ang lahat, dapat ikasa ko na rin ito. Dapat ko nang ipa-active sa kaniya ang pinaka-mabisang protection ko. Maayos na kasi ako ulit. Wala na akong cast sa kamay. Babalik na ako sa school dahil sayang, kaunti na lang ay ga-graduate na ako.Kaya ngayong araw ay papunta ako sa villa ng lalaking ilang araw na lang ay magiging asawa ko na.Hindi ko naman siya sinabihan na pupunta ako. Basta na lang akong pupunta dahil kailangan ko.Pagdating ko sa villa, mabilis akong pinapasok ng mga tauhan niya dahil kakilala naman na nila ako.Pagbukas ng pinto, agad kong nakita si Kenjs. Nasa sala siya at may hawak na tablet. Nang makita niya ako, agad namang nanlaki ang mga mata niya.“Jali-jali?”Ngumiti agad ako.“Hi.”Agad siyang tumayo para lapitan ako.“Anong ginagawa mo rito? Parang wala akong naalala na pinapapunta kita rito?”“Alam ko,” agad kong sagot.Napakunot-noo siya. “Then why are you here?”Doon ko na pinakita ang seryosong mukha ko. “May mahalaga kasi akong sasabihin.”

Jalipa POVKinakabahan talaga ako. Kanina pa ako paikot-ikot sa sala, habang humahanap ng tiyempong lumapit kay Ate Atalia at Kuya Nolan para magpaalam. Kagabi kasi, naisip ko, hindi ko manlang ba talaga ipapaalam sa kanila ang kasal ko. Parang ang pangit kasi kapag late na nila nalaman. Kapag naikasal na kami. Baka magtampo sa akin ang mag-asawang iyon.Bukas na kasi. Bukas na ang kasal namin ni Uncle Kenjs.At ngayong araw, oo na, sige na, tatapangan ko na ang sarili kong magpaalam sa kanila. Silang dalawa na lang kasi nila Ate Atalia at Kuya Nolan ang hindi nakakaalam. Si Mama Celestine, matagal ng alam at ilang araw na ring excited sa sikretong kasalanan na ito.Kung tutuusin, alam kong magagalit si Ate Atalia. Alam kong sobrang mahal niya ako bilang bunso niyang kapatid. Kaya malamang, sa isip niya, masyado itong biglaan. Kasal kasi agad tapos kay Uncle Kenji pa, malayo ang edad sa edad ko, pero alam ko ring makukumbinsi ko siya.Kailangan ko lang maging honest, kasi mas magagali