All Chapters of Nag-aapoy Na Gabi Sa Piling Ni Uncle River (SSPG): Chapter 331 - Chapter 340

Jalipa POVMatagal ko nang pinag-iisipan kung kailan ako tuluyang magpaparamdam sa social media bilang kailangan ko na ngang pasukin ang mundo ng fashion modeling dahil kay Vriya.At pagkatapos ng dalawang buwan na paghahanda, finally, ito na.Kahapon pa lang, nag-photoshoot na ako.Hindi basta-bastang kuha lang dapat ng litrato. May front shot. Side profile. Half body. Full body.May ilang kuha ring simpleng nakatayo lang ako, may ilan namang may attitude at confidence. Sa totoo lang, hindi na ako gaanong kinabahan dahil kasama ko si Ate Atalia. Siya mismo ang nagturo sa akin kung paano tumayo, paano humarap sa camera at kung paano gamitin ang katawan nang hindi mukhang pilit sa mga picture.Ilan sa mga natandaan kong sinabi niya ay Relax. Shoulders back. Chin up. Don’t smile too much. Now, look fierce.Paulit-ulit kong narinig ang mga iyon kahapon, at kahit ilang beses akong napagod, nag-enjoy din naman ako.Ngayon, hawak ko na ang cellphone ko. Naka-ready na ang napili kong photos.

Jalipa POVHindi ko alam kung bakit parang ako pa ang kinakabahan. Ako naman ang judge. Ako ang nagdala ng tatlong outfit. Ako ang may hawak ng papel at ballpen. At ako rin ang nagdesisyon ng mechanics ng mission na ito.Pero habang nakatayo sa harapan ko si Kenji, bigla kong naramdaman na parang may sarili akong fashion show na kailangang panoorin. Ayos din talaga minsan ang trip ko. Ang mangyayari ay tatlong outfit, kaya tatlong runway walk din ang gagawin niya.Kaya bago pa kami magsimula, inilagay ko na sa maliit na lamesa ang papel na gagamitin kong pang-score. Ready na rin naman ang mga outfit niya, bale, kailangan niyang ayusin ang sarili niya. Oo, siya ang magsusuot ng outfit niya. Siya rin ang bahalang mag-ayos ng buhok at itsura niya.“Ready ka na, Kenjs?” tanong ko. Actually, kanina pa siya busy sa panunuod sa phone niya habang hinahanda ko ang mga damit niya. Sa tingin ko, nanunuod ata siya ng runway walk ng mga fashion model. Sa isip niya inaaral ang mga magiging lakad ni

Jalipa POVBinaba ko na ang kamay ko sa pagkalalakë niya. Nung gawin ko iyon, tinignan ko siya sa mukha. Titig na titig lang siya sa akin.“Finally, nahawakan mo rin ‘yan,” seryoso niyang sabi. Halata sa mukha niya ang kasiyahan, pero mas mukhang lasing pa ata siya dahil sa sobrang pamumula ng mukha niya.“Sana maging masaya ka sa gagawin ko, Kenjs,” sabi ko sa kaniya habang dahan-dahan na akong lumuluhod sa harap niya.Nung nasa tapat na ng mukha ko ang titë niya, nakaharap ko na rin sa wakas ng malapitan itong napakalaki niyang pagkalalakë.“Enjoy, mahal ko. Masarap ‘yan, sure akong mag-e-enjoy ka,” sabi pa niya habang nakatitig nang mabuti sa akin.Hinawakan ko na ang katawan nito. Ang tigas, parang bato sa sobrang tigas at diretsyong-diretsyo talaga.Nung una, inamoy ko muna, curious kasi ako sa mga amoy talaga. Pero, nagulat ako kasi wala lang, mabango pa nga kahit alam kong pinawisan na.Tiningala ko siya ng tingin bago ko nilabas ang dila ko. Tinitigan ko siya nung dahan-dahan

Jalipa POV“Jalipa, sandali lang ako. May product shoot kami para sa collaboration, super saglit lang ito,” paalam niya.Naiwan muna ako sa loob ng event hall nang magpaalam si Ate Atalia.Habang hawak ang maliit kong clutch, naglibot-libot ako. Paminsan-minsan ay may nakakausap akong stylist, may bumabati sa akin na photographer, at may ilang taong nakita ko kanina na ngayon ay parang mas pamilyar na ang mukha.Nakakatuwa. Kanina lang ay parang takot na takot ako at nahihiya, pero ngayon, heto at parang wala naman palang dapat ikatakot at ikahiya. Nakakatuwa pa na ang friendly ng iba, o baka plastic-an lang din talaga. Ganoon daw kasi dito sabi ni ate. Kumbaga, pagalingan na lang makisama.Hindi pa man ako isang established model, kahit paano ay nagsisimula na akong makilala. Lalo na matapos mag-viral ang unang photoshoot ko.Napangiti ako habang iniisip iyon. Si Kenjs ang dahilan. Kahit ano talaga ay ginagawa niya para mapasaya ako. Para makatulong siya sa akin.Mas napailing pa ako

Jalipa POVPakiramdam ko ay sanay na ang katawan ko sa pagod. Araw-araw, may ganap kasi palagi. Sa isang araw training sa isla, sa isang araw training sa pagiging fashion model, sa isang araw ay puro gawaing bahay with Kenjs. Oo, hindi na ata uso ang sakit ng katawan sa akin. Totoo ang sabi-sabi na kapag nasanay ka na sa hirap, sakit at pagod, magiging easy na lang sa iyo ang lahat.Ngayong araw ay nagpaalam ako kay Kenjs na uuwi muna sa mansion namin. Pumayag siya, pero may mga nakabuntot pa rin sa akin na mga bodyguard. Sanay na rin ako doon, mas mainam nga iyon para pa rin sa safety ko.Pagdating ko sa mansion namin, una kong nakasalubong si Rapha. Nginitian ko siya pero hindi manlang kumibo. Tinalikuran lang niya ako at saka pumasok sa loob.Nung tignan ko si Aira, natatawa na lang ito sa eksena ng gunggong na Rapha na iyon.“Anong problema nun, Aira?” tanong ko sa kaniya.“Nagtatampo, birthday niya kahapon pero hindi mo manlang daw naalala, ikaw lang wala kahapon dito sa mansion