ร่างกลมของเด็กชายวิ่งเล่นไปทั่วบนพื้นหญ้าสีเขียวขจีก่อนที่เจ้าก้อนแป้งน้อยนั้นจะถือดอกไม้สีสวยงามติดมือมาทางหญิงสาวรูปร่างงดงามที่นั่งอยู่ในศาลา “เสด็จแม่ เสด็จแม่ ต้าเหวินมีของมาให้ท่านแม่ด้วยพ่ะย่ะค่ะ” องค์ชายต้าเหวินยื่นดอกไม้งามให้มารดาด้วยความดีใจที่ตนนั้นหาดอกไม้งามมาให้มารดาได้ “เสด็จพี่ น้องก็อยากได้ทำไมมีแต่ของเสด็จแม่” ร่างเล็กหน้าตาจิ้มลิ้มมองพี่ชายของตนอย่างงอน ๆ ที่เขาไม่ยอมเอาดอกไม้มาให้ตนด้วย แก้มแดงใสพองขึ้นก่อนจะใช้มือน้อยกอดอกหันหลังให้พี่ชายอย่างไม่พอใจ “โอ๋ ๆ เดี๋ยวพี่ไปหาให้ใหม่นะเหมยเอ๋อร์ พี่จะเอามาให้เจ้าอีกเป็นตะกร้าเลยดีไหม เจ้าอย่าน้อยใจไปเลยนะ นะ” องค์ชายรีบไปง้อน้องสาวที่กอดอกไม่พอใจตนอยู่อย่างรีบร้อน เพราะมัวแต่ดีใจที่ได้ดอกไม้เลยลืมน้องสาวไปเสียสนิท คนรักน้องจึงทำอะไรไม่ได้ต้องรีบไปหาดอกไม้มาให้อีกเป็นตะกร้าเพื่อเอาใจน้องสาวคนงามสักหน่อยแล้ว ไม่เช่นนั้นนางคงงอนจนไม่ยอมพูดกับตนอีกเป็นแน่ “เสด็จพี่ห้ามผิดคำพูด มิเช่นนั้นน้องจะไม่คุยกับเสด็จพี่อีกแน่” ใบหน้าจิ้มลิ้มหัน
Zuletzt aktualisiert : 2026-04-21 Mehr lesen