พอเสิ่นชิง จะขยับตัวไปหยิบโทรศัพท์ เธอก็รู้สึกได้ถึงหยาดน้ำอุ่นที่ไหลย้อนออกมาจากร่องรัก แก่นกายของ มู่หรงจิ่ง ลื่นไถลออกมาพาดอยู่ตรงง่ามก้น มันยังคงเปียกชื้นและร้อนผ่าวจนน่าตกใจ"น้ำเยอะจริงๆ ขนผมเปียกโชกไปหมดแล้วเนี่ย"เสียงกระซิบหยอกเย้าของมู่หรงจิ่งดังขึ้นข้างหู ทำเอาแก้มของเสิ่นชิงแดงระเรื่อด้วยความอายเธอมองดูเขาเอื้อมมือไปหยิบกระดาษทิชชู ส่วนเธอก็รีบคุ้ยหาโทรศัพท์ในกระเป๋า พอเห็นว่าเป็นสายจาก เย่ตงเหมย เธอก็ลังเลว่าจะรับสายตอนนี้ดีไหมมู่หรงจิ่งกำลังใช้ทิชชูเช็ดทำความสะอาดขนตรงหว่างขาที่เปียกปอนของตัวเอง เขาเงยหน้าสบตาเธอแล้วหยิบทิชชูเพิ่มอีกสองแผ่น ยื่นมาเช็ดคราบน้ำหวานตรงร่องรักให้เธอเบาๆ"เช็ดให้สะอาดแล้วนะ ถ้าคุณไม่สะดวกใจจะคุยต่อหน้าผม เดี๋ยวผมออกไปรอข้างนอก"พูดจบเขาก็พลิกตัวลงจากเตียง คว้ากางเกงกับเสื้อมาสวมแบบลวกๆ แล้วเดินเท้าเปล่าออกไปทางห้องนั่งเล่นทันทีเขาก็เป็นคนดีนะเนี่ย แถมยังรู้จักกาลเทศะด้วย... เสิ่นชิงมองตามหลังเขาพลางคิดในใจเงียบๆโทรศัพท์ในมือสั่นสะเทือนเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะตัดสาย เธอจึงรีบกดรับทันที"ทำไมรับช้านัก? เลิกงานหรือยัง?" เสียงของเย่ตงเหมยดังขึ้น
Last Updated : 2026-04-03 Read more