สามีด่วนหนุ่มเถื่อนข้างบ้าน(NC20+)

เสิ่นชิง แต่งงานแล้ว... เพราะถูกบังคับ

เธอเคยคิดมาตลอดว่าแม่ของเธอไม่ได้มีหัวคิดคร่ำครึขนาดนั้น จนกระทั่งปีนี้หลังผ่านพ้นช่วงตรุษจีน อายุของเธอก้าวเข้าสู่ปีที่ 25 และนั่นคือจุดเริ่มต้นของมหากาพย์การถูกคลุมถุงชน

ทุก ๆ วันเธอต้องทนฟัง เย่ตงเหมย ผู้เป็นแม่พร่ำบ่นกรอกหู ทั้งบอกว่าเธอแก่แล้ว ถ้าไม่รีบแต่งออกไปตอนนี้ก็จะไม่มีใครเอา ทั้งบอกว่าคนทั้งหมู่บ้านเริ่มหัวเราะเยาะเธอแล้ว ไหนจะบอกว่ากลัวตอนเธอแก่ตัวลงจะไม่มีคนดูแล หรือถ้าเธอแต่งงานเร็วหน่อย คนเป็นแม่อย่างนางจะได้ถือว่าทำภารกิจสุดท้ายในชีวิตสำเร็จเสียทีจะได้ตายตาหลับ...

ช่วงแรกเสิ่นชิงยังพอเถียงได้บ้าง แต่พอเย่ตงเหมยเห็นว่าลูกสาวไม่มีทีท่าจะอยากแต่งงานเลยสักนิด สถานการณ์ก็เริ่มเปลี่ยนไป เธอถูกบังคับให้ต้องออกไปดูตัวอย่างเลี่ยงไม่ได้

ในช่วงเดือนแรกของปี เสิ่นชิงถูกบังคับให้ดูตัววันละ 8 นัด ตลอดทั้งสัปดาห์ไม่มีวันหยุดพัก บางวันตื่นมาก็เจอคู่นัดดูตัวมายืนรออยู่ข้างเตียง หรือตอนกำลังกินข้าวอยู่ แม่สื่อก็พาทัวร์คนมาหาถึงที่แล้วบังคับให้เธอออกไปเดินเล่นกับเขา

ขอแค่เธอเอ่ยปากคุยกับใครเกินสามประโยค เย่ตงเหมยก็จะเตรียมเข้าไปคุยเรื่องสินสอดทันที จนเสิ่นชิงตกใจกลัว ต้องรีบเก็บกระเป๋าหนีกลับมาอยู่ที่คอนโดเล็ก ๆ ของตัวเองกลางดึกคืนนั้น

ถึงอย่างนั้น เธอก็ยังหนีไม่พ้นมุก "หนึ่งร้องไห้ สองโวยวาย สามผูกคอตาย" ของเย่ตงเหมย สุดท้ายด้วยความประชดประชัน เสิ่นชิงจึงลากแม่ไปยืนรอที่หน้าหน้าประตูที่ทำการเขต (สำนักงานทะเบียนสมรส) แล้วประกาศกร้าวว่า ถ้ามีผู้ชายคนไหนกล้าจดทะเบียนด้วย เธอจะลากคนนั้นเข้าไปจดทะเบียนเดี๋ยวนี้เลย!

แต่ใครจะไปคาดคิด... เย่ตงเหมยดันหาคนมาได้จริง ๆ แถมยังบีบให้เธอจดทะเบียนสมรสกับเขาจนสำเร็จ

ผู้ชายคนนั้น หรือก็คือสามีตามกฎหมายของเธอในตอนนี้ ดูท่าจะไม่คิดว่าเรื่องนี้บ้าบอเลยสักนิด เขาถึงขั้นยอมวนรถกลับไปเอาทะเบียนบ้านมาเพื่อการนี้โดยเฉพาะ ทั้งกระบวนการตั้งแต่เริ่มจนถึงถ่ายรูปประทับตราใช้เวลาไม่ถึงสองชั่วโมง... ยอดเยี่ยมจริง ๆ!

ตอนนี้เสิ่นชิงจ้องมองสมุดทะเบียนสมรสสีแดงในมือ แล้วได้แต่ด่าตัวเองว่ากตัญญูจนหน้ามืดตามัว! ทำอะไรวู่วามเกินไปแล้ว!

พ่อของเธอเสียชีวิตไปตั้งแต่เธอยังเล็ก ทิ้งหนี้สินไว้บานเบอะ เป็นเย่ตงเหมยที่กัดฟันสู้ชีวิตหาเงินใช้หนี้และเลี้ยงดูเธอจนเติบโตเรียนจบ อีกทั้งแม่ยังมีโรคหัวใจติดตัว เธอไม่อยากทะเลาะกับแม่รุนแรงเพราะเรื่องแต่งงาน จึงประชดออกไปแบบนั้น... ไม่คิดเลยว่าเรื่องบ้าบอจะกลายเป็นเรื่องจริง

หลังจากส่งเย่ตงเหมยกลับไป เสิ่นชิงก็เปิดห้องคาราโอเกะเล็ก ๆ ดื่มเหล้าคนเดียวเพื่อระบายอารมณ์ พร้อมกับคิดว่าจะตกลงกับ "สามีหมาด ๆ" คนนี้ยังไงดีเรื่องการแต่งงานแค่ในนาม

กว่าจะเดินโซเซออกมาจากข้างใน ฟ้าข้างนอกก็มืดสนิทเสียแล้ว

เสิ่นชิงโบกแท็กซี่ด้วยอาการมึนเมา พอบอกที่อยู่หมู่บ้านเสร็จเธอก็ขดตัวซุกอยู่ที่เบาะหลังด้วยความเบลอ

เมื่อคนขับขับมาถึงหน้าหมู่บ้าน มู่หรงจิ่ง กำลังยืนสูบบุหรี่อยู่ริมทางพอดี แม้จะอยู่ไกล ๆ เขาก็ยังได้ยินเสียงคนขับตะโกนบอกคนในรถว่าถึงที่หมายแล้ว

เขานึกอยากจะดูหน้าไอ้คนบื้อที่ไหนที่มาถึงแล้วไม่ยอมลงรถสักหน่อย แต่พอเห็นร่างที่เกลือกกลิ้งลงมาจากรถบุหรี่ในมือก็แทบจะร่วงใส่รองเท้า

ยัยบื้อนี่... ถ้าไม่ใช่เมียเขาแล้วจะเป็นใคร!

วันนี้เขาไปทำธุระที่กรมทะเบียนการค้า ระหว่างทางผ่านหน้าสำนักงานเขตพอดี ก็เห็นเสิ่นชิงยืนอยู่กับผู้หญิงวัยกลางคนคนหนึ่ง ในมือถือป้าย "ประกาศหาคู่"

ตอนนั้นหัวใจเขาแทบหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่ม ความรู้สึกวิกฤตที่ไม่มีเคยมีมาก่อนพุ่งขึ้นมาในใจ จนต้องรีบลงจากรถไปสอบถามสถานการณ์ทันที

เกือบไปแล้ว... เขาเกือบจะต้องเสียใจที่เมื่อหนึ่งเดือนก่อนตอนรู้ว่าเสิ่นชิงพักอยู่ที่นี่ ทำไมเขาถึงไม่เข้าไปทักทายหรือรื้อฟื้นความหลังกับเธอ จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่ได้คุยกันสักคำ

โชคดีจริง ๆ ... ที่ตอนนี้จดทะเบียนสมรสกันไปแล้ว

มู่หรงจิ่งรีบพุ่งเข้าไปประคองร่างบาง เมื่อได้กลิ่นเหล้าคลุ้งออกมาจากตัวเธอ เขาก็ขมวดคิ้วแน่น "ทำไมถึงดื่มเยอะขนาดนี้?"

"หือ? คุณพูดอะไรนะ?" เสิ่นชิงที่แอลกอฮอล์ขึ้นสมองเริ่มตอบสนองช้า

เธอรู้แค่ว่าตอนนี้มีที่ยึดเหนี่ยวที่มั่นคงอยู่ตรงหน้า จึงทิ้งน้ำหนักตัวทั้งหมดลงบนตัวมู่หรงจิ่ง ร่างกายของเธอนุ่มนิ่มราวกับไร้กระดูก จนเขารู้สึกได้ถึงความอ่อนนุ่มของหน้าอกที่เบียดเข้ามา

เชี่ย... อยากจับชะมัด!

มู่หรงจิ่งเห็นว่าร่างของเธอกำลังจะทรุดฮวบลงไปอีก เขาจึงคว้าใต้วงแขนของเธอไว้แล้วแบกเธอขึ้นบ่าทันที

เขามองบั้นท้ายกลมมนที่แนบอยู่ตรงหน้า ก่อนจะยกมือขึ้นฟาดลงไปสองทีด้วยท่าทางกึ่งดุแต่ไม่แรงนัก เขาเงยหน้าขึ้นสบตากับลูกน้องในอู่ซ่อมรถที่กำลังทำงานอยู่แล้วตะโกนบอกว่า "ฉันไปส่งเมียที่บ้านก่อนนะ ตอนปิดร้านพวกแกจัดการล็อคประตูแล้วเอาลูกกุญแจไปได้เลย"

เสียงตะโกนของมู่หรงจิ่งทำเอาช่างซ่อมรถที่ถือประแจอยู่ถึงกับอึ้ง... ลูกพี่จิ่งมีเมียตั้งแต่เมื่อไหร่? แถมหน้าตาดูคุ้น ๆ เหมือนเคยเห็นที่ไหน...

เมื่อมู่หรงจิ่งแบกเสิ่นชิงไปตามทางที่เธอชี้มั่ว ๆ จนถึงตึกที่เธอพักอยู่ เขาก็เพิ่งรู้ว่าเราสองคนอยู่ใกล้กันฉิบหาย เขาพักอยู่ตึกข้าง ๆ เธอแค่นี้เอง

ใกล้หน่อยก็ดี วันหลังจะย้ายไปหาเธอหรือย้ายเธอมาหาเขาก็สะดวกดี

มู่หรงจิ่งคิดในใจอย่างกระหยิ่มยิ้มย่อง จนกระทั่งวางเธอลงที่หน้าประตูห้องและช่วยเปิดประตูให้

"ขอบคุณน้า... ฉันถึงบ้านแล้ว คุณกลับดี ๆ นะ!"

เสิ่นชิงยังอุตส่าห์โค้งคำนับ 90 องศาให้มู่หรงจิ่งอย่างมีมารยาท แต่ศีรษะดันไปกระแทกเข้ากับหัวเข็มขัดของเขาอย่างจัง จนเธอน้ำตาคลอเบ้า มือกุมหน้าผากที่ถูกครูดอย่างน่าสงสาร ทำเอาหัวใจของมู่หรงจิ่งกระตุก

แม่งเอ๊ย... น่ารักเป็นบ้า!

"คุณตีฉัน!"

เสิ่นชิงกล่าวหาเสียงสั่น แถมยังพยายามจะแย่ง "อาวุธ" นั้นมาให้ได้

หัวเข็มขัดถูกดึงรั้งจนขอบกางเกงรัดแน่น ความรู้สึกเสียดสีที่เกิดขึ้นผ่านเนื้อผ้าไปโดนแก่นกายของเขาเข้าอย่างจังจนมันเริ่มมีความรู้สึก

เสิ่นชิงดึงหัวเข็มขัดไม่ออก แต่รู้สึกว่าข้างล่างนั้นมีอะไรนูน ๆ แข็ง ๆ เธอสงสัยว่าสิ่งที่ตีเธอเมื่อกี้ต้องซ่อนอยู่ข้างในนี้แน่ ๆ เลยล้วงมือเข้าไปหาทันที

ปลายนิ้วที่ปัดโดนส่วนหัวทำเอาเขามีอารมณ์ดิบพุ่งพล่านจนแข็งขึงทันที

"ซี้ด..."

มู่หรงจิ่งสูดปากด้วยความเสียวซ่าน รีบคว้ามือนุกนิกของเสิ่นชิงออกแล้วดันเธอเข้าไปในห้องก่อนจะปิดประตูปัง!

"คุณเข้ามาในบ้านฉันทำไม? ออกไปนะ นี่มันบ้านฉัน!"

มู่หรงจิ่งอยากจะเข้าไปกอดปลอบ แต่กลับถูกเสิ่นชิงผลักออก ทำให้เขาเริ่มทั้งโกรธทั้งร้อนรน

เขาไม่รู้มาก่อนเลยว่าเวลาเธอเมาจะเป็นแบบนี้ โชคดีที่วันนี้เป็นเขาที่เจอเธอ ถ้าเป็นคนอื่นล่ะ... หึ! แล้วเมื่อก่อนเธอเคยเมาแอ๋แบบนี้ต่อหน้าใครบ้างไหม?

พอนึกถึงตรงนี้เขาก็เริ่มหงุดหงิดขึ้นมาทันที เขาคว้ามือน้อย ๆ ที่กำลังจะผลักเขาออก แล้วรวบตัวเธอเข้ามากอดรัดไว้ในอ้อมแขนอย่างแน่นหนา

มู่หรงจิ่งแรงเยอะมาก ยามที่เขาออกแรงกล้ามเนื้อเป็นมัด ๆ ของเขาจะแข็งเกร็ง เสิ่นชิงไม่มีทางขัดขืนได้เลย เธอถูกเขาบดเบียดจนรู้สึกได้ถึงความแข็งขึงที่ดันท้องน้อยของเธออย่างแรง

"เมื่อก่อนคุณเคยล้วงเป้าผู้ชายแบบนี้บ้างไหม? เชื่อไหมว่าผมจะตีมือให้หัก ลองดื่มเหล้าแบบนี้อีกสิ! ลืมตาขึ้นมา... ดูหน้าผมให้ชัด ๆ! ผมเป็นผัวคุณ!"

มู่หรงจิ่งคำรามด้วยท่าทางดุดัน เขาเชยคางเสิ่นชิงขึ้นบังคับให้สบตากับเขา แต่พอได้จ้องมองดวงตาฉ่ำน้ำคู่นั้น เขาก็อดใจไม่ไหวโน้มตัวลงไปจูบทันที

ริมฝีปากแม่งโคตรนุ่ม

ลิ้นร้อนรุกรานเข้าไปในช่องปากอย่างเผด็จการ เกี่ยวกระหวัดดูดดึงลิ้นเล็ก ๆ ของเสิ่นชิงราวกับจะสูบเอาเรี่ยวแรงของเธอไปจนหมด จนร่างของเธออ่อนระทวยลงเรื่อย ๆ

มือที่เคยรวบเอวคอดเลื่อนต่ำลงไปบีบเค้นบั้นท้ายนิ่มอย่างหนักหน่วง ทำให้ใจกลางความเป็นสาวที่เริ่มบวมเป่งของเธอสั่นสะท้าน... จนน้ำหวานค่อย ๆ ไหลซึมออกมาอย่างคุมไม่ได้

"ผะ... ผัว..."

ตอนนี้เสิ่นชิงเพิ่งจะตอบสนองต่อคำพูดของมู่หรงจิ่งได้ และเธอก็รู้สึกว่าเขาช่างดูเหมือนผู้ชายในรูปบนทะเบียนสมรสนั่นจริง ๆ ...

มู่หรงจิ่งเห็นใบหน้าแดงก่ำและได้ยินเสียงเรียก "ผัว" ที่แสนหวานหยดย้อยนั่น แก่นกายของเขาก็แทบจะระเบิดออกมา เธอช่างน่ารักจนเข้าไปอยู่ในขั้วหัวใจเขาแล้ว อยากจะฟังเธอเรียกเขาว่าผัวด้วยน้ำเสียงแบบต่าง ๆ บนเตียงจริง ๆ!

เขาอุ้มเธอเดินตรงไปยังห้องนอน พอวางร่างเสิ่นชิงลงบนเตียง สายตาก็เหลือบไปเห็นอะไรบางอย่างที่ซุกอยู่ใต้หมอน...

..