All Chapters of สามีด่วนหนุ่มเถื่อนข้างบ้าน: Chapter 21 - Chapter 30

พอถึงบ้าน เสิ่นชิง ก็รีบไปอาบน้ำก่อนเป็นอันดับแรก เธอโยนชุดที่เปื้อนคราบน้ำรักของ มู่หรงจิ่ง ลงเครื่องซักผ้าทันทีพอเดินออกมาจากห้องน้ำ ก็พบว่ามู่หรงจิ่งเริ่มลงมือทำกับข้าวอยู่ในครัวแล้ว กลิ่นหอมของอาหารลอยฟุ้งไปทั่วห้องนั่งเล่นเล็กๆเธออดไม่ได้ที่จะเชิดหน้าขึ้นแล้วย่นจมูกฟุดฟิด สูดกลิ่นหอมที่อบอวลไปทั้งห้อง ก่อนจะเดินไปชะเง้อหน้าดูที่ห้องครัว เห็นร่างสูงใหญ่ของเขากำลังวุ่นวายอยู่หน้าเตา"วันนี้กินง่ายๆ หน่อยนะ ผมทำข้าวอบกุนเชียงให้ แล้วเดี๋ยวผัดผักอีกสองอย่างก็พอ คุณไปนั่งรอตรงโน้นเถอะ แป๊บเดียวก็เสร็จ ถ้าคุณรู้สึกว่าเช้าไปหน่อย เดี๋ยวผมค่อยผัดผักให้ทีหลังก็ได้ ยังไงตอนนี้ก็กินของทอดรองท้องไปก่อนนะ""ไม่รีบค่ะ คุณค่อยๆ ทำก็ได้ ทานดึกหน่อยก็ไม่เป็นไร"เสิ่นชิงรับจานของทอดที่เขาจัดเตรียมไว้ให้มาถือไว้อย่างเป็นธรรมชาติ ก่อนจะเดินนำไปวางที่โต๊ะหน้าทีวี เตรียมตัวจะดูโทรทัศน์ไปกินไปการที่กลับมาบ้านแล้วไม่ต้องกังวลเรื่องปากท้องแบบนี้ เธอเริ่มรู้สึกว่ามันดีจริงๆ นั่นแหละเธอเอนหลังพิงโซฟาอย่างผ่อนคลาย มองดูมู่หรงจิ่งที่เดินออกมาจากครัวตอนเดินออกมา เขาพยายามยกมือขึ้นดมกลิ่นที่เพิ่งหั่นผักเม

ตอนนี้เธอทำได้เพียงโอบรอบแก่นกายเขาไว้ ใบหน้าร้อนผ่าวแนบสนิทกับโคนขาหนีบของเขา พลางหอบหายใจกระเส่าอย่างหมดแรงนิ้วของเขาเข้าไปอีกแล้ว หลังจากขยับเข้าออกตื้นๆ เขาก็เพิ่มนิ้วที่สองเข้าไป ความจุกแน่นตรงปากทางชัดเจนขึ้น และความรู้สึกเต็มตื้นภายในร่องรักก็ทำให้เธอซ่านสยิวสุดขีดปลายนิ้วเข้าๆ ออกๆ เสียดสีผนังเนื้อนุ่ม ทุกครั้งเขาสามารถกดเน้นลงบนจุดกระสันได้อย่างแม่นยำ จนสมองของเธอเริ่มขาวโพลนเพราะเพลิงราคะอีกครั้ง"เร็วอีก... ขยับนิ้วเร็วๆ หน่อย..."เสิ่นชิงทนไม่ไหวจนต้องส่ายสะโพกวนไปมา เร่งจังหวะให้นิ้วของมู่หรงจิ่งกระแทกกระทั้นเร็วขึ้นเพื่อไม่ให้อารมณ์ค้างเติ่งก่อนถึงฝั่งฝันยิ่งใกล้จะถึงที่หมาย เธอก็ยิ่งกดสะโพกสวนลงไปหนักขึ้น "อ๊าส์....อู๊ว...อื้ม.."น้ำหวานหยดติ๋งๆ ลงบนคอและคางของมู่หรงจิ่งตามแรงชักนำของนิ้วมือ เขาเห็นชัดเจนว่าร่องรักกำลังตอดรัดนิ้วของเขาอย่างบ้าคลั่งท่อนแขนแกร่งเกร็งจนกล้ามขึ้น เสียงน้ำรักถูกกวนจนดังแฉะฉะก้องไปทั้งห้องนั่งเล่น"อ๊ะ..อื้ม...อื้อออ"นิ้วทั้งสองกดลึกเข้าไปจนสุดโคนจนง่ามนิ้วจมหายเข้าไปข้างใน เขาสัมผัสได้ถึงเนื้อนุ่มที่กระตุกรัดรุนแรง ตามมาด้วยเสียงหวีดครา

สุดท้าย มู่หรงจิ่ง ก็ไม่ได้เห็น เสิ่นชิง สวมชุดนอนสุดสยิวชุดนั้นให้ดู แม้จะแอบผิดหวังเล็กน้อย แต่เขาก็ได้รับคำมั่นสัญญาจากเธอแล้วว่า ทันทีที่วันนั้นของเดือนผ่านพ้นไป เธอจะยอมใส่ให้เขาดูแน่นอน ตอนนี้เขาจึงทำได้เพียงกัดฟันอดทน รอคอยให้ช่วงวันแดงเดือดนี้ผ่านไปไวๆ...วันอาทิตย์เวียนมาถึงวันที่ เย่ตงเหมย นัดแนะว่าจะมาหาลูกสาวและลูกเขยที่คอนโดเดิมทีเสิ่นชิงนัดกับมู่หรงจิ่งไว้ว่าพอแม่มาถึงจะออกไปรับที่สถานีรถไฟด้วยกัน แต่ใครจะไปนึกว่าเย่ตงเหมยจะใจร้อน นั่งแท็กซี่บุกมาถึงหน้าห้องเองเสียดื้อๆตอนที่เสียงเคาะประตูห้องดังขึ้น ทั้งคู่ยังคงนอนกอดก่ายกันอยู่บนเตียง เป็นมู่หรงจิ่งที่ฝืนลืมตาตื่นขึ้นมาด้วยความงัวเงียเดินไปเปิดประตูทันทีที่บานประตูแง้มออกเห็นว่าเป็นแม่ยายยืนอยู่ มู่หรงจิ่งก็หน้าถอดสี รีบเหวี่ยงประตูปิดโครมทันที! ก่อนจะพุ่งหลาวเข้าไปในห้องนอนแล้วกระชากตัวเสิ่นชิงให้ลุกขึ้น"ซวยแล้ว!"เสิ่นชิงยังลืมตาแทบไม่ขึ้น นานๆ ทีจะได้นอนตื่นสายแต่กลับโดนมู่หรงจิ่งฉุดกระชากลากถูจนตัวโยน เธอกำลังจะทิ้งตัวลงนอนต่อ แต่เสียงมู่หรงจิ่งก็โวยวายขึ้นมาอีกระลอก: "ซวยของจริงแล้วเทอ!""มีอะไรคะ?""ผมเปิดป

เด็กสาวคนนี้อาจจะใช้มู่หรงจิ่งเป็นที่ระบายความแค้นและที่พึ่งทางใจแบบเพี้ยนๆ ลึกๆ เธอก็รู้ตัวดีและรู้สึกผิดต่อเขา แต่ในเมื่อมู่หรงจิ่งทำดีกับเธอมากเกินไป เธอเลยไม่รู้จะจัดการกับความขัดแย้งในใจยังไง จนกลายเป็นทำตัวร้ายกาจใส่เขาเพื่อปกป้องตัวเองเสิ่นชิงเริ่มทำตัวไม่ถูก เธอคิดครู่หนึ่งก่อนจะขอปากกากระดาษจากพนักงานในร้านแล้ววางปึ้งตรงหน้าเฉินเจีย: "เลิกเบะได้แล้ว! เอาปากกามาเขียน! เขียนมาให้หมดว่าเธอขอเงินมู่หรงจิ่งไปกี่ครั้ง เป็นเงินเท่าไหร่ เขียนออกมาเดี๋ยวนี้!""จะทำอะไร!""มู่หรงจิ่งให้เงินพี่คุมหมดแล้ว เมื่อกี้ไม่ได้ยินเหรอ? ในเมื่อพี่เป็นคนคุม พี่ก็ต้องรู้สิว่าเขาเสียเงินไปกับเธอเท่าไหร่ เธอคิดว่าเขาให้เปล่าเหรอ? นั่นมันเงินกู้! ถ้าไม่เห็นว่าตอนนี้เธอยังเป็นนักเรียนหาเงินเองไม่ได้ เธอคิดว่าเขาจะใจดีขนาดนี้ไหม? เขียนใบสัญญากู้เงินมาซะ พี่คุยกับเขาแล้ว พอเธอเข้ามหาลัยได้เธอต้องทำงานพาร์ทไทม์หาเงินมาคืนพวกเราทุกเดือน!"เสิ่นชิงสวมบทโหดจนเฉินเจียอึ้งไปเลย ท่าทางนุ่มนิ่มที่กลายเป็นนางมารร้ายกะทันหันทำให้เด็กสาวถูกสยบได้อยู่หมัดเฉินเจียมองเสิ่นชิงด้วยสายตาที่สั่นไหวอยู่พักใหญ่ ก่อนจะค่อย

ทุกคนหันไปมองผู้หญิงในชุดนอนวาบหวิวคนนั้น มู่หรงจิ่งรีบโบกมือบอกให้เสิ่นชิงกับเย่ตงเหมยเข้าไปข้างในก่อนพอประตูปิดลง เย่ตงเหมยก็รู้สึกว่ามีกลิ่นตุๆ ทันทีเธอกระชากแขนเสิ่นชิงมาถามเบาๆ : "ผู้หญิงคนนั้นเป็นอะไรกับมู่หรงจิ่ง? ใส่ชุดนอนเดินมาหาถึงหน้าห้องแบบนี้""ไม่ทราบสิคะ คงจะคนรู้จักมั้ง?""คนรู้จักที่ไหนใส่ชุดนอนมาหาแบบนี้ แกอย่าซื่อจนบื้อนักสิ! จริงๆ แม่ก็เริ่มรู้สึกว่าแกแต่งงานเร็วไปหน่อยนะ หรือจะลองคุยๆ กันไปก่อน ถ้าวันข้างหน้าเห็นว่าเขาโอเคค่อยแต่งกันใหม่ดีไหม?""แม่คะ พูดอะไรน่ะ หนูจดทะเบียนกับเขาไปแล้วนะ" เสิ่นชิงตามอารมณ์แม่ไม่ทัน ก่อนจะนึกออก "แม่จะให้หนูหย่ากับเขาแล้วค่อยเริ่มจีบกันใหม่เหรอคะ?"เห็นเย่ตงเหมยพยักหน้าจริงจัง เสิ่นชิงก็ถึงกับเหนื่อยใจ "แม่น่ะมั่วไปหมดแล้ว หนูเพิ่งแต่งกับเขาได้ไม่กี่วันจะให้ไปหย่าเนี่ยนะ หนูไม่เอาด้วยหรอก"ตอนนี้เสิ่นชิงเริ่มไม่ยอมแล้วมู่หรงจิ่งน่ะดีจะตายดูแลเธอก็ดี แถมเรื่องบนเตียงก็... แซ่บสุดๆท่าทางไม่ยอมของลูกสาวทำเอาเย่ตงเหมยร้อนรน"แกน่ะเด็กเกินไป ไม่เข้าใจโลกหรอก"แม่บ่นพึมพำ ก่อนจะหมุนตัวไปเปิดประตู กะจะออกไปจับผิดมู่หรงจิ่งกับผู้หญิง