All Chapters of สามีด่วนหนุ่มเถื่อนข้างบ้าน: Chapter 1 - Chapter 10

เสิ่นชิง แต่งงานแล้ว... เพราะถูกบังคับเธอเคยคิดมาตลอดว่าแม่ของเธอไม่ได้มีหัวคิดคร่ำครึขนาดนั้น จนกระทั่งปีนี้หลังผ่านพ้นช่วงตรุษจีน อายุของเธอก้าวเข้าสู่ปีที่ 25 และนั่นคือจุดเริ่มต้นของมหากาพย์การถูกคลุมถุงชนทุก ๆ วันเธอต้องทนฟัง เย่ตงเหมย ผู้เป็นแม่พร่ำบ่นกรอกหู ทั้งบอกว่าเธอแก่แล้ว ถ้าไม่รีบแต่งออกไปตอนนี้ก็จะไม่มีใครเอา ทั้งบอกว่าคนทั้งหมู่บ้านเริ่มหัวเราะเยาะเธอแล้ว ไหนจะบอกว่ากลัวตอนเธอแก่ตัวลงจะไม่มีคนดูแล หรือถ้าเธอแต่งงานเร็วหน่อย คนเป็นแม่อย่างนางจะได้ถือว่าทำภารกิจสุดท้ายในชีวิตสำเร็จเสียทีจะได้ตายตาหลับ...ช่วงแรกเสิ่นชิงยังพอเถียงได้บ้าง แต่พอเย่ตงเหมยเห็นว่าลูกสาวไม่มีทีท่าจะอยากแต่งงานเลยสักนิด สถานการณ์ก็เริ่มเปลี่ยนไป เธอถูกบังคับให้ต้องออกไปดูตัวอย่างเลี่ยงไม่ได้ในช่วงเดือนแรกของปี เสิ่นชิงถูกบังคับให้ดูตัววันละ 8 นัด ตลอดทั้งสัปดาห์ไม่มีวันหยุดพัก บางวันตื่นมาก็เจอคู่นัดดูตัวมายืนรออยู่ข้างเตียง หรือตอนกำลังกินข้าวอยู่ แม่สื่อก็พาทัวร์คนมาหาถึงที่แล้วบังคับให้เธอออกไปเดินเล่นกับเขาขอแค่เธอเอ่ยปากคุยกับใครเกินสามประโยค เย่ตงเหมยก็จะเตรียมเข้าไปคุยเรื่องสินสอดทันท

พอมือเอื้อมไปสำรวจตรงระหว่างขา ยังไม่ทันได้เริ่มนวดคลึง เขาก็สัมผัสได้ถึงไอร้อนที่ชื้นแฉะมู่หรงจิ่ง ย่อตัวลงต่ำ เพียงแวบเดียวเขาก็เห็นร่องรักระหว่างขาที่ฉ่ำวาวไปด้วยน้ำหวานที่ไหลนองเชี่ย! น้ำเยอะชะมัด!เสิ่นชิง ไม่คิดเลยว่าจู่ ๆ จะโดนถอดกางเกงแบบนี้เมื่อต้นขาด้านในถูกมือของมู่หรงจิ่งปัดผ่าน สัมผัสเร้าอารมณ์จากเพศตรงข้ามมันช่างแตกต่างจากการที่เธอใช้มือตัวเองสัมผัสร่างกายอย่างสิ้นเชิงทันใดนั้น เธอก็รู้สึกเหมือนทุกเซลล์ในร่างกายไวต่อสัมผัสขึ้นมาทันที ไม่รู้ว่าเป็นเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ด้วยหรือเปล่า แต่มันมีความรู้สึกตื่นตัวบางอย่างที่อธิบายไม่ถูกพุ่งพล่านอยู่ในใจเสิ่นชิงนอนฟุบอ่อนระทวยอยู่บนเตียง เธอเหลียวหน้ากลับไปมองข้างหลัง เห็นมู่หรงจิ่งยืนขึ้นแล้วจัดการถอดกางเกงของเธอออกจนหมด รวมถึงรองเท้าด้วยตรงหว่างขาของเขาตอนนี้มีบางอย่างนูนเด่นขึ้นมาเป็นลำเขื่อง แม้จะมีกางเกงชั้นในขวางกั้นอยู่ แต่มันก็ทำให้จินตนาการได้ไม่ยากเลยว่า "ไอ้จั่นเจา" ของเขามันจะใหญ่โตขนาดไหนนี่เป็นครั้งแรกเลยนะเนี่ย (นอกจากในหนังโป๊) ที่เธอได้เห็นอวัยวะเพศของผู้ชายในระยะประชิดขนาดนี้ เธอแอบนึกสงสัยในใจว่า ระหว่างขอ

นี่!"มู่หรงจิ่ง เห็น เสิ่นชิง ยืนบื้ออยู่กับที่ ก็เลยส่งเสียงตะโกนเรียกออกไปเพื่อดึงดูดความสนใจผลที่ตามมาคือ ทันทีที่สิ้นเสียงเรียก ร่างบางก็สะดุ้งเฮือกเหมือนโดนผีหลอกเข้าให้จริงๆมู่หรงจิ่ง: "......"ยัยนี่... ขวัญอ่อนชะมัด!เสิ่นชิงตกใจจริงๆ นั่นแหละ แต่ไม่ได้ตกใจเพราะเสียงคำรามหรอกนะ เธอตกใจ "คน" มากกว่า ลองคิดดูสิว่าถ้าคุณเดินอยู่ริมถนนแล้วจู่ๆ มีชายแปลกหน้าตะโกนใส่หน้าคุณ ใครมันจะไม่ผวาบ้าง แถมในมือเขายังถือประแจเหล็กอันเบ้อเริ่ม ดูเหมือนพร้อมจะฟาดหัวคนได้ทุกเมื่อเสิ่นชิงรีบกำสายกระเป๋าในมือแน่น เห็นมู่หรงจิ่งสาวเท้าตรงดิ่งมาหาแบบไม่คิดจะหยุด เธอจึงเตรียมเบี่ยงตัวหนีเพื่อโกยแนบเป็นอันดับแรกมู่หรงจิ่งกำลังจะเรียกชื่อเธออยู่แล้วเชียว พอเห็นเธอทำท่าจะชิ่งหนี ใบหน้าคมเข้มก็แข็งค้างทันที"เฮ้ย! เห็นหน้าผมแล้วจะวิ่งหนีทำไม!"ต้นแขนเรียวถูกคว้าหมับแล้วดึงรั้งกลับมา เสื้อเชิ้ตสีขาวสะอาดตาของเธอถูกเจือปนด้วยรอยดำด่างเป็นปื้น ไม่รู้ว่าเป็นฝุ่นหรือคราบน้ำมันเครื่องกันแน่ และในสายตาของเธอนั้น มีทั้งมือที่เล็บติดคราบดำของเขาและประแจเหล็กเย็นเฉียบเสิ่นชิง: "......"ดูเหมือนมู่หรงจิ่งจะไม่

การรุกคืบอย่างรวดเร็วปานพายุของ มู่หรงจิ่ง ทำเอา เสิ่นชิง ถึงกับสมองเบลอจนตามไม่ทัน"ผัวปลอม" ที่เธอพลิกแผ่นดินหาแทบตายก็หาไม่เจอ มู่หรงจิ่งไปรู้ได้ยังไงว่ามันซุกอยู่ในลิ้นชัก แถมยังคว้ามันมาเขวี้ยงทิ้งต่อหน้าต่อตาเธอแบบนี้อีก!เสิ่นชิงอายจนนิ้วเท้าจิกเกร็งแทบจะทะลุรองเท้า ดวงตาฉ่ำน้ำสั่นระริกพยายามหลบสายตาไปมา ไม่รู้จะเอาวางไว้ตรงไหนดีถึงจะปลอดภัยจากสถานการณ์ชวนหน้าร้อนผ่าวนี้สิ่งเดียวที่เธอคิดออกในตอนนี้คือ อยากจะแอบเอื้อมมือไปดึงผ้าห่มมาคลุมเจ้าโลกปลอมนั่นไว้ซะ แล้วทำเนียนเหมือนว่าเมื่อกี้ไม่มีอะไรเกิดขึ้นไม่ว่ามู่หรงจิ่งจะเชื่อหรือไม่ แต่อย่างน้อยเธอก็หลอกตัวเองได้ว่าเธอไม่เห็นอะไรทั้งนั้น!ขณะที่เธอพยายามจะใช้นิ้วก้อยเกี่ยวขอบผ้าห่ม ร่างทั้งร่างก็ถูกผลักอย่างแรงจนล้มลงไปนั่งแหมะอยู่บนเตียงมู่หรงจิ่งก้าวตามเข้ามาดักหน้าเขาเอาไว้ เขาชันขาข้างหนึ่งแทรกเข้าไประหว่างเข่าทั้งสองข้างของเธอ พร้อมกับส่งแรงกดเน้นย้ำเข้าไปข้างในอย่างมีความหมาย"คุณ... คุณจะทำอะไรคะ?" บรรยากาศเริ่มเปลี่ยนไป เสิ่นชิงเริ่มระแวงขีดสุดมู่หรงจิ่งยังคงทำหน้าบูดบึ้งดูอารมณ์ไม่จอยเอาเสียเลย เขาเอื้อมมือขึ้นขยี้ผ

เมื่อได้ยินคำตอบของ เสิ่นชิง มู่หรงจิ่ง ก็รู้สึกโล่งอกขึ้นมาเป็นกองนอกจากเขาแล้ว ไม่มีใครอื่นแอบเข้ามาในห้องของเสิ่นชิงอีกก็ถือว่าดีมากแล้ว ไม่มีผู้ชายหน้าไหนได้เห็นร่างกายท่อนล่างที่ล่อนจ้อนของเธอ... แค่นี้ก็สวรรค์โปรดถ้าเสิ่นชิงเกิดเป็นอะไรไปจริงๆ เขาคงอยากจะตบตัวเองให้ตาย ทั้งที่รู้ว่าเธอมัวเมาขนาดนั้น เขาน่าจะอยู่เฝ้าเธอไว้ทั้งคืนแท้ๆแต่โชคดี... โชคดีที่มีแค่เขาคนเดียวอารมณ์ลึกๆ ในดวงตาของมู่หรงจิ่งพลุ่งพล่านอย่างรุนแรง เขาขยับช่วงล่างกระแทกเน้นเข้าไปอีกนิด จนเสิ่นชิงที่นอนอยู่ใต้ร่างครางฮือออกมา"ไม่เจ็บแล้วใช่ไหม? ผมบอกแล้วไงว่าไม่ทำให้เจ็บหรอก"มู่หรงจิ่งพรมจูบไปตามคิ้วและดวงตาของเสิ่นชิง ก่อนจะหยัดตัวขึ้นเพื่อถอดเสื้อตัวเองออกดวงตาฉ่ำน้ำคู่นั้นของเธอทำให้หัวใจเขาเต้นแรงจนแทบคลั่ง กลัวเหลือเกินว่าถ้าไม่ระวังนิดเดียวจะทำให้เธอร้องไห้โยเยขึ้นมาเสิ่นชิงใบหน้าแดงก่ำ ทำได้เพียงพยักหน้าตอบรับมั่วๆ สายตาเหลือบลงต่ำจนเห็นรูปร่างกำยำของมู่หรงจิ่ง ลอนกล้ามเนื้อที่เรียงตัวสวยดูเซ็กซี่และเต็มไปด้วยเสน่ห์ดึงดูดใจพอมองต่ำลงไปอีกนิด เธอก็เห็นขนเพชรที่ดกดำขึ้นคลุมเหนือโคนแท่งเนื้อของเขา