All Chapters of นายวิศวะร้ายกับยัยคู่หมั้น: Chapter 1 - Chapter 7

7 Chapters

1. ภาพบาดตา

ณ เมืองใหญ่ที่วุ่นวาย ฉัน 'ชวนฝัน' กำลังเดินไปที่ห้อง 6008 ด้วยความประหม่า เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่ฉันมาเหยียบที่นี่...ตี่ ดี ดี ติ๊ด!ฉันแตะบัตรเปิดประตูเข้าไป กลิ่นหอมอ่อน ๆ แตะจมูกทันที ทำให้รู้สึกดี แต่ภาพตรงหน้านั่นทำเอาฉันยืนนิ่งช็อก!!ชายหญิงที่นัวเนียกันอยู่บนโซฟานั่น!ฉันเข้าผิดห้อง?ไม่! ไม่ผิดหรอก ฉันจำแผ่นหลังกว้างนั่นได้ดี 'พี่เซบบ์' คู่หมั้นของฉัน!!"ออกไป" เขาหยุดชะงัก ตวัดสายตามามองฉัน ทั้งที่ยังขึ้นคร่อมผู้หญิงอยู่"คุณป้าให้ขึ้นมา" ฉันควบคุมเสียงให้เป็นปกติที่สุด ทั้งที่มือนั่นสั่นเทาไปหมด ฉันรู้ว่าเขาเจ้าชู้เพลย์บอยตัวพ่อ แต่ไม่คิดไม่ฝันว่าจะได้มาเจอภาพแบบนี้กับตาเนื้อ"เซบบ์คะ..." ผู้หญิงใต้ร่างเขาเปล่งเสียงเบา ๆ พลางจับใบหน้าเขาให้หันกลับไปมองเธอ นี่หล่อนไม่ได้รู้สึกอะไรเลยเหรอที่มีคนยืนดูอยู่"เข้าไปรอในห้อง ห้ามออกมา" เขาถอนหายใจ ลุกขึ้นจัดเสื้อผ้าพลางออกคำสั่ง"..ค่ะ" เธอคนนั้นตวัดสายตามองมาที่ฉันอย่างไม่พอใจ ก่อนจะตอบรับคำพี่เซบบ์ แล้วลุกเดินตึงตังเข้าไปในห้องห้องหนึ่ง"มาทำไม!" เมื่อผู้หญิงคนนั้นปิดประตูห้อง เขาก็ยิงคำถามใส่ฉันด้วยน้ำเสียงไม่สบอารมณ์ ก็นะ ฉัน
Read more

2. เกือบไปแล้ว

วันต่อมาฉันไม่รู้ว่าเมื่อวานเกิดอะไรขึ้นบ้าง เพราะหลังจากเข้ามาในห้อง ใส่หูฟังตัดเสียงรบกวน จัดของในกระเป๋าเสร็จ ฉันก็เผลอหลับไปตอนไหนไม่รู้ รู้สึกตัวอีกทีก็เช้าแล้ว ฉันรีบอาบน้ำแต่งตัวไปมหาลัย เพราะวันนี้มีรับน้องอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ ฉันก็รีบร้อนออกจากห้อง เป็นจังหวะเดียวกับห้องข้าง ๆ เปิดออกมา นี่มันจังหวะนรกชัด ๆ !!ฉันหยุดชะงัก มองร่างสูงที่สวมเพียงผ้าเช็ดตัวพันรอบเอวสอบ โชว์ส่วนบน ซิกแพคเอย กล้ามหน้าอกเอย โอ้วพระเจ้า!!"เกือบลืมว่ามีกาฝากอยู่ด้วย" เขาพ่นคำพูดหมา ๆ ออกจากปาก"สักวันกาฝากจะดูดเลือดให้ตาย" ฉันสวนกลับแทบจะทันที แล้วเดินเชิดหน้าออกจากห้องไอ้คนปากปีจอเอ๊ย!! หน้าตาก็ดี หุ่นก็ดี แต่ปากหมาโคตร! ทำไมพระเจ้าต้องให้หุ่นดี ๆ กับไอ้คนปากหมาด้วยนะ เสียดายของจริง ๆฉันก่นด่าเขาในใจจนกระทั่งลงลิฟต์มาถึงชั้นล่าง ฉันมองซ้ายขวา ก็พึ่งนึกขึ้นได้ว่านี่ไม่ใช่บ้านตัวเอง ต้องเดินทางไปมหาลัยยังไงก็ไม่รู้ รถเมล์ แท็กซี่ อะไรก็นั่งไม่เป็นสักอย่าง เพราะอยู่บ้านคุณย่าให้คนไปรับไปส่งตลอด"แท็กซี่ ก็คงไม่ยากอะไรหรอกมั้ง" ฉันพึมพำกับตัวเอง พลางเดินออกจากคอนโด ไปยังถนนที่มีรถวิ่งเต็มไปหมด ฉันก็เ
Read more

3. รับน้อง+เพื่อนใหม่

"ขอบคุณค่ะ" ฉันเอ่ยขึ้นจากที่เงียบอยู่นาน"โง่!!!" เขาตวาดฉัน"..." ฉันไม่ได้ตอบโต้เถียงกลับ ก็ครั้งนี้ฉันโง่จริง ๆ"ไม่รู้หรือไงว่ามันพาไปคนละเส้นทาง" น้ำเสียงเขาลดลงจากเมื่อครู่"ไม่รู้เส้นทาง" ฉันก้มหน้างุดตอบเสียงเบา"GPS ในโทรศัพท์ก็มี ทำไมไม่ดูวะ""ไม่คิดว่าจะเจอแบบนี้นี่ จะไม่นั่งแท็กซี่อีกแล้ว" ฉันพูดเสียงสั่นเครือ ยังรู้สึกกลัวไม่หาย ถ้าเกิดเขาไม่ตามมาป่านนี้ฉัน..."จิ๊!!!" เขาจิ๊ปากทำเสียงไม่สบอารมณ์ ก่อนจะหมุนพวงมาลัยเลี้ยวเข้าปั๊มน้ำมัน จอดหน้าร้านสะดวกซื้อ แล้วเปิดประตูเดินลงไปฉันมองตามแผ่นหลังกว้างที่หายเข้าไปในร้านสะดวกซื้อ ไม่คิดว่าคนที่ฉันต่อว่าด่า เขาจะช่วยชีวิตฉันมาอีกแล้ว นี่ฉันติดบุญคุณเขาเข้าแล้วอีกเหรอเนี่ยไม่นานเขาก็กลับขึ้นมาบนรถ จ้องหน้าฉัน คิ้วขมวดยุ่งก่อนจะเอาน้ำแข็งมาแตะ ๆ หน้าผากฉัน"อ่ะ เจ็บ!" ฉันสะดุ้งตกใจด้วยความเจ็บ นี่ฉันได้รับบาดเจ็บเหรอ ไม่ยักรู้มาก่อน แต่พอรู้แบบนี้ ก็รู้สึกเจ็บขึ้นมาทันทีเลย"ดู!" เขาปัดมือฉันออก พร้อมกับทำเสียงดุ"มันเจ็บ" ฉันพูดพลางเบ้หน้าด้วยความเจ็บ"ไม่ตายหรอก!" คิ้วเข้มขมวด หน้าตาดุชะมัด แต่ก็ยังหล่ออยู่ดี คนอะไรทำไมถึงหล
Read more

4. ตั้งใจมารับ?

ก็ตามนั่นแหละ ฉันมาเรียนได้วันเดียวก็ได้อยู่ในแก๊งช้าง เอ๊ย เชอรี่ พวกมันตั้งกันใหม่แล้ว ก็ดีกว่าชื่อเดิมหลายเท่า ฉันไม่อยากทักท้วงอะไร เดี๋ยวได้กลับไปใช้ชื่อแก๊งช้าง ในแก๊งก็มี ฉัน ชาริส เชญ่า เพื่อนของเชญ่าที่อยู่คณะวิศวะ ชื่อแชมเปญ และเพื่อนของฉันที่อยู่คณะนิเทศชื่อ ชิม่อน สองคนหลังนี่ยังไม่รู้ว่าจะอยู่แก๊งเดียวกับพวกฉันมั้ย นัดเจอกันตอนเย็นนี่แหละ รอดูว่าจะยังไงเย็นวันนั้น ณ ร้านคาเฟ่ในมหาลัยพอทุกคนแนะนำตัวกันเสร็จ ก็นั่งมองหน้ากัน แบบไม่อยากเชื่อว่าพวกเราทั้งห้าคน จะชื่อขึ้นต้นด้วยชอช้างเหมือนกัน"งี้นะที่นัดพวกแกสองคนมา จะถามว่าจะอยู่แก๊งช้าง เอ๊ย! เชอรี่ กับพวกฉันมั้ย" ยัยเชญ่าพูดขึ้นพลางมองไปที่แชมเปญกับชิม่อน"เชอรี่?" แชมเปญพูด"อือ ก็พวกเราชื่อชอช้างเหมือนกันนี่ ถ้าพวกแกสอนคนไม่ได้เป็นเพื่อนของชวนฝันกับเชญ่า พวกเราไม่รับเข้าแก๊งหรอกนะจะบอกให้" ชาริสพูดอย่างโม้เลย แก๊งพึ่งก่อตั้ง พูดเหมือนเป็นแก๊งดังมีแต่คนอยากเข้างั้นแหละ"ฉันเข้า ๆ" ยัยชิม่อนยกมือขึ้น ทำหน้าจริงจัง"เยี่ยมเลย แกล่ะ" ชาริสยกโป้งให้ชิม่อน แล้วหันไปมองหน้าแชมเปญ"เค ๆ ฉันก็เข้า" แชมเปญพยักหน้าหงึกหงัก เหมือ
Read more

5. จะไม่เสียใจใช่มั้ย NCนิดๆ

หลังจากคุยกับยัยชิม่อนเสร็จ ฉันนอนพลิกซ้ายขวาอยู่บนเตียง รู้สึกแปลก ๆ อย่างบอกไม่ถูก เดี๋ยวก็เพิ่มแอร์ ลดแอร์ ห่มผ้าก็ร้อน ไม่ห่มก็หนาว เหงื่อผุดขึ้นเต็มตัว ร่างกายฉันไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน"น้ำ! น้ำ!" ฉันลุกขึ้นรีบควานหาน้ำที่โต๊ะหัวเตียง แต่กลับว่างเปล่า ลืมไปว่าที่นี่ไม่ใช่บ้านตัวเองฉันลุกขึ้น จัดเสื้อผ้าตัวเองลวก ๆ แล้วเปิดประตูออกไป ถึงจะกลัวแต่ตอนนี้ฉันต้องการน้ำตื๊ดดดดดด! ตื๊ด! ตื๊ด!โอโห้!! อย่างกับในผับแน่ะ! เสียงเพลงดังทะลุแก้วหู ไม่ใช่ว่าในห้องไม่ได้ยินนะ แต่ไม่คิดว่าข้างนอกจะดังขนาดนี้ฉันยืนมองชายหญิงนับสิบที่กำลังดื่มและเต้นกันอย่างสนุก บ้างก็นั่งนัวเนียกอดฟัดกันตรงมุมต่าง ๆ นี่มันไม่ใช่คอนโดแล้ว ฉันเลิกสนใจพวกเขา เดินตรงไปที่ห้องครัวอย่างทุลักทุเล รู้สึกตาพร่าไปหมด แต่ก็มาถึงตู้เย็นจนได้ ฉันรีบเปิดมันออก แล้วควานหาน้ำเปล่าอึก! อึก! อึก!ฉันยกขวดกระดกอย่างกระหาย แต่ในจังหวะนั้น น้ำในมือฉันก็ถูกกระชากออกไปพรึ่บ!"เฮ้ย ๆ ใจเย็น เดี๋ยวได้ตายกันพอดี" เป็นชายผมสีทองนั่นเอง ที่แย่งน้ำฉันไป"ตายอะไรกันวะ" ชายรูปร่างสูงโปร่งที่ฉันไม่เคยเห็นหน้าเดินเข้ามา ถามด้วยความอยากรู้"
Read more

6. ความต้องการ Nc+++

จุ๊บ จ๊วบ จ๊วบใจยกใจเย็นเชี่ยอะไรล่ะ ผมพุ่งเข้าไปครอบงำดอกไม้ตูมทั้งสองดอกนั้นด้วยปากและมือหนึ่งข้าง อีกข้างก็รั้งเอสบางไว้ไม่ให้หนีไปไหน"อือออ ซี๊ดดด" เสียงกระเส่าร้องครางอย่างมีอารมณ์ ทั้งเบียดเสียดหน้าอกให้ผมได้ดูดกินมากยิ่งขึ้นแม่งเอ๊ย ผมไม่สนอะไรอีกแล้วจ๊วบ จ๊วบผมดูดรุนแรงขึ้น ทำเอาร่างบางนั้น สั่นสะท้านไปทั้งตัว มือเล็กจิกหัวผมเพื่อระบายอารมณ์ ทั้งร้องครางเสียงดัง"อ่าาาา ซี๊ดดด"ในระหว่างนั้นผมก็ดึงร่างบางเข้ามาชิดกว่าเดิม จับเธอขึ้นคร่อมบนตัวผมไว้ สอดมือเข้าไปสำรวจภายในแพนตี้น้อยที่เธอสวมอยู่แม่ง! แฉะได้ที่สุด ๆ"อ่ะ อื้อออ" เธอเบือนหน้าส่งเสียงเมื่อผมส่งนิ้วเข้าไปสัมผัสเชี่ย!! ทำไมถึงคับแน่นขนาดนี้ นี่แค่นิ้วนะ แล้วถ้าเป็นไอ้นั่น... ยิ่งคิดก็ยิ่งมีอารมณ์ ยิ่งเล้าโลมเธอหนักขึ้น เปิดทางให้ผมได้เข้าไปง่าย ๆ"อ่ะ อ่าาาา" ร่างบางครางออกมาด้วยความเสียว มือเล็กจิกผมแน่นกว่าเดิม ทุกครั้งที่ขยับนิ้วเข้าออก"ซี๊ดดดด อ่าาา"ผมเงยหน้าขึ้นมองร่างบางที่มีสีหน้ายั่วยวน ไม่รู้ว่าเธอตั้งใจจะยั่วผม หรือว่าเพราะความเสียวซ่านที่ผมกำลังมอบให้กันแน่คงพร้อมแล้วสินะผมกระตุกยิ้มมุมปากเล็กน้อ
Read more

7. ฉันก็ไม่อยากมีลูกเหมือนกันนั่นแหละ!!

Part: ชวนฝันฉันลืมตาตื่นขึ้นมาในห้องสี่เหลี่ยม ใช่ ที่นี่คือคอนโดของ..."ตื่นแล้วเหรอ"ฉันหันมองไปตามเสียง ก็พบกับร่างสูงที่คุ้นตา เดินพันผ้าเช็ดตัวผืนเดียวออกมาจากห้องน้ำ กล้ามนั่น ซิกแพคเป็นลูก ๆ นั่นเอือก!กลืนน้ำลายไม่รู้ตัวแต่เดี๋ยวนะ ทำไมเขาถึงมาอยู่ในห้องฉัน!!!พรึ่บ!ฉันลุกขึ้นนั่งตัวตรง ทำให้ผ้าห่มร่วงลงไปกองบนตัก เย็น ความรู้สึกแรก ความรู้สึกต่อมา โล่ง ฉันค่อย ๆ ก้มลงมอง"กรี๊ดดดดด" ฉันกรีดร้องเสียงดัง รีบดึงผ้าห่มขึ้นปิดร่างกายที่เปลือยเปล่าของตัวเอง นี่มันอะไร!"ทำอย่างกับฉันไม่เคยเห็น" เขาเหลือบมองฉันเล็กน้อย ขณะเดินเช็ดผมผ่านหน้าฉันไป"นายเข้ามาทำไม ออกไปเลยนะ!" ฉันไล่ไอ้คนตัวโต ที่เข้ามาในห้องคนอื่น ถึงจะเป็นอาหารตาชั้นดีก็เถอะ ก็ดูหุ่นเขาสิ นายแบบนิตยสารชัด ๆ"นี่เธอแกล้งจำไม่ได้ หรือจำไม่ได้จริง ๆ""จะ... จำ อะ ไร..." ฉันพูดทีละคำ พลางพยายามนึกฉึบ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆภาพในหัวเริ่มฉายเข้ามา เป็นฉาก ๆ"..." ฉันนิ่งอ้าปากค้าง เรื่องในหัวนี่ไม่ใช่ความจริงใช่มั้ยพรึ่บ!!ฉันเปิดผ้าห่มดูส่วนล่างของตัวเอง ล่อนจ้อน ไม่มีอะไรมาคลุม เปลือยเปล่า แถมยังรู้สึกถึงความระบมเล็กน้อยที่กลางใ
Read more
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status