Se connecterวันต่อมา
ฉันไม่รู้ว่าเมื่อวานเกิดอะไรขึ้นบ้าง เพราะหลังจากเข้ามาในห้อง ใส่หูฟังตัดเสียงรบกวน จัดของในกระเป๋าเสร็จ ฉันก็เผลอหลับไปตอนไหนไม่รู้ รู้สึกตัวอีกทีก็เช้าแล้ว ฉันรีบอาบน้ำแต่งตัวไปมหาลัย เพราะวันนี้มีรับน้อง อาบน้ำแต่งตัวเสร็จ ฉันก็รีบร้อนออกจากห้อง เป็นจังหวะเดียวกับห้องข้าง ๆ เปิดออกมา นี่มันจังหวะนรกชัด ๆ !! ฉันหยุดชะงัก มองร่างสูงที่สวมเพียงผ้าเช็ดตัวพันรอบเอวสอบ โชว์ส่วนบน ซิกแพคเอย กล้ามหน้าอกเอย โอ้วพระเจ้า!! "เกือบลืมว่ามีกาฝากอยู่ด้วย" เขาพ่นคำพูดหมา ๆ ออกจากปาก "สักวันกาฝากจะดูดเลือดให้ตาย" ฉันสวนกลับแทบจะทันที แล้วเดินเชิดหน้าออกจากห้อง ไอ้คนปากปีจอเอ๊ย!! หน้าตาก็ดี หุ่นก็ดี แต่ปากหมาโคตร! ทำไมพระเจ้าต้องให้หุ่นดี ๆ กับไอ้คนปากหมาด้วยนะ เสียดายของจริง ๆ ฉันก่นด่าเขาในใจจนกระทั่งลงลิฟต์มาถึงชั้นล่าง ฉันมองซ้ายขวา ก็พึ่งนึกขึ้นได้ว่านี่ไม่ใช่บ้านตัวเอง ต้องเดินทางไปมหาลัยยังไงก็ไม่รู้ รถเมล์ แท็กซี่ อะไรก็นั่งไม่เป็นสักอย่าง เพราะอยู่บ้านคุณย่าให้คนไปรับไปส่งตลอด "แท็กซี่ ก็คงไม่ยากอะไรหรอกมั้ง" ฉันพึมพำกับตัวเอง พลางเดินออกจากคอนโด ไปยังถนนที่มีรถวิ่งเต็มไปหมด ฉันก็เคยดูหนังดูละครมา แค่ขึ้นแท็กซี่เอง ฉันยืนมองถนน ยังไม่ได้ทำอะไร รถแท็กซี่คันหนึ่งก็หยุดจอดตรงหน้าฉัน แล้วลดกระจกลง "จะไปไหนหนู" คุณลุงคนขับตะโกนถาม "มะ.. มหาลัย A ค่ะ" ฉันพูดติดขัดเพราะตื่นเต้น ก็นี่ครั้งแรกของฉันนี่น่า "ขึ้นมาเลยหนู" "ค่ะ" ฉันพยักหน้า แล้วเปิดประตูรถเข้าไปนั่ง จากนั้นรถก็เคลื่อนตัวออก มุ่งหน้าตรงไป ฉันมองข้างทางอย่างตื่นเต้น นี่เป็นการเดินทางคนเดียวครั้งแรกก็ว่าได้ แถมยังเดินทางไปที่มหาลัยอีก นี่ฉันโตแล้วสินะ ไม่ใช่เด็กที่ทำอะไรไม่เป็นเหมือนก่อน จากตึกสูงระฟ้า อาคารบ้านเรือน ร้านค้าต่าง ๆ ที่อยู่ติดกัน ค่อย ๆ ห่างออก ห่างออก มหาลัยอยู่ในตัวเมืองนี่น่า "มหาลัย A ใกล้ถึงยังคะคุณลุง" ฉันเอ่ยถามออกไป บอกชื่อมหาลัยอีกครั้งเผื่อคุณลุงจะฟังผิด "ใกล้แล้ว ข้างหน้านี่แหละ" คุณลุงมองกระจกหลังสบตากับฉัน เอือก! สายตานั่น ทำไมรู้สึกแปลก ๆ นะ ฉันอาจคิดมากไปเองก็ได้ ยังไงก็ใกล้ถึงแล้ว ลุงอาจจะพามาข้างหลังก็ได้ ข้างหน้าอาจจะติดเมือง ข้างหลังติดป่าก็ได้นี่ ติ๊ด!! ลุงยื่นมือไปกดหน้าจอหน้าคอนโซลรถ จากนั้นภาพและเสียงก็ปรากฏขึ้น "อ่าาา ซี๊ดดด อ่าาา" เชี่ย!!! หนังโป๊!!! ฉันสบถในใจ สีหน้าตื่นตระหนก สายตาเมื่อกี้ฉันก็ไม่ได้คิดไปเองสินะ ครือ ครืออ เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น ดึงสติฉันให้กลับมา ฉันหยิบขึ้นมาดู เป็นเบอร์แปลกที่ไม่คุ้น แต่ก็รีบกดรับทันที "ฮัลโหล!!" 'เธอจะไปไหน' เสียงคุ้นหูดังจากปลายสาย ไอ้คนบ้า!! "มหาลัย" ฉันตอบเสียงสั่น ควบคุมน้ำเสียงไม่ได้ อยากตะโกนขอความช่วยเหลือแต่ว่าก็กลัวคุณลุงไหวตัวทัน 'บอกให้แท็กซี่รถหยุดเดี๋ยวนี้ เธอลืมของ' "นายอยู่ที่ไหน" น้ำเสียงฉันยังคงสั่น พลางมองไปรอบ ๆ ที่นี่มีแต่ป่า ถ้าจะให้หยุดรอตรงนี้ไม่ดีแน่ 'ข้างหลัง' น้ำเสียงทุ้มตอบกลับมา ฉันรีบหันไปมองด้านหลัง ก็พบกับรถหรู ต้องเป็นรถเขาแน่ ๆ "คุณลุงคะ หยุดข้างหน้าด้วยค่ะ" ฉันรีบบอกคุณลุง มือกำโทรศัพท์แน่น "หยุดให้โง่สิ!!" บรื้นนนน!!! ไอ้ลุงบ้ากามเหยียบคันเร่งมิด รถพุ่งทะยานอย่างด้วยความเร็ว "พี่เซบบ์ช่วยด้วย" ฉันหันไปมองด้านหลัง ร้องขอความช่วยเหลือผ่านโทรศัพท์ หัวใจเต้นรัวด้วยความกลัว 'เชี่ยเอ๊ย!!!' เสียงสบถจากปลายสาย บรื้นนนนนน!!! เสียงเครื่องยนต์ดังสนั่นจากทางด้านหลัง รถสปอร์ตคันหรูของเขาพุ่งขึ้นมาขนานข้างกับแท็กซี่ จากนั้นก็บีบแตรลั่น ปรี๊นนนนนนน!!! หัวใจฉันเต้นแรงกระแทกอกเหมือนจะหลุดออกมาอยู่แล้ว นี่มันชีวิตจริงหรือในหนังเนี่ย! ฉันกลัวจนเยี่ยวจะราด "ลุงจอดเถอะค่ะ" ฉันขอร้องลุงคนขับ ก่อนที่จะมีอุบัติเหตุ แต่กลับถูกตวาดกลับมา "เงียบปาก!!" ลุงตวาดฉันพลางเหยียบคันเร่งแรงกว่าเดิม แซงรถสปอร์ตไป แต่ไม่ถึงเสี้ยววินาที รถสปอร์ตก็พุ่งแซงขึ้นมาอย่างรวดเร็ว แล้วสะบัดตัวเลี้ยวตัดหน้า "เฮ้ยยยย!!" "กรี๊ดดดดดด!!!" ฉันกรี๊ดด้วยความกลัว หลับตาปี๋ เอี๊ยดดดดดด!!! เสียงเบรกดังสนั่น ตัวฉันพุ่งไปด้านหน้าชนเข้ากับขอบประตูรถ ปึก!!!! ชน? ไม่ชน? ฉันไม่สนอะไร รีบเปิดประตูลงจากรถทันที "พี่เซบบ์" ฉันตะโกนร้องคนตัวโตที่เปิดประตูลงรถมา "เป็นอะไรมั้ย" เขาก้าวขายาว ๆ เข้ามาหาฉัน "..." ฉันส่ายหัวรัว ๆ พลางจับแขนเขาไว้แน่น อย่างหวาดกลัว "รออยู่นี่" เขาแกะมือฉันออก แล้วเดินไปกระชากประตูรถแท็กซี่ฝั่งคนขับเปิดออก "มึงลงมานี่!!" เขากระชากคอเสื้อลุงคนนั้นลากลงรถ "อะไรวะ ปล่อยกูนะเว้ย!!" ลุงตะโกนลั่น พยายามขัดขืน แต่ก็สู้แรงพี่เซบบ์ไม่ได้ "มึงจะพายัยนี่ไปไหน" เขาผลักลุงลงกับพื้นแล้วถาม "ไอ้เหี้ย!! อะไรวะเนี่ย!! กูจะไปแจ้งตำรวจ" ลุงสบถคำหยาบ โวยวาย เอาตำรวจมาขู่ "กูถามว่ามึงจะพายัยนี่ไปไหน" พี่เซบบ์ไม่สนใจคำขู่ ตะโกนถามอย่างเกรี้ยวกราด "ก็ยัยหนูนั่นบอกให้ไปส่งมหาลัย" ลุงชี้มาที่ฉัน "มหาลัย A อยู่ฝั่งนู้น มึงขับมาเหี้ยอะไรที่นี่!!" "ผมแค่จะอ้อม จะได้ค่ารถเพิ่ม" "อ้อมเหี้ยอะไร มันคนละทางไอ้สัส!! แล้วที่มึงเปิดหนังโป๊ในรถคืออะไร" "ช่วยด้วย ช่วยด้วย มาดูพวกคนรวยรังแกคนจน!!" เมื่อเถียงไม่สู้ ลุงก็ตะโกนเสียงดังให้คนช่วย "มึงขับเข้ามา มึงก็น่าจะรู้ดีว่าที่นี่ไม่มีคน!!" ร่างสูงกระตุกยิ้ม เดินเข้าไปหาลุงใกล้ ๆ พูดด้วยน้ำเสียงเย็นจัด เอือก!! ฉันกลืนน้ำลาย มองไปรอบ ๆ ทันทีที่ได้ยินแบบนั้น ป่ากับถนนรก ๆ "ผะ.. ผมขอโทษ" ลุงยกมือไหว้ พร้อมกับพูดขอโทษ ท่าทีเปลี่ยนไปอย่างชัดเจน ผั๊วะ!!!! ผั๊วะ!!! "ไปขอโทษแม่มึงนู่น!!!" พี่เซบบ์ง้างมือขึ้น รัวหมัดใส่หน้าลุง แล้วตะโกนด่า ก่อนจะหันมาคว้าแขนฉัน เดินไปเปิดประตูรถสปอร์คันหรู "ขึ้นไป!" เขาสั่งเสียงเข้มจนฉันสะดุ้ง ปัง!! ทันทีที่ฉันก้าวขึ้นรถ เขาก็ผลักประตูปิดอย่างแรง ก่อนจะเดินอ้อมไปยังฝั่งคนขับ ออกรถอย่างรวดเร็ว ระหว่างทางกลับฉันก็ได้เห็นชัด ๆ ว่ามีแต่ป่ารก ๆ นี่ฉันคิดได้ไงว่าลุงจะพาเข้าหลังมหาลัย ฉันนี่โง่จริง ๆ ถ้าพี่เซบบ์มาช่วยไม่ทัน ไม่อยากจะคิดเล วันแรกก็มีเรื่องเลย น้องจะโดนด่ามั้ยนะPart: ชวนฝันฉันลืมตาตื่นขึ้นมาในห้องสี่เหลี่ยม ใช่ ที่นี่คือคอนโดของ..."ตื่นแล้วเหรอ"ฉันหันมองไปตามเสียง ก็พบกับร่างสูงที่คุ้นตา เดินพันผ้าเช็ดตัวผืนเดียวออกมาจากห้องน้ำ กล้ามนั่น ซิกแพคเป็นลูก ๆ นั่นเอือก!กลืนน้ำลายไม่รู้ตัวแต่เดี๋ยวนะ ทำไมเขาถึงมาอยู่ในห้องฉัน!!!พรึ่บ!ฉันลุกขึ้นนั่งตัวตรง ทำให้ผ้าห่มร่วงลงไปกองบนตัก เย็น ความรู้สึกแรก ความรู้สึกต่อมา โล่ง ฉันค่อย ๆ ก้มลงมอง"กรี๊ดดดดด" ฉันกรีดร้องเสียงดัง รีบดึงผ้าห่มขึ้นปิดร่างกายที่เปลือยเปล่าของตัวเอง นี่มันอะไร!"ทำอย่างกับฉันไม่เคยเห็น" เขาเหลือบมองฉันเล็กน้อย ขณะเดินเช็ดผมผ่านหน้าฉันไป"นายเข้ามาทำไม ออกไปเลยนะ!" ฉันไล่ไอ้คนตัวโต ที่เข้ามาในห้องคนอื่น ถึงจะเป็นอาหารตาชั้นดีก็เถอะ ก็ดูหุ่นเขาสิ นายแบบนิตยสารชัด ๆ"นี่เธอแกล้งจำไม่ได้ หรือจำไม่ได้จริง ๆ""จะ... จำ อะ ไร..." ฉันพูดทีละคำ พลางพยายามนึกฉึบ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆภาพในหัวเริ่มฉายเข้ามา เป็นฉาก ๆ"..." ฉันนิ่งอ้าปากค้าง เรื่องในหัวนี่ไม่ใช่ความจริงใช่มั้ยพรึ่บ!!ฉันเปิดผ้าห่มดูส่วนล่างของตัวเอง ล่อนจ้อน ไม่มีอะไรมาคลุม เปลือยเปล่า แถมยังรู้สึกถึงความระบมเล็กน้อยที่กลางใ
จุ๊บ จ๊วบ จ๊วบใจยกใจเย็นเชี่ยอะไรล่ะ ผมพุ่งเข้าไปครอบงำดอกไม้ตูมทั้งสองดอกนั้นด้วยปากและมือหนึ่งข้าง อีกข้างก็รั้งเอสบางไว้ไม่ให้หนีไปไหน"อือออ ซี๊ดดด" เสียงกระเส่าร้องครางอย่างมีอารมณ์ ทั้งเบียดเสียดหน้าอกให้ผมได้ดูดกินมากยิ่งขึ้นแม่งเอ๊ย ผมไม่สนอะไรอีกแล้วจ๊วบ จ๊วบผมดูดรุนแรงขึ้น ทำเอาร่างบางนั้น สั่นสะท้านไปทั้งตัว มือเล็กจิกหัวผมเพื่อระบายอารมณ์ ทั้งร้องครางเสียงดัง"อ่าาาา ซี๊ดดด"ในระหว่างนั้นผมก็ดึงร่างบางเข้ามาชิดกว่าเดิม จับเธอขึ้นคร่อมบนตัวผมไว้ สอดมือเข้าไปสำรวจภายในแพนตี้น้อยที่เธอสวมอยู่แม่ง! แฉะได้ที่สุด ๆ"อ่ะ อื้อออ" เธอเบือนหน้าส่งเสียงเมื่อผมส่งนิ้วเข้าไปสัมผัสเชี่ย!! ทำไมถึงคับแน่นขนาดนี้ นี่แค่นิ้วนะ แล้วถ้าเป็นไอ้นั่น... ยิ่งคิดก็ยิ่งมีอารมณ์ ยิ่งเล้าโลมเธอหนักขึ้น เปิดทางให้ผมได้เข้าไปง่าย ๆ"อ่ะ อ่าาาา" ร่างบางครางออกมาด้วยความเสียว มือเล็กจิกผมแน่นกว่าเดิม ทุกครั้งที่ขยับนิ้วเข้าออก"ซี๊ดดดด อ่าาา"ผมเงยหน้าขึ้นมองร่างบางที่มีสีหน้ายั่วยวน ไม่รู้ว่าเธอตั้งใจจะยั่วผม หรือว่าเพราะความเสียวซ่านที่ผมกำลังมอบให้กันแน่คงพร้อมแล้วสินะผมกระตุกยิ้มมุมปากเล็กน้อ
หลังจากคุยกับยัยชิม่อนเสร็จ ฉันนอนพลิกซ้ายขวาอยู่บนเตียง รู้สึกแปลก ๆ อย่างบอกไม่ถูก เดี๋ยวก็เพิ่มแอร์ ลดแอร์ ห่มผ้าก็ร้อน ไม่ห่มก็หนาว เหงื่อผุดขึ้นเต็มตัว ร่างกายฉันไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน"น้ำ! น้ำ!" ฉันลุกขึ้นรีบควานหาน้ำที่โต๊ะหัวเตียง แต่กลับว่างเปล่า ลืมไปว่าที่นี่ไม่ใช่บ้านตัวเองฉันลุกขึ้น จัดเสื้อผ้าตัวเองลวก ๆ แล้วเปิดประตูออกไป ถึงจะกลัวแต่ตอนนี้ฉันต้องการน้ำตื๊ดดดดดด! ตื๊ด! ตื๊ด!โอโห้!! อย่างกับในผับแน่ะ! เสียงเพลงดังทะลุแก้วหู ไม่ใช่ว่าในห้องไม่ได้ยินนะ แต่ไม่คิดว่าข้างนอกจะดังขนาดนี้ฉันยืนมองชายหญิงนับสิบที่กำลังดื่มและเต้นกันอย่างสนุก บ้างก็นั่งนัวเนียกอดฟัดกันตรงมุมต่าง ๆ นี่มันไม่ใช่คอนโดแล้ว ฉันเลิกสนใจพวกเขา เดินตรงไปที่ห้องครัวอย่างทุลักทุเล รู้สึกตาพร่าไปหมด แต่ก็มาถึงตู้เย็นจนได้ ฉันรีบเปิดมันออก แล้วควานหาน้ำเปล่าอึก! อึก! อึก!ฉันยกขวดกระดกอย่างกระหาย แต่ในจังหวะนั้น น้ำในมือฉันก็ถูกกระชากออกไปพรึ่บ!"เฮ้ย ๆ ใจเย็น เดี๋ยวได้ตายกันพอดี" เป็นชายผมสีทองนั่นเอง ที่แย่งน้ำฉันไป"ตายอะไรกันวะ" ชายรูปร่างสูงโปร่งที่ฉันไม่เคยเห็นหน้าเดินเข้ามา ถามด้วยความอยากรู้"
ก็ตามนั่นแหละ ฉันมาเรียนได้วันเดียวก็ได้อยู่ในแก๊งช้าง เอ๊ย เชอรี่ พวกมันตั้งกันใหม่แล้ว ก็ดีกว่าชื่อเดิมหลายเท่า ฉันไม่อยากทักท้วงอะไร เดี๋ยวได้กลับไปใช้ชื่อแก๊งช้าง ในแก๊งก็มี ฉัน ชาริส เชญ่า เพื่อนของเชญ่าที่อยู่คณะวิศวะ ชื่อแชมเปญ และเพื่อนของฉันที่อยู่คณะนิเทศชื่อ ชิม่อน สองคนหลังนี่ยังไม่รู้ว่าจะอยู่แก๊งเดียวกับพวกฉันมั้ย นัดเจอกันตอนเย็นนี่แหละ รอดูว่าจะยังไงเย็นวันนั้น ณ ร้านคาเฟ่ในมหาลัยพอทุกคนแนะนำตัวกันเสร็จ ก็นั่งมองหน้ากัน แบบไม่อยากเชื่อว่าพวกเราทั้งห้าคน จะชื่อขึ้นต้นด้วยชอช้างเหมือนกัน"งี้นะที่นัดพวกแกสองคนมา จะถามว่าจะอยู่แก๊งช้าง เอ๊ย! เชอรี่ กับพวกฉันมั้ย" ยัยเชญ่าพูดขึ้นพลางมองไปที่แชมเปญกับชิม่อน"เชอรี่?" แชมเปญพูด"อือ ก็พวกเราชื่อชอช้างเหมือนกันนี่ ถ้าพวกแกสอนคนไม่ได้เป็นเพื่อนของชวนฝันกับเชญ่า พวกเราไม่รับเข้าแก๊งหรอกนะจะบอกให้" ชาริสพูดอย่างโม้เลย แก๊งพึ่งก่อตั้ง พูดเหมือนเป็นแก๊งดังมีแต่คนอยากเข้างั้นแหละ"ฉันเข้า ๆ" ยัยชิม่อนยกมือขึ้น ทำหน้าจริงจัง"เยี่ยมเลย แกล่ะ" ชาริสยกโป้งให้ชิม่อน แล้วหันไปมองหน้าแชมเปญ"เค ๆ ฉันก็เข้า" แชมเปญพยักหน้าหงึกหงัก เหมือ
"ขอบคุณค่ะ" ฉันเอ่ยขึ้นจากที่เงียบอยู่นาน"โง่!!!" เขาตวาดฉัน"..." ฉันไม่ได้ตอบโต้เถียงกลับ ก็ครั้งนี้ฉันโง่จริง ๆ"ไม่รู้หรือไงว่ามันพาไปคนละเส้นทาง" น้ำเสียงเขาลดลงจากเมื่อครู่"ไม่รู้เส้นทาง" ฉันก้มหน้างุดตอบเสียงเบา"GPS ในโทรศัพท์ก็มี ทำไมไม่ดูวะ""ไม่คิดว่าจะเจอแบบนี้นี่ จะไม่นั่งแท็กซี่อีกแล้ว" ฉันพูดเสียงสั่นเครือ ยังรู้สึกกลัวไม่หาย ถ้าเกิดเขาไม่ตามมาป่านนี้ฉัน..."จิ๊!!!" เขาจิ๊ปากทำเสียงไม่สบอารมณ์ ก่อนจะหมุนพวงมาลัยเลี้ยวเข้าปั๊มน้ำมัน จอดหน้าร้านสะดวกซื้อ แล้วเปิดประตูเดินลงไปฉันมองตามแผ่นหลังกว้างที่หายเข้าไปในร้านสะดวกซื้อ ไม่คิดว่าคนที่ฉันต่อว่าด่า เขาจะช่วยชีวิตฉันมาอีกแล้ว นี่ฉันติดบุญคุณเขาเข้าแล้วอีกเหรอเนี่ยไม่นานเขาก็กลับขึ้นมาบนรถ จ้องหน้าฉัน คิ้วขมวดยุ่งก่อนจะเอาน้ำแข็งมาแตะ ๆ หน้าผากฉัน"อ่ะ เจ็บ!" ฉันสะดุ้งตกใจด้วยความเจ็บ นี่ฉันได้รับบาดเจ็บเหรอ ไม่ยักรู้มาก่อน แต่พอรู้แบบนี้ ก็รู้สึกเจ็บขึ้นมาทันทีเลย"ดู!" เขาปัดมือฉันออก พร้อมกับทำเสียงดุ"มันเจ็บ" ฉันพูดพลางเบ้หน้าด้วยความเจ็บ"ไม่ตายหรอก!" คิ้วเข้มขมวด หน้าตาดุชะมัด แต่ก็ยังหล่ออยู่ดี คนอะไรทำไมถึงหล
วันต่อมาฉันไม่รู้ว่าเมื่อวานเกิดอะไรขึ้นบ้าง เพราะหลังจากเข้ามาในห้อง ใส่หูฟังตัดเสียงรบกวน จัดของในกระเป๋าเสร็จ ฉันก็เผลอหลับไปตอนไหนไม่รู้ รู้สึกตัวอีกทีก็เช้าแล้ว ฉันรีบอาบน้ำแต่งตัวไปมหาลัย เพราะวันนี้มีรับน้องอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ ฉันก็รีบร้อนออกจากห้อง เป็นจังหวะเดียวกับห้องข้าง ๆ เปิดออกมา นี่มันจังหวะนรกชัด ๆ !!ฉันหยุดชะงัก มองร่างสูงที่สวมเพียงผ้าเช็ดตัวพันรอบเอวสอบ โชว์ส่วนบน ซิกแพคเอย กล้ามหน้าอกเอย โอ้วพระเจ้า!!"เกือบลืมว่ามีกาฝากอยู่ด้วย" เขาพ่นคำพูดหมา ๆ ออกจากปาก"สักวันกาฝากจะดูดเลือดให้ตาย" ฉันสวนกลับแทบจะทันที แล้วเดินเชิดหน้าออกจากห้องไอ้คนปากปีจอเอ๊ย!! หน้าตาก็ดี หุ่นก็ดี แต่ปากหมาโคตร! ทำไมพระเจ้าต้องให้หุ่นดี ๆ กับไอ้คนปากหมาด้วยนะ เสียดายของจริง ๆฉันก่นด่าเขาในใจจนกระทั่งลงลิฟต์มาถึงชั้นล่าง ฉันมองซ้ายขวา ก็พึ่งนึกขึ้นได้ว่านี่ไม่ใช่บ้านตัวเอง ต้องเดินทางไปมหาลัยยังไงก็ไม่รู้ รถเมล์ แท็กซี่ อะไรก็นั่งไม่เป็นสักอย่าง เพราะอยู่บ้านคุณย่าให้คนไปรับไปส่งตลอด"แท็กซี่ ก็คงไม่ยากอะไรหรอกมั้ง" ฉันพึมพำกับตัวเอง พลางเดินออกจากคอนโด ไปยังถนนที่มีรถวิ่งเต็มไปหมด ฉันก็เ
ณ เมืองใหญ่ที่วุ่นวาย ฉัน 'ชวนฝัน' กำลังเดินไปที่ห้อง 6008 ด้วยความประหม่า เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่ฉันมาเหยียบที่นี่...ตี่ ดี ดี ติ๊ด!ฉันแตะบัตรเปิดประตูเข้าไป กลิ่นหอมอ่อน ๆ แตะจมูกทันที ทำให้รู้สึกดี แต่ภาพตรงหน้านั่นทำเอาฉันยืนนิ่งช็อก!!ชายหญิงที่นัวเนียกันอยู่บนโซฟานั่น!ฉันเข้าผิดห้อง?ไม่!







