Mag-log inShare
5. จะไม่เสียใจใช่มั้ย NCนิดๆ
Petsa ng paglalathala:
2026-04-06 23:49:10หลังจากคุยกับยัยชิม่อนเสร็จ ฉันนอนพลิกซ้ายขวาอยู่บนเตียง รู้สึกแปลก ๆ อย่างบอกไม่ถูก เดี๋ยวก็เพิ่มแอร์ ลดแอร์ ห่มผ้าก็ร้อน ไม่ห่มก็หนาว เหงื่อผุดขึ้นเต็มตัว ร่างกายฉันไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน "น้ำ! น้ำ!" ฉันลุกขึ้นรีบควานหาน้ำที่โต๊ะหัวเตียง แต่กลับว่างเปล่า ลืมไปว่าที่นี่ไม่ใช่บ้านตัวเอง ฉันลุกขึ้น จัดเสื้อผ้าตัวเองลวก ๆ แล้วเปิดประตูออกไป ถึงจะกลัวแต่ตอนนี้ฉันต้องการน้ำ ตื๊ดดดดดด! ตื๊ด! ตื๊ด! โอโห้!! อย่างกับในผับแน่ะ! เสียงเพลงดังทะลุแก้วหู ไม่ใช่ว่าในห้องไม่ได้ยินนะ แต่ไม่คิดว่าข้างนอกจะดังขนาดนี้ ฉันยืนมองชายหญิงนับสิบที่กำลังดื่มและเต้นกันอย่างสนุก บ้างก็นั่งนัวเนียกอดฟัดกันตรงมุมต่าง ๆ นี่มันไม่ใช่คอนโดแล้ว ฉันเลิกสนใจพวกเขา เดินตรงไปที่ห้องครัวอย่างทุลักทุเล รู้สึกตาพร่าไปหมด แต่ก็มาถึงตู้เย็นจนได้ ฉันรีบเปิดมันออก แล้วควานหาน้ำเปล่า อึก! อึก! อึก! ฉันยกขวดกระดกอย่างกระหาย แต่ในจังหวะนั้น น้ำในมือฉันก็ถูกกระชากออกไป พรึ่บ! "เฮ้ย ๆ ใจเย็น เดี๋ยวได้ตายกันพอดี" เป็นชายผมสีทองนั่นเอง ที่แย่งน้ำฉันไป "ตายอะไรกันวะ" ชายรูปร่างสูงโปร่งที่ฉันไม่เคยเห็นหน้าเดินเข้ามา ถามด้วยความอยากรู้ "ก็ยัยนี่น่ะสิ ดื่มน้ำกูเกือบหมด" เขาพยักพเยิดมาที่ฉัน ที่ตอนนี้ยืนทรงตัวแทบไม่ไหวแล้ว ถ้าไม่จับโต๊ะด้านหน้าไว้ ฉันล้มไปตั้งนานแล้ว "น้ำ" ฉันพูดเสียงแหบ "แค่น้ำมึงจะหวงเหี้ยอะไร เอามานี่" ผู้ชายคนนั้นแย่งน้ำจากมือชายผมทอง แล้วยื่นให้ฉัน "ขอบคุณ" ฉันกล่าวขอบคุณเขา พลางยื่นมือไปรับ แต่ว่า.. หมับ!!! มือโตปริศนาคว้าหมับเข้าที่แขนฉัน "มึงใส่อะไรในน้ำ" น้ำเสียงเข้ม ๆ นี้ ฉันเงยหน้าขึ้นมองเจ้าของเสียง เขา ใช่เขาจริง ๆ "..." ชายผมทองไม่ตอบ เขาเพียงยักไหล่ท่าทางไม่รู้ไม่ชี้ "เชี่ยเอ๊ย!!!" เขาสบถคำหยาบออกมาเสียงดัง "ร้อน ร้อน น้ำ" ฉันยกมือพัดหน้าตัวเองที่ร้อนรุ่มไปหมด พร้อมกับเอ่ยขอน้ำ ฉันต้องการน้ำ "คืนนี้เล่นสนุกได้ยาว ๆ " เสียงของผู้ชายผมทอง ฉันไม่รู้หรอกว่าตอนนี้เขาทำสีหน้ายังไง เพราะตาฉันมันพร่าไปหมด ได้ยินแค่เสียง "สนุกกับผีน่ะสิ! มานี่" พี่เซบบ์สวนกลับไป แล้วกระชากแขนฉันลากกลับไปที่ห้อง "น้ำ" ฉันยังคงเรียกหาน้ำ "ลงไป เดี๋ยวไปเอามาให้" เขาจับฉันยัดลงอ่างจากุชชี่ พร้อมกับเปิดน้ำใส่อ่างแล้วเดินออกไปด้วยท่าทางรีบร้อน "หนาว" ฉันนั่งกอดตัวเองในอ่าง ไม่ได้ลุกไปไหน เพราะน้ำเย็น ๆ ที่ปะทะตัว มันทำให้ฉันรู้สึกดีขึ้น ได้สติกลับมา มองอะไรได้ชัดเจนขึ้น แอด~~~ ไม่นานเสียงเปิดประตูก็ดังขึ้น ก่อนที่ร่างโตจะปรากฏตรงหน้าฉัน "เอารีบดื่ม" เขายื่นน้ำขวดมาให้ ฉันรีบรับมาดื่มอย่างกระหาย กระดกหมดภายในครั้งเดียว "แช่อยู่ในนี้ห้ามไปไหน" เขาบอกด้วยสีหน้าเป็นกังวล "มันหนาว" ฉันมองสบตาคม บอกความรู้สึกตัวเอง แต่เพียงครู่ก็เปลี่ยนเป็น "ร้อน" มันรู้สึกร้อน ๆ หนาว ๆ กระสับกระส่ายไม่สบายตัว อย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน นี่ฉันเป็นอะไร "จิ๊! เดี๋ยวก็ดีขึ้น" part : เซบบ์ ผมยืนเฝ้าร่างบางที่นั่งไม่เป็นสุขในอ่าง แทนที่จะได้ออกไปสนุกกับเพื่อน ๆ ก็ยัยเด็กนี่น่ะสิ ดันไปกินน้ำที่มียาปลุกเซ็กซ์!! "ช่วยด้วย ช่วยด้วย" ร่างบางในอ่างร้องขอความช่วยเหลือ พลางพยายามยันตัวลุกขึ้น "เฮ้ย ๆ นั่งลงไป" ผมรีบดันตัวเธอนั่งลงตามเดิม เชี่ย! เอ๊ย เมื่อกี้ แม่ง! ผมสบถในใจเป็นชุด ก็เธอแม่งยังอยู่ในชุดนักศึกษา แถมตัวยังเปียกโชกอีก ลุกขึ้นมาแบบนั้น ก็ไม่ต่างอะไรกับเปลือยท่อนบนเลยนะสิ "ช่วยด้วย พี่เซบบ์ช่วยน้องด้วย" เธอส่ายหัวรัว ๆ พยายามลุกขึ้นมาหาผม "แม่งเอ๊ย!" ผมสบถออกมา แล้วก้าวลงไปในอ่างจากุชชี่ กอดรั้งร่างบางให้อยู่ในน้ำ จะได้ช่วยบรรเทาอาการทรมานที่เธอเป็นอยู่ "อือ พี่เซบบ์ น้องร้อน ร้อน ช่วยด้วย" เธอหมุนตัวหันมาหาผม ใบหน้าที่กำลังจะร้องไห้นั่น ชวนให้นึกถึง... "ถ้าฉันช่วย เธอจะเสียใจทีหลัง" ผมมองสบตาเธอ "ช่วยน้อง" เธอส่งสายตาอ้อนวอน ร่างกายเริ่มจะทนไม่ไหวแล้ว พรึ่บ!! จุ๊บ จ๊วบ ผมก้มปิดปากอวบอิ่มที่เอ่ยขอร้องนั่น ทำเอาเธอนิ่งอึ้งไป แต่ก็ชั่วครู่เท่านั้น มือที่ไม่รู้จะเอาไปวางไว้ตรงไหนตอนแรก ก็ยกขึ้นมาโอบกอดรอบคอผม แล้วจูบตอบเก้ ๆ กัง ๆ นี่คงไม่ใช่จูบแรกของเธอหรอกนะ พรึ่บ! ผมผละจูบออกแล้วจับตัวเธอหมุนกลับไป ดึงร่างบางเข้ามาชิดอก ใช้มือลูบไล้บีบขย้ำตรงดอกไม้ตูมที่ดูเกินตัวของเธอ เด็กนี่ซ่อนรูปชะมัด เห็นตัวเล็ก ๆ แต่ไม่เล็กเป็นไข่ดาวเลย "อือออ" เธอส่งเสียงทันทีที่ผมสัมผัส เพราะความต้องการเธอค่อย ๆ ถูกสนอง แม่งเอ๊ย ผมสบถในใจ ทั้งที่พยายามจะห้ามใจตัวเองไว้ แต่ถ้าจะขนาดนี้ ใครมันจะทนไหววะ ผมไม่ใช่พระอิฐพระปูนนะเว้ย จุ๊บ จ๊วบ ผมก้มลงจูบปากอวบอิ่มนั่นอีกครั้ง ทั้งที่เธอยังเอนพิงอกผมอยู่นั่นแหละ ส่วนมือก็ปลดกระดุมเสื้อนักศึกษาของเธอออก แล้วดึงบราของเธอขึ้นมากองบนเนินอก ปลดปล่อยหน้าอกที่เบียดเสียดกันนั้นออกมาสูดอากาศ เชี่ย! ใหญ่กว่าที่คิดอีก เต็มไม้เต็มมือสุด "อือออ พี่เซบบ์" พอผมผละจูบออก เธอก็เรียกชื่อผมเสียงกระเส่าทันที เสียงที่เต็มไปด้วยความต้องการ ปลุกเร้าอารมณ์ผู้ชายได้เป็นอย่างดี "จะไม่เสียใจใช่มั้ย" ผมมองสบตาหวานที่ปรือแทบจะปิด จุ๊บ จ๊วบ เธอไม่ตอบแต่โน้มคอผมลงไป ประกบปากจูบ นี่คือคำตอบของเธอสินะ จ๊วบ จ๊วบ ผมไม่คิดอะไรอีกต่อไป จูบเธออย่างดูดดื่ม ไม่อดทนอดกลั้นอะไรแม่งแล้ว "อือออ พี่เซบบ์" เธอมองสบตาผมพลางแอ่นหน้าอกขึ้น สายตาที่พร้อมจะแผดเผาทุกสิ่งของเธอมันช่างร้อนแรง แตกต่างจากปกติ "ใจเย็น" ผมบอกเธอทั้งที่ตัวเองก็ใจร้อนไม่ต่างจากเธอ ก็แม่งเซ็กซี่ขนาดนี้ ใครมันจะใจเย็นลง "อือ!!" เธอทำเสียงไม่พอใจ พลิกตัวหันมาเผชิญหน้ากับผม มือเล็กพยายามดึงทึ้งเสื้อผ้าตัวเองออก ผมมองร่างบางที่เปียกไปด้วยน้ำ เสื้อและบราตัวสวยที่กองอยู่บนอกค่อย ๆ หลุดออกเพราะฝีมือเธอ ทำให้เหลือเพียงส่วนล่างที่ปกคลุมร่างกาย ขาว อวบ อิ่ม น่า....
Pinakabagong kabanata
นายวิศวะร้ายกับยัยคู่หมั้น 7. ฉันก็ไม่อยากมีลูกเหมือนกันนั่นแหละ!!
Part: ชวนฝันฉันลืมตาตื่นขึ้นมาในห้องสี่เหลี่ยม ใช่ ที่นี่คือคอนโดของ..."ตื่นแล้วเหรอ"ฉันหันมองไปตามเสียง ก็พบกับร่างสูงที่คุ้นตา เดินพันผ้าเช็ดตัวผืนเดียวออกมาจากห้องน้ำ กล้ามนั่น ซิกแพคเป็นลูก ๆ นั่นเอือก!กลืนน้ำลายไม่รู้ตัวแต่เดี๋ยวนะ ทำไมเขาถึงมาอยู่ในห้องฉัน!!!พรึ่บ!ฉันลุกขึ้นนั่งตัวตรง ทำให้ผ้าห่มร่วงลงไปกองบนตัก เย็น ความรู้สึกแรก ความรู้สึกต่อมา โล่ง ฉันค่อย ๆ ก้มลงมอง"กรี๊ดดดดด" ฉันกรีดร้องเสียงดัง รีบดึงผ้าห่มขึ้นปิดร่างกายที่เปลือยเปล่าของตัวเอง นี่มันอะไร!"ทำอย่างกับฉันไม่เคยเห็น" เขาเหลือบมองฉันเล็กน้อย ขณะเดินเช็ดผมผ่านหน้าฉันไป"นายเข้ามาทำไม ออกไปเลยนะ!" ฉันไล่ไอ้คนตัวโต ที่เข้ามาในห้องคนอื่น ถึงจะเป็นอาหารตาชั้นดีก็เถอะ ก็ดูหุ่นเขาสิ นายแบบนิตยสารชัด ๆ"นี่เธอแกล้งจำไม่ได้ หรือจำไม่ได้จริง ๆ""จะ... จำ อะ ไร..." ฉันพูดทีละคำ พลางพยายามนึกฉึบ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆภาพในหัวเริ่มฉายเข้ามา เป็นฉาก ๆ"..." ฉันนิ่งอ้าปากค้าง เรื่องในหัวนี่ไม่ใช่ความจริงใช่มั้ยพรึ่บ!!ฉันเปิดผ้าห่มดูส่วนล่างของตัวเอง ล่อนจ้อน ไม่มีอะไรมาคลุม เปลือยเปล่า แถมยังรู้สึกถึงความระบมเล็กน้อยที่กลางใ
นายวิศวะร้ายกับยัยคู่หมั้น 6. ความต้องการ Nc+++
จุ๊บ จ๊วบ จ๊วบใจยกใจเย็นเชี่ยอะไรล่ะ ผมพุ่งเข้าไปครอบงำดอกไม้ตูมทั้งสองดอกนั้นด้วยปากและมือหนึ่งข้าง อีกข้างก็รั้งเอสบางไว้ไม่ให้หนีไปไหน"อือออ ซี๊ดดด" เสียงกระเส่าร้องครางอย่างมีอารมณ์ ทั้งเบียดเสียดหน้าอกให้ผมได้ดูดกินมากยิ่งขึ้นแม่งเอ๊ย ผมไม่สนอะไรอีกแล้วจ๊วบ จ๊วบผมดูดรุนแรงขึ้น ทำเอาร่างบางนั้น สั่นสะท้านไปทั้งตัว มือเล็กจิกหัวผมเพื่อระบายอารมณ์ ทั้งร้องครางเสียงดัง"อ่าาาา ซี๊ดดด"ในระหว่างนั้นผมก็ดึงร่างบางเข้ามาชิดกว่าเดิม จับเธอขึ้นคร่อมบนตัวผมไว้ สอดมือเข้าไปสำรวจภายในแพนตี้น้อยที่เธอสวมอยู่แม่ง! แฉะได้ที่สุด ๆ"อ่ะ อื้อออ" เธอเบือนหน้าส่งเสียงเมื่อผมส่งนิ้วเข้าไปสัมผัสเชี่ย!! ทำไมถึงคับแน่นขนาดนี้ นี่แค่นิ้วนะ แล้วถ้าเป็นไอ้นั่น... ยิ่งคิดก็ยิ่งมีอารมณ์ ยิ่งเล้าโลมเธอหนักขึ้น เปิดทางให้ผมได้เข้าไปง่าย ๆ"อ่ะ อ่าาาา" ร่างบางครางออกมาด้วยความเสียว มือเล็กจิกผมแน่นกว่าเดิม ทุกครั้งที่ขยับนิ้วเข้าออก"ซี๊ดดดด อ่าาา"ผมเงยหน้าขึ้นมองร่างบางที่มีสีหน้ายั่วยวน ไม่รู้ว่าเธอตั้งใจจะยั่วผม หรือว่าเพราะความเสียวซ่านที่ผมกำลังมอบให้กันแน่คงพร้อมแล้วสินะผมกระตุกยิ้มมุมปากเล็กน้อ
นายวิศวะร้ายกับยัยคู่หมั้น 5. จะไม่เสียใจใช่มั้ย NCนิดๆ
หลังจากคุยกับยัยชิม่อนเสร็จ ฉันนอนพลิกซ้ายขวาอยู่บนเตียง รู้สึกแปลก ๆ อย่างบอกไม่ถูก เดี๋ยวก็เพิ่มแอร์ ลดแอร์ ห่มผ้าก็ร้อน ไม่ห่มก็หนาว เหงื่อผุดขึ้นเต็มตัว ร่างกายฉันไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน"น้ำ! น้ำ!" ฉันลุกขึ้นรีบควานหาน้ำที่โต๊ะหัวเตียง แต่กลับว่างเปล่า ลืมไปว่าที่นี่ไม่ใช่บ้านตัวเองฉันลุกขึ้น จัดเสื้อผ้าตัวเองลวก ๆ แล้วเปิดประตูออกไป ถึงจะกลัวแต่ตอนนี้ฉันต้องการน้ำตื๊ดดดดดด! ตื๊ด! ตื๊ด!โอโห้!! อย่างกับในผับแน่ะ! เสียงเพลงดังทะลุแก้วหู ไม่ใช่ว่าในห้องไม่ได้ยินนะ แต่ไม่คิดว่าข้างนอกจะดังขนาดนี้ฉันยืนมองชายหญิงนับสิบที่กำลังดื่มและเต้นกันอย่างสนุก บ้างก็นั่งนัวเนียกอดฟัดกันตรงมุมต่าง ๆ นี่มันไม่ใช่คอนโดแล้ว ฉันเลิกสนใจพวกเขา เดินตรงไปที่ห้องครัวอย่างทุลักทุเล รู้สึกตาพร่าไปหมด แต่ก็มาถึงตู้เย็นจนได้ ฉันรีบเปิดมันออก แล้วควานหาน้ำเปล่าอึก! อึก! อึก!ฉันยกขวดกระดกอย่างกระหาย แต่ในจังหวะนั้น น้ำในมือฉันก็ถูกกระชากออกไปพรึ่บ!"เฮ้ย ๆ ใจเย็น เดี๋ยวได้ตายกันพอดี" เป็นชายผมสีทองนั่นเอง ที่แย่งน้ำฉันไป"ตายอะไรกันวะ" ชายรูปร่างสูงโปร่งที่ฉันไม่เคยเห็นหน้าเดินเข้ามา ถามด้วยความอยากรู้"
นายวิศวะร้ายกับยัยคู่หมั้น 4. ตั้งใจมารับ?
ก็ตามนั่นแหละ ฉันมาเรียนได้วันเดียวก็ได้อยู่ในแก๊งช้าง เอ๊ย เชอรี่ พวกมันตั้งกันใหม่แล้ว ก็ดีกว่าชื่อเดิมหลายเท่า ฉันไม่อยากทักท้วงอะไร เดี๋ยวได้กลับไปใช้ชื่อแก๊งช้าง ในแก๊งก็มี ฉัน ชาริส เชญ่า เพื่อนของเชญ่าที่อยู่คณะวิศวะ ชื่อแชมเปญ และเพื่อนของฉันที่อยู่คณะนิเทศชื่อ ชิม่อน สองคนหลังนี่ยังไม่รู้ว่าจะอยู่แก๊งเดียวกับพวกฉันมั้ย นัดเจอกันตอนเย็นนี่แหละ รอดูว่าจะยังไงเย็นวันนั้น ณ ร้านคาเฟ่ในมหาลัยพอทุกคนแนะนำตัวกันเสร็จ ก็นั่งมองหน้ากัน แบบไม่อยากเชื่อว่าพวกเราทั้งห้าคน จะชื่อขึ้นต้นด้วยชอช้างเหมือนกัน"งี้นะที่นัดพวกแกสองคนมา จะถามว่าจะอยู่แก๊งช้าง เอ๊ย! เชอรี่ กับพวกฉันมั้ย" ยัยเชญ่าพูดขึ้นพลางมองไปที่แชมเปญกับชิม่อน"เชอรี่?" แชมเปญพูด"อือ ก็พวกเราชื่อชอช้างเหมือนกันนี่ ถ้าพวกแกสอนคนไม่ได้เป็นเพื่อนของชวนฝันกับเชญ่า พวกเราไม่รับเข้าแก๊งหรอกนะจะบอกให้" ชาริสพูดอย่างโม้เลย แก๊งพึ่งก่อตั้ง พูดเหมือนเป็นแก๊งดังมีแต่คนอยากเข้างั้นแหละ"ฉันเข้า ๆ" ยัยชิม่อนยกมือขึ้น ทำหน้าจริงจัง"เยี่ยมเลย แกล่ะ" ชาริสยกโป้งให้ชิม่อน แล้วหันไปมองหน้าแชมเปญ"เค ๆ ฉันก็เข้า" แชมเปญพยักหน้าหงึกหงัก เหมือ
นายวิศวะร้ายกับยัยคู่หมั้น 3. รับน้อง+เพื่อนใหม่
"ขอบคุณค่ะ" ฉันเอ่ยขึ้นจากที่เงียบอยู่นาน"โง่!!!" เขาตวาดฉัน"..." ฉันไม่ได้ตอบโต้เถียงกลับ ก็ครั้งนี้ฉันโง่จริง ๆ"ไม่รู้หรือไงว่ามันพาไปคนละเส้นทาง" น้ำเสียงเขาลดลงจากเมื่อครู่"ไม่รู้เส้นทาง" ฉันก้มหน้างุดตอบเสียงเบา"GPS ในโทรศัพท์ก็มี ทำไมไม่ดูวะ""ไม่คิดว่าจะเจอแบบนี้นี่ จะไม่นั่งแท็กซี่อีกแล้ว" ฉันพูดเสียงสั่นเครือ ยังรู้สึกกลัวไม่หาย ถ้าเกิดเขาไม่ตามมาป่านนี้ฉัน..."จิ๊!!!" เขาจิ๊ปากทำเสียงไม่สบอารมณ์ ก่อนจะหมุนพวงมาลัยเลี้ยวเข้าปั๊มน้ำมัน จอดหน้าร้านสะดวกซื้อ แล้วเปิดประตูเดินลงไปฉันมองตามแผ่นหลังกว้างที่หายเข้าไปในร้านสะดวกซื้อ ไม่คิดว่าคนที่ฉันต่อว่าด่า เขาจะช่วยชีวิตฉันมาอีกแล้ว นี่ฉันติดบุญคุณเขาเข้าแล้วอีกเหรอเนี่ยไม่นานเขาก็กลับขึ้นมาบนรถ จ้องหน้าฉัน คิ้วขมวดยุ่งก่อนจะเอาน้ำแข็งมาแตะ ๆ หน้าผากฉัน"อ่ะ เจ็บ!" ฉันสะดุ้งตกใจด้วยความเจ็บ นี่ฉันได้รับบาดเจ็บเหรอ ไม่ยักรู้มาก่อน แต่พอรู้แบบนี้ ก็รู้สึกเจ็บขึ้นมาทันทีเลย"ดู!" เขาปัดมือฉันออก พร้อมกับทำเสียงดุ"มันเจ็บ" ฉันพูดพลางเบ้หน้าด้วยความเจ็บ"ไม่ตายหรอก!" คิ้วเข้มขมวด หน้าตาดุชะมัด แต่ก็ยังหล่ออยู่ดี คนอะไรทำไมถึงหล
นายวิศวะร้ายกับยัยคู่หมั้น 2. เกือบไปแล้ว
วันต่อมาฉันไม่รู้ว่าเมื่อวานเกิดอะไรขึ้นบ้าง เพราะหลังจากเข้ามาในห้อง ใส่หูฟังตัดเสียงรบกวน จัดของในกระเป๋าเสร็จ ฉันก็เผลอหลับไปตอนไหนไม่รู้ รู้สึกตัวอีกทีก็เช้าแล้ว ฉันรีบอาบน้ำแต่งตัวไปมหาลัย เพราะวันนี้มีรับน้องอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ ฉันก็รีบร้อนออกจากห้อง เป็นจังหวะเดียวกับห้องข้าง ๆ เปิดออกมา นี่มันจังหวะนรกชัด ๆ !!ฉันหยุดชะงัก มองร่างสูงที่สวมเพียงผ้าเช็ดตัวพันรอบเอวสอบ โชว์ส่วนบน ซิกแพคเอย กล้ามหน้าอกเอย โอ้วพระเจ้า!!"เกือบลืมว่ามีกาฝากอยู่ด้วย" เขาพ่นคำพูดหมา ๆ ออกจากปาก"สักวันกาฝากจะดูดเลือดให้ตาย" ฉันสวนกลับแทบจะทันที แล้วเดินเชิดหน้าออกจากห้องไอ้คนปากปีจอเอ๊ย!! หน้าตาก็ดี หุ่นก็ดี แต่ปากหมาโคตร! ทำไมพระเจ้าต้องให้หุ่นดี ๆ กับไอ้คนปากหมาด้วยนะ เสียดายของจริง ๆฉันก่นด่าเขาในใจจนกระทั่งลงลิฟต์มาถึงชั้นล่าง ฉันมองซ้ายขวา ก็พึ่งนึกขึ้นได้ว่านี่ไม่ใช่บ้านตัวเอง ต้องเดินทางไปมหาลัยยังไงก็ไม่รู้ รถเมล์ แท็กซี่ อะไรก็นั่งไม่เป็นสักอย่าง เพราะอยู่บ้านคุณย่าให้คนไปรับไปส่งตลอด"แท็กซี่ ก็คงไม่ยากอะไรหรอกมั้ง" ฉันพึมพำกับตัวเอง พลางเดินออกจากคอนโด ไปยังถนนที่มีรถวิ่งเต็มไปหมด ฉันก็เ
นายวิศวะร้ายกับยัยคู่หมั้น 1. ภาพบาดตา
ณ เมืองใหญ่ที่วุ่นวาย ฉัน 'ชวนฝัน' กำลังเดินไปที่ห้อง 6008 ด้วยความประหม่า เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่ฉันมาเหยียบที่นี่...ตี่ ดี ดี ติ๊ด!ฉันแตะบัตรเปิดประตูเข้าไป กลิ่นหอมอ่อน ๆ แตะจมูกทันที ทำให้รู้สึกดี แต่ภาพตรงหน้านั่นทำเอาฉันยืนนิ่งช็อก!!ชายหญิงที่นัวเนียกันอยู่บนโซฟานั่น!ฉันเข้าผิดห้อง?ไม่!
Maaari mong magustuhan
ประธานร้ายพ่ายรักยัยเด็กเลี้ยง
ชีสเค้ก89158.9K viewsหกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า
เจียงจื่อหยา359.2K viewsHot Love ของรักท่านประธาน
ณดารินทร์366.2K viewsท่านรองฯร้อนแรง
กาแฟหอมกรุ่น641.8K viewsThe Host’s Beloved คนโปรดของโฮสต์
Molin-T42 viewsเผลอรักหมดใจให้กับเจ้านายแบดบอย (อ่านฟรี)
Molin-T127 viewsคลั่งรักเด็กยี่สิบ
เม็ดขนุน214 viewsCherish you ขอรักหน่อยได้หรือเปล่า?
SUNISAYOK45 views
