บททั้งหมดของ Bad guy อ้อมรักขุนแผน: บทที่ 21 - บทที่ 30

วันต่อมา เวลา 09.55 น.“ทำไรคะ” ฉันลืมตามองเบื้องหน้า พี่ทรายกำลังนั่งจ้องหน้าฉัน“มองแฟนหลับ น่ารักดี”“แอบถ่ายรูปอ้อมหรือเปล่า” เพราะในมือของพี่ทรายมีโทรศัพท์มือถือ“แอบถ่ายแค่ตอนหลับเอง ก็อ้อมหลับน่ารักดี พี่จะเอาไปตั้งหน้าจอ” พี่ทรายกดรูปให้ฉันดูและกดตั้งเป็นภาพหน้าจอเรียบร้อย มือถือเครื่องนี้ฉันเอาเงินเก็บไปซื้อมาให้พี่ทราย เอาไว้ให้เขาติดต่อหาฉันเผื่อเกิดอะไรขึ้นมาเวลาที่ฉันไปเรียน“ตื่นมาก็โดนชมแบบนี้ อ้อมก็เขินเป็นนะคะ” ใครกันจะไม่เขิน พี่ทรายเนี่ยใบหน้าและหุ่นของเขาถูกจัดรวมในคอลเลกชันหนุ่มหล่อขึ้นหิ้งเชียวนะ“ก็แฟนพี่สวยแล้วก็น่ารักจริง ๆ นิครับ”“พอเลยค่ะ นี่กี่โมงแล้ว ไม่รีบไปร้านเหรอ เดี๋ยวพี่โยดุนะ”“กำลังจะไปครับ ก็เลยจะมาขอกำลังใจจากแฟนก่อน”“กำลังใจอะไรคะ แล้วนี่พี่ได้กินข้าวหรือยัง เมื่อคืนอ้อมเพลียเช้านี้เลยตื่นสาย” ฉันขยับตัวลุกขึ้นนั่ง“พี่ต้มมาม่ากินแล้วครับ” พี่ทรายตอบพร้อมกับยิ้มกริ่ม“ยิ้มอะไรคะพี่ทราย”“เขินรอไงครับ”“เขินรออะไรคะ”“ขอกำลังใจด้วยการหอมแก้มพี่หน่อยครับ” พี่ทรายเอามือวางค้ำที่เตียงนอน เขาที่นั่งอยู่พื้นชันเข่าเขย่งตัวขึ้นมา และเอียงแก้มมาให้ฉัน

กระทั่งมีเสียงรถเบรกดังเอี๊ยด และเสียงผู้ชายตะโกนว่า “ทำเหี้ยอะไรกัน!”ฉันจำได้มันเป็นเสียงของพี่เปลวจากนั้นก็มีเสียงกรีดร้องของผู้หญิงพร้อมร่างของผู้หญิงล้มลงข้างฉันทีละคน จนมาถึงคนสุดท้ายคือพี่ผักกาด ฉันเห็นพี่เปลวเดินไปหยุดตรงหน้าของพี่ผักกาด พี่เปลวยืนมองอยู่ครู่หนึ่งเพี๊ยะ!เสียงฝ่ามือของพี่เปลวฟาดที่แก้มของพี่ผักกาดอย่างเต็มแรง“มึงข้ามเส้นกู” คือคำพูดของพี่เปลวก่อนจะผลักพี่ผักกาดล้มลงกองกับพื้น จากนั้นพี่เปลวรีบก้มลงเก็บของที่เป็นของฉันก่อนจะเดินเข้านั่งตรงหน้า ถอดเสื้อช็อปมาคลุมให้ฉัน“น้องอ้อมรักเจ็บมากไหมครับ” น้ำเสียงที่พูดต่างกับเมื่อครู่ลิบลับ“อ้อมอยากกลับบ้านค่ะ” ตอนนี้สิ่งที่รับรู้คือสายตาของคนที่เดินผ่านไปมา ผู้คนเริ่มหนาแน่นขึ้นจนน่าอาย เพราะคนที่ไม่รู้เรื่องอะไรก็คงด่วนสรุปไปว่าตบตีกันแย่งผู้ชาย“เดี๋ยวพี่ไปส่งนะครับคนดี” พี่เปลวพยุงฉันให้ลุกขึ้นยืน“คนดีเหี้ยอะไร มึงตาถั่วเหรอไอ้เปลว อีเด็กนี่มันก็แค่กะหรี่ มึงเห็นกะหรี่ดีกว่าอีผักเหรอ” เพื่อนของพี่ผักกาดตะโกนด่าฉันเสียงดังลั่น เน้นย้ำชัด ๆ กับคำว่า ‘กะหรี่’“หุบปาก! พวกมึงเตรียมตัวขึ้นโรงพักได้เลย กูจะพาน้องไปแจ

พี่ทรายเดินกลับมานั่งที่พื้นตรงหน้าของฉัน จากนั้นก็หยิบอุปกรณ์ทำแผลในกล่องปฐมพยาบาลที่พี่โยเป็นคนหามา มาทำแผลให้ฉัน“ไปหาหมอกันเนอะ” พี่ทรายเริ่มเอาสำลีชุบน้ำเกลือและเอ่ยชวนฉันไปหาหมอด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยน“ไม่เอาค่ะ อ้อมไม่อยากไป”“ถ้าไม่อยากไปก็เลิกร้องไห้ได้แล้วนะครับคนเก่งของพี่ พี่เห็นน้องร้องแล้วพี่ช่วยอะไรไม่ได้สักอย่าง มันทำให้พี่สมเพชตัวเอง ที่เป็นแฟนที่ไม่ได้เรื่องอะไรเลย”“ไม่นะคะ เรื่องนี้ไม่ได้เกี่ยวกับพี่ทรายเลย”“เกี่ยวสิ เพราะแค่ไปรับไปส่งอ้อมที่มอพี่ยังทำไม่ได้ แล้วยังปากดีว่าจะดูแลให้ดีที่สุด สุดท้ายก็ทำไม่ได้สักอย่าง พี่มันดีแต่ปาก”“เลิกชวนอ้อมดราม่าได้แล้วไอ้ทราย รีบทำแผลเถอะ ทำเสร็จอ้อมมันจะได้พักผ่อน” พี่โยท้วง และหันไปพูดกับพี่เปลวว่า “ขอบใจน้องมากนะที่พาน้องสาวของพี่มาส่ง ไม่มีอะไรแล้วพวกน้องกลับเลยก็ได้นะ ทางนี้เดี๋ยวพวกพี่จัดการเอง”“เอาแบบนั้นเหรอคะ” พี่น้ำนิ่งถาม“อืม ก่อนที่หน้าหล่อ ๆ ของเพื่อนน้องจะมีรอยเพิ่ม พี่ว่ารีบกลับดีกว่า” พี่โยพูด“เอาไงอะเปลว อยากได้รอยเพิ่มอีกปะ” พี่น้ำนิ่งหันไปถามเพื่อน“พี่ขอโทษอีกครั้งนะอ้อมรัก พี่สัญญาว่าจะไม่ให้เรื่องแบบนี

จากนั้นเราสองคนนั่งกินข้าวด้วยกัน และตบท้ายด้วยขนมหวานที่ฉันทำ พี่ทรายกินไปเยอะมาก เขาบอกว่าชอบมาก ๆ ด้วยตอนนี้เวลา 20.23 พี่ทรายเลิกงานช้าค่ะ ติดลูกค้า เพิ่งจะเสร็จและกลับมากินข้าวนี่แหละ“อ้อมว่าอ้อมอาบเองได้แล้วนะคะ” เราสองคนกำลังตกลงกันเรื่องอาบน้ำของฉัน ที่ผ่านมานั้นพี่ทรายเป็นคนอาสาเช็ดตัวให้ฉันเขาให้ฉันเลือกระหว่างอาบน้ำกับเช็ดตัว โดยที่เขาจะเป็นช่วยเอง ซึ่งฉันเลือกเช็ดตัวมาตลอดไง และฉันก็ได้เข้าใจอารมณ์พี่ทรายในตอนนั้นเลยล่ะ หมายถึงตอนที่ฉันเคยดูแลเขาน่ะนะ“ก็ได้ครับ เดี๋ยวพี่ยืนรอหน้าห้องน้ำ ห้ามล็อคประตูเด็ดขาด” พี่ทรายเอาผ้าเช็ดตัวมาพาดที่บ่า และถอดเสื้อให้ฉันที่ยืนอยู่“อ้อมว่าอ้อมถอดเองได้แล้วนะคะ” ฉันรีบดึงเสื้อลง“แขนยังไม่หายดี พี่ไม่อยากให้อ้อมฝืน” พี่ทรายมองหน้าฉันนิ่ง ๆ และคือฉันต้องยอมโป๊ต่อหน้าพี่เขาอีกแล้ว“พี่รอหน้าห้องน้ำนะครับ” พี่ทรายเดินเข้ามาส่งฉันในห้องน้ำและเดินออกไปรอหน้าห้องน้ำโดยที่ปิดแง้มประตูเอาไว้ทุกอย่างมันเหมือนจะราบรื่น แต่มันไม่ใช่อย่างที่ฉันคิดไง เมื่อไฟฟ้าที่ไม่เคยดับมานานมากแล้ว แต่วันนี้กลับดับแบบไม่มีปี่มีขลุ่ยอะไรเลย และเพราะความตกใจทำใ

“ปล่อยมัน” ป้าสั่งให้ชายสองคนปล่อยฉัน“กูจะจัดการมึงยังไงดีฮะ อีหลานไม่รักดี กูบอกมึงแล้วใช่ไหม กูพร่ำบอกมึงตลอดเรื่องผู้ชายเนี่ย มึงก็บอกตลอดว่ายังอยากเรียน อยากทำงาน อีตอแหล อีหลานชั่ว!”ตุบ!ป้าผลักฉันเซถลาล้มลงกองกับพื้น จากนั้นป้าเดินปรี่เข้ามากระทืบฉันซ้ำ ทำอย่างกับฉันไม่ใช่คน“ป้า...อ้อมขอนะจ๊ะ สั่งให้คนของป้าหยุดเถอะ พี่ทรายเขาเจ็บมากแล้ว ฮือ... ป้าจะทำอ้อมยังไงก็ได้ แต่ช่วยหยุดทำร้ายพี่ทรายเถอะนะ” ฉันเพิ่งจะเข้าใจ เพิ่งเข้าใจในวันนี้ว่าการที่เรารักใครมาก ๆ เราจะลืมห่วงตัวเอง ลืมทุกอย่างและสนใจแต่เขาคนเดียว“อีอ้อม!!!” ป้าพริตาร้องออกมาเสียงดังลั่นเมื่อแกมองที่หว่างขาของฉัน ป้าเหมือนโกรธมากกว่าเดิมหลายเท่าป้ายกเท้ามาเหยียบที่หน้าท้องของฉัน “มึงท้องเหรออีอ้อม มึงท้องเหรอฮะ! มึงกล้าปล่อยตัวให้ผู้ชายเหรออีอ้อม อีหลานเลว!”ท้องเหรอ?จะเป็นไปได้ยังไงในเมื่อฉันกินยาคุม ยังไม่ทันที่ฉันจะได้คิดอะไรไปมากกว่านั้น เท้าของป้าพริตากระทืบลงที่หน้าท้องของฉันซ้ำ ๆ ฉันพยายามจะดิ้นหนี แต่เหมือนคนของป้าพริตาจะรู้จึงเดินมากดแขนกดขาของฉันไว้ ทำให้ฉันหมดหนทางหลบหลีกเท้าของป้า“อ้อม...” พี่ทรายพยาย