All Chapters of My Revenge Against Mr. CEO: Chapter 11 - Chapter 20

Unang Araw ng Paglilitis – UmagaNakaupo ako sa witness stand. Sa harapan ko ay si Prosecutor Reyes, nakangiti nang bahagya — hindi para sa akin, kundi para sa hustisya. Sa aking kaliwa ay si Judge Dela Cruz, nakikinig nang mabuti. Sa aking kanan ay ang mesa ni Tony Chan, kung saan nakaupo siya kasama ang kanyang tatlong abogado.At sa likuran ko, sa gallery, nakaupo si Wei Long. Hindi ko siya nakikita, pero alam kong nandiyan siya. Ang kanyang presensya ay parang pader na nagpoprotekta sa akin kahit na hindi siya pwedeng magsalita."Testigo," sabi ni Prosecutor Reyes. "Pakibahagi sa korte kung ano ang nangyari noong gabing iyon — ang gabing pinaslang ang iyong pamilya."Huminga ako nang malalim."Limang taon na ang nakalipas, Your Honor," sinimulan ko, "nakatira kami sa isang maliit na bahay sa labas ng lungsod. Ang tatay ko ay may maliit na tindahan. Ang nanay ko ay nagtitinda ng pagkain sa palengke. Ang kapatid kong si Junjun ay walong taong gulang pa lamang."Tumigil ako sandali.

CHAPTER 13Isang taon matapos ang pagbubukas ng foundationPumasok ako sa opisina ng foundation ng alas-otso ng umaga. Sa aking desk ay may isang sulat — walang pangalan ng nagpadala.Binuksan ko ito."Ms. Leng Weiwei,Gusto ko sanang humingi ng tulong. Ang aking pamilya ay tinatakasan ang isang illegal na nagpapautang. Tatlong buwan na kaming hindi nakakabayad. Ngayong linggo, sinabi nila na kung hindi kami magbabayad, may mangyayari raw sa aking anak.Wala na kaming mapuntahan. Nabasa ko ang tungkol sa inyong foundation. Kayo lang ang aming pag-asa.Maaari ba kaming makipagkita sa inyo?Lumalaban,Maria Santos"*Tinawagan ko ang numero sa sulat."Maria?""Opo?" Umiiyak siya."Ako po si Leng Weiwei mula sa foundation. Nabasa ko po ang inyong sulat. Pwede po tayong magkita ngayong hapon.""Salamat po. Salamat po."---Hapon ng araw na iyonNagkita kami ni Maria sa isang maliit na kainan malapit sa aming opisina. Siya ay isang babaeng nasa kwarenta, payat, at tila hindi na makatulog sa

CHAPTER 15Tatlong buwan matapos ang pagbisita sa tabing-dagatTahimik ang umaga sa opisina ng foundation. Nag-aayos ako ng mga papeles para sa limang bagong pamilyang tutulungan namin ngayong linggo. Si Maria ay nasa kabilang kwarto, kausap ang isang biktima sa telepono.Biglang bumukas ang pinto.Si Wei Long. Hindi siya kumakatok kapag pumapasok — pero ngayon, iba ang kanyang mukha. Maputla. Namumutla."Weiwei," sabi niya. "May problema.""Ano po iyon?""Nakatakas si Tony Chan."Nawala ang lahat ng kulay sa paligid ko."Paano?""Kagabi. Sa tulong ng dalawang guwardiya na binayaran niya. Nasa labas pa rin siya ng bansa — pero hindi natin alam kung saan.""Bakit ngayon mo lang sinabi?""Kakatawag lang ni General Alvarez. Ayaw niyang kumalat ang balita. Baka mag-panic ang mga tao.""Anong gagawin natin?""Pupunta tayo sa pulis ngayon. Kailangan nating mag-usap."---Sa himpilan ng pulisNandoon sina General Alvarez, Prosecutor Reyes, at ilang matataas na opisyal. Lahat sila ay seryoso.

Kabanata 17Anim na buwan matapos lumipat kay Wei LongTahimik ang aming buhay. Hindi perpekto, ngunit payapa. Tuwing umaga, gumigising ako sa tabi ni Wei Long. Si Aling Rosa ay nasa kusina, nagluluto ng almusal. Ang foundation ay tumatakbo nang maayos sa ilalim ni Maria.Ngunit hindi lahat ng araw ay magaan.Isang hapon, habang nasa opisina ako ng foundation, may pumasok na babae. Hindi ko siya kilala. Nakasuot siya ng simpleng damit, ngunit may dala siyang mamahaling bag."Ms. Leng Weiwei?" tanong niya."Opo. Sino po kayo?""Ako si Vanessa. Dating kasintahan ni Wei Long."Tumigil ang mundo ko sandali."Ano po ang kailangan ninyo?""Gusto lang kitang makilala. At gusto kitang bigyan ng babala."Umupo siya sa harapan ko."Anong babala?""Si Wei Long ay hindi siya tumatagal sa isang relasyon. Noong kami pa, akala ko siya na. Pero bigla na lang siyang nawala. Walang paalam. Walang paliwanag.""Bakit ko kayo paniniwalaan?""Wala akong dahilan para magsinungaling sa iyo. Hindi kita kilala

Kabanata 19Isang buwan matapos naming makuha ang listahan mula kay Victor, halos lahat ng tauhan ni Tony Chan ay nakulong na. Ang iba ay sumuko nang kusa. Ang iba ay nakatakas pa rin. Pero alam naming hindi na sila makakabalik. Wala na ang amo nila. Wala na ang pera. Wala na ang proteksyon.Si Aling Rosa ay nakalabas na ng ospital. Nasa bahay na namin siya pansamantala. Hindi na siya makapagsalita nang maayos, pero gumagalaw na siya nang kaunti. Tuwing umaga, tinutulungan ko siyang maligo at kumain.Isang araw, may dumating na sulat sa aming apartment. Walang pangalan ng nagpadala. Walang return address.Binuksan ko ito."Ms. Leng Weiwei at Mr. Wei Long,Gusto kong makipagkita sa inyo. Hindi na ako natatakot. Oras na para harapin ko ang ginawa ko.Si Victor"Nagtinginan kami ni Wei Long.Trap kaya ito? tanong ko.Hindi ko alam. Pero kung gusto niyang makipagkita, ibig sabihin may gusto siyang sabihin.Paano kung may kasama siyang iba?Dadalhin natin si General Alvarez.Tumawag kami k