Semua Bab My Revenge Against Mr. CEO: Bab 1 - Bab 4

Isang Taon MakalipasAng hanging dumaan sa bintana ng maliit kong apartment ay malamig pero hindi sapat para patigilin ang init ng galit na nanatili sa aking dibdib sa loob ng isang taon. Tumayo ako sa harap ng salamin at tinitigan ang babaeng nakaharap sa akin. Hindi na siya si Leng Weiwei. Ang babaeng iyon ay namatay kasama ng kanyang pamilya sa gabing walang buwan at walang hustisya. Ang nakatayo ngayon ay isang multo na may bagong pangalan, bagong mukha, at isang misyon lamang: paghihiganti.Inayos ko ang aking buhok—mas maikli na ito ngayon, hanggang balikat lamang, maayos at propesyonal. Ang aking mga damit ay hindi na ang murang tela na nakasanayan ko mula sa palengke. Nakasuot ako ng puting blusa na may tamang fit at itim na palda na hanggang tuhod. Simple. Malinis. Hindi halatang naghihiganti. Iyon ang gusto ko. Ang maging invisible hanggang sa huling sandali.Sa mesa sa tabi ko ay nakalatag ang mga dokumentong nagkakahalaga ng lahat ng aking ipon sa nakaraang taon. Ang bagon

Isang buwan na akong empleyado ni Wei Long.Sa loob ng tatlumpung araw na iyon, wala akong ibang ginawa kundi magmasid, magplano, at maghintay. Tinutukan ko ang bawat galaw ng CEO. Ang kanyang mga meeting, ang kanyang mga desisyon, ang kanyang mga kahinaan. At unti-unti, may napapansin ako na hindi ko inaasahan.Si Wei Long ay hindi katulad ng kanyang ama.Sa isang buwan kong pananatili sa Wei Corporation, wala akong nakitang anumang senyales ng pang-aabuso sa kapangyarihan. Hindi siya sumisigaw sa mga empleyado. Hindi siya nananakot. Hindi siya gumagamit ng salapi para makuha ang gusto niya. Sa katunayan, mas madalas ko pa siyang makita na tumutulong sa mga tauhan niya kaysa sa pag-uutos.Ngunit hindi sapat iyon para patawarin ko siya. Ang apelyido niya ay Wei. Ang dugo niya ay dugo ng pumatay sa pamilya ko. Iyon ang paulit-ulit kong sinasabi sa sarili tuwing nararamdaman ko ang hindi dapat maramdaman.---Martes, 10:00 ng umaga.Nagkaroon ng emergency meeting ang buong executive tea