All Chapters of เหนือเกมรัก (Black Love): Chapter 131 - Chapter 140

ขนมผิงสามารถอ่านความคิดเห็นที่มีต่อเพลงของเธอได้ตลอดทั้งวัน เลื่อนจนนิ้วเมื่อยแต่ก็รู้สึกอิ่มใจ จังหวะเวลาและโอกาสเป็นสิ่งที่สำคัญพอๆ กับฝีมือ หากเมล็ดพันธุ์งดงามถูกหว่านไม่เป็นที่ ดินแล้งไร้ฝน จะมีวันออกดอกผลหรือหลังการโต้เถียงที่เหน็ดเหนื่อย ผู้พิพากษาก็นัดให้มาฟังผลพร้อมกันในอีกสามวัน เมื่อกลับมาถึงคฤหาสน์ก็เป็นเวลาเย็นแล้ว เคย์เดนยังไม่เลิกงาน ขนมผิงจึงเปลี่ยนชุดแล้วเข้าครัวไปช่วยป้าอุ่น เธอไม่ค่อยได้ทำอะไร หยิบจับเพียงเล็กน้อยเท่านั้น ครั้นเขากลับมาก็ทานอาหารด้วยกันก่อนจะขึ้นห้องนอน“เคย์คะ วันพรุ่งนี้ตอนเย็นเคย์เลิกงานเร็วขึ้นได้ไหมคะ ผิงจะพาไปดูละครเวทีค่ะ” เขาเป็นผู้สนับสนุนรายใหญ่เชียว ชวนก่อน เผื่อประทับใจจนปีต่อไปช่วยเรื่องงบประมาณอีก“อยากไปก็ไป”เธอซื้อตั๋วให้เขาเรียบร้อย คิดเอาไว้ว่าหากไม่ไปจะเอาให้คนอื่น ตกลงแล้วถือว่าคว้าโอกาสไว้ได้ พวกเขาพักผ่อน วันต่อมาหลังเลิกงานก็เดินทางไปยังสถานที่จัดการแสดง ผู้คนเนืองแน่น มีนักศึกษามากมายรอเข้าร่วม เมื่อถึงเวลาขนมผิงก็พาเคย์เดนไปหาที่นั่ง รูปลักษณ์ของเขาโดดเด่น แม้จะมาสายเพื่อไม่ให้ตกเป็นเป้าสายตา แต่ยังไงก็หลบไม่พ้นอยู่ดี“เดี๋

“ไม่ต้องรีบก็ได้ แต่ถ้าเดือนหน้ามีข่าวดี พ่อคงตายตาหลับ หนูเข้าใจหัวอกคนแก่ใช่ไหม ลูกสามคนโตแล้วก็เถียงไม่ตกสักคำ ถ้ามีหลานคงจะเยียวยาได้มากกว่านี้” นายท่านโทนี่น่าสงสาร พร่ำบ่นขึ้นมาแต่ละคำ ล้วนเหมือนฝากฝังให้ขนมผิงรีบมีเจ้าแสบคนใหม่เร็วๆ“ผิงเข้าใจค่ะ แต่ถ้าหมดสัญญาแล้วผิงยังไม่ท้อง ผิงก็ขอโทษด้วยนะคะ”แครอลปิดปากหลุบตาต่ำ ส่วนนายท่านโทนี่ยกมือกุมขมับ ปุบปับพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย ดูแปลกๆ หรือจะคิดมากไปเอง“พ่อสามารถต่อสัญญาได้ ถ้าหนูขนมผิงยินดี พ่อจะหาหมอเก่งๆ มาช่วย”“แต่ถ้าพี่ขนมผิงไม่ต่อสัญญา พี่เคย์เดนก็จะน่าสงสารมากเลยค่ะ คงไม่ยอมแต่งงานใหม่แล้ว โสดและโดดเดี่ยว แค่คิดว่าจะเป็นอย่างนั้น แคลก็อดเศร้าไม่ได้เลย”“ผิงจะพยายามนะคะ ถ้ามีอาการผิดปกติจะรีบแจ้งเลยค่ะ”ขนมผิงรับปากส่งๆ ในใจตงิดไม่รู้สึกว่าเคย์เดนน่าสงสาร คนอย่างเขามีหรือจะยอมโสดและโดดเดี่ยว ที่พูดมานั้นตรงกันข้ามเลย ครบสัญญาหนึ่งปียังไงก็มีเมียใหม่ ผู้หญิงรอต่อแถวยาวตั้งแต่ปากซ้ายยันท้ายซอยด้วยซ้ำ รันทดตรงไหน?นายท่านโทนี่กับแครอลพูดคุยกับขนมผิงสักพักก่อนค่อยกลับ หลังฝากฝังให้ลูกสะใภ้ใหญ่ดูแลตัวเองเสร็จ นายท่านโทนี่ก็กล

ลาน่าขัดขึ้นมากลางคัน หล่อนส่งสูทให้ป้าอุ่นพร้อมกับเกาะแขนเคย์เดน ตอนวัยรุ่นก็สนิทสนมกันอย่างนี้ อาจจะห่างหายหน่อยช่วงที่เขาติดคุก สถานการณ์ปกติแล้ว ควรกลับเข้าที่เข้าทางเหมือนเดิม ผู้ชายแววตาเย็นชาไม่ได้ปัดออก เพียงเดินตามแรงดึงไปนั่งลงบนเก้าอี้ ใครจะรู้ว่าในใจของเขาเหน็บหนาวแค่ไหนทั้งคู่เหมาะสมกันมาก ลาน่าสวยหยาดเยิ้ม ส่วนเคย์เดนก็หล่อเย็นชา เป็นกาแฟกับครีมนมที่ลงตัว ขนมผิงรู้สึกว่าตนเองเป็นส่วนเกิน หากไม่ใช่เพราะต้องการหาเงินแล้วเข้ามาแทรกระหว่างกลาง ไม่แน่ว่าลาน่าอาจจะเอาชนะใจเคย์เดนได้“ลาน่าไม่ค่อยทานอาหารไทยเลยค่ะ แต่เพราะอยากอยู่ที่นี่กับเคย์เลยปรับตัว ช่วงนี้ก็เริ่มหันมาลองบ้างแล้ว”“เธอมาที่นี่ทำไม คุยอะไรกัน”“เรื่องของผู้หญิงค่ะ ความสวยความงาม”ลาน่ายิ้มเป็นมิตรให้กับขนมผิง แสร้งกลมเกลียวปรองดองหากแต่ไม่แนบเนียน เคย์เดนไม่ใช่คนโง่นะ จะแสดงออกแบบจงใจทำไม ภรรยาสาวทานข้าวเงียบเชียบ ส่วนเพื่อนก็เอาอกเอาใจ สลับหน้าที่กันไปหมด มื้อเย็นวันนั้นอาหารของป้าอุ่นอร่อยแต่เหลือเกือบเต็มจาน บรรยากาศที่มีเพียงลาน่าพูดคุยกับเคย์เดน และการที่เขาลอบมองมายังเธออยู่เนืองๆ ทำให้รสชาติในปากฝืดจ

สองชั่วโมงก่อนหน้าเบอร์โทรศัพท์ไม่คุ้นติดต่อเข้ามา ทำให้คนที่กำลังวุ่นอยู่กับงานชะงัก เมื่อกดรับปลายสายก็บอกว่ามีเรื่องสำคัญที่จะทำให้พอใจ น้ำเสียงนั้นเหมือนกับข้อเสนอของซาตาน หอมหวานยากหักห้ามอารมณ์ และน่าประหวั่นพรั่นพรึงในเวลาเดียวกัน จะเห็นแก่ตัว หรือเป็นเพื่อนที่ดี ก็แล้วแต่ตัดสินใจ“นายกล้ามากที่ติดต่อมาหาฉัน ไม่กลัวว่าฉันจะบอกเคย์เหรอ เขาอยากฆ่านายด้วยมือของตัวเองจะตายอยู่แล้ว”“ไม่เอาน่าคนสวย เราได้ประโยชน์ร่วมกัน เธอจะเป็นเพื่อนที่แสนดีไปถึงเมื่อไหร่ ไอ้เคย์มันมองเห็นความรักของเธอไหม ถ้าอยากมาเล่นกับศัตรูหัวใจก่อนที่ฉันจะส่งไปที่อื่นก็เร็วหน่อยนะ”“นายต้องการอะไร คงไม่จับนังนั่นไปเพียงแค่อยากทำให้ฉันพอใจหรอกใช่ไหม”“ไม่มีอะไรมากกว่านั้นที่รัก ฉันแค่ช่วยกำจัดหนูสกปรกให้ ไม่ดีหรือไง”“คนอย่างนายไม่เสียเวลาหากไม่ได้ผลประโยชน์มาร์คัส”“เพื่อนช่วยเพื่อน อย่าคิดมากสิ”ลาน่าคลี่ยิ้มพอใจ ไม่คิดว่าจู่ๆ ก็มีคนอาสาทำเรื่องสกปรกให้ ยัยมารขวางความสุขนั่นคงไม่รอดแน่ หากว่าตกอยู่ในเงื้อมมือผู้ชายโหดโหดเหี้ยมอย่างมาร์คัส ตายๆ ไปซะก็ดี หมดหนามตำใจสักที ความสุขกำลังหลั่งไหลเข้ามา ฉับพลันลาน่า

เธอยังพยศไม่หยุดจึงโดนต่อยไปอีกหลายหมัด กลิ่นเลือดในปากและภาพพร่ามัวตรงหน้าเลวร้ายมาก กับผู้หญิงคนหนึ่งไยทำกันได้ขนาดนี้ และแล้วเสียงตะโกนก็ส่งผ่านอากาศมา ยับยั้งความอำมหิตเอาไว้“เฮ้ย!! มีคนมาแล้ว หยุดก่อน”ผู้ชายหน้าตาชั่วช้าทำท่าทีไม่พอใจพลางหันกลับไปตอบเพื่อน แต่พอหันกลับมาก็โดนถังเปล่าใบหนึ่งฟาดเข้าเต็มๆ ขนมผิงเป็นนักสู้ กว่าจะกัดฟันควานมาได้ เลือดจากแผลก็ไหลนอง ท่ามกลางความหวาดกลัว ร่างที่เด็ดเดี่ยวนั่นฮึดยกเท้าถีบยอดอกคนพลางพยุงตัววิ่งกระเผลกห่างออกไปเรื่อยๆ ก้าวแล้วก้าวเล่าจนถึงขอบเรือ สองมือแห่งความหวังยังกอดถังเปล่าเอาไว้ด้วย“กระโดดลงไปสิ ถ้าไม่กระโดด ฉันจะฆ่าแก”เจ้านายบอกว่าผู้หญิงคนนี้ไม่มีประโยชน์แล้ว เขาโกรธที่โดนเธอลอบทำร้ายจึงยกปืนขึ้นมาขู่ ถ้ามีใครถามก็บอกไปว่าเกิดอุบัติเหตุ“ทำอะไรกัน ลากมันออกมาได้แล้ว” เพื่อนตามมาสมทบ พอเห็นขนมผิงยืนโงนเงนอยู่ขอบเรือก็ยกมือห้าม“อะไรวะ กลับเข้ามานะเว้ย!! อยากตายหรือไง มึงก็เหมือนกัน ผู้หญิงตัวแค่นี้ก็จัดการไม่ได้ ไปเอาตัวมา เพื่อนเจ้านายอยากเจอแล้ว”ขนมผิงเหมือนคนไม่มีสติ แต่เมื่อเห็นว่าอันตรายย่างกรายเข้ามาก็หงายหลังทิ้งตัวลงสู่