All Chapters of คนที่เคียงคู่จนสุดทาง: Chapter 11 - Chapter 20

ลู่เฉินโจวเพิ่งรู้ตัวและนึกเสียใจขึ้นมาบ้างแล้วถ้าเขาไม่แสวงหาความตื่นเต้นออกไปหาผู้หญิงข้างนอก ทุกอย่างก็คงไม่เป็นแบบนี้ใช่ไหมแต่ผู้ชายในแวดวงก็เป็นแบบนี้กันทั้งนั้น ในบ้านคนหนึ่ง นอกบ้านก็คนหนึ่ง หรือแม้กระทั่งมีข้างนอกอีกตั้งหลายคน คนที่เล่นสนุกมากกว่าเขามีถมเถไปหลินชิงหวั่นก็ทั้งอ่อนโยนและรู้ความ ทำไมเธอถึงไม่ยอมเข้าใจและยอมรับล่ะลู่เฉินโจวทั้งเหม่อลอยและไม่เข้าใจเขาไม่รู้สึกง่วงเลยตลอดทั้งคืนภายในใจมีความร้อนรนและหงุดหงิดอย่างบอกไม่ถูกคอยเร่งเขาอยู่ตลอดเวลาว่าให้เร็วหน่อย เร็วขึ้นอีกหน่อยต้องการให้เขารีบตามหาเสิ่นอี้ฮวนให้เจอเร็วที่สุด ไม่อย่างนั้นจะต้องเสียใจไปตลอดชีวิตคนที่ถูกส่งออกไปสืบใช้เวลาอยู่นาน ในที่สุดก็ส่งข่าวกลับมาผู้ช่วยถือเอกสารปึกหนึ่งและแฟลชไดรฟ์อันหนึ่งมาวางลงตรงหน้าลู่เฉินโจว“ประธานลู่ครับ สืบพบแล้วครับ คุณนาย...คุณเสิ่นนำหนังสือหย่าที่ท่านเซ็นไว้ตอนแต่งงานไปหาทนายความ ตอนนี้ตัดสินให้พวกคุณหย่าขาดกันโดยอัตโนมัติแล้วครับ แล้วก็...เธอและพ่อแม่คนยกเลิกทะเบียนราษฎร์และจากไปแล้ว รู้แค่ว่าซื้อตั๋วเครื่องบินไปประเทศซี หลังจากนั้นก็ไม่ทราบเบาะแสแล้วคร

ลู่เฉินโจวแทบจะโมโหจนหัวเราะออกมา เขาแค่นเสียงเย็น“ใครบอกว่าฉันไม่ชอบเขา ฉันรักเขา คนที่ฉันรักที่สุดก็คือเขา เธอมันก็แค่ของเล่น! ใครอนุญาตให้เธอลงมือกับเขา ผู้ช่วยจาง ยังไม่ลงมืออีก หรือจะให้ฉันสอนนาย?!”ผู้ช่วยจางบ่นพึมพำในใจ ถ้ารักคุณเสิ่นจริงจะทำกับเธอแบบนี้หรือไง เขาไม่เข้าใจเลยทว่าเขาก็ยังคงทำตามที่ลู่เฉินโจวสั่งอย่างซื่อตรง ใช้แรงทั้งหมดตบหน้าหลินชิงหวั่นฉาดใหญ่แรงของผู้ชายและผู้หญิงมีความแตกต่างกันโดยธรรมชาติ ตบไปทีเดียว ใบหน้าของหลินชิงหวั่นก็บวมเป่งขึ้นมาทันที ไม่เหลือความอ่อนแอน่าสงสารเหมือนเมื่อครู่อีกแล้วเธอถูกตบจนต้องพิงผนังอย่างไร้เรี่ยวแรง น้ำตาจากความรู้สึกจริง ๆ ร่วงหล่นลงมาอย่างต่อเนื่องความแข็งกร้าวเมื่อครู่ก็หายไป เปลี่ยนเป็นอ้อนวอนอย่างต่ำต้อยทันที “เฉินโจว ฉันผิดไปแล้ว ฉันผิดไปแล้วจริง ๆ ขอร้องละ ปล่อยฉันไปได้ไหมคะ ฉันไปขอโทษคุณเสิ่นก็ได้”“อย่าตบฉันเลย ถ้าตบต่อไปฉันจะตายจริง ๆ นะคะ! หน้าฉันเสียโฉมหมดแล้ว!”หลินชิงหวั่นพยายามใช้สองมือปกป้องแก้มอย่างเอาเป็นเอาตาย แทบอยากจะหดตัวม้วนเป็นก้อนเมื่อไม่ได้ยินลู่เฉินโจวสั่งให้หยุด ผู้ช่วยจางจึงทำหน้าขรึมแล้

“ตอนนั้นฉันช้าไปก้าวหนึ่ง ไม่ทันได้สารภาพรักกับเสิ่นอี้ฮวน ครั้งนี้ฉันไม่มีทางช้าไปอีกเด็ดขาด”น้ำเสียงหนักแน่นของเขาดังเข้าหูลู่เฉินโจวอย่างชัดเจน กระตุ้นให้เกิดคลื่นยักษ์ถาโถมขึ้นมาทันทีลู่เฉินโจวแทบจะโมโหจนเป็นบ้าไปแล้วตลอดช่วงเวลาที่ผ่านมา ที่แท้พวกเขาก็ต่างคอยชักนำเขา ทำให้เขาทำเรื่องที่ผิดต่อเสิ่นอี้ฮวน เพื่อให้โจวฉู่มู่ได้ขึ้นมาแทนที่!เขาโกรธจนดวงตาทั้งสองข้างแดงก่ำ แย่งโทรศัพท์มือถือของโจวฮ่วนมา เอ่ยด้วยใบหน้าดุดัน“โจวฉู่มู่ อี้ฮวนจะรักฉันแค่คนเดียวเท่านั้น ฉันจะไปขอโทษเธอ เราจะกลับมาคืนดีกันเหมือนเดิม!”“เมื่อก่อนเธอไม่ได้ชอบนาย อย่าบอกนะว่านายคิดว่าตอนนี้นายจะมีโอกาสน่ะ ไม่มีทางหรอก!”โจวฉู่มู่นิ่งมาก เอ่ยเสียงเรียบ “ตอนนี้เธอยังไม่รักฉัน ยังไม่คบกับฉันก็ไม่เป็นไร อย่างน้อยฉันก็ดีกว่านาย นายเคยทำร้ายเธอแบบนี้ ต่อให้เธอไม่เลือกฉัน ก็ไม่มีทางหันหลังกลับไปคบกับนาย”ลู่เฉินโจวหายใจสะดุด ในใจเจ็บปวดลึกทว่ายังฝืนทำเป็นใจดีสู้เสือ กัดฟันกรอดเค้นคำพูดออกมาประโยคหนึ่ง “ถ้าไม่ใช่เพราะนายกับโจวฮ่วนต่ำช้าไร้ยางอาย จงใจชี้นำให้ฉันเมินอี้ฮวน ฉันกับเธอจะเดินมาถึงจุดนี้ได้ยังไง

ถึงอย่างไรก็เป็นอย่างที่โจวฉู่มู่พูด เสิ่นอี้ฮวนอาจไม่มีวันหันหลังกลับมาอีกแล้วทว่าไม่ว่าลู่เฉินโจวจะปล่อยเนื้อปล่อยตัวทิ้งขว้างชีวิตตัวเองอย่างไร เขาก็ยังคงฟื้นขึ้นมาอยู่ดีพวกโจวฮ่วนเป็นคนส่งเขามาที่โรงพยาบาลเมื่อเห็นเขาฟื้นขึ้นมา ในที่สุดโจวฮ่วนก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก บ่นพึมพำยืดยาวว่า“พี่ลู่ ผมรู้ว่าพี่อารมณ์ไม่ดี แต่ยังไงก็ไม่ควรเอาชีวิตตัวเองมาล้อเล่นแบบนี้นะ”“ถ้าพี่ตายไปจริง ๆ เสิ่นอี้ฮวนก็จะไม่มีวันรู้เลยว่าพี่เสียใจแล้ว ถึงพี่ชายผมจะชอบเธอ แต่เขาก็ยังหาเธอไม่เจอ พี่ก็ยังมีโอกาสอยู่นะ ต่อให้จะกลับมาคืนดีกันไม่ได้ แต่อย่างน้อยก็ต้องอธิบายเรื่องทุกอย่างในตอนนี้ให้เธอฟังให้ชัดเจน บอกเธอว่าพี่เสียใจแล้ว”“หรือพี่อยากให้ภาพลักษณ์ของพี่ในใจเธอย่ำแย่ไปตลอดเหรอ หรือพี่อยากให้เธอเกลียดพี่ไปตลอดชีวิต”ลู่เฉินโจวรับฟัง สีหน้าดูหวั่นไหวเล็กน้อยผ่านไปเนิ่นนาน เขาถึงพยักหน้า “นายพูดถูก ฉันต้องตามหาเธอให้เจอ ต้องขอโทษครอบครัวของพวกเธอ และอธิบายทุกอย่างให้ชัดเจน ไม่แน่ว่าเธออาจยอมให้อภัยฉันก็ได้”โจวฮ่วนและคนอื่น ๆ ไม่ได้พูดทำลายความเพ้อฝันที่แทบเป็นไปไม่ได้นี้ของเขามีความหวัง

พอคุณเสิ่นกับคุณนายเสิ่นเห็นลู่เฉินโจวก็โมโหขึ้นมา ไม่ปั้นหน้าดีด้วยเลยสักนิด“คุณลู่ คุณกับเรามันคนละเส้นทางกัน กลับไปเป็นคุณชายของคุณเถอะค่ะ อยากได้ผู้หญิงกี่คนก็แค่เอ่ยปากมาคำเดียว เล่นจนเบื่อแล้วก็ทิ้งไปได้เลย แต่อี้ฮวนของเราไม่ใช่ของเล่นของคุณไม่ใช่ที่ระบายอารมณ์ของคุณ!”“ลูกสาวที่แสนดีของเราแต่งงานกับคุณแล้วต้องเจ็บปวดไปตั้งเท่าไหร่ ต้องทนทุกข์ทรมานไปตั้งเท่าไหร่ ในใจคุณไม่รู้บ้างเลยเหรอ! คุณจับลูกสาวของฉันไปขังคุกได้ยังไง! แถมยังรังแกเธอมาตั้งไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง! เธอไปทำเวรทำกรรมอะไรไว้ ถึงได้มาเจอผู้ชายใจดำอย่างคุณ!”คุณเสิ่นกับคุณนายเสิ่นยิ่งพูดยิ่งโมโห ร้องไห้ปาดน้ำตาไปพลาง ทุบตีลู่เฉินโจวไปพลางลู่เฉินโจวก้มหน้าลงด้วยความรู้สึกผิด ไม่ได้ขัดขืน ปล่อยให้พวกเขาทุบตีตามใจชอบทว่าเขาก็ยังอดไม่ได้ที่จะเอ่ยถามขึ้นมาประโยคหนึ่ง “แล้วโจวฉู่มู่ล่ะ เขาก็เป็นคุณชายเหมือนผม พวกคุณไม่กังวลเหรอว่าวันหนึ่งเขาจะเป็นเหมือนผม”ยังไม่ทันรอให้คุณเสิ่น คุณนายเสิ่น และเสิ่นอี้ฮวนตอบ โจวฉู่มู่ก็ชิงเอ่ยปากขึ้นมาก่อน“ฉันจะเป็นเหมือนนายไหม ให้เวลาเป็นเครื่องพิสูจน์ก็พอ ฉันเชื่อว่าตัวเองจ