Tous les chapitres de : Chapitre 11 - Chapitre 20

ตอนที่ 11ตัดขาดเฉินซือหยาที่ไม่ได้พบหน้าชายคนรักมาหลายวัน เพราะเขาเอาแต่หลบหน้า มาที่จวนก็ไม่ขอพบนางแต่กลับไปพูดคุยกับบิดา นางจึงสั่งให้คนสนิทคอยจับตาดูประตูใหญ่ไม่ให้คลาดสายตา หากเห็นเขามาให้รีบไปตามนางทันทีใครจะไปนึกเล่ามาพอนางเดินตามเขามาถึงสวนหย่อม จะต้องพบเห็นภาพที่ทำให้นางริษยาพี่สาวสุดหัวใจ ชายหนุ่มสองคนกำลังจ้องหน้า คล้ายกับกำลังแย่งชิงผู้หญิงคนคนเดียวกัน โดยที่ผู้หญิงคนนั้นหมดสติอยู่ในอ้อมแขนคนรักของนาง นางทั้งริษยาทั้งชิงชัง คิดว่านี้ต้องเป็นแผนการแย่งผู้ชายของพี่สาวแน่ จึงรีบไปตามบิดามาแล้วเมื่อทุกคนออกไปจากสวนหย่อมหมดแล้ว เหลือเพียงชายคนรักที่เข้าไปยืนสองมือไพล่หลังอยู่ในศาลารับลม นางถึงได้เดินออกจากมุมที่ซ่อนตัวอยู่ เข้าไปหยุดยืนอยู่ด้านหลังเขา“พี่ห่าวเทียน” เสียงหวานเจือแววตัดพ้อ ที่เขาหายหน้าหายตาไปหลายวัน แต่ดูเหมือนเขาจะไม่รับรู้ความน้อยใจของนาง ถึงได้เอาแต่ยืนนิ่งไม่พูดไม่จา นางเลยต้องพูดทุกความรู้สึกออกมาให้เขาได้รู้ “เหตุใดพักหลังมานี้ ถึงไม่มาหาข้าเลย ทำราวกับกำลังหลบหน้าข้า รู้หรือไม่เจ้าคะ ว่าข้าน้อยใจมากแค่ไหน”หวังห่าวเทียนยอมหมุนตัวกลับมายืนเผชิญหน้ากับส

ตอนที่ 13ข่าวการออกเรือนของคุณหนูใหญ่เฉินโถงรับรองเรือนชิงหลาน หีบหลายใบถูกยกเข้ามาวางตั้งเรียงราย ภายในหีบเต็มไปด้วยทรัพย์สินของมีค่าและของมงคลที่ทางจวนชูส่งมาให้ เฉินเสวี่ยไป๋เดินสำรวจของหมั้นจำนวนไม่น้อย แววตาไม่ได้รู้สึกยินดียินร้ายหยุนหลี่แค่มองปราดเดียวก็รู้แล้วว่า ผู้เป็นนายเฉยชากับการแต่งงานมากเพียงใด แล้วยังมองออก ว่าคุณหนูไม่ได้คิดเกินเลยกับผู้ตรวจการมากไปกว่าสหาย แต่เหตุไฉนคุณหนูถึงต้องยินยอมให้งานแต่งนี้เกิดขึ้นด้วยเล่า“คุณหนู ท่านชอบพอคุณชายชูจริง ๆ นะหรือเจ้าคะ” นางเก็บงำความสงสัยเอาไว้ไม่ไหว เอ่ยปากถามขึ้นมา“เจ้าถามทำไมหรือ” เฉินเสวี่ยไป๋ย้อนถามคนสนิทกลับ หมุนตัวจากหีบของหมั้น กลับมาทิ้งตัวลงนั่ง ยิ่งทุกอย่างเริ่มเป็นรูปธรรม จิตใจของนางกลับรู้สึกวุ่นวายใจอย่างไรไม่รู้ โดยที่นางเองก็ไม่ทราบสาเหตุ“ข้ามองออกนะเจ้าคะ ว่าคุณหนูไม่ได้ชอบคุณชายชูเกินกว่าสหาย แล้วเหตุใด ถึงต้องแต่งงานกับคนที่ไม่ได้รักเล่าเจ้าคะ” หยุนหลี่อยากจะเอ่ยถามไปถึงท่านแม่ทัพ บุรุษที่อยู่ในใจของคุณหนูมาตั้งแต่เด็กเสียด้วยซ้ำ แต่เกรงว่าจะเป็นการล้ำเส้นจนเกินไป เลยหลีกเลี่ยงไปพูดเรื่องอื่นแทน “แล้วแบบ

ตอนที่ 15เหลือเพียงมิตรภาพของสหายทางฝั่งตระกูลชู หลังจากฮ่องเต้เสด็จมาอธิบายทุกอย่างด้วยพระองค์เองแล้ว และมอบทองคำหนึ่งพันตำลึงเป็นของกำนัลปลอบใจ ใต้เท้าชูกับฮูหยิน ก็เรียกบุตรชายมาพบ สีหน้าของทั้งสอง นอกจากจะหนักใจแล้ว ยังรู้สึกกระอักกระอ่วนใจ ที่ต้องพูดประโยคทำร้ายจิตใจบุตรชายออกมา“การหมั้นหมายของเจ้ากับคุณหนูใหญ่เฉินจะถูกยกเลิก ต่อไปเจ้าห้ามยุ่งเกี่ยวกับนางอีก”ชูจื้อเหยาที่กลับมาจากทำงาน เพราะบิดาส่งคนไปแจ้งว่ามีเรื่องด่วน แต่ไม่นึกว่าเรื่องด่วนของบิดา จะเป็นเรื่องที่ให้เขากับสตรีที่เขารักเลิกรากัน แววตาคู่นั้นของเขา จึงเต็มไปด้วยคำถาม“เพราะเหตุใดหรือขอรับ ทั้ง ๆ ที่ท่านพ่อท่านแม่ก็เห็นด้วย ยินยอมส่งเถ้าแก่ไปเจรจาสู่ขอให้ลูก แล้วเหตุใดอยู่ ๆ ถึง...”“เพราะวันนี้ฝ่าบาททรงเสด็จมาพบพ่อ ทรงมาขอร้องให้ทางตระกูลชูยกเลิกการหมั้นหมายเสีย” ใต้เท้าชูพูดพลางถอนหายใจ“ฝ่าบาทจะทรงแบบนั้นไปเพื่ออะไร ลูกไม่เชื่อ” ชูจื้อเหยาไม่มีวันเชื่อ ว่าฮ่องเต้จะยื่นมือเข้ามายุ่งเกี่ยวเรื่องภายในจวนของเขา ไม่มีเหตุผลใดเลย หรือหากเป็นจริง เขาก็จะไม่มีวันยอมรับและปฏิบัติตามเป็นอันขาดชูฮูหยินสงสารบุตรชายจับ

ตอนที่ 17ไม่หนีอีกต่อไปพร้อมเผชิญหน้าต้นยามเหมา (05.00) ร่างบางที่นอนนิ่งมาตลอดทั้งคืน เริ่มขยับตัวไปมา แพขนตางอนเผยอเปิดขึ้น สาวใช้ที่นั่งเฝ้าอยู่ข้างเตียงเห็นเช่นนั้น ก็คลี่ยิ้มออกมาได้“คุณหนูฟื้นแล้ว”เฉินเสวี่ยไป๋ยันกายลุกขึ้นมานั่ง กวาดมองไปโดยรอบ ก็พบว่าที่นี่ไม่ใช่ห้องนอนของเรือนชิงหลาน ก่อนจะนึกขึ้นมาได้ ว่านางแต่งงานเข้าจวนตระกูลหวังแล้ว และเมื่อคืนก็เป็นคืนเข้าหอ เป็นคืนที่นางเผชิญหน้ากับคนผู้นั้น“หยุนหลี่ เมื่อคืนเกิดอะไรขึ้น เขา--เขาไม่ได้มาเข้าหอจริง ๆ ใช่หรือไม่” พอนึกถึงเขาขึ้นมาได้ ก็รีบละล่ำละลักถามสาวใช้ทันที“หมายถึงนายท่านหรือเจ้าคะ เมื่อคืนหลังจากนายท่านเปิดผ้าคลุมหน้าของคุณหนูออกแล้ว คุณหนูก็หมดสติไป นายท่านรีบส่งคนไปตามท่านหมอมา และอยู่เฝ้าคุณหนูทั้งคืน พึ่งจะกลับออกไป ก่อนที่คุณหนูจะฟื้นไม่กี่ลมหายใจเจ้าค่ะ”สาวใช้รายงานไปตามที่เห็น ก่อนจะมองสำรวจสภาพของผู้เป็นนาย ใบหน้างามนั้นยังคงซีดเซียวอยู่มาก สีหน้าก็ดูอิดโรย ทั้ง ๆ ที่นอนหลับตลอดทั้งคืน ด้วยความเป็นห่วง บวกกับต้องการรู้ต้นสายปลายเหตุที่ทำให้คุณหนูหมดสติไปถึงสองครั้งสองครา หยุนหลี่จึงตัดสินใจเอ่ยถามขึ้

ตอนที่ 19นำม่านกั้นออกได้แล้วหลังจากเจอหน้ากันในช่วงเช้า เฉินเสวี่ยไป๋ก็ไม่ได้พบหน้าสามีอีกเลยตลอดทั้งวัน ทำให้นางพอหายใจหายคอได้โล่งสะดวกมากยิ่งขึ้น ก่อนจะกลับมารู้สึกแน่นหน้าอกอีก ในช่วงเย็นที่คิดว่าสามีจะต้องกลับมา แล้วอาจจะมาหานางที่เรือนอีกแล้วเขาก็มาตามที่นางคิดเอาไว้จริง ในการมาเยือนเรือนเหมยหลิวของเขา ก็ยังคงมีม่านกั้นติดตามมาด้วยเช่นเคย หลังจากเขาทิ้งตัวลงนั่งในตำแหน่งประธานแล้ว เสวี่ยไป๋ก็ย้ายมานั่งที่เก้าอี้ห่างออกมา โดยมีม่านกั้นกลางระหว่างพวกเขาเอาไว้‘เอาละ ใจเย็นไว้ เจ้าต้องทำให้เขาพอใจ อย่าทำให้เขาขุ่นเคืองใจ จะได้ไม่คิดสังหารข้าอีก’ร่างบางหันไปรินน้ำชาอย่างดีที่เตรียมเอาไว้ พร้อมกับขนมของว่าง ก่อนจะให้สาวใช้คนสนิท เป็นคนยกผ่านม่านกั้น นำไปให้แม่ทัพหนุ่มแทน“ขนมกุ้ยฮวา ข้าเป็นคนทำเอง กินคู่กับน้ำชาอุ่น ๆ ท่านพี่จะได้หายเหนื่อยเจ้าค่ะ” เมื่อตัดสินใจเผชิญหน้า นางก็คิดหาวิธีที่จะทำให้เขาไม่ขุ่นข้องหมองใจ โดยการเป็นภรรยาที่ดี แล้วยังจะใจกว้างให้เขาพาผู้หญิงที่เขารัก มาอยู่ในจวนด้วยได้ แบบนี้ก็เพิ่มหนทางรอดให้ตนเองแล้วหวังห่าวเทียน ดีใจจนเผลอยิ้มออกมา ไม่คิดว่านางจะถึง