บททั้งหมดของ เจ้านาย... อย่าแรด! |PLAYBOY|: บทที่ 11 - บทที่ 20

หวาน~ สิ่งที่ผุดขึ้นในหัวมีแต่คำว่าหวานวนเวียนไปมาซ้ำๆ รสจูบหวานล้ำอย่างไม่เคยเจอมาก่อนทำให้เจ้านายตะกละตะกลามบดเคล้ากลืนกินลิ้มรสอย่างเอาแต่ใจ ดูดเม้มสลับตักตวงอย่างหื่นกระหายราวกับคนอดอยากปากแห้งมาแรมปีทั้งที่ไม่เคยขาดเรื่องอย่างว่าเลยสักนิด กอดรัดร่างนุ่มพ่นลมหายใจร้อนหอบหนักรดแก้มเนียน ร่างกายเ

เอี๊ยด!!! เสียงเบรกลากยาวตั้งแต่ลานสนามหญ้าหน้าบ้านก่อนจะมาหยุดนิ่งข้างทางต่างระดับขั้นบันได ทางขึ้นสู่ตัวบ้านหลังใหญ่ สปอร์ตหรูหยุดนิ่งเช่นเดียวกับเครื่องยนต์ที่ถูกดับลงจนเหลือเพียงไอร้อนจากกระโปรงหน้ารถที่ยังคงแผ่กำจายรัศมีเป็นวงกว้างขณะที่บุคคลหลังพวงมาลัยรถลงมาหยัดกายยืนเต็มความสูงกว่าร้อยเก้าส

หลังรถตู้ของทางบ้านมะปรางเคลื่อนตัวออกไปจากหน้าอาคารตึกสูงแล้วอิ๋วก็เดินออกมายืนรอด้านหน้าเพื่อให้คนในรถหรูคันนั้นสามารถมองเห็นตัวเองได้ชัด ทุกการเคลื่อนไหวตกอยู่ในสายตาของเธอทั้งหมด จิกมือกำกระโปรงนักเรียนสีแดงเอาไว้แน่นลุ้นใจระทึกจนกระทั่งสปอร์ตคันสวยหยุดนิ่งตรงหน้าห่างเพียงไม่ถึงสองเมตร กระจกมืด

อ่า~ นั่นสิ มองอะไรอยู่วะ เจ้านายยกมือลูบหน้าแรงๆ เรียกสติ กลืนน้ำลายเหนียวหนืดลงคอขณะที่ใบหน้าเริ่มร้อนวูบวาบอุณหภูมิร่างกายเริ่มไม่ปกติจนต้องถอดช็อปตัวนอกออกเหลือเพียงเสื้อยืดสีขาวด้านใน ของขาดแหละร่างกายเลยเกิดอาการวูบวาบสติเลือนรางเพียงแค่ได้เห็นเรือนร่างสรีระผู้หญิง ไม่สนว่าหน้าตาจะเป็นยังไงข

ใบหน้าคมเข้มก้มลงมาสูดกลิ่นหอมตามผิวนุ่ม ลากจมูกโด่งลงมาตามหน้าท้องแบนราบแลบลิ้นตวัดเลียเนื้อขาวชิมความหวานจากหญิงสาวราวกับไม่เคยลิ้มลองรสชาติของสตรีเพศมาก่อน "อืม~" ครางเสียงผ่านลำคอด้วยความพึงพอใจ ทั้งความหอมหวานและความนุ่มนิ่มของเธอถูกใจเขามาก ลมหายใจร้อนพ่นรดผิวนุ่มถี่กระชั้นตามอารมณ์ที่กำลัง