เจ้านาย... อย่าแรด! |PLAYBOY|

"...ทำไมต้องเป็นที่กูนั่งด้วยวะ เหม็นโคตรเลยเชี่ยนาย! ที่มึงก็มีทำไมไม่ทำวะ แล้วนี่น้ำพวกมึงเปื้อนก้นกูหรือเปล่าก็ไม่รู้ขยะแขยงว่ะ" เฮ้อ... ขี้บ่นฉิบหาย! เจ้านายถอนหายใจอย่างระอา ยกศอกวางบนแผงหุ้มประตูรถเท้าหัวไม่ต่อปากต่อคำเพื่อนสนิทที่กำลังบ่นไล่ยาว เวลาออกมาเจอเขากับสาวสวยต่างมหาลัยข้างรถหลังเส

ปึง! "อ๊ะ! หนูเจ็บนะเฮีย~" "เอามันออกมา! เก็บไว้ตรงไหนเอาออกมาเดี๋ยวนี้เลย อยากให้ม๊าด่าเฮียมากใช่ไหมเลยคิดจะเอาซากถุงยางออกมาโชว์กลางโต๊ะอาหารแบบนั้น พูดดีไม่ชอบต้องให้ตีก่อนใช่ปะถึงจะยอมฟัง" "โอ๊ย! อะไรของเฮียเนี่ยหนูเจ็บนะ อ๊ะ~" เจ้านายชักสีหน้าหงุดหงิดใส่คนร้องโอดโอยทั้งที่เขาไม่ได้ทำอะไรให้

"อ๊าสสสส!!! / อร๊ายยย!!!" เสียงประสานดังกึกก้องพร้อมกับร่างกายที่กระตุกถี่สาดความกระสันใส่กันและกันอย่างหนัก เจ้านายดันลิ้นกับมุมปากเป่าลมออกลอดริมฝีปากบางก่อนจะตวัดลิ้นเลียเรียวปากจนชุ่มฉ่ำ หลุบมองสะโพกงามงอนแอ่นแนบแน่นกายหนุ่ม ค่อยๆ ถอดถอนตัวตนออกจากร่องสาวขบกรามคำรามเสียงต่ำในลำคอ "อ่าส์~" คราง

เจ้านายยืนถอนหายใจทิ้งล้วงกระเป๋ากางเกงหันหลังให้กับบ้านหลังใหญ่ระหว่างรอเด็กมอปลายลงมาแล้วจะได้ออกไปนอกบ้านพร้อมกัน หลังจากเขาออกมาจากห้องน้ำก็ไม่เห็นเด็กสาวที่ขู่เอาไว้ว่าอย่าให้เห็นนั่งตาแป๋วรออยู่บนเตียงแล้ว รีบแต่งตัวหยิบแล็ปท็อปกวาดตาสำรวจรอบห้องว่าหลงลืมอะไรไว้อีกหรือเปล่าเพราะไม่อยากย้อนกลับ

สปอร์ตคันหรูเลี้ยวเข้ามาจอดหน้าโรงเรียนเอกชนชื่อดัง ขณะที่หน้าโรงเรียนต่างก็มีรถราสัญจรเข้าออกและฝูงชนในชุดนักเรียนเสื้อสีขาวกับกระโปรงแดง บ้างก็แต่งชุดวอร์มพละของโรงเรียนเหมือนคนข้างๆ ที่นั่งสอดส่ายสายตามองไปด้านหน้าผ่านกระจกใหญ่หน้ารถราวกับกำลังมองหาอะไรบางอย่าง "หาอะไร ไม่ลงหรือไง" ทั้งที่ตั้งใจ