Alle Kapitel von เจ้านาย... อย่าแรด! |PLAYBOY|: Kapitel 51 – Kapitel 60

นิ้วแกร่งพิมพ์ตอบกลับคอมเมนต์ของสาวๆ ในเฟสบุ๊กท่ามกลางสายตาของอิ๋วที่กำลังจ้องมองมาอย่างให้ความสนใจ ได้ยินเสียงถอนหายใจดังอยู่ใกล้ๆ หลายครั้งหลายคราที่เขาเข้ามาพิมพ์ตอบกลับคอมเมนต์เหล่านั้น แต่ใครสนกัน อยากให้เห็นอยู่แล้ว "ผู้หญิงคนนี้ใครคะ ทำไมต้องคะขาด้วย" มันน่าหงุดหงิดที่คำพูดพวกนั้นไม่เคยถูกเอ

ทีเมื่อกี้ทำจะเป็นจะตายจะออกจากห้องให้ได้ หงุดหงิดโมโหใส่เหมือนนางยักษ์น้อย พอถึงเวลาจะพาออกไปจริงดันมาเดี้ยงอีก "ให้เวลาหนูสักสิบนาทีหน่อย เฮียนอนทั้งวันจนขาหนูชาหมดแล้ว" ก็ไม่ยอมหลับเอง ถ้าเธอหลับตั้งแต่บ่ายเขาคงได้อุ้มไปนอนในห้องแทนที่จะมานอนทับขาเหมือนปู่โสมนอนเฝ้าทรัพย์แบบนี้หรอก อิ๋วกดมือนว

บทสนทนาจากโต๊ะใกล้ๆ ดังกระทบหูเป็นระลอก เจ้านายถอนหายใจเบาก้มหน้าลงเล็กน้อย ก่อนจะบิดยิ้มมุมปากดันปลายลิ้นกับกระพุ้งแก้ม เป็นยิ้มมุมปากที่มองผิวเผินก็แค่ยิ้มธรรมดาทั่วไป แต่หากลองหยุดสังเกตสักนิดจะเห็นความเยือกเย็นไม่พอใจที่แฝงมาพร้อมกับดวงตาคมกริบคู่นั้น พี่ชาย? หน้าตาเขากับเด็กนี่เหมือนขนาดที่เรี

"อ้าว? แล้วเฮียมาทำไมคะ" "..." เจ้านายเลือกที่จะเงียบปล่อยให้หญิงสาวงงไป ดวงตากลมๆ กับนัยน์ตาสวยคู่นั้นมันน่ามันเขี้ยวพอๆ กับสองแก้มนุ่มนิ่มที่อยากฟัดให้จมเขี้ยวเหมือนหมาบ้าน้ำลายฟูมปากพร้อมขย้ำฟัดเหวี่ยงให้เธอได้แผลเหวอะหวะคลายความน่ามันเขี้ยวนั้นลง ยื่นมือคว้าข้อมือเล็กจับไว้พอหลวมพาเดินออกจากร

"เฮียเป็นอะไรหรือเปล่าคะ ทำไมไม่พูดอะไรเลยตั้งแต่ที่ห้างแล้วนะ" เจ้านายหลุดออกจากภวังค์ความคิดหันมองเจ้าของเสียงใสข้างๆ ที่กำลังจ้องหน้าด้วยสายตาอ้อนนิดๆ แกมใสซื่อเป็นห่วงในน้ำเสียง "เปล่า จะเงียบก็ไม่เห็นแปลก เพื่อนเธอแต่ละคนเฮียไม่รู้จักสักหน่อยจะให้เฮฮาเหมือนอยู่กับเพื่อนเฮียได้ไง" "อือ... งั้