All Chapters of เพราะรักยากหักห้ามใจ (Crazy In Love): Chapter 71 - Chapter 80

หลังการแข่งขันฟุตบอลจบ นาวีก็กลับ เขาเหมือนมีธุระสำคัญต้องไปทำ ส่วนเธอก็ไม่ได้ถามมากมายอะไร เพียงส่งคนที่ประตู แถมยังโดนขโมยจุ๊บแก้มหนึ่งทีเกลียดเหลือเกินพวกชอบฉวยโอกาส เมื่อไรที่ทำสำเร็จ ย่อมหมายความว่าทักษะการเอาตัวรอดของเธออ่อนขู่ไม่กลัว ด่าไม่สะเทือน เป็นผู้ชายหน้าด้านที่สุดมองดูเวลาบนหน้าจอโทรศัพท์ พึ่งจะบ่ายคล้อย ตรวจดูงานกลุ่มสักหน่อยค่อยกลับไปอ่านตำราเรียนต่อช่วงนี้เธอมีความคิดอยากฝึกปรือฝีมือด้านจัดการองค์กร ใช้ความรู้พื้นฐานที่เรียนมาให้เกิดประโยชน์โดยเร็ว พี่ๆ ประสบความสำเร็จแล้ว ถ้าเธอตามพวกเขาไปด้วย แด๊ดก็คงไม่ต้องเหนื่อยประคบประหงมมากเสือออกลูกเป็นเสือ เหมือนที่คนเหล่านั้นพูด แต่จะทำอะไรดีล่ะ? ยังไม่พบงานที่เหมาะจะทดลองเลย เข้าไปป่วนบริษัทคงไม่เป็นดั่งใจหวัง เดี๋ยวแด๊ดรู้จะให้คนโอ๋เธออีก ต้องลองบากบั่นเผชิญโลกด้วยตนเองก่อนเธอเลือกเรียนสาขาวิชาการจัดการทรัพยากรมนุษย์ เหตุเพราะในอดีตตอนที่คุณแม่เสีย พี่เคย์เดนและพี่คัลเลนต่างก็ไปคนละทาง คนโตติดคุก คนรองออกมาปั้นธุรกิจตัวเอง เธอเห็นแด๊ดวุ่นวายอยู่กับบริษัทอย่างหนัก จึงอยากแบ่งเบา จบมัธยมปลายก็เลือกเรียนสายวิชาที่สามารถ

คุณหญิงสิตางค์พอใจไม่น้อย ต่อหน้าคนเมื่อครู่นอกจากทางหิรัญกรุ๊ปจะเกรงอกเกรงใจส่งคนระดับสูงลงมาช่วยทันทีแล้ว ยังสามารถประกาศความโดดเด่นให้กับสิตางค์ด้วยทีแรกไม่ทันแผนการ แต่พอมาคิดๆ ดูก็รู้สึกสะใจ อยู่ใต้ชื่อลูกคุณหนูไม่เอาไหนมาหลายปี บัดนี้ถึงเวลาเชิดหน้าชูคอ“ยิ่งเราทำให้เกิดข้อเปรียบเทียบ ทำให้แครอลดูด้อย เราก็จะยิ่งเพิ่มมูลค่าค่ะคุณแม่ ปลาเล็กปลาน้อยไม่ต้องสนใจ ในสายตาคุณป้าไหมงามขอแค่ชอบหนูก็พอ เป็นอย่างนั้นพี่นาวีก็ไม่หลุดมือไปไหน เพื่ออนาคตของเขา คุณป้าไหมงามต้องมองหาตัวเลือกที่ไม่ได้มีดีแค่เปลือกไว้อยู่ข้างลูกชายแน่นอนวงการธุรกิจ สองบริษัทเป็นคู่แข่ง คุณลุงวรุณกับท่านโทนี่เป็นเพื่อนกัน ก็ใช่ว่าเราจะยุแยงคุณป้าไหมงามให้ไปคลางแคลงสร้างความแตกแยกไม่ได้ คำว่าเพื่อนไม่ยั่งยืน หนูต้องช่วยหิรัญกรุ๊ป จะได้เหยียบแครอลกับบริษัทให้จมดิน”สิตางค์ต้องการชดเชยช่องว่างในอดีต ใครๆ ก็เอาแต่พูดถึงแครอล ลองให้เธอแต่งงานเข้ามาเป็นนายหญิงของหิรัญกรุ๊ปก่อน ด้วยความสามารถของนาวี เชื่อว่าอีกไม่นานจะยิ่งใหญ่เบียดแซงซันวาทอเรย์ถึงตอนนั้น คนที่จะโดนเหยียบย่ำมากที่สุด ก็คือลูกสาวไม่เอาไหนของพวกเขาก่อเ

เขาตามลงมาทาบทับ ในสายตามีเพียงนักศึกษาสาวที่กำลังตื่นตัว ประสาทสัมผัสไวต่อสิ่งแวดล้อมใช้ได้ ห้องทั้งหมดนี้ แม้แต่ผู้ช่วยอย่างเด่นคุณก็ไม่อยากรั้งอยู่นาน รีบคุยงาน รีบหนีหายไปทันที“ที่รักไม่กลัวก็ดีแล้ว”นิ้วยาวเรียววาดไปตามแก้มเนียน กรีดปลายเล็บคมลากผ่านลำคอ จากนั้นก็มอบจูบเย็นๆ ประทับบนริมฝีปากของเธอ นาวีคนน่ารำคาญแตกต่างออกไป เธอไม่ชอบเลย รู้สึกเหมือนตัวเองไร้ทางสู้ หมดกำลัง สิ้นหวัง โอ๊ย!ช่วยด้วย อยากหายไปจากตรงนี้ทั้งสองจูบกันดูดดื่ม พูดให้ถูกคือแครอลโดนสูบวิญญาณอยู่เพียงฝ่ายเดียว เธอนอนแข็งทื่อเป็นท่อนไม้ สังเวยร่างกายให้กับปีศาจนาวี เขาดูหิว ดมๆ ดูดไปสักพักก็จะเอาตัวกระแทกเข้ามา เครื่องป้องปันไม่ใส่ ฝ่าเท้าเล็กๆ จึงยกขึ้นยันหน้าอกห้ามเสียเลย ประกอบกับตอนนั้นมีสายโทรเข้ามาด้วยแครอลพลิกตัวหนี รีบจดจ่อคุยธุระทันที “สวัสดีค่ะพี่เน่ หายไปนานเลย มีอะไรคะ”“น้องแคล แบรนด์น้ำหอมไทยอาลาญาติดต่อมาอยากได้หนูเป็นพรีเซ็นเตอร์ พี่ไปค้นข้อมูลดู ไม่ใช่แบรนด์หน้าใหม่นะ อายุพอๆ กับสุรางคนางค์เลย หรืออาจจะก่อนหน้านั้นนิดหนึ่ง เพียงแต่ไม่ค่อยดัง หนูว่างใช่ไหมลูก มาให้พี่หน่อยนะ เขาบอกว่าอยากได้

นักศึกษาในกลุ่มไม่มีใครขอแยกย้ายกลับก่อน เมื่อนาวีออกปากจะเลี้ยง พวกเขาก็ยินดีรักษาน้ำใจรถตู้ของบริษัทขับมารับ เข้าไปนั่งด้านในแล้วรู้สึกได้ถึงความสะดวกสบายอีกหนึ่งระดับทันที กระทั่งพาหนะยังไม่เหมือนของทั่วๆ ไป สมแล้วกับบารมีบริษัทยักษ์ใหญ่“พี่นาวีมาด้วยไหมอ่ะ หรือเขาแค่จ่ายเงินเลี้ยงเรา” เพื่อนคนหนึ่งถามขึ้น มองไปยังที่นั่งด้านหลังสุด เห็นว่าแครอลใส่หูฟังหลับไปแล้วจึงหันกระซิบกระซาบผู้ชายลูกน้องของนาวี“ไม่รู้กับเฮีย ช่วงนี้งานยุ่ง ทำไม เธอสนใจเฮียวีหรือไง?”ลูกน้องของนาวีอยู่ในกลุ่มทำงานด้วยสี่คน เมื่อมีหญิงสาวคล้ายจะสนใจลูกพี่ พวกเขาก็มองพิจารณาตรวจทานทรวดทรงอิ้งอิ้งใช้ได้ ใบหน้าสวยตามพิมพ์นิยม ตัวเล็กแต่เนื้อบริเวณหัวใจใหญ่ น่าจะเข้าตาเฮียแต่เมื่อลองเทียบกับอีกคน ซึ่งกำลังนอนพักผ่อนอยู่เบาะหลัง บอกได้คำเดียวว่าคนละเกรดอิ้งอิ้งหลุบตาลง ประหม่าขึ้นมาจนแก้มแดง “ก็แค่ถามไหม นายพูดให้มันเบาๆ หน่อย เพื่อนนอนกันอยู่”รถตู้ขับมาถึงหน้าตึกขนาดใหญ่ บ่ายคล้อยแล้ว อากาศอบอ้าว หากได้ทานปิงซูเย็นๆ สักหน่อยก็คงดี แครอลลงมาคนสุดท้าย ดวงตาปูดบวมคล้ายยังไม่หายง่วงนอนเธอหันหน้าไปหาวอีกทางพลางบ

ผ่านไปประมาณสิบนาทีประตูก็เปิดเข้ามาอีกครั้ง เป็นแครอล เพื่อนบอกหมายเลขห้องในกลุ่มไลน์ ให้จึงได้ขึ้นมาถูกแครอลมองเก้าอี้สองตัวที่ยังว่าง อันหนึ่งอยู่ข้างอิ้งอิ้งมีกระเป๋าของหล่อนวางทับจับจอง อีกอันอยู่ตรงกลางระหว่างลูกน้องชายฉกรรจ์ของนาวีพวกเขาเว้นที่ไว้ให้ลูกพี่ แต่พอหญิงสาวกลิ่นตัวหอมนั่งลง สีหน้าคนก็เปลี่ยนไปแครอลมองออเดิร์ฟ ชวนชิมไม่หยอก ลองสักหน่อยก็แล้วกัน เธอดื่มน้ำอัดลมลดลงไปครึ่งแก้ว แววตาเบิกกว้างเพราะความซ่าสองชายหนุ่มขนาบซ้ายขวาไม่กล้าพูดอะไร ประหม่าจนตัวแข็งเนื่องจากกลิ่นหอมๆ ของเธอ“สั่งไปบ้างหรือยัง”“สั่งแล้วครับ” อยากเป็นกันเองเหมือนที่หญิงสาวทำ แต่จะเอาความกล้าจากไหน ลูกพี่เล็งไว้ตั้งนานแล้ว ไปแตะไม่ดูเท่ากับหาเรื่องตายแครอลหันไปยังพนักงาน ขอปิงซูเมล่อนที่หนึ่ง เธอต้องการความหวาน ในเมื่อวันนี้มีคนเลี้ยงก็เอาหน่อยแล้วกันประตูเปิดออกอีกครั้ง อาหารขบวนใหญ่ถูกนำมาจัดวาง ปิดท้ายด้วยชายหนุ่มแต่งตัวสบายๆ หนึ่งคนเสื้อเชิ้ตสีขาวเรียบและกางเกงสเล็คขายาวสีดำยังคงเรียบร้อยไม่สะเปะสะปะ ผมสั้นเงาเซ็ตทรงอย่างดี คงไว้ซึ่งมาดกึ่งทางการ แต่ก็มีมุมผ่อนคลายเพราะไม่ใส่สูทผูกเน็กไ