All Chapters of เพราะรักยากหักห้ามใจ (Crazy In Love): Chapter 91 - Chapter 100

นาวียอมให้หญิงสาวอาละวาด เสียพลังไปมากแล้ว เรี่ยวแรงของคนในตอนนี้ไม่ระคายผิวเขาสักนิด ดึงออกมาไม่ทัน ก็เพราะมัวแต่มองหน้าเธอ จะไปแยกแยะส่วนที่กำลังเคลิบเคลิ้มได้ยังไง ถือเสียว่าหายกันแครอลยุ่งเหยิงวุ่นวาย หลังอาบน้ำชำระร่างกายก็หายาคุมฉุกเฉินมาป้องกันไม่ชอบให้มักง่าย ห้ามตั้งแต่ทีแรกแล้วก็ยังจะฝืน สติกากอยากทำตัวเก่ง หรือว่าแท้ที่จริงเขาจงใจปล่อย คิดจะแกล้งให้เธอโมโหตายใช่ไหมคนหน้ามุ่ยเดินออกจากส่วนแต่งตัว ด้านหลังมีชายหนุ่มสวมชุดนอนกระต่ายบันนี่สีขาวตามมา เป็นชุดของเธอเอง ไล่กลับก็ไม่กลับ บ้าบอขนาดนี้เชียว“เปลี่ยนผ้าปูก่อน”ค่อนข้างเลอะ น้ำอะไรบ้างก็ไม่รู้ อย่างน้อยก็ไม่ใช่ของเธอคนเดียว แครอลเดินไปค้นหาผ้าปูที่นอนสำรอง เธอซื้อมาแบบเหมาๆ เจ็ดแปดผืนไม่ซ้ำลายนาวีช่วยจับมุมผ้า เขาขี้เกียจขับรถกลับคอนโด จึงแสร้งหูทวนลมไม่ได้ยินเสียงผลักไสไล่ส่งของเธอ อาศัยนอนค้างด้วยเสียเลยแต่ใช่จะง่าย โดนแกล้งให้สวมชุดลวดลายบ้องแบ้วด้วย แขนขายาวเก้งก้าง ตัวออกจะเบ้อเร่อ หากไม่ใช่เพราะมีแค่เธอที่เห็น ให้ตายก็ไม่ยอมกระต่ายยักษ์สีขาวช่วยหญิงสาวดวงตาปรือหวานจัดเตียง เสร็จเรียบร้อยก็คลานขึ้นไปนอนพร้อมป

แครอลแค่นยิ้มเยาะ “เฮอะ!รับผิดชอบเหรอ? ยังไง? กว่าแผลที่ก้นฉันจะหาย ผิวของฉัน นายมีวิธีรับผิดชอบยังไง?”“ชื่อบนก้นเธอก็ของฉัน ปล่อยแตกเมื่อคืนก็ฉัน เอางี้ไหม มาเป็นของฉัน”“เข้าใจกวนนะ” แครอลไม่สนทนาต่อ เธอมองซ้ายทีขวาทีแล้วบอกให้นาวีลงไป เสนอแล้วไม่รับ มาหาว่ากวนเฉยทั้งคู่แยกย้าย หมดคลาสเรียนแล้วอาจารย์ก็เอ่ยปากชมกลุ่มวิจัยของพวกเขายกใหญ่ จะไม่ให้เป็นแบบนั้นได้ยังไง ก็ผู้ช่วยของนาวีละเอียดบรรจงเสียจนยกรายงานทั้งเล่มผนวกเข้าไปเป็นหนึ่งในหลักสูตรการเรียนการสอนได้เลยกลุ่มอื่นมีหน้ากระดาษรายงานมากที่สุดคือยี่สิบหน้า แต่สำหรับวิจัยบริษัทนาวี ปาเข้าไปเกือบสองร้อยหน้าเนื้อหาไม่อารัมภบท แต่เน้นหลักการมากมายครบถ้วนสมบูรณ์แบบ ตัวเต็งเตรียมรอรับเกรดเอได้เลยหลังเลิกเรียน สามสหายนัดเจอกันที่ร้านลูกชิ้นเจ้าเดิม มีคนต่อแถวไม่มาก เลือกกันเสร็จแล้วก็หาที่นั่งมุมโปรดเพื่อเพลิดเพลิน“กับแม่สาวน้อยไปได้ดีสิท่า หน้าชื่นบานเชียว” แครอลกระดกโค้กดื่ม ไม่ค่อยเต็มใจเอ่ยถึงหญิงสาวร้อยเล่ห์ แต่เห็นเพื่อนมีความสุขก็อดสืบข่าวไม่ได้ธาวินประคองลูกชิ้นปลาแสนอร่อยมาป้อนเธอ ฉีกยิ้มรับอย่างรู้งาน “ดีขึ้นกว่าเดิมเย

นาวีมาป่วนแล้วก็จากไป หลังซ้อมเต้นเสร็จ คนที่ไม่ยอมเลิกราง่ายๆคือเพื่อนรัก ตลอดทางกลับคอนโด เทียวถามเทียวซอกแซกจนแทบจนมุม เคยมีใครบอกไหม เวลามิ่งขวัญซักไซ้ไล่เลียงจะเปลี่ยนไปราวกับเป็นคนละคน น่ากลัวชะมัด“หมอนั่นแกล้งฉัน ฉันจะกลับไปยุ่งอะไรได้อีกที่รัก” หน้าซื่อตาใส แต่ภายในใจเต้นแรงมาก โกหกไม่เนียนเลย มีที่ไหนสอนทักษะเพิ่มเติมให้ได้บ้างมิ่งขวัญกดเสียงต่ำ ทำท่าทำทางราวกับผู้ปกครอง “แครอล”แน่ะ!จับผิดเก่งไปอีก แครอลถอนหายใจ ท้ายที่สุดก็เลือกที่จะเล่าความจริง มิ่งขวัญเป็นเพื่อนสนิทของเธอ อธิบายไปต้องเข้าใจแน่ๆ แต่ว่าจะเริ่มจากตรงไหนก่อนดี“เอ่อ เธอก็รู้ว่าฉันพึ่งเลิกกับแฟน แค่หาความสนุกคั่นเวลา ไม่เจ็บตัวหรอก ถ้าหมอนั่นเล่นแรง ฉันจะรีบถอยห่างเลย”มิ่งขวัญนิ่งเงียบ ครุ่นคิดถึงภาพวันนั้นขึ้นมาในหัว ให้ตายเถอะ คราวนี้เธอเพิกเฉยไม่ได้ ต้องตักเตือน แรกๆ ก็ไม่หนักหนา แต่กว่าจะรู้ตัว เพื่อนรักเกือบถึงตายมาแล้ว“แคล อย่าไปยุ่งกับคนๆ นี้เลยนะ มิ่งไม่ชอบให้แคลเจ็บตัว มิ่งกลัว”“ที่รักไม่ต้องเป็นห่วง ฉันยังปลอดภัยอยู่ในขอบเขต ไม่เล่นเหมือนตอนนั้นหรอก หมอนั่นก็เปลี่ยนไปแล้ว เขาดูโตขึ้น เธอเห็นในข่

น้องๆ นักเรียนจากหลากหลายสถาบันแห่กันมาที่หอประชุมใหญ่คณะมนุษย์ศาสตร์ ปริมาณความจุของที่นั่งคือหนึ่งพัน เมื่อใกล้ถึงเวลาแล้วก็มีคนจัดระเบียบแบ่งสรรให้เข้าไป เพียงพริบตาเดียวที่นั่งว่างก็เต็ม“คณะนิเทศก็จัดกิจกรรมแนวๆ เดียวกับเรานะ ทุกปีเด็กแห่ไปที่นั่น แต่ปีนี้เราชนะขาดลอย”“นั่นดิ ใครๆ ก็บอกว่าคณะนิเทศเลิศสุด แต่เบรกไว้ก่อนค่ะเธอ อย่าให้คณะเราเอาจริง แข่งเชียร์ปลายปีเดือดแน่นอน”เสียงของพิธีกรกล่าวทักทายน้องๆ นักเรียน เล่นเกมตอบคำถามไปพอหอมปากหอมคอแล้ว สิ่งที่ทุกคนรอคอยในที่สุดก็มาถึงเก้าสาวปรากฏตัวพร้อมเพลงเคป็อบชื่อดัง Feel Special และ The Feels ของเกิร์ลกรุ๊ป Twice เสียงกรีดร้องประหนึ่งคลื่นพลังดังสนั่น ทำเอาเพดานแทบพังถล่มลงมาไม่ใช่แค่น้องๆ นักเรียนที่ตื่นเต้น คณะและมหาวิทยาลัยอื่นต่างก็รอดูพวกเธอผ่านไลฟ์สดด้วย คนสวยรวมตัวกัน จะพลาดมาส่องได้ยังไงแครอลอยู่ในชุดกางเกงยีนส์สกินนี่รัดรูป เสื้อครอปโชว์เอว เกล้าผมยาวลอนสวยขึ้นสูง เธอสะดุดตาเป็นเอกลักษณ์ สะบัดนิดเดียวผู้ชมก็พากันหัวใจเต้นระรัวทุกคนสวย แต่ด้วยใบหน้าลูกครึ่งอันแสนโดดเด่น ต่อให้แครอลหายไปอยู่ด้านหลัง ใครก็กลบเธอไม่ได้

ที่บริษัทใหญ่หิรัญกรุ๊ป อุณหภูมิภายในห้องประชุมลดต่ำลงเรื่อยๆ เครื่องปรับอากาศตั้งไว้ที่ยี่สิบห้าองศาเซลเซียส ควรจะทำให้บรรยากาศเย็นสบาย แต่เพราะความนิ่งยากหยั่งถึงดุจภูเขาน้ำแข็งของชายหนุ่มหน้าคม ห้องทั้งห้องหนาวยะเยือกวังเวงหลังอ่านข้อความปริศนา บอสใหญ่จู่ๆ ก็น่ากลัวขึ้นมา ให้ตายเถอะ ใครขัดใจพ่อเจ้าประคุณกัน ไม่ดูเวลาเลย คิดอยากให้พวกเขาตายหรือไง“ส่งสรุปรายงานให้ผมวันนี้ เลิกประชุม”นาวีสั่งการฉับไว เสร็จแล้วก็ลุกออกไป งานหลายชิ้นทำมาเป็นสัปดาห์ไม่มีความคืบหน้า หิรัญกรุ๊ปไม่เลี้ยงพวกไร้ประโยชน์ ทุกคนตระหนักดี“ผู้ช่วยเด่นคุณ ผมไหว้ล่ะ อีกไม่ถึงหนึ่งชั่วโมงจะเลิกงานแล้ว ผมต้องไปรับลูก คุณช่วยพูดกับบอสให้พวกเราหน่อยเถอะนะ”เด่นคุณโดนไหว้วาน มีหรือจะหาเรื่องใส่ตัว “ผมบอกไปแล้ว มีเวลาตั้งเจ็ดวัน พวกคุณทำออกมาไม่ถูกใจบอสเอง”“ไม่ถูกใจเพราะบอสอารมณ์ไม่ดีมากกว่า คุณดูเนื้องาน ก้าวหน้าไปแปดสิบเปอร์เซ็นต์แล้ว ขาดตกเล็กน้อย บอสไม่ยอมปล่อยผ่านเลย” ท้ายประโยคเสียงแผ่ว ไม่กล้ากล่าวหาเจ้านาย เดี๋ยวจะตกงาน“เอาเถอะ พวกคุณสรุปคร่าวๆ มาให้ผม เดี๋ยวผมจะส่งให้บอสเอง ประชุมครั้งต่อไปต้องละเอียดกว่านี