All Chapters of เพราะรักยากหักห้ามใจ (Crazy In Love): Chapter 81 - Chapter 90

“พูดอะไรอย่างนั้นล่ะ ผมเป็นหุ้นส่วน ผมหวังดี ติเพื่อก่อ ไม่ได้อยากขัดให้เสียเรื่องสักหน่อย นี่ถ้าคุณไม่ฝืนเกินไปนะ ผมว่าเข้าไปจับมือกับคุณหญิงสุรางค์ ขอโทษขอโพยเรื่องที่เคยปฏิเสธขายกิจการเถอะ ต่อให้เอาไอดอลวัยรุ่นมาขยายกลุ่มลูกค้า ผมว่าไม่กระเตื้องขึ้นมาหรอก เผลอๆ ขาดทุน”“คุณเป็นห่วงขนาดนี้ ถ้าอย่างนั้นผมคงต้องไปคุยกับคุณแครอลแล้ว หุ้นส่วนกังวลว่าพรีเซ็นเตอร์จะทำให้ขาดทุน จำเป็นต้องปลด ดีไหมครับ”พงษ์พัฒน์ย้อนถามไปยังต้นตอ แต่ไม่ได้หมายความตามนั้นจริงๆ เขาเลือกแครอลมา เพราะเธอมีภาพลักษณ์ของคนรุ่นใหม่ สวย คล่องตัว ไม่เชิงกุลสตรีไทยเต็มรูปแบบ บุคลิกอ่อนโยนปนลุยสุรางคนางค์เน้นไปที่ผู้หญิงโดยเฉพาะ ส่วนอาลาญาอยากเจาะให้ได้ทุกกลุ่ม ตัวเลือกอื่นเปรียบเทียบแทบไม่มี แครอลเหมาะสมที่สุด ไตรมาสนี้ต้องชนะสุรางคนางค์เรียกฐานลูกค้าคืน ไม่อย่างนั้นสิ่งที่ลงทุนไปสูญเปล่าแน่ เป็นลมหายใจเฮือกสุดท้ายของกิจการด้วยคุณหนูท่านนี้มีเบื้องหลังใหญ่ หากในอนาคตหลายๆ สิ่งไม่เป็นใจ จะได้ฝากฝีฝากไข้ หุ้นส่วนสีหน้าแข็งทื่อ หัวเราะเจื่อนก่อนจะกล่าวตอบเสียงอ่อน “ถ้าเธอโกรธผมขึ้นมาจะทำยังไง ผมแค่เสนอเอง ไม่ต้องล้อเล

ธันวาเสยเส้นผมสีดำชุ่มเหงื่อ ซึ่งหล่นลงมาปรกหน้าผากขึ้น เขาสวมเสื้อบาสเกตบอลสีแดงกับกางเกงขาสั้นแบบนักกีฬาเอนบีเอ คล่องตัวแตกต่าง ไม่เหมือนนักศึกษาแพทย์ผู้เรียบร้อยก่อนหน้าเลย“จำได้ครับ พี่แคลจะกลับแล้วเหรอครับ”“ยังจ๊ะ พี่จะไปซื้อของกินรอเพื่อน ธันวาอยากได้อะไรไหม”“ผมทานข้าวแล้วครับ ขอบคุณนะครับ”ธันวาสบตาคนถาม รอยยิ้มบางๆ ปรากฏที่มุมปาก เจอกันทีไรหญิงสาวมักจะพูดจาดีมีมิตรไมตรีเสมอ คนอื่นชอบบอกว่าเธอร้ายเอาแต่ใจ ทำไมเขาไม่รู้สึกเช่นนั้น“พี่ธันวา”คนมาใหม่ร้องทักเสียงสดใส เมื่อเดินมาหยุดอยู่ใกล้หนุ่มสาวทั้งสองก็แย้มยิ้มรู้สึกแปลกใจ ทำไมรุ่นพี่มาอยู่ที่สนามกีฬาได้ แล้วคุยอะไรกันตั้งนาน? น้ำผึ้งหันไปหาแครอล กล่าวอย่างสงวนท่าที“สวัสดีค่ะพี่แครอล”“สวัสดีจ๊ะ”แครอลอยากรู้ว่าน้ำผึ้งเกี่ยวข้องกับน้องหมอยังไง เจ้าตัวมาก็ดีจะได้ถามเลย เธอเป็นคนตรงๆ ไม่อ้อมไปอ้อมมาให้เสียเวลา หากทั้งคู่รักกันคงได้แต่ถอยไม่รุกคืบเข้าไปต่อขณะที่กำลังจะอ้าปาก ธันวาก็ยื่นมือไปยีผมบนศีรษะน้ำผึ้งอย่างเอ็นดู การกระทำของเขาสนิทสนมชิดเชื้อมากจบตรงนี้แล้วสินะ โดนแก้แค้นคืนหรือเปล่า เมื่อก่อนน้ำผึ้งชอบนาวี เธอดันไ

​ “ผู้ปกครองพวกแกล่ะ ทำไมปล่อยให้ทำสันดานชั่วๆ จนอายุป่านนี้ได้ ฉันช่วยให้ไปเกิดใหม่เร็วๆ ดีไหม”แครอลตีหัวผู้ชายสารเลวที่กำลังขยุ้มเส้นผมหญิงสาวเต็มแรง ยืมขวดน้ำผึ้งร้านกาแฟมา ไม่คิดว่ามันจะเหมาะมือดีขนาดนี้ชายร่างท้วมเซหน้าทิ่มพื้น ผู้หญิงเสียงดุเก่งกล้าไร้ความเกรงกลัว ไม่คำนึงถึงอิทธิพลใดๆ หล่อนเป็นใครกัน?“นังสารเลว กล้าตีหัวกูเหรอ” คนโดนฟาดเลือดไหลท่วม เมาก็ส่วนหนึ่ง เจ็บก็ส่วนหนึ่ง น้ำผึ้งไหลอาบเหนียวเหนอะหนะไปหมดอีกสองคนเห็นว่าเธอถือเศษขวดปากฉลามไว้ในมืออยู่ก็ไม่กล้าบุ่มบ่าม กลัวว่าหญิงสาวจะซี้ซั้วแทงไส้เอา บุกเข้าไปพร้อมกันยิ่งไม่น่าทำ เกิดผิดพลาดขึ้นมาจะว่ายังไงแครอลเท้าสะเอว กลิ่นอายโมโหโหดเหี้ยมพัดเส้นผมจนปลิว “เออ! ไสหัวมาอีกสิ ฉันจะสั่งสอนแทนแม่แกเอง”เลือดออกท่วมมือเพราะโดนขวดบาด ทีแรกคิดว่าทุบไปแล้วคงจะเหมือนในหนัง แต่ที่ไหนได้ เจ็บจนจะบ้า เธอร้างลาจากการตบตีมานานโข หวนคืนไปใช้ความรุนแรงทั้งทีจะธรรมดาได้ยังไงแครอลไม่อยากหลุดมาดผู้พิทักษ์คุณธรรมจึงควบคุมความแสบเอาไว้ เธอหรี่ตาลง จ้องมองเดรัจฉานทั้งสามด้วยความมืดมัว“แกเป็นใคร เสือกทำไม นังนี่มันเกี่ยวข้องกับแกเหรอ ไป

ม่านมุกรู้ว่ามันสกปรก แต่ฐานะเธอไม่ค่อยดี ได้ขนาดนี้นับว่าประหยัดไปหลายบาทแล้ว “ค่ะ งั้นไปก่อนนะคะ”ประตูอีกด้านเปิดออกพร้อมกัน ม่านมุกโดนไม่ใช่น้อยจึงขาอ่อนล้มพับลงไป ขี้เมาเห็นแบบนั้นก็แซว ยังดีที่เป็นพวกเก่งแต่ปาก ไม่อย่างนั้นอาจจะต้องเหนื่อยอีกแครอลช่วยพยุงคนขึ้น เธอพาหญิงสาวผู้อ่อนระโหยโรยแรงเข้าตึกตรงไปยังห้อง ม่านมุกพักที่ชั้นห้า ลิฟต์ไม่มี เดินบันไดอย่างเดียว“เอ่อ ฉันพอจะทำแผลได้ เข้ามาก่อนไหมคะ”“อืม” แครอลเห็นความหวังดีที่มาจากใจจริง เธอตามม่านมุกเข้าไปในห้อง กวาดสายตาสำรวจโดยรอบอย่างประหลาดใจมองภายนอกตึกแห่งนี้ซอมซ่อไม่น่าอยู่ แต่ห้องของหญิงสาวต่างออกไป เธอจัดวางของเป็นระเบียบ สีเขียวอ่อนตัดสีฟ้าสบายตา ยิ่งเปิดไฟก็ยิ่งรู้สึกว่าเป็นคนพิถีพิถัน ทำไมไปยุ่งกับไอ้แก่เหงือกแห้งพวกนั้นได้ม่านมุกรีบไปค้นหากล่องยา เธอเริ่มล้างแผลให้ผู้มีพระคุณอย่างพะเน้าพะนอ“อายุเท่าไหร่ หน้าเด็กขนาดนี้ เขาให้เขาผับแล้วเหรอ”“อายุยี่สิบค่ะ ถามได้ไหมคะว่าคุณชื่ออะไร”“แครอล เป็นพี่เธอหนึ่งปี”“แครอล ใช่แครอล…ซันวาทอเรย์หรือเปล่าคะ? ” น้ำเสียงของหญิงสาวตื่นเต้น มือที่กำลังพันแผลอย่างประณีตเริ่มเก

เธอกล่าวออกมา สองมืออ่อนนุ่มขยับชักรูดสิ่งที่กำลังแข็งชัน คนอย่างนาวีแพ้ตลอด ตั้งแต่ครั้งแรกที่เผลอหมกมุ่นกันจนถึงตอนนี้ เขาไม่เคยชนะได้ เห็นชัดเลยก็คือมาตามตอแย ถ้าไม่ใช่ทาสสวาทของเธอจะเป็นอะไรแครอลยื่นลิ้นไปเล้าเลียส่วนปลายก่อน สะบัดส่ายไปมาจนท่อนลำตื่นเต็มความสามารถแล้วจึงครอบริมฝีปากดูดเธอรับเข้าไปได้แค่กลางลำ อีกครึ่งหากจะฝืนก็คงลงลึกถึงคอ ค่อนข้างใหญ่ ไม่สิ ไม่ใช่ค่อนข้าง แต่ใหญ่มาก เห็นแบบนี้ไม่ธรรมดาเหมือนกันนะริมฝีปากอิ่มชักรูดพร้อมผงกศีรษะ ดวงตาใสแป๋วไร้เดียงสาช้อนขึ้นมามอง เป็นภาพที่ขัดแย้งอย่างมาก ทักษะระดับปรมาจารย์ แต่แววตาคู่นี้ไม่ต่างจากแมวน้อยใสซื่อตัวหนึ่งเลยนาวีมองลงไปด้วยใจที่เต้นระทึก เขาช่วยประคองท้ายทอยพร้อมกับถอดเสื้อ โดนเธอปรนเปรอหนักขนาดนี้ ไม่สนองคืนให้สาสมได้ยังไงแครอลเริ่มดูดแรงขึ้น ลิ้มลองแท่งเนื้อเอาเป็นเอาตาย กำลังคิดจะทำให้เขาอายโดยการเร่งจนปริแตก แต่ฉับพลันก็โดนเอวสอบสวนกระแทกเข้ามาเสียงกระอักดังอึกๆ อยู่ในลำคอ แทบรับไม่ไหวแล้ว แต่ก็หันหนีไม่ได้ มือสองข้างของผู้ชายตรึงศีรษะเธอเอาไว้แน่นนาวีเชิดหน้าฮึมฮัมพอใจ ก่อนจะปล่อยให้คนเป็นอิสระ เขาจัดการก