All Chapters of รักต้องจับฉบับเพลย์บอย: Chapter 11 - Chapter 20

เฌอริตาป่วยเข้าวันที่ห้า ทุกคนในร้านรับรู้และถูกสั่งห้ามขึ้นไปรบกวน วสันต์ที่ชอบทำทีขึ้นมาดูแลลูกค้าบริเวณชั้นสองแอบเงยหน้าขึ้นมองหน้าห้องของเจ้านายทุกครั้งที่เดินขึ้นมาหาลูกค้า แต่ไม่มีเลยสักครั้งที่ประตูห้องจะถูกเปิดออกคิดถึง...ความคิดแวบแรกที่ออกมาจากสมอง หลังจากตั้งคำถามกับตัวเองว่า ทำไมต้องเอาแต่มองประตูห้องทำงานของเธออยู่อย่างนั้นแล้วทำไมต้องคิดถึง?คำถามข้อที่สองซึ่งไม่ได้เจอคำตอบ สุดท้ายภาพใบหน้าเล็กกว่าฝ่ามือตนเองก็ปรากฏขึ้นมา ปากนิดจมูกหน่อยกับแก้มกลมๆ ที่ชอบพองลมเวลาหงุดหงิดคงเป็นเพราะไม่มีคนมาคอยด่า -_-;ถึงอย่างนั้นก็ยอมรับ ว่าอาการเจ็บป่วยของเฌอริตาเป็นข้อดีมากกว่าข้อเสีย เพราะตั้งแต่เข็มทิศรู้ข่าวว่าเธอป่วยและถูกสั่งห้ามใครเข้าเยี่ยม ว่าที่คู่หมั้นที่พ่อหาให้ก็เอาแต่ขลุกอยู่กับดีเจสาวจนตัวติดกันสิ่งหนึ่งที่วสันต์รับรู้จากการรายงานของป๊อปปี้คือเข็มทิศเป็นคนฉลาด ไม่เคยส่งข้อความนัดแนะให้มีหลักฐานหลงเหลือ แม้ว่าทั้งคู่จะแอบแลกข้อมูลการติดต่อกันแล้วก็ตาม ดูได้จากทุกครั้งที่ดีเจสาวส่งข้อความไป อีกฝ่ายไม่เคยพิมพ์ตอบ หากมีลูกค้าแน่นร้านเข็มทิศจะไม่คุยกับเธอโดยตรง แต่กลับส

สวิตช์ไฟถูกเจ้าของห้องที่ไม่ค่อยทะนุถนอมสิ่งของตบเปิดเสียงดัง 'แปะ' ตามด้วยการถอดเสื้อกั๊กตัวนอกและโบหูกระต่ายออกจากคอ โชคดีที่วันก่อนเพิ่งทำความสะอาดไป ห้องจึงยังไม่รกมากจนทำให้สาวที่เข้ามาในห้องหนุ่มโสดขนหัวลุก แต่ให้พูดตามจริง สภาพของเฌอริตาในตอนนี้คงไม่สนใจอะไร ดูได้จากการที่ร่างสวยในชุดเดรสสีขาวสั้นเดินไปนั่งบนโซฟาที่มีกางเกงขายาวของเขาพาดพนักพิงเอาไว้อย่างไม่รู้สึกรังเกียจ “เรนนี่ไปล้างมือแล้วจะกลับมาทำแผลให้นะ” เขาบอกคนที่นั่งเหม่อลอยกอดตัวเองด้วยน้ำเสียงเบา ทั้งที่รู้อยู่เต็มอก ว่าพูดไปเธอก็ไม่เข้าใจเพราะวิญญาณออกจากร่างไปแล้วเรียบร้อย ใช้เวลาในห้องน้ำหลายนาทีจึงเดินออกมานั่งข้างๆ ถุงพลาสติกโลโก้ร้านยาที่จอดแวะซื้อพร้อมกับเกี๊ยวหมูแดงเผื่อหิวรอบดึกถูกคว้ามาวางบนตักแกร่ง คนตัวสูงออกอาการเก้ๆ กังๆ เล็กน้อย ปกติเขาเป็นคนไม่มีเรื่องชกต่อยจึงไม่ค่อยรู้วิธีการทำแผลที่ถูกต้อง แต่เมื่อกี้แอบค้นหาข้อมูลจากอินเทอร์เน็ตมาแล้ว รวมถึงถามเภสัชกรคนสวยที่ร้านขายยาจึงพอทำได้ อย่างแรกที่ต้องจัดการ คือรอยเกรอะกรังของเลือดบริเวณมุมปาก น้ำเกลือถูกเหยาะลงบนสำลีในมือ จากนั้นจึงค่อยๆ ใช้มืออีกข้

เซ็กซ์ดุดันบนเตียงกินเวลาไปกว่าหนึ่งชั่วโมง ถุงยางชิ้นที่สี่ถูกหยิบออกมาจากที่เดิม เฌอริตาที่นอนเหม่อลอยบนเตียงผวาตัวลุกขึ้นนั่ง แต่แทนที่เธอจะรอด นั่นกลับช่วยอำนวยความสะดวกให้เจ้าหมาพยศที่กำลังคึกได้ที่ ไม่ผิดหรอก 'หมาพยศ' เฌอริตาให้คำจำกัดความนี้กับคนที่เพิ่งจับเธอนอนพลิกตัวในท่าคลานเข่า ก่อนจะตามด้วยการดันความเป็นชายเข้ามาในโพรงอุ่นของตนเองจนคับแน่น ฟันซี่คมกัดหัวไหล่มนจนเจ็บชา ในขณะที่สองมือหนาบีบขย้ำหน้าอกของเธออย่างไม่ปรานีปราศรัย หมาชัดๆ “ขอพัก อ๊ะ อื้อ...” เธออุทธรณ์ขอความเห็นใจไม่ต่างจากหลายสิบนาทีก่อน หน้าท้องน้อยมันจุกแน่นแทบจะทนต่อไปไม่ไหวอยู่แล้ว “นอนเฉยๆ สิ เรนนี่ทำเอง” “ปัญหามันไม่ได้อยู่ตรงนั้นไหมล่ะ อ๊ะ! อ๊ะ!” คนนอนทอดกายในท่าโก้งโค้งตะโกนโต้กลับไม่ทันไรก็ต้องนอนฟุบหน้าครวญคราง ดวงตาที่เริ่มมองเห็นชัดกลับมาเหม่อลอยอีกแล้ว ...ดุอย่างกับไม่ได้เอามาเป็นปี “แน่นว่ะ ซี้ด...” ไม่รู้ว่าเป็นคำชมหรือแค่บ่น แต่เฌอริตาได้ยินเขาพูดคำนี้ซ้ำๆ ตามด้วยการซี้ดปากเสียวแบบนี้หลายครั้งแล้ว นั่นทำให้เธอมีอารมณ์ขึ้นมาอย่างน่าประหลาด ราวกับกำลังพึงพอใจที่ทำให้อีกฝ่ายสุขสมด้วยร่า

หลังจากขับรถกลับไปส่งเฌอริตาที่ผับในช่วงเย็นวันเดียวกัน วสันต์ก็จัดการบึ่งรถกลับไปที่คฤหาสน์ของวรหิรัญเขาขอหยุดงานที่ผับสองสามวันโดยให้เหตุผลว่าต้องเตรียมตัวหาคนร่วมมือในการช่วยเอาศิริประภาพันธ์กรุปกลับมาอยู่ในมือของอาเจ๊ขา แม้จะถูกหญิงสาวถามถึงวิธีการ เจ้าหมาพยศก็เอาแต่ทำตัวไม่รู้ไม่ชี้พุ่งเข้ามาคลุกวงในคนอายุมากกว่าเบี่ยงประเด็น“คิตตี้~!”เสียงทุ้มเรียกหาแม่บ้านเลยวัยกลางคนตั้งแต่ย่างเท้าเข้ามาในบ้าน ในมือหนามีถุงสาลี่ลูกใหญ่รวมๆ แล้วหลายกิโลติดมือเข้าบ้าน“ขา~ คุณเรนนี่” ป้าแมววิ่งเข้ามาต้อนรับอย่างรวดเร็ว ก่อนจะมองถุงผลไม้ที่ลูกชายคนเล็กยื่นให้ด้วยความงุนงง “ซื้อมาฝากป้าเหรอคะ?”“ไม่ใช่~ เรนนี่ให้เอาไปล้างเตรียมไว้ในครัว เดี๋ยวเรนนี่อาบน้ำเสร็จจะลงมาทำสาลี่ตุ๋นให้หม่าม้ากับปะป๊ากิน”“ฮะ!? คุณเรนนี่จะเข้าครัวเหรอคะ?” น้ำเสียงของสาวใช้ดูตกใจอย่างมากหลังจากได้ฟังกับหูในขณะที่คนตั้งหน้าตั้งตาเข้าครัวไม่รู้สึกสะทกสะท้านกับสายตาของป้าแมวที่มองมาแม้แต่น้อย“ไม่ยากหรอก เรนนี่ดูวิธีการทำตอนขับรถกลับมาบ้านแล้ว แค่ต้มๆ” เขาตอบอย่างขอไปที ก่อนจะผลุนผลันวิ่งขึ้นห้องไปอาบน้ำทำเวลาฟังคำพูดขอ

ร่างบอบบางของเฌอริตาถูกยกลงไปนั่งคุกเข่าบนพื้นพรม วสันต์ปลดกระดุมกางเกงตนเองออกจากนั้นจึงจับมือเล็กมาพันธนาการด้วยเข็มขัดหนังสีดำทั้งสองข้าง เธอเหม่อมองความเป็นชายที่ถูกปลดพันธนาการกำลังดีดเด้งห่างจากริมฝีปากไม่ถึงคืบ หัวสีชมพูมีน้ำซึมออกมาทำเอาคนมองกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก“คนสวยอ้าปากหน่อยครับ” เขาเป็นฝ่ายออกคำสั่ง พร้อมกับขยับตัวเข้ามาประคองปลายคางมนให้เชิดขึ้นเพียงแค่ริมฝีปากสีแดงเผยอและแลบลิ้นออกมารอ ในขณะที่ดวงตางามช้อนตาขึ้นมาคล้ายกำลังยั่วยวน คนตัวสูงก็โปรยยิ้มพึงพอใจ มือสากจับลำกายตนเองชักรูดสองสามครั้ง จากนั้นจึงค่อยๆ ถูไถกับปลายลิ้นนุ่มให้คนที่นั่งระดับต่ำกว่าชิมรสชาติเขาชอบเวลาเห็นปากสีแดงของเธอดูดแท่งสีชมพูของตนเอง เฌอริตาห่อริมฝีปากรูดลำยาวเข้าออกในปากอย่างไร้อาการเคอะเขิน เธอกดลำคอตนเองเกร็งรับความยาวของมันในยามที่แก่นกายใหญ่ถูกดันเข้ามาสุดคอ'อ่อก!'เสียงที่ดังเล็ดลอดจากลำคอคนตัวเล็กบ่งบอกลมหายใจที่ใกล้ถึงลิมิต ชายหนุ่มจึงค่อยๆ ดึงออกมาจากปากนุ่ม“อึก...” เจ้าตัวปล่อยน้ำลายใสของตนเองให้ไหลเยิ้มลงมาถึงปลายคางสวยสีหน้าเมื่อกี้เร้าอารมณ์ทางเพศผู้ชายอย่างเขาเป็นที่สุ