All Chapters of สะดุดรักยัยกะล่อน: Chapter 21 - Chapter 30

หญิงสาวเห็นเขาไม่มีปฏิกิริยาตอบรับใดๆเพียงแต่ส่งสายตากราดเกรี้ยวบนใบหน้าเรียบเฉยอยู่อย่างนั้น นางจึงจำต้องยืดตัวขึ้นแล้วก้มหน้าก้มตาคัดบทสวดมนต์ที่มีมากมายนับไม่ถ้วนตามคำสั่งของเขาลงในกระดาษต่อไปอย่างจนใจ นี่เป็นบทลงโทษที่หลี่เซียวเหยาได้มอบให้นาง หลังจากที่เกิดเรื่องขึ้นเมื่อวานทำอะไรก็ผิดไปหมด แล้วอย่างนี้จะเอาชนะใจเขาได้อย่างไรเล่า ฮือ...หลี่เซียวเหยายังคงนั่งนิ่งหน้าตึงขรึมเคร่งจ้องมองไปทางเจินเจินที่กำลังขบเม้มริมฝีปากน่าจูบนั่นอย่างขัดเคือง เมื่อวานเขาถูกสตรีต่ำช้าน่าสมเพชนางหนึ่งใส่ยาปลุกกำหนัดลงไปในน้ำชาให้เขาดื่มกิน เมื่อยาออกฤทธิ์ เขามีอาการร้อนรุ่มดังไฟสุมทรวง เขาพยายามประคองอารมณ์พลุ่งพล่านของตนเองจนสุดกำลังและเมื่อสตรีตรงหน้าของเขาขณะนี้ได้เข้ามาในห้องนั้นเมื่อเหตุการณ์เมื่อวาน เขาดีใจมาก ดีใจเสียจนมิรู้ได้ว่าจะดีใจทำไมกัน ฤทธิ์ของยาปลุกกำหนัดนั่นก็ช่างรุนแรง เมื่อเห็นสตรีนางนี้เดินเข้ามา เขาถึงกับห้ามอารมณ์พลุ่มพล่านปรารถนาของตนเองเอาไว้ไม่อยู่ เขารู้สึกว่าต้องการนางในเวลานั้น เขาต้องการนางอาจจะเป็นเพราะฤทธิ์ของยาปลุกกำหนัด

หลังจากเวลาแห่งการถูกทำโทษได้ผ่านพ้นครู่ใหญ่"ไม่ไหวแล้ว...."เจินเจินตะโกนออกมาอย่างสุดจะกลั้นอยู่ตรงโต๊ะตัวเดิมท่ามกลางหนังสือสวดมนต์และบทสวดมนต์ต่างๆมากมายหลังจากที่หลี่เซียวเหยาได้รับคำสั่งจากฮ่องเต้หลี่ซื่อ หมินให้ออกไปพบที่พระตำหนักส่วนพระองค์ หญิงสาวจึงถือโอกาสตอนอยู่คนเดียวในห้องหนังสือแห่งนี้ปลดปล่อยอารมณ์อย่างเต็มที่ "ทำอะไรก็ผิดไปหมด เป็นสตรีนี่ช่างยากแท้ เฮ่อ! ง่วงก็ง่วง ตั้งแต่เมื่อวานยังไม่ได้นอนเลยนะเนี่ย" เจินเจินยังคงนั่งบ่นออกมาอย่างต่อเนื่องก่อนจะตัดสินใจวางพู่กันในมือลง แล้วเมียงมองไปทางประตูเพื่อให้แน่ใจว่าหลี่เซียวเหยายังไม่กลับเข้ามาอา... นางจะขอไปงีบเสียหน่อย เรื่องเมื่อวานทำนางตาค้างจนนอนไม่หลับเลยทั้งคืน เมื่อคิดได้แล้วหญิงสาวจึงมองไปทางห้องนอนที่อยู่ถัดไปจากห้องหนังสือแห่งนี้ห้องนอนห้องนั้นเป็นห้องที่นางกับเขา...เมื่อคืน...คิกคิกขอไปนอนระลึกความหลังที่ยังตราตรึงหน่อยเป็นไรเมื่อคิดได้ดังนั้นแล้วเจินเจินจึงไม่รอช้ารีบกระโดดตัวลอยเข้าห้องนอนแห่งนั้นไปอย่างถือวิสาสะในทันทีอืม...สบายจริง...หญิงสาวคิดในใจพลางนอนกลิ้งตัวไปมาบนเตียงนอนที่ซึ่งมีกล

เมื่อเดินออกมาจากห้องนอนของหลี่เซียวเหยาได้เพียงครู่ เจินเจินจึงรีบแกะกระดาษที่อยู่ตรงข้อเท้าของนกรูปร่างประหลาดที่อยู่ในอ้อมแขนของตนออกอย่างรู้หน้าที่ หญิงสาวมักเป็นเช่นนี้ ด้วยหน้าที่ของสมุนพรรคมารประจำสำนักของผู้มีพระคุณต่อนางแล้ว ไม่ว่านางจะกำลังทำอะไรอยู่ที่ไหนงานที่ได้รับมอบหมายย่อมสำคัญเป็นอันดับแรกเสมอสำคัญกว่าบุรุษอีกนะ! นางคิดคำสั่งให้แอบพาสมุนไปคอยติดตามและอารักขาองค์ชายหลี่หงจินหยางที่กำลังจะเข้าไปจัดการกับแคว้นต้าไห่รึ!ในขณะที่เจินเจินกำลังก้มหน้าอ่านสารจากนกสีดำทมิฬประจำตัวของนาง เสียงอื้ออึงของบรรดาสตรีก็ดังมาจากลานกว้างด้านหน้าของตำหนักหลี่เซียวเหยา หญิงสาวจึงเงยหน้าขึ้นมองตามเสียงอื้ออึงเหล่านั้น หญิงสาวเห็นเป็นเหล่าบรรดาองค์หญิงที่มาจากต่างแคว้นเพื่อถวายตัวกำลังพากันนวยนาดเดินเข้ามาด้วยท่วงท่าแฉล้มแช่มช้อยหน้าตาสวยสดงดงามรูปร่างอรชนอยู่บริเวณลานกว้างแห่งนั้นในขณะที่เจินเจินกำลังพิศมองสตรีเหล่านั้นอย่างสงสัย เสียงของบรรดาสตรีเหล่านั้นก็เอ่ยขึ้นแทบจะพร้อมเพรียงกันเมื่อพวกนางมองเห็นใครบางคนเดินตามหลังของเจินเจินออกมาจากด้านในของตำหนัก"ถวายบังคมองค์ชายสี่เพคะ

"ก็ท่านขืนใจข้าจริงๆนี่" เจินเจินพลิกกายหันมาหาหลี่เซียวเหยาอย่างว่าง่าย แต่ยังคงเอ่ยตัดพ้ออย่างไม่ยอมจำนน"เจ้าอยู่บนตัวข้าด้วยลีลาเยี่ยงนั้น ยังหาว่าข้าขืนใจเนี่ยนะ" หลี่เซียวเหยากล่าวออกไปอย่างไม่เข้าใจในตัวของเจินเจินเลยสักนิด"ข้าหมายถึงตอนเริ่มต้นต่างหาก" เจินเจินเถียงออกไปอย่างไม่ยอมเขาเลยสักนิดเช่นกัน"ข้าจับเจ้ากดลงให้นอนราบกับเตียงก่อนจะก้มหน้าลงจูบเจ้าอย่างหนักหน่วงจริง แต่เป็นเจ้าที่ปลดสาบเสื้อของข้า แล้วโยนออกไปเสียไกล" หลี่เซียวเหยาที่อยู่ในท่าขึ้นคร่อมเจินเจินอยู่เอ่ยขึ้นพลางโบ้ยสายตาไปทางชุดของเขาที่ลอยไปเกี่ยวอยู่กับโต๊ะไม่ไกลกับเตียงนอน"จริงรึ?" เจินเจินตีหน้ามึน กระพริบตาปริบๆ "แต่มันก็ยังไม่ถูกต้องอยู่ดี" หญิงสาวยังคงเอ่ยตัดพ้ออยู่อย่างนั้น พลางคิดในใจ ครั้งแรกของนางควรจะดีกว่านี้สิ ฮึ!"แต่ไหนแต่ไรมา เป็นเจ้าที่แอบกินเต้าหู้ข้าก่อนมาโดยตลอด ถูกเอาคืนเยี่ยงนี้ย่อมสมควรแล้ว" ชายหนุ่มกล่าวพลางก้มหน้าลงซุกไซ้ตรงซอกคอที่มีรอยจ้ำสีแดงตลอดแนวจากกิจกรรมของรอบก่อนๆหน้า"ท่านแค่ถูกข้าลวนลามเพียงนิด อ๊ะ..." เจินเจินเอ่ยได้แค่นั้นกลับต้องสะดุดเพราะใครบางคนที่

เจินเจินคิดและหัวเราะชอบใจพลางเมียงมองไปเพื่อหาต้นตอของเจ้าของเสียงนางเห็นเป็นสตรีในอาภรณ์สวยงามหน้าตาสวยงามท่วงท่าสูงส่ง คาดว่าน่าจะเป็นเหล่าอนุชายาของหลี่เซียวเหยาของนางนั่นเองอา...สตรีพวกนี้ถ้านางจำไม่ผิดน่าจะเป็นพวกที่แอบเอาของดีมาจากแคว้นของพวกนางยาปลุกกำหนัด กำยานเพิ่มอารมณ์ ชาเพิ่มพลัง ของขลังต่างๆ เจินเจินนั่งคิดพลางยกนิ้วขึ้นมานับอย่างใคร่ครวญเดี๋ยวนะ...ของพวกนั้น เหล่าสตรีพวกนี้จะเอามาใช้กับหลี่เซียวเหยาของนางหรือไม่อา...ถ้าเช่นนั้น...ถ้าหลี่เซียวเหยาเกิดติดใจพวกนางขึ้นมาเล่า?ไม่ได้การ!เจินเจินใช้เวลาคิดเพียงครู่ก่อนส่งเสียงออกไป"พวกเจ้า" เจินเจินตะโกนออกไปทางเหล่าสตรีที่เป็นอนุชายาในทันที "มานี่สิ!"เหล่าสตรีพวกนั้นแม้จะชะงักงันแต่ยังคงทำท่าทางไม่ใยดีต่อเจินเจิน พวกนางพากันชักสีหน้าพร้อมส่งสายตาดูแคลนไปทางเจินเจินอย่างเห็นได้ชัด เป็นแค่สาวใช้อุ่นนเตียงมีสิทธิ์อันใดมาเรียกพวกนางให้เดินเข้าไปหากัน"จะเดินมาดีๆ หรือจะเดินมาทั้งน้ำตา หื้อ!" เจินเจินตะโกนไปอีกประโยคหนึ่ง พร้อมทั้งทำท่าทางจะส่งสัญญาณเรียกพวกสมุนให้ออกมาอย่างที่เคยทำเหล่าอนุชายาเห็นดังนั้