All Chapters of ฤทธิ์รัก: Chapter 171 - Chapter 180

ศิริกานดามาที่คฤหาสน์แม็คเวลแห่งนี้เป็นหนที่สอง ครั้งแรกก็ตอนแต่งงานใหม่ๆ ซึ่งคีรินทร์พามาฮันนีมูนที่นี่อยู่เกือบหนึ่งเดือน ทำให้เธอพอจะคุ้นเคยกับโจเซฟและนีลาอยู่พอสมควร เธอจะคุยกับทั้งสองด้วยภาษาเยอรมัน ถ้าติดขัดตรงไหนก็ใช้ภาษามือแทน และสองสามีภรรยาก็พยายามพูดคุยกับเธอช้าๆ เนื่องด้วยรู้ว่าเธอยังไม่คล่องภาษาเยอรมันนัก บางทีก็ช่วยสอนถ้อยคำที่เธอไม่เข้าใจให้ด้วยและครั้งนี้เธอมาอยู่ที่เมืองฮัมบวร์คได้อาทิตย์กว่าๆ แล้ว นับตั้งแต่มาสามีก็ไปเคลียร์งานที่ท่าเรือเดินสมุทรธุรกิจตกทอดทางฝั่งมารดาทุกวัน ไปเช้าและกลับดึกจึงยังไม่มีเวลาพาเธอไปเที่ยวที่ไหนเลย แต่ศิริกานดาก็เข้าใจว่าเขางานยุ่ง แล้วมีเวลาเคลียร์งานค่อนข้างจำกัด เพราะงานที่เมืองไทยก็ทิ้งมานานๆ ไม่ได้เช่นกันช่วงไหนที่ต้องมาเคลียร์งานที่นี่คีรินทร์ต้องให้วาคินหรือคามินน้องชายคนใดคนหนึ่งมารับช่วงต่อ หากน้องชายของเขาทั้งคู่ก็มีงานที่ต้องรับผิดชอบดูแลมากมายที่ต่างจังหวัด ซึ่งก็ยุ่งไม่ต่างกัน นานๆ วาคินกับคามินถึงจะปลีกตัวมากรุงเทพฯ ได้สักครั้งความจริงการมาครั้งนี้เธอคะยั้นคะยอให้คีรดามาเที่ยวด้วย ทว่าพูดจาหว่านล้อมอย่างไรแม่เพื่อนรักก็ป

“ขอโทษครับนายน้อยคิงส์ตัน ผมปากไม่ดีเอง”โจเซฟก้มหน้ารับผิดด้วยเสียงหงอยๆ แล้วตั้งหน้าตั้งตา ขับรถเงียบกริบไปเลย หากหน้าตาที่เคยแช่มชื่นอยู่เป็นนิจจืดเจื่อนลงไปถนัดตา ส่วนนีลาผู้เป็นภรรยานั่งหน้าซีดแล้วซีดอีกพร้อมทำตัวแข็งทื่อตั้งแต่ได้ยินเสียงเจ้านายหนุ่มนั่นแล้วละ สงสัยจะยังช็อกไม่หาย ศิริกานดาเห็นแล้วอดสงสารไม่ได้จึงพยายามดึงความสนใจของสามีมาอยู่ที่เธอแทน“คุณคิงส์โทรมาหากานมีอะไรหรือเปล่าคะ”“ไม่มี...”ตอบทื่อๆ สั้นๆ ฟังไร้อารมณ์แบบสุดๆ แล้วเขาก็ชิงวางหูไปเฉยเลย แค่นี้ศิริกานดาก็รู้แล้วว่าเธอโดนหางเลขไปด้วยแน่นอน จากที่คิดจะไปซื้อของกันอย่างเพลิดเพลินเจริญใจ ตอนนี้รู้สึกทุกคนจะหมดสนุกขึ้นมาเสียดื้อๆ“ไม่เป็นไรนะ โจเซฟ นีลา เดี๋ยวฉันเคลียร์ให้เอง”ออกปากปลอบขวัญพ่อบ้านใหญ่กับภรรยาไปแบบนั้นใช่ว่าศิริกานดาจะไม่รู้สึกอะไร เวลานี้เธอก็อารมณ์ไม่รื่นเริงนักหรอก เธอทิ้งหลังลงกับเบาะที่นั่งพลางปล่อยลมหายใจออกมาแผ่วเบา รู้สึกว่าหัวใจมันหนักอึ้งชอบกลหลังจากนั้นศิริกานดาก็มาช่วยนีลากับโจเซฟซื้อของที่ซูเปอร์มาร์เก็ต หากเธอไม่ได้รู้สึกตื่นตาตื่นใจกับอะไรทั้งสิ้น เลือกๆ หยิบๆ ข้าวของอย่างซังกะต

แขนกำยำข้างหนึ่งรัดเอวคอดเอาไว้กับอกแนบแน่นกว่าเดิม มือใหญ่อีกข้างคว้าปลายคางเล็กกระชับให้หันมาเผชิญหน้าตรงๆ และใกล้ซะจนลมหายใจอุ่นสะอาดเป่ารินรดใบหน้าสวยใสแผ่วๆ ส่งผลให้ริ้วแดงๆ แผ่ซ่านไปทั่วแก้มนวลอย่างน่าดูชม“ไม่ต้องเปลี่ยนเรื่องเลย ไม่สำเร็จกานดา”ศิริกานดาทำหน้ามุ่ยๆ เมื่อสามีรู้เท่าทันและปิดหนทางหลีกหลบลงหมดทุกทาง ถึงแม้น้ำเสียงของเขาจะเริ่มทอดช้าอ่อนลง หากดวงตาคมกริบนั้นยังดูเอาจริงอยู่เหมือนเดิม บอกให้รู้ว่าถ้าเขายังไม่พอใจเธอก็ไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น“ยอมรับก็ได้ว่ารอยลิปสติกของกานเอง ขอโทษที่ไม่ดูให้ดีก่อน ก็คนมันหึงนี่นา พอใจยังคะ”คีรินทร์ส่ายศีรษะเบาๆ บอกเป็นนัยว่ายังไม่พอใจกับประโยคที่ได้ยิน ทำเอาภรรยาสาวหน้าตูมหนักกว่าเดิม ไม่พอพ่อคุณยังบ่นแถมมาให้อีก“นี่ผมยังไม่ได้เคลียร์เลยนะ เข้าห้องประชุมไปคนมองกันให้ตรึม ไอ้เราก็นึกว่าทำอะไรผิด ที่ไหนได้จ้องรอยลิปสติกเมีย เสียเซลฟ์สุดๆ”ศิริกานดาแย้มยิ้มกว้างอย่างอดขำคำบ่นของสามีไม่ได้“แล้วจะเอาไงคะ”“คุณรู้ว่าผมต้องการอะไรกานดา”ศิริกานดาค้อนให้คนเจ้าเล่ห์หน้าตายเสียตาแทบกลับ ความต้องการของเขาก็คงไม่พ้นหากำไรตามเนื้อตามตัวของเธอนั่

ชายหนุ่มชันเข่าขึ้นมาหนึ่งข้าง ส่วนขาอีกข้างเหยียดไปบนพื้นพรมสบายๆ ก่อนจะคลี่ผ้านวมที่ยังถืออยู่ในมือห่มคลุมทั้งตัวเองและร่างละมุนในอ้อมแขนจนมิดทั้งตัว จากนั้นถึงเอ่ยขึ้นมาข้างใบหูบางเบาๆ“นี่อย่าบอกนะว่าเป็นความคิดของคุณที่พาผมลงมาเปลี่ยนบรรยากาศตากลมทะเลที่นี่ หาดทราย สายลม สองเรา โรแมนติกซะไม่มีอะ” “งั้นกลับขึ้นตึก”น้ำเสียงไม่เชื่อถือติดจะประชดน้อยๆ ของเขาทำให้ศิริกานดาสะบัดเสียงใส่ทันควัน เธอทำท่าจะลุกขึ้นจริงๆ หากสองแขนแข็งแรงก็กระชับเข้าหากันแน่น แล้วเอ่ยใส่หูมาอีกประโยคอย่างรู้เท่าทัน“ฝีมือโจเซฟล่ะสิ”ศิริกานดาถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ในเมื่อเขารู้ทันซะขนาดนี้ก็เคลียร์ให้รู้เรื่องกันไปเลยแล้วกัน“นี่คุณโกรธโจเซฟจริงๆ เหรอคะ”“ถ้าผมไม่โกรธก็เดี๋ยวจะได้ใจ อายุปูนนี้แล้วพูดอะไรไม่รู้จักคิด มันต้องเอาให้เข็ด”“โจเซฟเขาไม่ได้ตั้งใจนินทาซะหน่อย แค่คุยได้กานฟังเฉยๆ เองนะคะ แล้วอีกอย่างที่พูดน่ะก็เรื่องจริงล้วนๆ”ศิริกานดายังพยายามแก้ต่างให้พ่อบ้านใหญ่ ก็ตั้งแต่กลับมาจากที่ทำงานคีรินทร์ยังไม่คุยด้วยสักคำ โจเซฟอุตส่าห์ง้อด้วยการสรรหาบรั่นดีรสเลิศเย็นๆ มาเสิร์ฟให้ด้วยตัวเอง ทว่าสามีเดิน

“คืองี้...ยัยพิริมาคู่ขาเก่าของคุณใหญ่ ก็ยัยคนที่เราเคยฉะกับหล่อนตอนงานเลี้ยงบริษัทพี่คิงส์นั่นไง นางวางยาปลุกเซ็กส์ในขวดวิสกี้ และคุณใหญ่ก็ดื่มวิสกี้ขวดนั้นเข้าไปจริงๆ เขาก็เลยคิดว่าตัวเองโดนวางยา แต่ความจริงแล้วไม่โดนหรอก เพราะก่อนที่แม่นั่นจะทันได้ใส่ยาปลุกเซ็กส์ในขวดวิสกี้ ฉันเป็นคนเทยานั่นทิ้งแล้วเอาน้ำเปล่าใส่ไปแทน”“แกก็เลยสวมรอยรวบหัวรวบหางคุณใหญ่ซะเลย”ศิริกานดาสรุปอย่างรู้เท่าทันและเข้าใจได้ไม่ยากเย็น ก็ข้อสันนิษฐานของเธอมันผิดพลาดซะที่ไหน ส่วนคีรดาก็อ้อมแอ้มยอมรับแบบไม่เต็มเสียงนัก“ก็...อะไรประมาณนั้นแหละ”“แล้วที่โทรมานี่ต้องการอะไร”“แกก็รู้ว่าปากพี่คิงส์น่ะคมกริบยิ่งกว่าใบมีดหมอซะอีก ถ้ารู้ว่าฉันเอ่อ...ก็อย่างที่เล่าให้แกฟังนั่นแหละ ฉันต้องโดนเทศนาหูแฉะไม่ต่ำกว่าสามวันเป็นแน่ แต่ฉันรู้ว่าแกช่วยฉันได้ไอ้กาน คอยหยอดใส่หูพี่คิงส์ให้หน่อยสิ เอาแบบละมุนละม่อมที่สุดเลยนะ นะๆ เพื่อนรัก”คนโดนนินทามาเต็มหู ถึงแม้จะเป็นหูข้างเดียวแต่ก็ได้ยินชัดเจนไปถึงกระดองใจชักเริ่มหน้าตึง เขากัดกรามกรอดๆ อยากจะแจกเทศนาให้น้องสาวสักกัณฑ์ให้สมพรปาก แต่ก็ยังเกรงใจเมียอยู่นิดหนึ่ง“แกตอบคำถามของฉ