All Chapters of ฤทธิ์รัก: Chapter 181 - Chapter 189

พอแขนเรียวเล็กเลื่อนขึ้นโอบลำคอหนา แขนกำยำทั้งสองข้างก็ตวัดเอวคอดเข้าไปกอดเอาไว้แนบแน่น ก่อนเขาจะขยับถอยหลังเข้าไปในเต็นท์ พร้อมกับรัดร่างเธอแนบอกติดอ้อมแขนเข้าไปด้วยสามีหนุ่มลงมือรูดซิปปิดประตูเต็นท์เรียบร้อย ก่อนเขาจะแกล้งเหวี่ยงเธอลงกับพื้นพรมหนาๆ จนศิริกานดาหวีดร้องเบาๆ อย่างคนตั้งตัวไม่ทัน แล้วหัวเราะออกมาคิกคัก เพราะมันไม่ได้เจ็บปวดอะไร เนื่องจากใต้พรมก็ยังเป็นพื้นทรายนุ่มๆ อีกชั้นเต้นท์ผ้าใบทรงสามเหลี่ยมมันก็ไม่ได้เล็กอะไรนัก แต่คีรินทร์ทั้งตัวใหญ่ทั้งสูงเกินมาตรฐานอยู่หลายนิ้ว พอเขานั่งคุกเข่าศีรษะจึงแทบจะชนเพดานเต็นท์อยู่แล้ว หากเวลานี้ชายหนุ่มหาได้สนใจสิ่งใด ดวงตาคมกริบจับจ้องคนที่นอนอยู่เบื้องหน้าแทบไม่ละสายตาไปทางไหน เรียวปากได้รูปแต้มยิ้มกรุ้มกริ่มน้อยๆ อยู่ตลอดเวลา ขณะที่มือก็เริ่มถอดเสื้อคลุมออกจากกายช้าๆ ตามด้วยปลดกระดุมเสื้อนอนรวดเดียวหมดแผง ก่อนเขาจะดึงออกจากร่างแล้วโยนส่งๆ ไปแถวในเต้นท์นั่นแหละแผงกายกำยำที่มีมัดกล้ามเนื้อสวยงามของสามีหนุ่มทำเอาศิริกานดาเริ่มหายใจติดขัด ทว่าดวงตากลมโตแววหวานคู่สวยกลับจดจ้องเรือนกายแสนจะเร้าใจนั้นอย่างเผลอไผล แต่พอเขาขยับก้มลงมาหาพ

คีรินทร์จูงภรรยาสาวก้าวลงมาจากรถในตอนสี่ทุ่มกว่าๆ ชายหนุ่มเลือกเที่ยวบินกลับเมืองไทยในช่วงเช้าตรู่ โดยให้ภรรยามีเวลาเตรียมตัวก่อนเดินทางเล็กน้อย หากก็ยังมาถึงจุดหมายปลายทางอย่างคฤหาสน์ภูวภาดลดึกไปสักนิดทว่ายังไม่ทันจะได้พากันก้าวเข้าประตูบ้านทั้งคู่ก็ได้ยินเสียงเอะอะของคีรดาดังมาเข้าหู จนต้องชะงักเท้าอยู่แค่หน้าประตูกันทั้งสองคน“อย่านะพี่คิน พอได้แล้ว! ถ้าเขาเป็นอะไรไปควีนจะโกรธจะเกลียดพี่คินไปตลอดชีวิตเลยคอยดู”ศิริกานดาคว้าข้อมือแข็งๆ ของสามีรั้งเอาไว้ก่อนเมื่อเห็นเขาทำท่าจะขยับขาก้าวเข้าไปดูบรรดาน้องๆ พร้อมกับรีบเอ่ยเตือนเสียงนุ่มนวล“คุณคิงส์ใจเย็นๆ คุยกันดีๆ นะคะ กานขอร้อง”บอกพลางเธอก็ลูบแขนกำยำไปด้วยแผ่วเบา ถ้าสามีกำลังอารมณ์ร้อนเป็นไฟเธอก็จะเป็นน้ำคอยชโลมหัวใจให้เขาอารมณ์เย็นลงมาบ้าง อย่างน้อยก็อย่าเพิ่งเข้าไปอาละวาดผสมโรงอีกคน ไม่อย่างนั้นสถานการณ์มันคงย่ำแย่ลงไปยิ่งกว่าเดิมเป็นแน่ หากสามีหนุ่มยังทำหน้าตาขึ้งเครียดไม่จางหาย แถมยังโต้กลับมาเสียงแข็งอีกต่างหาก“ถ้าเกิดมันจะฆ่ากันขึ้นมาผมคงเย็นอยู่ไม่ไหวหรอกนะกานดา ไป! เข้าบ้าน”ชวนแล้วชายหนุ่มก็เป็นฝ่ายลากเอาภรรยาสาวที่สีหน้า

“มันไม่ปฏิเสธแสดงว่าเรื่องจริง แกเตรียมสินสอดไปขอเมียให้มันได้เลยไอ้คิงส์”คีรินทร์ยักไหล่เบาๆ เพราะมันไม่ใช่เรื่องแปลกใหม่ที่เพิ่งรู้ เรื่องนี้เขาก็พอจะทราบจากคนงานที่ท่าเทียบเรือและเหมืองแร่ที่กระบี่มาบ้าง แต่ในเมื่อวาคินมันยังไม่พร้อมที่จะเปิดตัว เขาก็ไม่อยากจะเข้าไปยุ่ง ถ้าพร้อมเมื่อไรมันก็พูดออกมาเองนั่นแหละ“คืนนี้ฉันมีงานต้องทำ ขอตัวก่อนนะเพื่อน น้องควีนไปส่งพี่ที่หน้าบ้านหน่อย”เซบาสเตียนลุกจากโซฟาแล้วดึงร่างเล็กให้ก้าวตามออกไปยังหน้าคฤหาสน์ทันที ปล่อยให้คีรินทร์และศิริกานดามองตามไปอย่างไม่เข้าใจสักเท่าไร เพราะจู่ๆ คนที่นั่งทอดอารมณ์อยู่ดีๆ ก็เหมือนเพิ่งนึกอะไรขึ้นมาได้ แล้วเอ่ยขอตัวเสียอย่างนั้นชั่วครู่สองสามีภรรยาถึงหันมามองหน้ากันพลางคลี่ยิ้มน้อยๆ ก่อนทั้งคู่จะจับจูงกันลุกจากโซฟาก้าวขึ้นไปยังห้องพักบนชั้นสองของบ้าน เนื่องจากผ่านการเดินทางมายาวนานนับสิบชั่วโมงยังไม่ได้พักกันเลย“ไปตัดเล็บกันดีกว่านะเรา”ประโยคของสามีที่เอ่ยขึ้นขณะเดินเคียงกันออกมาจากห้องรับแขก ทำให้ศิริกานดาต้องเหล่ตามองอย่างไม่ไว้ใจ ก่อนเธอจะลองเชิงแย็บถามดู“ตัดเล็บเฉยๆ นะคะ”“ฝันไปเถอะทูนหัว”ภรรยาสาวค้อ

คล้อยหลังน้องสาวคีรินทร์ก็ทิ้งศีรษะลงกับพนักพิง หน้าตาคมสันซีดเซียวกว่าปกติ หากก็ยังพยายามคลี่ยิ้มส่งให้ภรรยาสาวที่ตอนนี้หน้าตูมอย่างเห็นได้ชัด ชายหนุ่มใช้ปลายนิ้วไล้แก้มเนียนบูดบึ้งนั้นเบาๆ พร้อมกับเอ่ยบอกไปด้วย“อย่าเพิ่งมาชวนผมรบตอนนี้นะ เวียนหัว ไม่พร้อมรบอย่างแรง วันนี้อยู่ที่ทำงานก็อ้วกทั้งวันเลย”จากที่คิดจะวีนให้เสียหน่อย แต่พอได้เห็นสภาพสามีแล้วศิริกานดาก็วีนให้ไม่ลง และเธอเดาได้ไม่อยากว่าเขาเป็นอะไร“เดี๋ยวกานไปเอาผ้าเย็นมาให้นะคะ”พอภรรยาสาวลุกก้าวออกไปคีรินทร์ก็หลับตาลงนิ่งเงียบ เพราะรู้สึกภายในห้องมันหมุนเคว้งไปหมด มองตรงไหนก็ตาลายราวกับพื้นตีกลับหากไม่กี่นาทีต่อมาชายหนุ่มก็ต้องลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง เมื่อรู้สึกว่ามีผ้าเย็นๆ ลูบไล้มากับผิวหน้า พอเขาลืมตาปุ๊บคนที่ทำหน้าที่บริการผ้าเย็นก็เอ่ยถามออกมาเบาๆ ชนิดที่ว่าตรงประเด็นเผง ด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อยซึ่งบอกไม่ได้ว่ากำลังอยู่ในอารมณ์ไหน“คุณคิงส์อยากมีลูกเหรอคะ”“จะอยากหรือไม่อยากตอนนี้ก็มีแล้วไงครับ”พูดพลางใช้ฝ่ามือใหญ่ลูบไล้หน้าท้องที่ยังแบนเรียบของเธอไปมาแผ่วเบา กิริยานุ่มนวลอ่อนโยนและน้ำเสียงน่าฟังของเขา ทำเอาอารมณ์ไม่พอ

ตอนนี้ห้องทำงานของคีรินทร์แทบเปลี่ยนเป็นห้องเลี้ยงเด็กอ่อนไปแล้ว เพราะมีข้าวของเครื่องใช้ของลูกชายเต็มไปหมด มีแม้กระทั่งเตียงนอนหลังใหญ่ที่คีรินทร์สั่งซื้อแล้วขนมาไว้ในห้องทำงาน ซึ่งสามารถลงไปนอนกลิ้งเล่นได้ทั้งสามคนพ่อแม่ลูกเลยก็ว่าได้“ไม่เมื่อยหรอกครับ อีกสักสิบคนก็ยังไหว ว่าแต่คุณเถอะ พร้อมไหม”“หึ! พูดอะไรนึกถึงตอนแพ้ท้องด้วยนะคะ”ศิริกานดาปรายตาค้อนพร้อมกับปรามาสให้ไปเล็กน้อย เพราะตอนเธอท้องเจ้าหนูคีต คีรินทร์แพ้หนักมากอยู่สี่เดือนเต็ม ตื่นเช้ามาต้องวิ่งเข้าห้องน้ำอ้วกเกือบทุกวัน และมีอาการวิงเวียนปวดหัวอยู่ตลอดเวลา จนต้องพกทั้งยาดม ยาลม ยาหอมติดตัวเอาไว้ประจำราวกับคนสูงวัย บางวันชายหนุ่มทำงานแทบไม่ได้จนต้องหาที่นอนพักงีบเอาแรง แล้วโยนให้ลูกน้องไปทำงานแทนอยู่บ่อยๆ นึกแล้วศิริกาดาก็แอบขำ ขณะที่สามีหนุ่มก็โต้กลับมายิ้มๆ“แพ้ท้องแค่นี้เรื่องจิ๊บๆ”“ปากดีไปเถอะ”“ไอ้ใหญ่มันชวนผมฟอร์มทีมฟุตบอล มันรับผิดชอบไปหกคน ส่วนผมห้าคน คุณโอเคไหม”“โนค่ะ ขออีกสองพอแล้วนะคะ ถ้าห้าคนสภาพกานคงเยินน่าดูเลย และบอกเอาไว้ก่อนเลย ว่าห้ามไปรวมหัวคิดแผนการปั๊มลูกไม่บอกไม่กล่าวกันอีกเป็นอันขาดเลยนะคะ ไม่งั