Todos os capítulos de หมอกับมาเฟีย(Nc 35+): Capítulo 91 - Capítulo 100

“ฉันขอไปนั่งบนโซฟาได้ไหม ลูกสาวฉันวิดีโอคอลมา” ประสงค์เอ่ยขอเพื่อจะให้ลูกเห็นว่าตนเองอยู่สุขสบายดี ธุรกิจครอบครัวมีปัญหาและเพื่อนก็แนะนำให้มาเสี่ยงโชคที่ลาสเวกัส ตอนนี้ประสงค์รู้แล้วว่ามหานครเมืองบาปแห่งนี้ไม่มีโชคให้ไขว่คว้า มีแต่นรกต่างหากล่ะ“ตามสบาย เพราะยังไงคุณก็จะไม่ได้เจอหน้าลูกสาวแกอีก” ซามูเอลวางปืนในมือที่เช็ดลูบไล้ไปมาลงที่เดิมแล้วหยิบแก้วบรั่นดีที่รินไว้ก่อนหน้านี้ขึ้นมาจิบดื่มมองไปทางชายวัยกลางคนที่ลุกเดินไปนั่งสบายบนโซฟานุ่มของตนเองและกดรับสาย“พ่อคะ...” พอกดรับสาย ปลายสายก็ทักทายคนเป็นพ่อด้วยน้ำเสียงหวานเป็นภาษาไทยและนั่นทำให้ซามูเอลสะดุดหูกับน้ำเสียงหวานที่ดังออกมาจากปลายสาย แม้ไม่เข้าใจภาษาที่เสียงหวานนั้นพูด แต่ก็ทำให้อยากเห็นเจ้าของเสียงจนลุกเดินมาเยื้องหน้าส่องหน้าจอโทรศัพท์ของชายวัยกลางคน“ว่าไงลูก?”“พ่อกินข้าวรึยังคะวันนี้ เค้กทำข้าวผัดปูของโปรดพ่อ คิดถึงพ่อมากๆ เลยค่ะ กินคนเดียวเหงา เค้กรอพ่อนะคะ” เสียงหวานสดใสส่งกลับมาหาคนเป็นพ่อที่อยู่หน้าจอโทรศัพท์“พ่อก็คิดถึงเค้ก กลับบ้านไปอย่าลืมทำให้พ่อกินล่ะ” แม้จะไม่ชอบที่มีคนมายืนมองและฟังตนเองคุยกับลูกสาว แต่ก็หนีจา

“ฉะ...ฉันอาบแล้วและคุณก็ให้ฉันอาบน้ำให้นี่คะ”       “แล้วไง รีบถอดเสื้อผ้าลงมาในอ่าง นี่คือคำสั่ง!” เสียงแข็งกร้าวดังตอบกลับมาและนั่นทำให้มือน้อยยกขึ้นจับเสื้อตัวเองสั่นเทา ตามองเบือนไปทางอื่น แม้ว่าร่างใหญ่จะนั่งแช่นอนเอนตัวในอ่างอาบน้ำ แต่น้ำในอ่างอาบน้ำก็ใสจนมองเห็นทุกอณูผิวของบุรุษสีเข้ม       หึหึ       ความไร้เดียงสาของสาวเอเชียทำให้ซามูเอลตื่นเต้นเอ็นดูมองดูมือที่สั่นเทาของหล่อนที่กำลังปลดเปลื้องเสื้อผ้า มือใหญ่ลูบไล้ผิวกายจมหายลงไปใต้น้ำมายังหว่างขาแข็งแรงที่ตอนนี้มันกำลังตื่นตัวยกคออยู่ใต้น้ำ มันต้องการผู้หญิงตัวเล็กเปราะบางคนนี้ จะว่าไปเจ้าหล่อนแตกต่างจากที่เคยหิ้วขึ้นเตียงก็ว่าได้ ทำไมพวกหล่อนไม่ได้ทำให้รู้สึกตื่นเต้นได้เหมือนร่างเล็กไร้เดียงสาของสาวเจ้าชาวเอเชียตรงหน้านี้       อึก!       ซามูเอลกลืนน้ำลายเหนียวๆ ลงคอด้วยความยากลำบากเ

ซามูเอลไม่เข้าใจทำไมอยู่ๆ เจ้าหล่อนก็ดิ้นขัดขืนตนเอง แต่ก็หาได้สนใจ ปากหนาอุ่นร้อนก้มลงปิดปากน้อยดุนดันปลายลิ้นร้อนเข้าไปในปากน้อยควานกินความหวานของปดิวรดา มือหนาลูบไล้ไหล่มนเล็กเคลื่อนไล้มาตามสีข้างของสาวเจ้าแล้วก็ไม่รอช้าจะเคลื่อนมาจับเอวเล็กคอดแล้วถอดกางเกงชั้นในตัวเล็ก ปราการสุดท้ายของหญิงสาวออกแล้วยกขึ้นพร้อมกับเอวหนาของตัวเองแอ่นเด้งขึ้นกระแทกกายเนื้อแข็งร้อนหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับหญิงสาว            “อะ...เจ็บ!” ความเจ็บปวดกลางร่างทำให้ปดิวรดาจับไหล่กว้างจิกเล็บสั้นเต็มแรงเจ็บปวดเมื่อถูกความใหญ่โตยัดเยียดเข้ามาในร่างตนเอง ทั้งอึดอัดทั้งเจ็บร้าวทรมานราวกับว่าร่างกายถูกฉีกทึ้ง       “อ่า...แน่น!” มาเฟียหนุ่มกัดฟันเอ่ยออกมาด้วยความทรมานกายเนื้อที่ฝากกายแช่ในร่างน้อยคับแน่นของปดิวรดา รู้ว่ามันเป็นครั้งแรกของสาวตัวเล็ก เขาจึงตั้งใจกระแทกเนื้อครั้งเดียวสุดโคนอวบใหญ่ของตนเองเพื่อให้หญิงสาวเจ็บปวดครั้งเดียว     

“ปวดหัวอยู่ไหมตอนนี้?” เขาเดินมาโค้งตัวโน้มก้มหน้าลงมาถามคนที่นั่งอยู่บนชักโครกปดิวรดาทั้งเขินทั้งอาย ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยมานั่งชักโครกทำธุระส่วนตัวต่อหน้าใครมาก่อน“ว่าไง ยังปวดหัวอยู่ไหมตอนนี้ ไหนดูซิ ตัวร้อนอยู่ไหม” เขายกมือขึ้นอังหน้าผากตัวเองและอีกข้างแตะอังหน้าผากของหญิงสาววัดอุณหภูมิ“อือ...ไม่ร้อนนี่ แล้วทำไมหน้าแดง อ๋อ...เขินฉันเหรอ”​ รู้ทั้งรู้ว่าหล่อนเขินอายตัวเอง แต่ก็ยังพูดย้ำแหย่เธอเล่นและตอนนี้แก้มนวลก็แดงปลั่งลามไปถึงโคนหู“คุณซามูเอล” เธอเรียกชื่อเขาเสียงดัง“อะไร หายก็ดีแล้ว ฉันจะได้ไปทำงานสักที”“ฉันไม่ได้ให้มาดูแลสักหน่อย”“ไม่รู้จักคุณคน”“คุณทำให้ฉันป่วย ทำไมฉันต้องขอบคุณคุณด้วยคะ ออกไปได้แล้วค่ะ ฉันจะอาบน้ำต่อ”“อาบน้ำเหรอ” เขายิ้มกริ่มให้เธอแล้วก็ก้มหน้าลงไปใกล้หน้าซีดๆ ของเธอที่เพิ่งฟื้นจากไข้แล้วจุ๊บปากนุ่มนิ่ม“อือ...คุณซามูเอล”“ฉันรู้น่าว่าฉันชื่อซามูเอล

“อือ...คุณพูดจริงนะคะว่าจะให้ฉันคุยกับพ่อวันนี้”       “มันก็ขึ้นอยู่กับเธอเค้กว่ามีความสามารถแค่ไหน อื้ม...ไม่ไหวแล้ว อ่า...” จอมเหี้ยมโหดลากปลายลิ้นอุ่นร้อนสากมายังเนินอกอวบอูมที่สองมือตนเองบีบเคล้นคลึงขยำอยู่แล้วก็ขบเม้มแรงๆ จนเกิดรอยเขี้ยวฟันแล้วผละเงยหน้าขึ้นมองสบตาของคนตัวเล็กไร้เดียงสาที่ยืนอ่อนระทวยเพราะไฟสวาทที่ตนเป็นคนจุดให้       “อือ...แล้วคุณต้องการให้ฉันทำอะไร คุณถึงจะพอใจคะ”       “เธอทำได้และฉันก็ต้องการมากด้วยตอนนี้เค้ก” เขาจับมือน้อยอ่อนปวกเปียกมาลูบไล้คลึงเป้ากางเกงที่แข็งตึงของตนเอง       “คุณจะให้ฉันทำอะไรคะ?” เธอถามใสซื่ออย่างไม่เข้าใจในความหมายและเขาก็กำลังบังคับมือเธอให้ลูบไล้กอบกุมเป้าของเขาด้วยตอนนี้       “ปากของเธอจะคือคำตอบ คุกเข่าลงสิแล้วถอดกางเกงฉันแล้วจัดการความอหังการข้างในนี้”คำพูดของ