Todos os capítulos de หมอกับมาเฟีย(Nc 35+): Capítulo 81 - Capítulo 90

พอปิดประตูห้องน้ำก็จัดการถอดเสื้อของตัวเองออกเหลือไว้แต่เสื้อกล้ามที่เป็นซับในและกางเกงยีนขาสั้นของตัวเองที่ใส่เซฟตัวเองเวลาใส่ชุดเดรสตัวยาวแล้วเดินไปหน้ากระจกแล้วหยิบแปรงสีฟันและยาสีฟันมาบีบยาสีฟันใส่แปรงเพื่อจะแปรงฟันก่อนจะล้างหน้าและไปอาบน้ำให้สบายตัว แอค! “อาบด้วยคนสิ”แทนเปิดผลักประตูเข้ามาและเดินมาหยุดยืนซ้อนด้านหลังร่างเล็ก แล้วปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตสีดำตัวเองออกก่อนจะถอดเสื้อโยนทิ้งลงตะกร้าเดียวกับเสื้อผ้าของภรรยา “กลับไปอาบที่ห้องของตัวเองสิคะพี่หมอแทน”เธอเอี้ยวหน้าหันมาแหงนเงยมองหน้าคนตัวสูงที่ยืนซ้อนอยู่ด้านหลัง “พี่จะอาบพร้อมเกล และจะนอนที่ห้องนี้ด้วย ห้องนี้ก็เป็นห้องของพี่เหมือนกัน เพราะมันเป็นห้องหอของเรา” “คนเหลือทน!” แล้วเธอก็ไม่สนใจจะต่อปากต่อคำกับเขา เพราะห้องนี้ก็คือห้องของเขาเหมือนกันอย่างที่เขาพูดบอกนั่นแหละ อีกอย่างวันนี้เธอเหนื่อยมาก เพราะเดินทางไปคุยงานข้างนอกหลายที่ และต้องไปทานข้าวกับบริษัททัวร์ที่เป็นคู่ค้ากับสายการบินตัวเองมาตลอดหลายสิบปีด้วย แทนมองดูเธอยืนแปรงฟัน ล้างหน้าจนเสร็จแล้วเธอก็เดินไปยังห้

เวลา 09.00 น. เธอตื่นสายอีกครั้ง ก็เมื่อคืนแทนกวนตลอดคืน เพิ่งปล่อยให้ได้นอนหลับตอนตีสี่ใกล้ตีห้านี้เอง และเขาเองก็ตื่นสายเหมือนกัน ไม่รู้ไปอดอยากมาจากไหนและเธอก็ได้รู้ซึ้งแล้วว่าสามีหมอของตนเองนั้น ‘เซ็กซ์จัด’ แค่ไหน ก็เมื่อคืนเขาไม่ยอมพัก อยู่ในห้องน้ำ ในอ่างอาบน้ำแล้วมาต่อบนเตียงอีกเกือบเช้า “พร ขอไข่ลวกให้ฉันหน่อยวันนี้” แทนเดินเข้ามาในห้องรับประทานอาหารก็สั่งแม่บ้านของตนเองไปทำไข่ลวกให้ตนเอง “ได้ค่ะคุณหมอแทน” แล้วพรก็รีบไปทำตามคำสั่งของเจ้านายหนุ่ม “วันนี้พี่ขับรถไปส่งที่บริษัทนะ พี่จะเข้าไปดูเอกสารด้วย” แทนเอ่ยบอกภรรยาที่เพิ่งหย่อนก้นนั่งลงบนเก้าอี้ “ตอนนี้ที่บริษัทไม่มีเอกสารให้พี่แทนเซ็นและตรวจหรอกค่ะ ไม่ต้องไปส่งเกลหรอกค่ะ” “เกลขับรถเองไหวเหรอ” เขาถามเธอและสองแก้มของเธอก็ซับสีเลือดขึ้นมาทันที “เพราะใครล่ะคะที่ทำเกลขับรถไม่ไหว” “พี่ถึงจะไปส่งเกลที่บริษัทไง” “ไม่เป็นไรค่ะ ให้พี่อ่ำไปส่งก็ได้" “ไม่เป็นไร พี่จะไปส่ง วันนี้พี่เข้าโรงพยาบาลตอนเย็น กลางวันพี่ว่าง” “พี่หมอแทน

“เอ่อ...ผมขอตัวกลับก่อนนะครับคุณเกล และคุณยินดีที่ได้รู้จักนะครับ” แล้วเพชรแท้ก็เดินจากไป แทนมองตามหลังหนุ่มตี๋หน้าขาวเดินออกไปแล้วก็หันมาสนใจภรรยาของตนเองอีกครั้งเพื่อเค้นเอาคำตอบ “ปล่อยเกลได้แล้วค่ะ เกลเจ็บพี่หมอแทน” เธอสะบัดมือออกจากมือของเขาจนหลุด “ทำไมถึงไปกินข้าวกับไอ้หน้าตี๋นั่น” “ก็เขาเลี้ยงนี่คะ อีกอย่างก็ไม่ใช่ไปกินข้าวด้วยกันครั้งแรกสักหน่อย และจะกินไหมคะข้าว ข้าวผัดปูค่ะ เกลซื้อมาฝาก”เธอยัดถุงกระดาษใส่ข้าวกล่องใส่มือหนาแล้วเดินไปทิ้งตัวลงบนโซฟา หมอหนุ่มเดินตามไปทิ้งตัวนั่งเบียดข้างภรรยาตัวเล็กของตนเองแล้วก็ใช้มือเชยคางเล็กให้เงยขึ้นหันมาสบตาตนเอง “บอกมา ‘ชอบ’ ไอ้หน้าตี๋นั่นใช่ไหม” “พี่หมอแทนเป็นอะไรคะเนี่ย ‘หึง’ เกลกับคุณเพชรแท้เหรอคะ” “ไม่ได้หึง ที่พี่ถามเพราะกลัวทำอะไรเสียหายมาถึงผัวแต่งอย่างพี่” “อ้อ...งั้นก็ ‘หย่า’ กันสิคะ จะได้ไม่เสียหายถึงพี่” “เดี๋ยวนี้พูดคำว่า ‘หย่า’ ง่ายจังนะ ฝันไปเถอะว่าพี่จะหย่าให้” “แล้วมาพาลทำไมคะ เกลไปทานข้าวกับลูกค้าแค่นี้”

เวลา 10.00 น. หลังจากพากัลชนาฝากท้องเสร็จและรับยาบำรุงครรภ์ก็พากัลชนาไปเข้าห้องน้ำ และระหว่างรอหญิงสาวทำธุระในห้องน้ำนั้น ทัชชกรก็เดินมาพอดี “ยินดีด้วยนะหมอแทน” “ขอบคุณนะ เห็นไหม หมอมีน้ำยา” “อือ...มีน้ำยาน่ะใช่ แล้วรู้ใจตัวเองรึยังตอนนี้ ทำจนท้องแล้วยังบอกว่าไม่ ‘รัก’ เมียอีกเหรอหมอแทน” พ่อลูกอ่อนเอ่ยกับเพื่อนรัก “ก็...” “อย่าปากหนักนักเลยน่า ยอมรับเถอะว่าไปไหนไม่รอดแล้ว หลงรักเมียแต่งคนนี้แล้ว” ทัชชกรไม่รอให้แทนพูดจบก็รู้ว่าคงหาคำปฏิเสธเหมือนเดิม “เลอะเทอะ!” แล้วคำพูดติดปากก็ดังออกมาเมื่อไม่รู้จะตอบกลับทัชชกรยังไงดี “เลอะเทอะไม่เลอะเทอะเดี๋ยวก็รู้กัน นั่นเกลออกมานั่นแล้ว ไปก่อนนะ” แล้วพ่อลูกอ่อนก็เดินจากไปและไม่ลืมยิ้มและเอ่ยทักทายว่าที่คุณแม่ด้วย “กลับกันเถอะ พี่โทรบอกพ่อกับแม่พี่แล้วว่าเราจะไปกินข้าวเที่ยงที่บ้านท่าน และพี่ก็โทรบอกพ่อตาแม่ยายแล้วด้วยว่าให้มารวมตัวกันที่บ้านพี่” เขาเดินมาโอบเอวเล็กของภรรยาที่เพิ่งตั้งครรภ์ได้สี่สัปดาห์ “เกลเดินเองได้พี่หมอแทน แค่ท้องเองค่ะ”เธอปัดมื

“ก็เกลหวานทั้งตัวแบบนี้ พี่ก็ต้องหื่นสิว่าไหม อ่า...เกลแฉะแล้ว”เขาก้มหน้าลงกลางหว่างขาเล็กทั้งสองแล้วลากลิ้นถูไถขึ้นลงตามร่องกลีบสวาทอวบฉ่ำของกัลชนา และสองขาของเธอก็ถูกดันแยกกว้างออก กระโปรงชุดเดรสก็ร่นไปกองไว้ที่เอวเล็ก “อือ...พี่หมอแทน อ่า...” ร่างเล็กแอ่นตัวไปด้านหลังโดยมีมือตัวเองเท้ายันโต๊ะไว้หนึ่งข้าง ส่วนมืออีกข้างก็ขยุ้มขยำหัวสามีที่ซุกกลางหว่างขาตนเองแล้วก็แอ่นเด้งยกเอวเล็กขึ้นตอบสนองแรงดูดปากของสามีหมอตนเองไปด้วย “อ่า...ไม่ไหวแล้วพี่หมอแทน เกลเสียว อื้อ...” “ครางดังๆ ทูนหัว อ่า...ครางออกมา เสียวมากแค่ไหนก็ครางออกมา อ่า...” “อือ...ไม่ไหวแล้วพี่หมอแทน เร็วอีกค่ะ ลิ้นของพี่หมอแทน อะ...อุ๊ย!” ตอนนี้เธอเสียวจนใกล้จะเสร็จด้วยปลายลิ้นของสามีหมอแล้ว “อ่า…หวานฉ่ำเหลือเกินทูนหัวของพี่หมอ อ่า…เสียว ไม่ไหวแล้ว ขึ้นห้องกันเถอะ พี่ไม่อยากกระแทกเกลบนโต๊ะแข็งๆ เดี๋ยวกระทบกระเทือนถึงลูกเรา”แล้วเขาก็ผละหน้าออกจากกลางหว่างขาของกัลชนามาช้อนอุ้มเธอพาเดินออกจากห้องรับประทานอาหาร ขณะพาเดินขึ้นบันไดนั้น มือน้อยก็บดขยี้ยอดอกของเขาผ่านเสื้อเชิ้ตตัวน