The Billionaire's Debt-Paid Wife의 모든 챕터: 챕터 11 - 챕터 20

AVA POV"What's wrong with you?" tanong ni Alexander nang mapansin niyang mahigpit ang pagkakahawak ko sa kaniya."Ayy—sorry," agad akong bumitaw, tila napaso ang kamay ko."Tsk, focus on the way," sabi niya sabay irap, saka muling tumingin sa dinaraanan namin.Halos dalawang oras kaming naglakad bago namin marating ang ilog na tinutukoy ng tour guide. Pagdating namin, tila napawi ang pagod ko sa isang iglap.Ang tubig ay malinaw na parang salamin, umaagos nang banayad ngunit tuloy-tuloy, sumasabay sa ritmo ng hangin. Sa ilalim nito, kita ang maliliit na bato at kumikislap ang repleksyon ng araw sa bawat galaw ng agos. Malamig ang hangin sa paligid, may dalang halimuyak ng lupa at dahon—isang tahimik na paraisong malayo sa ingay ng mundo.Lahat kami ay napanganga sa ganda nito—maliban kay Alexander. Nanatiling malamig at walang emosyon ang mga mata niya, tila hindi siya naaapektuhan ng kahit anong nasa paligid.Nagsimulang maghanda ang lahat para maligo. May mga nagtatawanan habang na

AVA POV "She's my ex-girlfriend," mahinang sagot niya na hindi man lang ako tiningnan. "Which is now my brother's wife." Nagulat ako sa sinabi niya. Ang tinutukoy ng iba na Ezika ay ang asawa ni Leonard?! Nasa malapit lang pala ang sinasabing Ezika... Kaya pala masyado siyang naiilang kapag magkaharap sila, at panay din ang tingin ni Ezika sa amin kung magkasama kami ni Alexander, lalo na nung gabi na sumayaw kami malapit sa bonfire kasama ang iba. "Kaya ba malamig ang pakikitungo mo sa kapatid mo at ayaw mo akong palapitin sa kanila?" "Yes. Every time they are around, I feel awkward," sabi niya. "I used to love Ezika back then... she was my everything, but unfortunately, she chose to be with my brother." "Hindi niyo ba pinaglaban?" "What's even there to fight for? Her love for me doesn't even exist. How can I fight for her when she can't even meet me halfway?" nanglambot ang boses niya. Kitang-kita talaga sa mga mata ni Alexander na hindi pa siya kailanman nakaka-mov

ALEXANDER POV“Fuck,” I cursed, napahilamos sa mukha ko.Wala pa rin siyang malay—mahimbing ang tulog niya, with soft snores escaping every now and then. Kahit tulog siya, ramdam ko pa rin na may dinadala siyang sakit. Madali siyang basahin. Kung anong nararamdaman niya, iyon din agad ang makikita sa mukha niya.Napahawak ako sa labi ko, then I tried to move her arm habang nasa ibabaw pa rin niya ako.“Ava,” I called softly. “I am here… to apologize. I should’ve done that earlier. I know I was wrong. Nadala lang ako sa emosyon ko kanina because I saw my… brother with my ex.”Napatigil ako nang bahagya siyang gumalaw at umungol.“Ava… are you awake?”Walang sagot.“What am I even doing? Talking to a drunk woman? This is horribly useless,” I muttered. “Whatever, papalitan ko na lang ang cellphone mo and babawiin ko na ang sinabi kong pagbabawalan kita.”Then suddenly—Gumalaw siya.At direkta niya akong sinukahan sa mukha.“…shit,” napamura ako. “Dahil sa ginawa mo… I won’t buy you a ne

AVA POVNapatawa na lamang ako sa reaksyon nilang dalawa, ngunit sa loob ko ay may halong pagkalito.Si Alexander? Maglalagay ng cooling patch sa noo ko? At mula kailan pa siya nagkaroon ng pakialam sa nararamdaman ko?Hindi ko maiwasang mapatingin kay Ezika. Nakatitig na naman siya, tila ba sinusukat ang bawat galaw ko.Napabuntong-hininga ako. Bakit ba hindi ko matanggap na palabas lang ang lahat ng ito? Isang maayos na eksena para mapaniwala ang lahat na maayos ang relasyon namin. Lalo na para kay Ezika."Ma'am, sumabay ka na po sa'min. Makipag-inuman tayo," aya ni Imelda."Pass muna ako.""Bakit po? Minsan lang naman.""Kasi...""Sige na ma'am," pagsusumamo ng isa. "Sigurado akong hindi ka na makakainom ulit pag nasa mansiyon na kayo.""Hindi talaga ako mahilig sa inumin.""Anya nga nila, mababa lang ang buhay ng tao kaya pag maaga pa, i-enjoy lang."Napatahimik ako sandali. Mukhang hindi ako titigilan ng mga ito hangga't hindi ako pumapayag. Sa huli, napabuntong-hininga na lang a

AVA POV“Starting on Monday, my wife will be working with me at my office,” ani niya.Parang biglang bumigat ang hangin sa paligid ko. Ano ba ang iniisip niya? Sigurado akong kung ano-ano na ang papasok sa isip ng mga empleyado niya. Sa pagkakakilala nila sa akin ngayon, isa lang akong babaeng walang pinag-aralan. Isang Bella na malayo sa kung sino talaga ako.Ang hirap magpanggap bilang si Bella. Sa totoo lang, magkaibang-magkaiba kami ng kinatatayuan. Nakapagtapos ako, may sariling pangarap, may sariling mundo. Ngunit narito ako, nakaupo sa tabi ng lalaking hindi ko maintindihan, ginagampanan ang papel na hindi naman akin.Ayaw kong magtrabaho sa kompanya ni Alexander. Mas gugustuhin ko pang magsulat ng nobela, bumuo ng mga mundong ako ang may kontrol, kaysa maging isang empleyado niya na para bang isa lang akong pyesa sa laro niya.Ang taong ito, napakahirap basahin. Walang bakas sa ekspresyon niya kung ano ang tumatakbo sa isip niya. Parang bawat galaw, bawat salita, ay may nakata