Semua Bab The Billionaire's Debt-Paid Wife: Bab 61 - Bab 70

AVA POVHindi ako pumasok sa opisina ngayong araw dahil nais ni Alexander na magpahinga muna ako at bigyan ang sarili ko ng oras para makapag-isip. Hindi biro ang nangyari kahapon. Sa unang pagkakataon sa buong buhay ko, nagawa kong sagutin ang sarili kong mga magulang. Para iyong matagal na tanikala na biglang naputol, ngunit kahit nakalaya ako, may naiwan pa ring hapdi sa puso ko na tila sugat na bagong hiwa.Binilin din ni Alexander na siya na raw ang bahala sa paghahanap ng matutuluyan ng mga magulang ko pansamantala hanggang sa maayos nila ang problema nila upang hindi na nila ako gambalain pa.Sa wakas ay nakahinga ako nang maayos.Tahimik akong naglalakad sa hardin ng mansyon habang pinapanood ang hardinero na abala sa pag-aayos ng mga halaman. Ang hangin ay malamig at banayad na dumadampi sa balat ko. Ang sinag ng araw ay tumatagos sa mga dahon ng puno, lumilikha ng mumunting anino sa damuhan. Ang paligid ay payapa, ngunit sa loob ko ay tila may bagyong unti-unti pa lamang hum

ALEXANDER POV“Tell me about it,” I said coldly while resting my folded hands on top of the desk.“The sales are getting higher as expected. Patuloy na nagiging successful ang negosyo simula nang ikaw ang umupo bilang CEO.”“Straight to the point, Ezika.”My eyes remained fixed on her.She was here again.Trying to praise me like her words still held value.But I was no longer interested in compliments coming from the same woman who once shattered my trust without hesitation.“The sales increased by twenty percent this month. Isa ito sa pinakamalaking success ng kompanya natin sa loob lamang ng isang buwan,” she answered while trying to steady her voice.I noticed the slight trembling in her hands.She never used to act like this around me before.Something felt strange.“Noted. Now tell me what Leonard wanted to say to me. Let’s get this over with.”Silence filled the room.She didn’t answer immediately.Instead, she lowered her gaze while clutching the brown envelope tightly against

AVA POVNapag-usapan na namin ni Alexander na sasabihin na namin sa lolo niya ang tungkol sa kontratang kasal na ito. Pormal kaming hihingi ng basbas para sa pangalawang kasal, at sa unang pagkakataon matapos ang napakaraming gulo, pakiramdam ko ay may direksyon na ulit ang buhay ko.Unti-unti na ring humuhupa ang mga negatibong iniisip ko. Hindi sinabi sa akin ni Alexander kung ano ang pinag-usapan nila ni Ezika noong araw na umiyak itong palabas ng opisina niya, pero pinili kong huwag nang hukayin pa iyon. Malinaw na sa akin ang lahat. Malinaw na hindi ko kailangang mabuhay sa pagdududa habang pinipilit niya akong mahalin nang maayos.Kung mahal ko talaga siya, kailangan kong matutong maniwala.Lumipas ang tatlong linggo na parang mabagal na agos ng ilog. Tahimik. Maayos. Walang unos.Mas naging maayos ang relasyon namin ni Alexander. Ang bawat araw ay tila mas magaan kaysa sa nauna. Pati ang trabaho ko ay naging maayos ang takbo. Ang dating mabigat na pakiramdam sa dibdib ko ay til

EZIKA POV Aaminin ko, masakit marinig iyon mula mismo sa bibig ni Ava. Hindi ko inaasahang sasabihin niya iyon nang diretso sa akin. Hindi ko inakalang kaya niyang aminin nang ganoon kadali na mahal niya si Alexander. Pero sa totoo lang... matagal ko nang alam. Matagal ko nang nakikita iyon sa mga mata niya. Walang babaeng hindi kayang mahalin si Alexander. Nasa kaniya na ang lahat. Kapangyarihan. Talino. Mukha. Pera. At higit sa lahat, iyong klase ng presensya na kahit tahimik lang siyang nakaupo ay parang kayang kontrolin ang buong silid. Noong naghiwalay kami, akala ko mananatili siyang malamig habambuhay. Akala ko wala nang babaeng makakalapit muli sa puso niya. Kaya hindi ko inaasahan na si Ava pa ang magpapabago sa kaniya. 3 WEEKS BEFORE Tahimik akong nagtatrabaho sa opisina ko habang nakaupo sa harap ng laptop. Mahinang tumutunog ang air conditioner sa maliit naming office habang abala si Mil sa pag-aayos ng ilang dokumento sa kabilang mesa. Napahikab ako habang min

AVA POVPanibagong araw na naman ang dumating. Isa na namang umaga na unti-unting naglalapit sa araw ng pag-alis ko sa kompanyang ito. Sa bawat tik ng orasan ay para bang may pahinang dahan-dahang pinupunit mula sa buhay na nakasanayan ko rito. Kapag tuluyan na akong umalis, babalik na naman ako sa dating papel ko bilang asawa ni Alexander. Kailangan na rin naming pagplanuhan ang kasal, ang engrandeng seremonyang matagal nang naghihintay na mabigyan ng petsa at pangalan.Ngunit sa kabila ng lahat ng iyon, may isang bagay na paulit-ulit na bumabagabag sa isip ko.Si Ezika.Hindi ko inaasahan na may natitira pa pala siyang nararamdaman para kay Alexander.Noong nasa retreat kami, ilang beses ko siyang nahuling nakatingin sa amin. Tahimik lamang siya sa isang sulok, elegante at kalmado tulad ng dati, ngunit may kakaiba sa paraan ng pagtitig niya. Hindi iyon simpleng pagsulyap lamang. May lalim. May lungkot. May bagay na pilit niyang itinatago sa likod ng mahinahon niyang mukha.Ngayon ko