บททั้งหมดของ เด็กฝึกงานร้ายใส่ ฉันเลยทวงคืนจนสิ้นซาก: บทที่ 1 - บทที่ 10

12

บทที่ 1

“ดิฉันขอเสนอให้ไล่แคโรไลน์ออกค่ะ ให้มีผลทันที”เสียงของลีอากรีดผ่านการประชุมคณะกรรมการประจำไตรมาสราวกับคลื่นกระแทกฉันมองไปที่ผู้ช่วยรุ่นน้องที่เพิ่งเรียนจบมาได้เพียงสามเดือน เธอยืนอยู่หน้าห้องประชุม มือกำรีโมทไว้แน่น ใบหน้าอ่อนวัยนั้นแสดงสีหน้าผู้ชนะอย่างโหดเหี้ยมสายตาของคนสองโหลหันมามองฉัน“ลีอา เธอพูดเรื่องอะไรน่ะ?” ฉันวางถ้วยกาแฟลงพลางขมวดคิ้ว ยัยเด็กคนนี้กำลังเล่นเกมอะไรอยู่กันแน่?เธอกดรีโมทหน้าจอขนาดใหญ่กะพริบวาบ ปรากฏบันทึกการเข้างานและรายงานค่าใช้จ่ายของฉันให้ทุกคนได้เห็นเป็นประจักษ์แก่สายตา“ทุกท่านคะ โปรดดูหลักฐานมัดตัวพวกนี้ด้วยค่ะ” เสียงของลีอาสั่นเครือด้วยความตื่นเต้นและดีใจ “ในช่วงสามเดือนที่ผ่านมา แคโรไลน์ขาดงานมากกว่ายี่สิบชั่วโมงต่อสัปดาห์”เธอกดอีกครั้ง รูปถ่ายของฉันตามสถานที่หรูหราต่างๆ ก็ปรากฏขึ้นทั้งสปา สนามกอล์ฟ และร้านอาหารระดับมิชลินสามดาว“และนี่คือบันทึกการผลาญเงินบริษัทของเธอค่ะ” ลีอาโยนปึกกระดาษลงบนโต๊ะ “ร้านเลอ แบร์นาร์แด็ง มื้อค่ำมื้อเดียวสองแสนสี่หมื่นบาท แมนดาริน โอเรียนเต็ล สปา อีกหนึ่งแสนห้าพันบาท แล้วก็กอล์ฟคลับนี่อีก ที่ที่การเข้าใช้แต่
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 2

ฉันจ้องมองคลอดด์เงียบๆ ก่อนจะหลุดหัวเราะออกมาเบาๆ “แล้วนายคิดว่ายังไงล่ะ?”ฉันรอให้เขาเป็นคนเลือกสายตาของเขาค้างอยู่ที่ใบหน้าของฉันเพียงสามวินาทีก่อนจะเบือนหนีไป เป็นสัญญาณว่าเขาตัดสินใจเลือกแล้ว“แคโรไลน์ ผมต้องบอกตามตรงนะว่าข้อมูลนี้น่ากังวลมาก” คลอดด์กระแอมไอ น้ำเสียงของเขาเปลี่ยนเป็นโทนเคร่งขรึมอย่างผู้มีอำนาจที่ผ่านการไตร่ตรองมาอย่างดี “ในฐานะบริษัทสตาร์ทอัพ เราต้องเข้มงวดเรื่องการเข้างานและระเบียบวินัยทางการเงิน กฎก็ต้องเป็นกฎ”ฉันเห็นชัยชนะวาบขึ้นในดวงตาของลีอา“ถ้าอย่างนั้น” คลอดด์หันไปหา CFO ระงับสิทธิ์การเข้าถึงระบบภายในทั้งหมดของแคโรไลน์ทันที ทั้ง CRMการอนุมัติทางการเงิน และการเข้าถึงเอกสารระดับสูงทุกฉบับ ระงับให้หมด”เดวิดพยักหน้าโดยไม่เงยหน้าขึ้นมอง “รับทราบครับท่าน”“นอกจากนี้” คลอดด์พูดต่อ “ลีอา ผมขอมอบหมายให้คุณเป็นผู้รับผิดชอบในการเรียกคืนเงินสี่ล้านห้าแสนบาทที่ถูกใช้ไปอย่างไม่เหมาะสมนั้นอย่างเป็นทางการ เรากำลังบริหารบริษัทแบบประหยัด ทุกบาทมีค่า”“ไม่มีปัญหาค่ะท่านประธาน” ลีอาตอบกลับแทบจะทันที น้ำเสียงของเธอสั่นระริกด้วยความตื่นเต้น “ดิฉันจะร่างแผนการเรียกคืนเ
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 3

ฉันหยิบใบแจ้งหนี้ขึ้นมาอ่านอย่างละเอียด“น่าสนใจดีนะ” ฉันพูดพลางหัวเราะในลำคอ “ลีอา เธอรู้ไหมว่าตัวเลขพวกนี้คืออะไร?”เธอขมวดคิ้ว เห็นได้ชัดว่าไม่ได้เตรียมใจจะเจอคำถามนี้ “คุณหมายความว่ายังไง?”“นี่มันคือราคาเต็มตามป้าย” ฉันพูดพลางวางใบแจ้งหนี้ลง “แต่ฉันใช้บัตรสมาชิกส่วนตัว ซึ่งทำให้ได้ส่วนลด 30-40% จากสถานที่เหล่านี้ทุกแห่ง”สีหน้าของลีอาวูบไหวไปครู่หนึ่ง แต่เธอก็รีบดึงสติกลับมาได้อย่างรวดเร็ว “แล้วยังไงล่ะ? คุณก็ยังทำผิดกฎอยู่ดี”“ดังนั้น” ฉันพูดต่อ “จากค่าใช้จ่ายทั้งหมด 4,710,000 บาทนี้ จริงๆ แล้วฉันจ่ายไปแค่ประมาณ 3,300,000 บาท แต่ตอนนี้พวกเธอจะให้ฉันชดใช้คืนตามราคาเต็มงั้นเหรอ?”เด็กฝึกงานแผนกการเงินที่ยืนข้างเธอพึมพำขึ้นมา “ก็จริงนะ ถ้ามีส่วนลดสมาชิกละก็...”“เงียบนะ!” ลีอาตวาด ก่อนจะหันกลับมาทางฉัน “แคโรไลน์ อย่ามาเล่นแง่ ข้อเท็จจริงก็คือคุณใช้เงินบริษัทในทางที่ผิด ส่วนเรื่องส่วนลดมันเป็นเรื่องส่วนตัวของคุณ ไม่เกี่ยวกับบริษัท”ฉันมองเธอด้วยสายตาเย็นเยียบ “งั้นเธอกำลังจะบอกว่า มันเป็นความผิดของฉันที่ใช้บัตรสมาชิกส่วนตัวเพื่อช่วยบริษัทประหยัดเงินอย่างนั้นเหรอ?”“ถูกต้อง!”
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 4

เช้าวันต่อมา ทันทีที่ฉันมาถึง ลินดาจากแผนกฝ่ายบุคคล ก็เดินตรงเข้ามาหาฉัน“แคโรไลน์” เธอพูดด้วยสีหน้าลำบากใจ “ฉันมีเรื่องต้องคุยกับคุณหน่อยค่ะ”เธอหยิบเอกสารฉบับหนึ่งออกมาจากกระเป๋าเอกสาร“บริษัทตัดสินใจว่าจะให้คุณอยู่ในช่วงเฝ้าสังเกตพฤติกรรมเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์” เธอหลบสายตาฉัน “ตำแหน่งหน้าที่ของคุณในอนาคตจะขึ้นอยู่กับทัศนคติของคุณในช่วงสัปดาห์นี้ค่ะ”“เฝ้าสังเกตพฤติกรรมเหรอ?” ฉันหัวเราะเบาๆ “เธอหมายถึงถูกลดตำแหน่งและให้พักงานโดยไม่จ่ายค่าจ้างมากกว่าละมั้ง”ลินดาหน้าแดงก่ำ “แคโรไลน์ คุณก็รู้ว่าฉันไม่อยากทำแบบนี้ แต่มันเป็นคำสั่งจากเบื้องบน...”“ฉันเข้าใจ” ฉันตัดบท “แล้วใครจะมารับช่วงต่อดูแลลูกค้าของฉัน?”“ลีอาค่ะ” ลินดารีบตอบ “เธอได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นผู้อำนวยการอาวุโสฝ่ายลูกค้าสัมพันธ์อย่างเป็นทางการ และจะรับผิดชอบดูแลบัญชีรายชื่อลูกค้ารายใหญ่ทั้งหมด ดังนั้นคุณจำเป็นต้องโอนย้ายข้อมูลลูกค้าในมือทั้งหมดให้เธอค่ะ”ผู้อำนวยการอาวุโสฝ่ายลูกค้าสัมพันธ์ดูเหมือนคลอดด์จะไม่ได้ยกให้แค่ออฟฟิศของฉันเท่านั้น แต่เขายังประเคนตำแหน่งใหม่เอี่ยมถอดด้ามให้เธอด้วยเมื่อฉันเดินกลับเข้าไปในออ
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 5

ตลอดสัปดาห์ต่อมา ฉันปฏิบัติตามกฎของบริษัททุกระเบียบนิ้วฉันตอกบัตรเข้างานตอน 8:59 น. และตอกบัตรออกตอน 17:01 น.ไม่ก่อนเวลาสักนาที และไม่เลทเลยสักวินาทีฉันไม่ก้าวเท้าออกจากออฟฟิศไปพบลูกค้าเลยแม้แต่ครั้งเดียวฉันได้รับจัดสรรคอกทำงานเล็กๆ ในมุมที่ผู้คนลืมเลือน ที่ซึ่งฉันนั่งอยู่อย่างเงียบเชียบ จัดระเบียบไฟล์ที่ไม่สำคัญ และตอบอีเมลที่ไม่ได้เร่งด่วนเป็นครั้งคราวในทางกลับกัน ลีอากลับดูวุ่นวายอยู่กับการแสดงละครฉากใหญ่เธอสวมชุดสูทแบรนด์เนมไม่ซ้ำกันในแต่ละวัน แต่งหน้าสวยเป๊ะ และเดินอวดไปทั่วออฟฟิศพร้อมกับกระเป๋าแอร์เมสรุ่นล่าสุดที่น่าขำยิ่งกว่านั้นคือ เธอโพสต์อัปเดตลงอินสตาแกรมแทบจะทุกสองชั่วโมง“เริ่มวันทำงานที่แสนยุ่งอีกวัน! กาแฟพร้อม ร่างกายพร้อมลุยโลกธุรกิจค่ะ! #บอสสาว #สู้งาน”“มื้อเที่ยงคุยงานกับว่าที่ลูกค้ารายใหม่ เส้นสายต้องสร้าง พัฒนาตัวเองไม่หยุดยั้ง! #นักธุรกิจ#ความสำเร็จ”...ทุกโพสต์จะมีรูปประกอบเป็นภาพเธอที่แกล้งทำเป็นยุ่งอยู่ในออฟฟิศ หรือรูปจัดฉากการทานมื้อเที่ยงทางธุรกิจแต่ในความเป็นจริงน่ะเหรอ?จากมุมของฉัน ฉันมองเห็นทุกการกระทำของเธอได้อย่างชัดเจนเธอใช้เวลา
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 6

หลังจากวางสาย ฉันก็นั่งลงข้างหน้าต่างกระจกบานสูงจรดเพดานแล้วเริ่มคำนวณตัวเลขปากกา กระดาษ และทุกค่าใช้จ่ายถูกนำมาแจกแจงอย่างแรก ส่วนต่างค่าเช่าตึก สี่สิบห้าล้านบาทอย่างที่สอง ค่าธรรมเนียมการใช้สิทธิ์สมาชิกคลับหรูต่างๆ ของฉัน ประเมินแบบคร่าวๆ ก็ราวสิบห้าล้านบาทสุดท้าย สวัสดิการต่างๆ ที่ฉันควักกระเป๋าตัวเองจ่ายให้พนักงาน ทั้งโบนัสคริสต์มาส กิจกรรมสานสัมพันธ์ในทีม และค่าอาหารล่วงเวลา... อีกสิบห้าล้านบาทยอดรวมทั้งหมดเกือบจะแตะเก้าสิบล้านบาทฉันจะทำให้พวกคนเนรคุณพวกนี้ชดใช้คืนทุกบาททุกสตางค์ พร้อมดอกเบี้ยด้วยเช้าวันจันทร์ตอนเก้าโมง รถมาเซราติของฉันจอดอยู่ในลานจอดรถของกอล์ฟคลับมองผ่านกระจกหน้ารถออกไป ฉันเห็นทีมผู้บริหารของบริษัททุกคนมายืนรอกันอย่างกระวนกระวายใจอยู่ก่อนแล้วคลอดด์เดินไปเดินมาในชุดสูททอม ฟอร์ด ผมเซตมาอย่างเนี้ยบกริบ ในมือกำปึกเอกสารสัญญาหนาเตอะพลางคอยตรวจเช็กทุกหน้าอยู่ตลอดเวลาลีอายืนอยู่ใกล้ๆ ในชุดสูทชาแนลสีแชมเปญ สีหน้าของเธอตื่นเต้นออกนอกหน้า ราวกับว่าคว้าเงินลงทุนมาได้สำเร็จแล้วอย่างนั้นแหละสมาชิกหลักคนอื่นๆ ในทีมก็อยู่ที่นั่นด้วย ทุกคนแต่งกายเป็นทางการม
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 7

ฉันไม่ได้ตอบคำถามของคลอดด์แต่ว่าฉันกลับผลักประตูรถออกแล้วค่อยๆ ก้าวลงมา ปรากฏตัวต่อหน้าสายตาทุกคู่ที่จ้องมองอยู่เมื่อคลอดด์เห็นฉัน เขาคิดว่าฉันมาที่นี่เพื่อช่วยกู้สถานการณ์ให้เขาเขารีบกดวางสายแล้วเดินดุ่มตรงมาหาฉัน พร้อมกับเอื้อมมือมาจะคว้าแขน“แคโรไลน์! ในที่สุดคุณก็มา! เร็วเข้า รีบบอกผู้จัดการให้ปล่อยพวกเราเข้าไป...”ฉันปัดมือเขาทิ้งอย่างเย็นชาและถอยหลังออกมาก้าวหนึ่ง“คลอดด์คะ” ฉันพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย “ในเมื่อคุณไล่ฉันออกแล้ว มันก็เป็นเรื่องธรรมดาที่บัตรวีไอพีของฉันจะไม่ได้ให้บริษัทใช้สอยอีกต่อไป นี่ไม่ใช่ตรรกะพื้นฐานทางธุรกิจหรอกเหรอ?”ใบหน้าของคลอดด์ซีดเผือด “คุณ... คุณทำแบบนี้ไม่ได้นะ!”ลีอาซึ่งยืนอยู่ใกล้ๆ รีบเข้ามาเติมเชื้อไฟ เธอเดินเสียงส้นเท้ากระทบพื้นดังตึกๆ เข้ามาด้วยท่าทางหาเรื่อง“แคโรไลน์ คุณไม่ควรเอาความรู้สึกส่วนตัวมาปนกับงานนะ นี่คือเงินลงทุนสำคัญที่จะชี้ชะตาความอยู่รอดของบริษัทเลยนะ! คุณปล่อยให้ความแค้นส่วนตัวมา...”“แค้นส่วนตัวเหรอ?” ฉันหลุดหัวเราะเบาๆ “ลีอา ใครกันที่ส่งอีเมลแจ้งคนทั้งบริษัทพูดหาว่าฉันละเมิดกฎการเข้างาน? ใครกันที่บอกว่าฉันใช้ทรัพยากร
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 8

เมื่อเห็นคลอดด์น้ำท่วมปาก ฉันก็เบือนหน้าหนีด้วยความขยะแขยง“คุณลุงอาร์เธอร์คะ” ฉันพูดพร้อมรอยยิ้ม “หนูตัดสินใจแล้วว่าจะเปิดบริษัทของตัวเอง ตั้งแต่นี้ไป หนูไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับคนพวกนี้แล้วค่ะ”เมื่อได้ยินเช่นนั้น แววตาแห่งความภาคภูมิใจก็วาบขึ้นในดวงตาของอาร์เธอร์ ก่อนที่เขาจะถอนหายใจออกมาอย่างเย็นชาเขาหันไปหาคลอดด์ น้ำเสียงเย็นเฉียบเหมือนกับน้ำแข็ง “ดีมาก งั้นฉันขอประกาศอย่างเป็นทางการตรงนี้เลยว่า เวลลิงตัน แคปปิตอล ขอยกเลิกความสนใจในการลงทุนทั้งหมดที่มีต่อบริษัทของแก และฉันจะแจ้งให้เพื่อนร่วมวงการในวอลล์สตรีททุกคนรับทราบ เพื่อขึ้นบัญชีดำแกถาวร”ใบหน้าของคลอดด์กลายเป็นสีขาวซีด เขาอ้าปากพยายามจะพูด แต่กลับไม่มีเสียงใดเล็ดลอดออกมาลีอายืนตัวสั่นอยู่ข้างๆ ในที่สุดเธอก็สำนึกได้สักทีว่าเธอได้ก่อความผิดพลาดที่เลวร้ายมากแค่ไหนลงไปอาร์เธอร์จัดระเบียบข้อมือเสื้ออย่างสง่างามแล้วยื่นแขนให้ฉันควง “ไปหาอะไรกินกันเถอะหลานรัก ลุงอยากฟังแผนการเกี่ยวกับบริษัทใหม่ของหลานแล้วละ”ฉันควงแขนเขาแล้วพยักหน้า “แน่นอนค่ะคุณลุงอาร์เธอร์”คลอดด์พยายามจะถลาเข้ามาอีกครั้ง แต่ถูกบอดี้การ์ดร่างกำยำสองคนขวา
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 9

ตอนนี้โทรศัพท์ของฉันเต็มไปด้วยข้อความที่หลั่งไหลเข้ามาไม่ขาดสายทั้งคลอดด์ ลีอา พนักงานคนอื่นๆ หรือแม้แต่พนักงานต้อนรับ ต่างก็พากันโทรหาฉันกันยกใหญ่ข้อความของคลอดด์นั้นดูสติแตกที่สุด เริ่มต้นด้วยการข่มขู่ด้วยความโกรธแค้น ก่อนจะเปลี่ยนเป็นคำขอร้องอย่างสิ้นหวัง และลงท้ายด้วยการอ้อนวอนทั้งน้ำตาแคโรไลน์ คุณบ้าไปแล้วเหรอ? คุณรู้ตัวไหมว่ากำลังทำอะไรอยู่?ตำรวจบอกว่าพวกเราบุกรุกงั้นเหรอ? มันหมายความว่ายังไง?ได้โปรด บอกให้พวกเขาหยุดเถอะ! ผมจะให้ทุกอย่างที่คุณต้องการเลย!เราเคยเป็นเพื่อนร่วมชั้นกันนะ! คุณทำกับผมแบบนี้ไม่ได้!แคโรไลน์ ผมผิดไปแล้ว ผมรู้ว่าผมผิด! แค่ปล่อยผมไปเถอะนะ ผมยอมทำทุกอย่างเลย!ดูเหมือนเขาจะรู้ซึ้งแล้วว่าไม่สามารถใช้เหตุผลกับฉันได้ จึงหันมาใช้ไม้ตายด้วยการเล่นบทน่าสงสารแทนที่น่าสนใจคือ คุณลุงของฉันเองก็เดินเกมไวเช่นกันเวลลิงตัน แคปปิตอล ได้ประกาศยกเลิกความสนใจในการลงทุนทั้งหมดในบริษัทของคลอดด์อย่างเป็นทางการต่อสาธารณชนไม่เพียงเท่านั้น พวกเขายังขึ้นบัญชีดำบริษัทนั้น พร้อมประกาศกร้าวว่าจะไม่ร่วมงานด้วยอีกเป็นอันขาดด้วยเหตุนี้ บริษัทของคลอดด์จึงมีสภาพไม่ต่าง
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 10

บ่ายวันถัดมา คลอดด์และลีอาก็เริ่มไลฟ์สดออนไลน์ฉากหลังเป็นผนังปูนเปลือยที่ดูซอมซ่อ พวกเขานั่งอยู่หลังโต๊ะพับง่อยๆ ตัวหนึ่งลีอาไม่ได้แต่งหน้า ดวงตาของเธอทั้งบวมและแดงก่ำ ดูอิดโรยถึงขีดสุด เธอพยายามกลั้นสะอื้นขณะพูดต่อหน้ากล้อง“ฉันก็แค่ผู้หญิงธรรมดาๆ คนหนึ่งที่เพิ่งเรียนจบ และกำลังพยายามดิ้นรนในโลกที่โหดร้ายใบนี้ เมื่อฉันพบความไม่โปร่งใสในบริษัทและทำตามหน้าที่ด้วยการรายงานเรื่องนี้ ฉันกลับถูกสวนกลับอย่างบ้าคลั่งจากผู้บริหารที่ร่ำรวยและมีอิทธิพล...”คอมเมนต์ในไลฟ์สดไหลผ่านหน้าจอไปด้วยความเร็วแสงสงสารเธอจัง! พวกนายทุนนี่มันแย่ที่สุด!นี่คือตัวอย่างที่ชัดเจนของการกดขี่ทางชนชั้น!พวกลูกคุณหนูบ้านรวยควรจะหายๆ ไปให้หมด!ฉันสนับสนุนลีอา! เราต้องคืนความยุติธรรมให้คนธรรมดา!ฉันมองดูหน้าจอที่เต็มไปด้วยข้อความเกรี้ยวกราดด้วยสีหน้าที่ยังคงเรียบเฉยเช่นเดิมคลอดด์แสดงบทบาทของเขาด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ “เราก็แค่อยากจะสร้างบริษัทที่ซื่อสัตย์ แต่เรากลับถูกหลอกใช้และถูกบดขยี้ด้วยอิทธิพลของตระกูลใหญ่ นี่เหรอคือความฝันของคนอเมริกัน? นี่คือชะตากรรมของผู้ประกอบการธรรมดาๆ อย่างนั้นเหรอ?”จำนวนผู้เข
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
12
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status